Voorbeschouwing IJsselmeervogels – G.V.V.V.

23 oktober 2014

Het zal iedere rechtgeaarde blauwe duidelijk zijn dat, vanaf aanstaande zaterdag tot en met de zaterdag daarop, hun favorieten een drietal zware karweien te wachten staan. Dat begint dus komende zaterdag met een bezoek aan IJsselmeervogels, een competitieduel wat je kunt omschrijven als een klassieker in het hoogste echelon van het zaterdagvoetbal.
Midweeks, op woensdagavond 29 oktober, krijgt de Assink-brigade hoog bezoek op het eigen sportpark Panhuis. Want dan staat de KNVB beker kraker te wachten tegen eredivisionist AZ Alkmaar. Het ‘omgekeerde duel’ van 1 februari 2012, wat bij iedereen die G.V.V.V. een warm hart toe draagt, nog steeds koude rillingen over de rug veroorzaakt, zowel letterlijk als figuurlijk. Toen was het de kwartfinale, nu de derde ronde, van de zogenaamde ‘grote beker’.
Daarna volgt op zaterdag 1 november een topklasse topper. Want dan komt v.v. Capelle de blauwe zijde van het sportpark Panhuis met een bezoek vereren. En deze ploeg is, op dit moment van schrijven, één van de achtervolgers van koploper G.V.V.V., met drie punten achterstand.
Zware karweien is een eufemisme en wellicht moeten we er zelfs ‘zeer’ voor zetten. Maar dit soort duels zijn aan de andere kant natuurlijk wel de krenten in de pap en we moeten dus maar gewoon gaan afwachten hoe ‘onze jongens’ daarmee om kunnen gaan. Dat ze daarin steun verdienen van een zo groot mogelijk blauw legioen is natuurlijk zo klaar als een klontje, en daar rekenen ze vast ook op.

Klassieker

Dat IJsselmeervogels – G.V.V.V. of andersom tot de klassiekers in het zaterdagvoetbal op het hoogste niveau mag worden gerekend kan worden geboekstaafd met de volgende feiten.
De allereerste ontmoeting vond plaats op 13 oktober 1956. IJsselmeervogels ontving toen G.V.V.V. en de uitslag werd uiteindelijk 2-2. Deze cijfers zijn trouwens wel toepasselijk. Want die wedstrijd speelde zich namelijk af de eerste klasse van de Utrechtse Provinciale Voetbal Bond en daar maakte IJsselmeervogels 2 toen deel van uit. Dus niet het vlaggenschip van de rode Spakenburgers, maar het reserve elftal was toen tegenstander van G.V.V.V. 1.
Dat kon toen nog, want ook Bloemenkwartier 2 maakte deel uit van deze competitie. En zoals u in bijgaand plaatje kunt zien waren de rode reserves ook nog eens de sterksten aan het einde van de rit, mede wellicht door de 1-6 overwinning op het voormalig G.V.V.V. terrein aan de Buurtlaan op 9 februari 1957 in de return.
Maar goed, daar begon het allemaal mee. De Veense blauwen starten in de seizoenen daarna haar opmars en twee kampioenschappen later mocht het zich in jaargang ’59 - ’60 in de derde klasse van de KNVB gaan meten met IJsselmeervogels 1. En ondanks dat twee van drie nederlagen (0-4 en 4-2) werden geleden tegen de rooien kroonden de toenmalige Buurtlaanbewoners zich toch voor de derde keer in successie tot kampioen en bereikten ze de tweede klasse. Toen de hoogste trede bij de zaterdagvoetballers.
In de vele decennia daarna volgden nog 58 confrontaties tussen Spakenburgs rood en Veens blauw of vice versa in competitie verband, en dus staat de teller nu op 62 (de wedstrijden tegen IJsselmeervogels 2 meegerekend), en is nummer 63 aanstaande.
Naast deze competitie ontmoetingen troffen de beide kemphanen elkaar ook al 12x in districts- KNVB- of NCRV beker verband en werd er eenmaal onderling geoefend. Misschien moeten we met deze feiten in het achterhoofd wel spreken van een super klassieker.

1 op 1,26
Nee, dit zijn geen verbruikscijfers van een of ander voertuig, die zou wel erg duur in gebruik zijn. Nee, deze verbruikscijfers slaan op het vlaggenschip van IJsselmeervogels wat wel duur in het gebruik is voor de KNVB. ‘De Vogels’ opgericht op 6 juni 1932, bereikte dus afgelopen juni de 82-jarige leeftijd. En als we de pers mogen geloven haalden ze daarin, door het veroveren op 17 mei jongstleden van de districtsbeker West I ten koste van JOS Watergraafsmeer (3-5 op de Wolfskamer te Huizen), de 65ste prijs in haar rijke historie binnen. Als je dus 82 deelt door 65 kom je uit op 1,26. Wat inhoud dat de KNVB gemiddeld gezien één keer per ca. 15 maanden uit moet rukken om een schaal, beker of eremetaal te overhandigen aan de rooien van sportpark De Westmaat.

Sterrenensemble
De kroon op al dat levenswerk vormen vast en zeker de  die op de borst mogen worden gedragen vanwege het veroveren van de landstitels bij de amateurs. Verantwoordelijk voor één van die sterren was de huidig coach van G.V.V.V., Erik Assink. In zijn debuut seizoen ’94-’95, bij IJsselmeervogels was het dus gelijk dikke mik. De afdelings- zaterdag en algehele landstitel werden veroverd en dat betekende een meer dan flitsende start voor de inwoner van Almere. In ’97 - ‘98 en ’98 - ‘99 werden die kunststukjes bijna herhaald door Assink en zijn discipelen. De afdelings- en zaterdagtitels werden opnieuw veroverd, alleen moest het landskampioenschap aan respectievelijk De Treffers en HSC ’21 worden gelaten.


Rukt er weer zo'n grote blauw-witte armada uit om hun favorieten te ondersteunen? Foto: Dick Gijsbertsen. 

Trainersperikelen
Met bovenstaande kampioenschappen is Erik Assink ook de meest succesvolle coach in de laatste twintig jaar geweest van ‘De Vogels’. Ondanks die fraaie lijst moest hij in november 2000 toch zijn biezen pakken omdat de resultaten tegen vielen. En eigenlijk is daarmee een soort van trend ingezet. Want voor de Assink-periode hebben, voor zover wij hebben kunnen nagaan, alle trainers hun contract uitgediend, met Jan de Rijk en Pierre Stevenaart als allergrootste namen. Want daarna stonden in volgorde van opkomst, Jan van den Berg, Peter de Graaf, Philip den Haan, Willem Leushuis, Cees Lok, Harry van den Ham, Roy Wesseling, Jan Zoutman, Johan de Man, Gert Kruys, opnieuw Johan de Man, Frans Adelaar, Dogan Corneille en als laatste wederom Frans Adelaar, te boek als leidsmannen van de rooien van sportpark De Westmaat. De een als interim voor kortere tijd, de ander voor een langere periode of meerdere seizoenen, maar nooit meer zo lang zoals voorheen.
Dit geldt natuurlijk niet alleen voor deze iconische vereniging in het zaterdagvoetbal, waar dus ook niet altijd alles pais en vree is, maar deze trend zie je veel vaker in de opportunistische wereld van het voetbal. Het meest actuele voorbeeld is natuurlijk het bondscoachschap van Guus Hiddink die na een viertal duels met teleurstellende en tegenvallende resultaten uiteindelijk het voordeel van de twijfel kreeg. En zeg nu zelf, heeft u zich ook niet met die discussie bezig gehouden?

Rust in de tent
Met de terugkeer van Frans Adelaar - die van ’95 tot ’97 G.V.V.V. onder zijn hoede had en mede verantwoordelijk was voor de eerste titel in de toen kersverse hoofdklasse - lijkt de rust weer te zijn teruggekeerd aan de boorden van het IJsselmeer. Want zes wedstrijden onder zijn coach schap leverden driemaal winst, twee gelijke spelen en eenmaal verlies op, en daardoor kropen de mannen van aanvoerder Dennis Hollart weer richting middenmoot. Maar dat is in het voetbalgekke Spakenburg – Bunschoten natuurlijk geen plek waar men genoegen mee neemt. IJsselmeervogels moet altijd meestrijden om de hoogste eer en dat zal dan ook zeker de insteek zijn in het vervolg van de competitie. De opmaat daar naar toe was prima want de laatst gespeelde competitiewedstrijd leverde een mooie winstpartij op. Bij Rijnsburgse Boys werd in zowat de laatste seconde van de blessuretijd de winnende treffer (1-2) binnen geschoten en dat is natuurlijk een heerlijk gevoel. Datzelfde gebeurde afgelopen zaterdag, en dan speciaal voor Thomas Verheijdt. Want in het bekerduel in en tegen Zeist was de spits maar liefst 5x trefzeker, met daaronder een zuivere hattrick. Het scorebord bleef uiteindelijk steken op 0-8 en dus gaan ‘De Vogels’ ook in de koker voor de volgende ronde van de ‘kleine beker’.
Kortom IJsselmeervogels is weer klaar voor de weg omhoog en die zal dan over de rug van G.V.V.V. verder geplaveid moeten worden.


IJsselmeervogels goalie Patrick Zonneveld was op 19 april jl. in eigen huis een grote sta-in-de-weg voor G.V.V.V. Mede door zijn fabuleuze reddingen won de thuisploeg met 2-1. Foto: Dick Gijsbertsen

Zelfvertrouwen
Daar moet G.V.V.V. van blaken gezien de resultaten. Want de laatste verliespartij dateert alweer van 13 september (2-3 tegen SC Genemuiden) en daarna schreef de Assink-brigade in zes opeenvolgende wedstrijden alleen maar driepunters bij, niet alleen in de competitie, maar ook in de ‘grote en kleine’ bekertoernooien. En dat alles dan ook nog eens met een doelsaldo van 33 voor en 6 tegen. De grootste klapper daarin viel afgelopen zaterdag toen maar liefst acht verschillende doelpuntenmakers goed waren voor de grootste overwinning ooit (13-1) in de geschiedenis van de blauwen. Zondag tweedeklasser HSV Wasmeer was hiervan het slachtoffer en middenvelder Roy Terschegget kroonde zich die middag/avond tot topschutter met drie goals achter zijn naam. Een fraaie reeks die dus hopelijk een vervolg gaat krijgen.

Balans
Maar we weten uit het nog niet zolang geleden verleden, maar ook uit de totale historie dat IJsselmeervogels altijd een moeilijke te bestrijden tegenstander is. De totale balans, gerekend vanaf de hierboven genoemde eerste ontmoeting in 1956, slaat meer dan duidelijk uit in de richting van de rooie Spakenburgers.
Die richting kon worden omgekeerd in de eerste twee topklasse seizoenen van de Veenendalers. Driemaal winst (3-2, 1-3 en 2-1) en eenmaal gelijk (3-3) zorgden daarvoor, maar vorig seizoen zette de Westmaat bewoners die omissie weer recht. Want naast Kozakken Boys was IJsselmeervogels toen de enige concurrent die alle zes de punten afpakte van de Assink-brigade  in de competitie (0-2 en 2-1). En tot overmaat van ramp, voor alles wat blauw was, volgde vijf dagen na de 2-1 nederlaag ook nog eens een 0-1 verlies in de halve finale van de districtsbeker West I, die dus later een prooi werd voor de mannen van Frans Adelaar.
De balans opmakend, sinds beide teams deel uitmaken van de topklasse, is deze na zeven wedstrijden geheel in evenwicht. Beide kemphanen wonnen driemaal en speelden eenmaal gelijk. En toeval of niet, ook het doelsaldo is in evenwicht 12 – 12.
Voor G.V.V.V. dus zaak om die balans een zetje in haar richting te geven, want alleen daarmee blijft de veroverde koppositie een zekerheid en kan worden uitgekeken naar het veroveren van de eerste periodetitel, net zoals dat in de twee voorgaande seizoenen werd gedaan. Bovendien zou winst natuurlijk een zeer mooie opmaat zijn naar het bekertreffen met AZ komende woensdagavond.

IJsselmeervogels - G.V.V.V. begint om 15.00 uur op sportpark De Westmaat en zal onder leiding staan van Dhr. M. van der Roest.