Voorbeschouwing SC Genemuiden – G.V.V.V.

30 april 2015

Nog tweemaal negentig minuten te gaan en dan kan competitiejaargang 2014 – 2015 de geschiedenisboeken in. De eerste negentig gaan zich voor de discipelen van coach Erik Assink afspelen op sportpark De Wetering in Genemuiden alwaar komende de zaterdag de ploeg met dezelfde naam gastheer is, en de laatste loodjes volgen een week later in eigen huis wanneer Spakenburg op bezoek komt.

Geen gouden randje

Voor zowel SC Genemuiden als G.V.V.V. zal dit competitie hoofdstuk absoluut niet goudomrand de boeken in gaan. Want waar de Veenendalers dachten een rol van betekenis te kunnen spelen in de strijd om de titel, moest die gedachte al halverwege het seizoen in de ijskast en was handhaven het pandoer, wat uiteindelijk toch nog makkelijk lukte.
De Genemuidenaren, na één seizoen afwezigheid, weer terug bij de crème de la crème van het zaterdagvoetbal hadden daarvoor blindelings hun handtekening willen zetten, want dat was de doelstelling bij de terugkeer. Het lukte helaas dus niet, want bijna twee weken geleden viel het doek na de 1-0 nederlaag bij HHC Hardenberg en dus zal SC Genemuiden volgend seizoen weer in de hoofdklasse moeten uitkomen. 

De wet van Murphy

Deze wet is zonder meer van toepassing op SC Genemuiden dit seizoen. Want alles wat verkeerd kon gaan ging ook verkeerd. De niet al te florrisante start, bij de terugkeer in de topklasse na het kampioenschap in de hoofdklasse C in seizoen ’13-’14, leidde in december van het vorig jaar tot heel veel gekrakeel rondom oefenmeester Hans van Dijkhuizen en z’n staf. Van Dijkhuizen die overkwam van Excelsior ’31 zou moeten opstappen van de afdeling technische zaken van de club. Maar daar waren de spelers het in het geheel niet mee eens, die bleven pal achter hun trainer en zijn assistenten staan. Die verschillende meningen in gelederen van de vereniging zorgden voor veel onrust en bestuurlijke chaos. Uiteindelijk werd besloten dat Van Dijkhuizen het seizoen zou afmaken en dan zou moeten vertrekken. Dat zoiets niet bevorderlijk is prestaties mag duidelijk zijn. Hij zal trouwens worden opgevolgd door Hennie in ’t Hof die eerder o.a. DVS ’33, SVZW, Berkum en Excelsior ’31 onder zijn hoede had.
Maar daarnaast werden de Genemuidenaren getroffen door vele langdurige blessures van niet de minste spelers uit de selectie. En met de tegenvallende resultaten kwamen er ook de nodige frustraties in het veld aan het licht, want in het overall kaartenklassement is de groen-witte formatie ruimschoots koploper en ook dat leverde de nodige schorsingen op, waardoor onze gastheren op sommige momenten zelfs jeugdspelers speeltijd moesten oproepen om de selectie volledig te maken. Kortom een seizoen van kommer en kwel voor SC Genemuiden.


Op 16 maart 2013 moet Johan Jansen in blessure tijd vissen en zet Anne van der Kolk zijn ploeg op winst.

Verwonderlijk
Toch is het verwonderlijk dat de voetballers uit de tapijtstad zo’n mager herintreden kenden. Want de kampioensploeg bleef grotendeels intact en daar maakten toch wel een paar ‘mannetjes’ deel van uit die het klappen van de zweep ruimschoots kennen. Want doelman Albert Flier, Martijn Jansen, Anne van de Klok, Patrick Lip, Rainier Resokario en Erik Rotman komen gezamenlijk wel tot meer dan 1250 wedstrijden in het shirt van de Sportclub, zoals Genemuiden in eigen gelederen vaak wordt genoemd. En met het aantrekken van Philip Ties (Staphorst) en Tjeerd Korf (Flevo Boys) kwam er nog meer ervaring, en ook doelpunten bij. Dat laatste maakten beide ook waar, want Ties (18) en Korf (11) staan in de top tien van schutters in de topklasse. Aan het scorend vermogen van Genemuiden is het dan ook niet te wijten dat de degradatie een feit is, want maar liefst 11 concurrenten – waaronder ook ons eigen G.V.V.V. – scoorden minder dan de 48 goals die de discipelen van Van Dijkhuizen tot nu toe maakten.
Het probleem lag duidelijk aan de achterkant, zoals dat in modern voetbaljargon heet. Want met 64 tegentreffers tegen heeft Genemuiden de meest gepasseerde defensie van alle topklassers. Opvallend daarbij is dat voor Genemuiden diverse wedstrijden 5 á 10 minuten te lang duurden, want in maar liefst acht ontmoetingen gingen er drie of twee verloren punten in de slotfase in ook nog vaak doelpuntrijke wedstrijden.

Verlies in de slotfase

 

 

Puntendeling in de slotfase

 

Genemuiden

-

ONS

2-3

 

Genemuiden

-

Spakenburg

4-4

Genemuiden

-

Scheveningen

3-4

 

Genemuiden

-

FC Lisse

2-2

Hoek

-

Genemuiden

2-1

 

Excelsior M.

-

Genemuiden

1-1

Kozakken Boys

-

Genemuiden

3-2

 

Genemuiden

-

Barendrecht

3-3

 
En zeker zo opvallend zijn de zes wedstrijden waarin de volle buit werd gehaald. Want Spakenburg, IJsselmeervogels, Ajax, Capelle, FC Lisse en onze eigen mannen kregen klop van aanvoerder Anne van der Kolk c.s. Maar dit alles kon dus niet verhullen dat de ploeg op zes speeldagen na, altijd in de gevarenzone heeft gestaan, en dus wellicht te klein is voor het tafellaken en te groot voor het servet. Na de degradatie verscheen al in de media dat Genemuiden maar moet overwegen om een ‘heen en weer’ aan te schaffen, analoog aan Volendam dat ook zo’n zogenaamde botter in de vaart heeft. Als dat de garantie zou geven dat de Overijsselaars volgend seizoen weer zouden terugkeren in de topklasse zijn daar zeker sponsors voor te vinden.


De punten en positie ontwikkeling van SC Genemuiden dit seizoen.

Troostprijs
Waar G.V.V.V. gisteren via de magere 1-0 winst op vv Hoogland zich plaatste voor de finale van de districtsbeker West I en dus gaat strijden om een troostprijs in dit seizoen, ging ook dat toetje aan de neus van SC Genemuiden voorbij. Want op dezelfde datum en tijd gingen zij op bezoek bij buurman en hoofdklasser Staphorst, voor een plaats in de finale van district Noord. En ook daar eindigde de wedstrijd in een minimaal verschil voor de thuisploeg die het gaan opnemen tegen Harkemase Boys. Voor bekerspecialist SC Genemuiden, want zij wonnen deze kleine cup eerder in 2012 en 2005, dus opnieuw een domper van jewelste om het seizoen nog enigszins positief af te sluiten.

Om des keizers baard
Zo mag het duel tussen SC Genemuiden en G.V.V.V. dus met recht worden genoemd. Want geen van beide heeft meer belangen en hoeft ook geen sportieve plicht te vervullen t.o.v. mede competitie genoten. Het enige waar de gastheren waarschijnlijk voor gaan strijden is om echt niet als laatste te eindigen, want dat staat toch wat minder op het CV en voor G.V.V.V. is er de uitdaging om de laatste plaats in het linkerrijtje op opwaartse lift te geven en daarmee een beetje feeling te houden met het puntentotaal wat in de eerdere drie jaargangen topklasse werd behaald, want dat waren er respectievelijk 53, 52 en 54. Het maximaal haalbare is nu 46, maar dat zullen de beide laatste wedstrijden in winst moeten worden omgezet.
En daar zal dan een begin mee moeten worden gemaakt op sportpark De Wetering, waar de Assink-boys ook nog een appeltje te schillen hebben met de thuisploeg. Want niet alleen verloren de blauwen de allerlaatste ontmoeting op 13 september van het vorig jaar met 2-3 in eigen huis van SC Genemuiden, ook in Genemuiden zelf ging het op 16 maart 2013 faliekant mis. Na een 2-3 stand was de thuisploeg in de slotfase wel beslissend. Erik Rotman en Anne van der Kolk zette in de allerlaatste minuut en in de blessure tijd de 4-3 op het scorebord en daarmee bleven alle punten in Genemuiden.
Ook het seizoen ervoor was er een doelpunten spektakel te zien op de Sportlaan in de tapijthoofdstad van Nederland, maar toen trokken de bezoekers aan het langste einde, de teller stopte toen bij 3-5.
Laten we hopen dat, nu er voor beide teams niets meer te winnen of te verliezen is, de bezoekers  worden vermaakt met zo’n zelfde doelpuntrijk festijn en dan gaan we maar afwachten wie dat het beste kan.  


Hoewel het scorebord niet geheel duidelijk is verliest G.V.V.V. wel de laatste wedstrijd in Genemuiden met 4-3. 

Foto's zijn van de hand van Dick Gijsbertsen.