Voorbeschouwing JVC Cuijk - G.V.V.V.

22 september 2014

Het worden weer drukke tijden voor de die-hard fans van G.V.V.V. Eerst staat er komende dinsdagavond een heuse (kleine) derby voor de deur, want dan speelt Jong G.V.V.V. aan de overkant van het sportpark Panhuis haar eerste duel in een nieuwe jaargang van de Belofte Competitie Midden Nederland. Ze gaan dan de degens kruisen met de talenten van buurman DOVO.
Hiervoor is de supportersbus uiteraard niet nodig, maar die moet woensdagavond wel van stal worden gehaald want dan gaat de reis naar het Brabantse Cuijk waar het vlaggenschip van onze vereniging het gaat opnemen tegen de plaatselijke trots JVC. Dit alles in het kader van de tweede ronde van de KNVB-beker. Daarna kan de blauw-witte
bus weer op stal, want komende zaterdag gaat de topklasse competitie verder met een thuisduel tegen het Zeeuwse HSV Hoek.
Maar veel drukker dan voor de supporters is dit weekje voor de spelers, want naast het acteren op het veld moet er natuurlijk ook nog worden getraind, al zal dat wel met aangepaste tijden, vormen en intensiteit worden gedaan. Voor de trainersstaf dus ook een hele puzzel om alles in goede banen te leiden en een juiste keuze te maken wie, wanneer welke wedstrijd gaat spelen.

Tweede ronde

Net als vorig seizoen plaatste G.V.V.V. zich direct voor de tweede ronde van deze beker, door het behalen van de eerste periodetitel. Die drie te behalen ‘troostprijzen’ waren voorheen van nul en generlei waarde in de topklasse en de KNVB zag ook wel in dat spelen om niet ook geen echte stimulans is. Daarom kregen de deeltitelwinnaars en natuurlijk de kampioenen van de zaterdag- en zondagtopklasse vanaf 2013 als cadeautje een vrije doorgang naar deze ronde van de zogenaamde ‘grote beker’.
 
KNVB-beker hoogtepunt
Hoogtepunt in de deelname aan deze beker is natuurlijk het seizoen ’11-’12. Toen G.V.V.V. via Nemelaer (3-1), Zwaluwen ’30 (1-2), Excelsior Rotterdam (0-3), Sparta Rotterdam (1-1 G.V.V.V. w.n.s. 4-5) de kwartfinale bereikte. In Alkmaar moesten de mannen van trainer Erik Assink hun meerdere erkennen in AZ(2-1). Maar dat duel staat nog steeds op ieders blauwe netvlies gegrift en was een happening en reclame voor het topklasse voetbal van de bovenste plank.
In het seizoen daarop werd Groene Ster thuis met 4-0 verslagen voordat in de tweede ronde FC Groningen op bezoek kwam. Na een (te) voorzichtig begin en een 0-2 achterstand, kwam G.V.V.V. net voor de pauze terug via Roy Terschegget die een vrije trap magnifiek binnen knalde. Daarna werd het peentjes zweten, niet voor de thuisploeg, maar voor de bezoekers. De meest noordelijke BVO mocht na 90 minuten voetbal niet klagen dat de ruststand ook de eindstand werd en ze uiteindelijk als winnaar uit de bus kwamen.
Vorig jaar op 24 september, toen het eerste KNVB-cadeautje mocht worden uitgepakt, lootten de blauwen in de tweede ronde ADO Den Haag. En hoewel G.V.V.V. toen meer dan prima partij gaf, viel er op de 0-3 nederlaag en de uitschakeling niet zo heel veel af te dingen. De Hagenezen waren op alle fronten net iets professioneler, zoals je ook mag verwachten van een BVO.

Cuijkse stier
Nu dus geen betaalde broeder als tegenstander maar een collega topklasser uit de zondag afdeling, namelijk JVC Cuijk. De Cuijkenaren eindigden keurig als vierde in hun afdeling, maar legden dus geen beslag op een periodetitel en moesten dus wel aantreden in de eerste ronde. Daarin troffen ze niet de minste tegenstander en dat is redelijk eufemistisch uitgedrukt. De mannen van de kersverse trainer Eric Meijers – die in 10 seizoenen Achilles ’29 naar grote hoogte stuwde - moesten namelijk op bezoek op de rode zijde van sportpark De Westmaat in Spakenburg. En dan weet bijna iedere liefhebber van het amateurvoetbal wel, dat IJsselmeervogels daar haar thuisbasis heeft en tevens dat zij de kampioen der kampioenen van het amateurvoetbal zijn.
Op 27 augustus jl. won JVC Cuijk op een zeer overtuigende manier met 1-3 van de rooien en namen daarmee en passant sportieve revanche voor de 2-0 nederlaag op 31 mei jl. Want toen stonden de beide rode formaties ook al tegenover elkaar in een bekergevecht. Dat was in de landelijke halve finale van de districtsbeker winnaars. IJsselmeervogels veroverde die in West I - dat ging mede ten koste van G.V.V.V. die in de halve finale thuis met 0-1 het onderspit dolven - en JVC Cuijk pakte die ‘kleine beker’ in Zuid II, voor de tweede maal in haar geschiedenis. Dit ging over de rug van E.V.V. die in de finale met 2-0 klop kreeg.
Die bekerwinst werd uiteraard gevierd. Hierbij werd ook afscheid genomen van de vertrekkende spelers, waaronder aanvoerder Dennis Schouten en het technische duo Hans Kraay jr. en Piet de Kruijf. Bij hun afscheid ontvingen De Kruijf en Kraay uit handen van burgermeester Hillenaar de Cuijkse Stier. Dit vanwege de positieve manier waarop zij Cuijk het afgelopen jaar in het nieuws hadden gebracht.

Trotse topklasser
JVC ’31, maar in het jaar 2000 officieel omgedoopt tot JVC Cuijk, is een zondag topklasser die er vanaf de start (in het seizoen ’10-’11) bij was. Via een vierde positie in de hoofdklasse B werd de horde naar de nieuw gevormde topklasse moeiteloos genomen. Vanzelfsprekend was dit niet, want pas in 1999 meldde J(an) V(an) C(uijk) – genoemd naar een middeleeuwse held in het dorp Cuijk – zich op het toenmalig hoogste niveau, de hoofdklasse. In de circa dertig jaren daarvoor laveerden de Cuijkenaren tussen de 4de en de 1ste klasse. Dus een grote traditie op het hoogste amateurniveau had de voetbalclub nog niet opgebouwd.

Veel meer dan een eendagsvlieg

Er komen is één, maar er blijven is twee. Dit is een bekende uitspraak die vaak wordt gebezigd als een club voor het eerst promoveert naar een niveau wat nog niet eerder werd bereikt. Nu, JVC Cuijk bleek een supersnelle leerling. Het eerste seizoen op de hoogste trede werd met een 11de plek net overleefd, maar daarna ging het crescendo. Want in jaargang ’00-’01 kon geen enkele concurrent tippen aan de prestaties van de rood-witten en werd het kampioenschap veroverd van de zondag hoofdklasse B.

In het seizoen daarop werd opnieuw lang meegedaan om de titel, maar toen was UDI ’19 net wat sterker en moesten de mannen van trainer Ben Gerritsen – die G.V.V.V. halverwege de jaren tachtig ook nog een tijdje onder zijn hoede had – genoegen nemen met het vice kampioenschap.

De ‘nieuwkomer’ had de toon gezet en bleek absoluut geen eendagsvlieg, want in de jaargangen daarna eindigde men telkens in de bovenste helft van de ranglijst, die ook nog eens een mooie stijgende lijn vertoonde. Via een 7de, 6de, 5de en 3de plek was het in 2007 opnieuw raak en mocht op sportpark De Groenendijkse Kampen de vlag opnieuw in top, dit keer onder leiding van Maarten van Vugt die daarmee zijn vierde seizoen als trainer extra glans gaf.

In de strijd om de algehele zondagtitel kon JVC Cuijk beide keren geen potten breken. Bij de eerste titel werd De Baronie zondagkampioen en in 2007 ging deze naar S.V. Argon.

Op 8 augustus 2009 schiet Anouar Tmim (nu VVA '71) G.V.V.V. op 0-1 in de ontmoeting JVC Cuijk - G.V.V.V. op het JVC toernooi.

Trainers

Hoewel de prestaties na dat laatste kampioenschap wellicht toch iets tegenvielen – respectievelijk 9de en 10de – waren de Cuijkenaren op het moment suprême toch weer bij de les en veroverde men de eerder hierboven beschreven zo begeerde topklasse deelname. Oefenmeester Willy Willems die voor de promotie verantwoordelijk was werd opgevolgd door ex-prof Jan van Deinsen, die na z’n actieve voetbalcarrière (NEC, Go Ahead Eagles en Feyenoord) het trainersvak oppakte en daarin diverse jaren als globetrotter over de wereld reisde. Het bracht hem o.a. in Nigeria en Trinidad & Tobago als assistent bondscoach. Onder zijn hoede werd het debuut in de topklasse afgesloten met een prima 6de positie en dus was men in Cuijk opnieuw verzekerd van een volgend seizoen in deze elite klasse. Helaas ging het daarna een stuk minder met de prestaties van het vlaggenschip van JVC Cuijk. Ternauwernood eindigde men boven de fatale streep en werd met een 12de positie net de nacompetitie ontlopen. Wellicht mede daarom werd aan het einde van seizoen ’11-’12 afscheid genomen van Jan van Deinsen en nam de twee-eenheid Hans Kraay jr. (technisch directeur) & Piet de Kruijf (trainer) het roer over. Dat ‘huwelijk’ duurde tot en met afgelopen seizoen. Onder leiding van dat befaamde trainersduo, daarvoor een flink aantal jaren samen actief bij regiogenoot FC Lienden en Kraay jr. nu solo bij onze rode buren, bereikte de Brabantse zondag topklasser een 10de,de eerder genoemde 4de positie, en de bekerwinst.

Cupfighter
Maar in dat al ruimschoots geslaagde seizoen, herhaalde JCV Cuijk het kunstje wat G.V.V.V. in ’11-’12 deed. Men bereikte de kwartfinale van de KNVB-beker. Op papier was de weg daarheen dan misschien iets makkelijker, maar dat feit staat toch maar mooi in de annalen van de club en daar mag en zal men dan ook zeker zeer trots op zijn.
Eerst rekende JVC af met twee collegae topklasse clubs. Buitenhuis versloegen de voetballers uit Cuijk HHC Hardenberg (1-2) en Barendrecht (0-2). Daarna werd E.V.V. op het eigen sportcomplex met 3-0 onder de duim gehouden, voordat in de 1/8 finales MVV Maasstricht op bezoek kwam.
Één huidige G.V.V.V.-er zal zich dat treffen nog zo voor de geest kunnen halen, want Fathi Ben Ahmed, toen in Cuijkse dienst scoorde de openingsgoal. Toenmalig collega Kevin van Veen (nu FC Oss) verdubbelde de score voor de rust. Een eigen doelpunt van Frenk Schaap bracht de Limburgers terug wedstrijd die ook aandrongen op meer, maar veel gevaar leverde dat overwicht niet op. De beste kansen waren zelfs voor de thuisploeg en die lieten de winst en daarmee het bereiken van de kwartfinale zich dan ook niet ontnemen, de 2-1 bleef op het scorebord staan.
In de kwartfinale werd PEC Zwolle de tegenstander. Het IJsseldelta stadion in Zwolle werd het decor en daar vond JVC Cuijk haar Waterloo. De 5-1 nederlaag was natuurlijk geen schande gezien het klassenverschil, zeker als je bedenkt dat de pupillen van trainer Ron Jans later in de finale Ajax met dezelfde cijfers klop gaven. Verliezen van de bekerwinnaar geeft zelfs nog iets chics aan zo’n nederlaag.
Al met al mag je dus concluderen dat ook JVC Cuijk een geduchte cupfighter is.

 

Geschiedenis JVC Cuijk – G.V.V.V. of andersom

Dat ondervond G.V.V.V. al een keer aan den lijve. In het seizoen ’02-’03 vond de allereerste ontmoeting plaats tussen de Veenendalers en de Cuijkenaren. Dat was gelijk ook een officiële wedstrijd. In het kader van de Amstelcup, de toenmalige naam van de KNVB-beker, kwam JVC op bezoek op het Panhuis. Samen met NEC vormden JVC en G.V.V.V. poule 13 waarvan alleen de winnaar door zou gaan. JVC had thuis met 1-2 verloren van de Nijmegenaren en in De Goffert werden onze blauwen toen met 7-0 opgerold en daarmee was de BVO dus al winnaar van de poule. De laatste wedstrijd, op 20 augustus 2002, ging in feite alleen maar om de eer en die hielden de Brabanders het hoogst. Tegenover de doelpunten van Kremers en Hadouir wist alleen Paul Malherbe namens G.V.V.V. wat terug te doen. Bart Broeder, nu zo af toe als oud-speler nog wel eens als toeschouwer aanwezig op het Panhuis, miste in dat duel vanaf elfmeter.
Na die tijd volgde nog vier niet officiële, oftewel oefenwedstrijden, tegen elkaar. Tweemaal gebeurde dat in Cuijk op het JVC toernooi – dit was trouwens de inspiratie bron voor het opzetten van het Vallei & Rijn toernooi – waarbij in de eerste editie (’09-’10) gelijk werd gespeeld (2-2) en verloren werd er met 3-2 in jaargang ’11-’12.

Bij het tegenbezoek in Veenendaal in ’10-’11 toonden de mannen van toenmalig trainer Van Deinsen zich opnieuw de sterksten door goals van Achmed El Allachi en Rob Zegers vanaf de strafschopstip, voordat Daan van der Valk de eer kon redden.
Aan die ongeslagen reeks voor de rood-witten kwam in jaargang ’12-’13 een einde want toen werd het bezoek aan de blauwe zijde van het Panhuis afgesloten met een 3-0 nederlaag waar helemaal niets op af te dingen viel. Simon Brouwer, Koen Oost en Mitchel Bottenheft zorgden voor die productie.
Totaal gezien heeft JVC Cuijk dus een positieve score (3x winst, 1x gelijk en 1x verlies) in de onderlinge ontmoetingen.


Patrick Donkervoort (nu Merino's) is gevloerd binnen de 16-meter. Antonio Aguilar Aguilera (6) is op weg om zich over de strafschop te ontfermen en die binnen te schieten waarmee hij zijn ploeg op 1-2 zet. Het werd uiteindelijk 2-2 door een doelpunt van Joep Sijbers in de blessuretijd in de ontmoeting JVC Cuijk - G.V.V.V. op het JVC toernooi editie '09-'10.

Kansenverhouding
Maar de voetbalkenners weten ook dat de KO-fase in bekerwedstrijden heel vaak op zichzelf staande wedstrijden zijn, want je krijgt maar één kans om je opponent de loef af te steken, dit in tegenstelling tot competitie ontmoetingen of oefenduels. Dus op basis van bovenstaande geschiedenis iets voorspellen over de komende ontmoeting is echt koffiedik kijken. Nee, dan geven de resultaten die JCV Cuijk en G.V.V.V. in de nog prille zondag- en zaterdag topklasse ’14-’15 hebben neergezet wellicht iets meer houvast. Maar ook dat klinkt weer tegenstrijdig met de vaststelling in de eerste zin van deze alinea.
Toch gaan we ons daar maar even aan wagen. En toeval of niet, deze verhouden zich zo goed als gelijk. Beide kemphanen behaalden 9 punten uit vijf duels (3x winst en 2x verlies) met doelsaldi van 11-8 voor de gastheren en 12-10 voor de bezoekers. Ook maakten de trainers zich zo’n dikke week geleden erg boos over de geleverde prestaties van hun mannen. Eric Meijers zag zijn pupillen in Rotterdam bij Leonidas pijnlijk onderuit gaan (3-2) en sprak van een spel, JVC onwaardig. Collega Assink deed dat na het verlies thuis tegen SC Genemuiden (2-3) in iets andere bewoordingen ook, maar het kwam op hetzelfde neer.

Na een week van zonde overpeinzen en de puntjes op de i te hebben gezet zagen de beide oefenmeester hun discipelen afgelopen zaterdag en zondag wel weer hun normale niveau halen. JVC Cuijk deed dat vooral in de tweede helft tegen ADO ’20 uit Heemskerk. Nadat ze op een 0-1 achterstand waren gekomen, werden Fennebeumer (2x) en Hatu de matchwinnaars en bezorgden daarmee hun ploeg een vierde plek op de ranglijst.
Of collega Erik Assink daarbij aanwezig was vertelt het verhaal niet, wel weten we dat die andere Eric, met een c dus, zaterdag op sportpark De Ebbenhorst in Nijkerk aandachtig toeschouwer was. En ook die zag dat G.V.V.V., bijna vanaf de aftrap, direct werd geconfronteerd met een achterstand, maar tevens dat die omissie nog voor de thee werd rechtgezet. In een bizar scoreverloop, van 1-4 werd het nog 3-4, maakte aanvoerder Simon Brouwer in de slotfase aan alle onzekerheid een einde door de 3-5 tegen de touwen te werken om daarmee ook zijn ploeg te zien opklimmen naar een vierde positie.
Al met al zou je basis hiervan moeten inschatten dat het woensdagavond een kans van fiftyfifty wordt, maar JVC Cuijk heeft het thuisvoordeel en zoals hierboven al geconstateerd een wat positievere uitslagenbalans.
Zullen we het daarom maar houden op 57% voor JVC Cuijk tegen 43% voor G.V.V.V., of is dit ook maar gewoon een slag in de lucht?