Voorbeschouwing Kozakken Boys – G.V.V.V.

5 februari 2015

Op de sociale media kanalen ontstond afgelopen zaterdag enig rumoer over de (te vroege?) afgelastingen van enkele topklasse wedstrijden. Vooral in Spakenburg en Werkendam en omstreken waren insinuaties niet van de lucht. Was dit terecht?
We denken van niet, want we mogen er vanuit gaan dat de consuls die de terreinen keuren dit naar alle eer en geweten doen. En het is aan het einde van de morgen, wanneer die (her)keuringen plaatsvinden, om zo doende de tegenstander de gelegenheid te geven om op tijd te vertrekken, soms moeilijk in te schatten wat de verdere weersontwikkelingen die dag voor invloed hebben op de veldomstandigheden. Dus beter een keer teveel afgelast dan een keer te weinig. Want het spreekwoord als het kalf verdronken is, dempt men de put is en blijft een waarheid als een koe.
Zal deze keuringsproblematiek komende zaterdag achterwege kunnen blijven, en zullen Kozakken Boys en G.V.V.V. hun competitie robbertje kunnen gaan uitvechten op sportpark De Zwaaier in Werkendam? Niets is zo onvoorspelbaar als het weer, dus het blijft toch maar weer afwachten of de weergoden de voetballiefhebbers gunstig gezind zijn.

Een zeer snelle leerling

Op 9 juni 2012 maakten de Werkendamse voetballers de stap naar de topklasse, daarvoor waren wel vijf extra wedstrijden in de nacompetitie nodig, want Scheveningen werd toen kampioen. Met ASWH en RVVH werd afgerekend in het klasse periodekampioenschap, waarna het tweeluik met Harkemase Boys volgde. Ook de Friezen dolven tweemaal het onderspit en toen volgde er nog een finale tegen Ter Leede. Op sportpark ’t Slot in Capelle aan den Ijssel begon de victorie, want de Sassenheimers kregen maar liefst met 1-5 klop. En daarmee waren de Kozakken precies waren ze wezen wilden, namelijk op de hoogste trede van de zaterdagvoetballadder, een plaats waar zo’n traditierijke club ook thuis hoort.
Het debuut in seizoen ’12-’13 verliep eigenlijk probleemloos, want aan de doelstelling van handhaven werd gemakkelijk voldaan. Op een klein dipje (13de positie), en piekje (3de plek) na, vertoefden de Werkendammers keurig in de middenmoot en werd die jaargang afgesloten met een 8ste plek in de eindrangschikking. Een mooi uitgangspunt voor een nieuw seizoen.
Daar haakte Kozakken Boys gretig op in en tot aan eind januari 2014 werd er volop meegestreden om de bovenste plaatsen, wat op zich al zeer knap was voor de tweedejaars topklasser. Maar tot groot verdriet van de aanhang, en natuurlijk van spelers en staf zelf, kwam er zand in de zo soepel lopende motor. Tegenover een vijftal nederlagen stonden slechts eenmaal winst en eenmaal een gelijkspel en dat duidde de terugval naar de uiteindelijk 7de plek op de ranglijst.
Maar getreurd werd er niet, de beleidsbepalers gingen voortvarend te werk om een met een kritische blik te kijken waar er versterkingen konden worden aangetrokken voor de selectie om zo’n deceptie in een nieuw seizoen te voorkomen. En voorlopig ziet het er naar uit dat het werk achter de schermen z’n vruchten meer dan afwerpt. Want op iets meer dan de helft van de competitie zijn de Kozakken Boys de trotse koploper met zes punten voorsprong op naaste concurrent Spakenburg. Kortom, Kozakken Boys bezig aan haar derde seizoen bij de fine fleur van het zaterdagvoetbal, blijkt een zeer snelle leerling te zijn.

Progressie
Die snelle progressie wordt ook duidelijk als je naar de puntenontwikkeling van de afgelopen jaren kijkt. In het debuutseizoen werden er 25 punten veroverd na zeventien competitieduels. Vorig jaar waren dat er al 32 uit hetzelfde aantal wedstrijden en eindigde Kozakken Boys in de eerste periode achter G.V.V.V. Beide kemphanen van komende zaterdag veroverden toen uit die eerste tien ontmoetingen 19 punten. Alleen was het doelsaldo van de blauwen, plus 15 tegen plus 6, een heel stukje beter en daarom ging die deeltitel toen naar de ‘onzen’. Dit seizoen hebben de mannen van het trainerskoppel Ton Cornelissen/Danny Buijs uit zeventien duels al 40 punten op hun conto geschreven. Als je dat afzet tegen de 47 die in beide voorgaande jaargangen in totaal werden veroverd dan is de stijgende lijn meer dan duidelijk. En passant werd nu wel de 1ste periodetitel mee gepakt, met één punt voorsprong op de Assink discipelen. Dus een eerste troostprijsje is al binnen, maar met een hoofdprijs in het vizier zal de stijgende lijn een vervolg moeten krijgen en zal het verval van vorig seizoen moeten worden uitgebannen.


Hopelijk zorgt de brug bij Gorinchem dit keer niet voor verkeersproblemen zodat de supportersbus en de fans met eigen auto wel op tijd aanwezig kunnen zijn. Foto: Ria ten Kate.

Niet alles is goud wat er blinkt
Mede dankzij de nieuwelingen zoals Stanley Husen (Barendrecht), Berry Powel (Roda JC), Yoann de Boer (Fortuna Sittard), Bryan Jongeneel (FC Dordrecht), Juriën Gaari (Smitshoek), Jesper Hoogendoorn (Xerxes/DZB), Madjer Lukoki (HFC EDO) en Nasser El Khayati (Olympiakos Nicosia) die veelal basisspelers zijn, heeft Kozakken Boys tot nu toe een zeer fraaie reeks neergezet. Slechts driemaal verloren, eenmaal gelijk en dertien winstpartijen leverden de koppositie op. Bovendien is Kozakken Boys de meest doeltreffende vereniging van de topklasse en staat ook de defensie van de Werkendammers als een huis, want op Capelle, Barendrecht en HHC Hardenberg na, is deze het minst gepasseerd.
Maar dat eerste feit kreeg niet lang geleden een gevoelige knauw. Want Powel en El Khayati zijn samen met respectievelijk 13 en 12 goals verantwoordelijk voor meer dan de helft van de totale productie van 47 stuks. En juist El Khayati kreeg onlangs ‘an offer you can’t refuse’ uit Engeland en vertrok naar Burton Albion FC de ploeg waar de Nederlandse trainer Jimmy Floyd Hasselbaink aan het roer staat. Je zou kunnen zeggen dat zoiets het afbreukrisico is met voetballers die een betaald voetbal verleden hebben en die een bij positie verbetering in hun contract laten opnemen, dat ze tussentijds mogen vertrekken. Dus rechtmatig is het zeker, maar het blijft een onbehaaglijk gevoel geven zo’n tweede transferwindow die ook het amateurvoetbal treft.
Gelukkig voor de Werkendammers konden ze in korte tijd een vervanger vinden in de persoon van Hermon Xavi van het Dutch Soccer Team Eritrea, die vanaf afgelopen maandag is gaan meetrainen met de selectie en gaat proberen om een waardig vervanger te worden voor Nasser El Khayati. Aan z’n achternaam kan het niet liggen, want als hij maar 50% van de voetbalkwaliteiten heeft van de Spaanse internationaal met die naam, dan zit het wel snor voor Kozakken Boys. Een andere tegenvaller was het tussentijdse vertrek van Michael Potkamp naar Australië voor een oefenstage. Hoewel Potkamp geen echte basisspeler was, werd de selectie in de breedte wel ingekort. Daar stond dan weer tegenover dat de 31-jarige clubtopscorer van de afgelopen twee seizoenen, met respectievelijk 22 en 16 treffers, Arif Irilmazbilek na tweemaal een gebroken middenvoetsbeentje weer op de weg terug is. In de laatst gespeelde competitie ontmoeting op 17 januari jl. in Sneek liet hij zien dat hij het scoren nog niet is verleerd en zorgde hij voor het 0-4 slotakkoord.
Daarna kwamen de Kozakken officieel niet meer in actie, want de duels tegen Rijnsburgse Boys thuis, en Spakenburg uit, werden afgelast. En dat zal zeker jammer gevonden zijn, want als je lekker een flow zit, wil je die graag vasthouden en z.s.m. weer aan de bak. Dus ook bij de koploper is er niet alles goud wat er blinkt.

Geen topper, wel een klassieker
Dit keer mag de ontmoeting tussen Kozakken Boys en G.V.V.V., in tegenstelling tot het omgekeerde treffen eerder dit seizoen, niet het predicaat topper dragen. Daarvan ligt de ‘schuld’ bij de bezoekers, want die konden de toen eclatante 5-0 winst geen vervolg geven. Waar Kozakken Boys van dat verlies alleen maar wakker schrok en daarna zevenmaal op rij won, liet G.V.V.V. zich min of meer in slaap sussen. Van hetzelfde aantal wedstrijden werden er slecht twee gewonnen en gingen de blauwen vijf keer de bietenburg op. En ook het vervolg waren de resultaten te mager (1x winst, 1x gelijk en 1x verlies) om het grote punten gat te dichten. Daarom is G.V.V.V. ook geen directe concurrent voor de koploper.
Maar de term klassieker is wel van toepassing, want het wordt gerekend vanaf ’63-’64, toen beide kemphanen voor het eerst bij elkaar waren ingedeeld op het hoogste zaterdag niveau, de toenmalige tweede klasse, komende zaterdag ontmoeting nummer 46 (incl. de twee duels in de strijd om de zaterdagtitel in 1985). Kortom Kozakken Boys en G.V.V.V. kennen elkaar van haver tot gort en hebben al menig robbertje uit gevochten in Werkendam en Veenendaal.
 


Arif Irilmazbilek (9) maakte op 5 april  jl. de 3-0 vanaf de strafschopstip. Foto: Ria ten Kate.

In balans
Als we ons even beperken tot de topklasse ontmoetingen tot nu toe, dan is de balans in evenwicht, qua behaalde punten. Vorig seizoen stonden de wit-roden niet toe dat de blauwen zelfs maar een eretreffer konden maken. Op sportpark De Zwaaier werd het 3-0 en op het Panhuis 0-2. Bijzonder daarbij te vermelden is nog wel dat de nu net weer herstelde Arif Irilmazbilek toen driemaal trefzeker was, waarvan tweemaal van de elfmeterstip. Ismael Yildirim, nu RKC Waalwijk, verzorgde de andere twee goals.
In het debuutseizoen van Kozakken Boys werden in Veenendaal de punten gedeeld 1-1. Diezelfde Yildirim scoorde voor de bezoekers en El Kaddouri voor de thuisploeg. In Werkendam zorgden Dennis van Meegdenburg (strafschop) en Maurice van der Wilt voor de 0-2 eindstand.
Ja, en aan de laatste ontmoeting op 11 oktober jl. denken alle G.V.V.V.-ers met heel veel plezier, en de Kozakken Boys aanhangers met afschuw terug. Na een 0-0 ruststand, waarin de gasten via Powel een paar mooie kansen misten, sloeg G.V.V.V. in deel twee genadeloos toe. Joey Snijders en Bart Hulsbos zorgden voor de 2-0, waarbij tussendoor invaller Lukoki vergat de gelijkmaker te produceren. Die omissie kwamen de Werkendammers niet meer te boven en in de laatste tien minuten bepaalden Martin van Eck, Roy Terschegget en wederom Joey Snijders de 5-0 eindstand. Daarmee kwam de reeks in de vijf topklasse ontmoetingen dus uit op 2-1-2.

Een verjaardagscadeau uit eigen zak?
In vernoemde wedstrijd kreeg goalie Johan Jansen dus een zogenaamd ‘clean sheet’ achter zijn naam en was Joey Snijders de man die het meeste applaus oogstte. Want naast zijn opening- en slottreffer was de linkervleugelspits ook verantwoordelijk voor twee assists.
Nu wil het feit dat Johan Jansen aanstaande zaterdag jarig is, de sluitpost gaat beginnen aan z’n 26ste levensjaar. Maar ook Joey Snijders wordt een jaartje ouder, zij het dat hij 28 wordt en dat een dag later mag gaan vieren. Het zou voor beide een ultiem verjaardagscadeau zijn als zij, tezamen met hun ploeggenoten natuurlijk, er voor zouden kunnen zorgen dat er een herhaling komt van de prestaties die toen Veenendaal werden neergezet. En we weten zeker dat Johan en Joey niet zo gulzig/gretig zijn om een exacte kopie als verjaardagscadeau te willen ontvangen. Opnieuw een ‘clean sheet’ en een assist of een doelpunt volstaan ruimschoots voor de verhoging van de feestvreugde bij de Barnevelder en Amersfoortenaar.

Bijna 28 jaar oud en.... bijna 26 jaar oud.

Competitie inactiviteit
Daar kreeg de thuisploeg van zaterdag dus al twee weken achter elkaar mee te maken vanwege de afgelastingen van de wedstrijden tegen Rijnsburgse Boys thuis, en vorige week directe concurrent Spakenburg uit. Maar dat wil niet zeggen dat Kozakken Boys niet in de wei kwam. Eind januari werd er in het kader van de Omroep Brabant Cup gespeeld tegen zaterdag derde klasser Barça uit Breda. Het klassenverschil kwam met de 5-1 duidelijk tot uiting. Maar afgelopen zaterdag lukte dat niet met de in allerijl ingelaste oefenwedstrijd tegen zaterdag eerste klasser Almkerk. In de buurgemeente bleef het scorebord op 1-1 staan.
Ook G.V.V.V. kende dus rust door het niet doorgaan van de thuiswedstrijd tegen FC Lisse, maar dat bleef dus beperkt tot een weekje omdat op 24 januari Hoek – G.V.V.V. (0-0) als enige topklasse wedstrijd toen wel doorgang vond. Om toch te proberen een beetje wedstrijd ritme te houden werd er afgelopen dinsdagavond op het Panhuis gespeeld tegen CSV Apeldoorn, een team uit de hoofdklasse C. Vrij gemakkelijk rolde de thuisploeg de bezoekers op, want na 90 minuten stond er 4-0 op het scorebord.
Het is dan ook de vraag welk team de ‘stilstand’ het beste heeft verteerd?