Voorbeschouwing FC Lisse – G.V.V.V.

10 december 2015

Na de wedstrijd van aanstaande zaterdag op sportpark Ter Specke in Lisse tegen de plaatselijk FC, volgt de ommekeer in de competitiejaargang 2015-2016. Letterlijk althans, want dan zijn er precies 15 ontmoetingen gespeeld en is G.V.V.V. alle competitie genoten, of wellicht beter gezegd, concurrenten eenmaal tegen gekomen.
Hopelijk kunnen de discipelen van trainer John de Wolf alvast een voorschot nemen op die letterlijke ommekeer, door dat ook figuurlijk te doen en met de winst naar huis terug te keren. Want dat zou een mooie opsteker betekenen om het jaar 2015 toch nog een beetje positief af te sluiten in de aanloop na de laatste wedstrijd voor winterstop tegen ONS Sneek, volgende week zaterdag. 

Gevestigde orde

Hoewel FC Lisse veruit de jongste vereniging is in de huidige topklasse, opgericht in 1981 na een fusie tussen Sportclub Lisse en Lisser Boys, is haar conduitestaat er een die meer dan gezien mag worden en mede daardoor gerekend mag worden tot de gevestigde orde.
In 1989 al werd het toen hoogste zaterdag niveau, de eerste klasse, bereikt en van die hoogste trede vielen de geel-blauwen nooit meer af. Niet na de instelling van de hoofdklasse in 1996, en ook niet toen de topklasse werd geboren in 2010.
In de voorgaande 34 jaargangen eindigde Lis, zoals de club liefkozend door de eigen supporters wordt genoemd, 22x in het linkerrijtje en dus slechts 12x aan de andere zijde van de teletekst pagina. In die tweeëntwintig seizoenen werden de Lissenaren viermaal afdelingskampioen, tweemaal werd de zaterdagtitel in de wacht gesleept, en daarvan weer eenmaal het algemeen landskampioen bij de amateurs. Zeven keer werd FC Lisse vice kampioen. Daarnaast werd in 1994 de KNVB beker bij de amateurs veroverd en staan de districtsbekers van West II uit 1993, 1994, 2001 en 2011 te pronken in de prijzenkast op sportpark Ter Specke, naast de Supercup van 2008.

Eenmaal topklasser, altijd topklasser
Die competitie successen van weleer zijn in de voorgaande vijf seizoenen topklasse helaas niet meer benaderd door de Ter Specke bewoners. Daarvan getuigen in volgorde van opkomst een 11de, 11de, 6de, 8ste, en opnieuw een 11de positie in de eindrangschikking. Dat zal al met al wellicht best wat teleurstellend zijn voor de aanhang van FC Lisse. Maar aan de andere kant mogen zij toch ook wel best een beetje trots zijn op hun ploeg. Want die behoort tot het rijtje van zeven clubs die altijd aanwezig waren in de topklasse sinds het ontstaan daarvan in 2010. En dat is in de Duin- en Bollenstreek, waar de gerenommeerde en gerespecteerde voetbalverenigingen dik gezaaid zijn, een flink compliment waard.

Veel oude bekende namen
In de A-selectie van FC Lisse zijn heel veel vertrouwde namen terug te vinden. En dus ervaren topklasse, en bovendien zeer clubtrouwe, spelers. Verdediger Roel de Goede spant met 14 seizoenen ‘Lis’ de kroon, met als goede tweede middenvelder Rik Vermeulen die al tien jaar het geel-blauwe tenue draagt. Captain Tom Zoontjes en sluitpost Mark de Vries zijn de ‘bollenboeren’ al zeven jaar trouw en dat geldt ook voor middenvelder Mo Messaoud. Tenslotte sluiten aanvaller Koen Fokkema en de middenvelders Lars Rauws en Richard van Heulen de rij met zes seizoenen FC Lisse. Al deze acht heren voetballers deden dat in een aaneengesloten periode.
Door het stoppen van Kevin Winter en Kevin Weijers en het vertrek van Ronaldo Jongebloet en Nigel Hardenberg moest de selectie worden aangevuld. Dat geschiedde o.a. door het aantrekken van Robert van Boxel (Sparta Rotterdam), Cerillio Cijntje (ODIN ’59), Oliver Rifai (Telstar) en Maik van Zanten (Noordwijk). De eerstgenoemde drie hebben zich ontpopt tot echte basisspelers. Van Zanten had pech dat een flinke blessure hem parten speelde en is pas net weer een beetje fit. Tussentijds zag FC Lisse al Angolees Geraldo Antonia, die ook was aangetrokken van het Portugese Santa Clara, de pijp aan Maarten geven omdat die niet kon rekenen op veel speeltijd.

Telstar-link
Opvallend is de link die FC Lisse en Telstar hebben. Oliver Rifai kwam nu dus van de IJmuidense BVO. Maar ook Mark de Vries, Niels Buijs, Tom Zoontjes, Tim Orlowski, Koen Fokkema, Richard van Heulen en Mo Messaoud speelden ook allen in het verleden bij die club. Ook de andere nieuwkomers Cerilio Cijntje en Maik van Zanten kwamen ooit voor Telstar uit. Teamleider Han de Haan was in het verleden jarenlang leider bij Telstar en had daardoor nog steeds een goede band met die club.

Roerige tijden
Tot zeer groot verdriet van alles wat FC Lisse lief heeft overleed teamleider Han de Haan begin september na een kort ziekbed. De aimabele De Haan was een vaderfiguur voor de spelers en was zeer geliefd bij de achterban vanwege zijn vriendelijke en hartelijke manier waarop hij met mensen omging.
Hij was ook nog actief bij de profclub uit Velsen, waar De Haan verantwoordelijk was voor het reilen en zeilen van het sponsorhome. Al die activiteiten leverden hem ook een lintje op.
Zowel FC Lisse als Telstar verloor met Han de Haan een fantastisch mens.
De teamleider was in 2009 samen met trainer Mischa Salden naar sportpark Ter Specke gekomen. Hoewel natuurlijk niet te vergelijken en veel minder ingrijpend kwam toch ook vorig jaar december de mededeling van coach Salden dat er na zes jaar van trouwe dienst een einde zou komen aan zijn verband met de Lissenaren, een beetje onverwacht. Maar aan de andere kant meer dan redelijk op tijd zodat de verantwoordelijken op zoek konden gaan naar een opvolger voor de trainer/coach.
Er werden snel spijkers met koppen geslagen, want binnen een week presenteerde FC Lisse Arjan van der Laan. De ex-prof kwam uit voor Sparta, FC Twente, ADO Den Haag en FC Dordrecht. Vervolgens werd hij jeugdtrainer bij Sparta en was ook korte tijd interim-trainer bij de club. Daarna stapte hij over naar FC Utrecht om daar de oudste jeugd onder zijn hoede te nemen. Maar het dienstverband met de geel-blauwe was van korte duur. Want na vijf duels kreeg Van der Laan een aanbod van de KNVB wat je als ambitieuze trainer nauwelijks kunt weigeren. Met medewerking van FC Lisse werd hij bondscoach van het Nederlands vrouwenteam.
Dus kon de technische commissie van Lis opnieuw aan de slag.


Doelman Mark de Vries was vorig seizoen kansloos op de vrije trap van Rodny Hofman die de 0-1 betekende. Rodny zal vanwege een schorsing dit kunststukje niet kunnen herhalen, maar hopelijk kan een van zijn ploegmaten dat wel. Foto: Dick Gijsbertsen.

Gepokt en gemazzeld
En ook nu liet een opvolger niet lang op zich wachten. Want binnen no-time hadden de bobo’s Robbert de Ruiter weten te overtuigen dat hij de juiste man op de juiste plaats zou zijn. De Ruiter stopte in mei 2014 bij Noordwijk om het iets rustiger aan te gaan doen en werd hoofd opleidingen bij Sportlust ’46 in Woerden. Voor z’n Noordwijk periode waar hij vijf jaar in dienst was, had hij ook ARC (3 jaar), VVSB  (3 jaar) en Sportlust ’46 (2 jaar) als hoofdcoach onder z’n hoede.
Het bloed kroop toch waar het niet gaan kon en de gepokt en gemazzelde oefenmeester kon de kriebels niet weerstaan en is de uitdaging in en bij Lisse aangegaan.

Gewenningsperiode
FC Lisse liep één op één onder leiding van Arjan van der Laan na vijf duels. Met De Ruiter aan het roer is dat nog steeds zo, want uit 14 duels werden evenveel punten verzameld. Op zich logisch, want spelers en de nieuwe coach moesten elkaar eerst wat beter leren kennen. Maar de gewenningsperiode lijkt nu wel voorbij en allen betrokkenen weten wat ze aan elkaar hebben. Dat heeft de laatste weken haar vruchten af geworpen. Want na drie nederlagen en twee puntendelingen waarmee de inwoner van Woerden startte bij Lisse, werden uit de laatste vier wedstrijden 7 punten gepeurd. Waarbij de 2-3 winst in en bij Barendrecht en het 3-3 gelijke spel in eigen huis tegen koploper Kozakken Boys zeker tot de verbeelding spraken. Daarna volgde verlies (0-1) op Ter Specke tegen Katwijk en werd het zelfvertrouwen afgelopen zaterdag weer wat opgevijzeld door de verre uitwedstrijd in Sneek tegen ONS met 0-2 winst af te sluiten. Die resultaten zullen de Lisser burger zeker moed geven om omhoog te kijken in plaats van naar beneden. En daarbij zou winst op de bezoekers uit Veenendaal zeer warm welkom zijn.

Van het zelfde laken een pak
Ook bij G.V.V.V. was zo’n zelfde soort trainers scenario aan de orde. Alleen was het vertrek van Erik Assink niet vrijwillig, zoals dat bij Van der Laan wel het geval was. Na zeven wedstrijden kreeg de ervaren Almeerder coach zijn congé toen er uit zeven wedstrijden slechts 6 punten waren behaald. Onder leiding van interim- en assistent-trainer Jan Diepeveen werden er 3 punten behaald uit twee duels. Assink’s opvolger, John de Wolf, laat tot nu toe 4 punten noteren uit vijf wedstrijden. Dus puur naar het punten verzamelen gekeken heeft de trainerswissel nog nauwelijks zoden aan de dijk gezet en daardoor bivakkeren ‘onze jongens’ nog steeds in de onderste regionen.

Pech, wet van Murphy, in de hoek….
Dat G.V.V.V. het voetballen nog niet is verleerd werd duidelijk in de afgelopen duels, alleen kregen ze niet altijd hetgeen ze op basis van het vertoonde spel verdienden. G.V.V.V. had de pech bij de verloren duels dat een aantal keren ieder individueel foutje direct werd afgestraft en die dan ook nog eens beslissend was voor de uiteindelijke einduitslag. Dat gebeurt heel veel bij ploegen die al in de penarie zitten en te maken krijgen met de wet van Murphy.
Datzelfde geldt voor de eigen goals. In de vier voorgaande topklasse seizoenen scoorde G.V.V.V. totaal 4x een ‘own goal’, nu staat de teller al totaal op drie. En tot overmaat van ramp vallen ook de gele kaarten voor captain Roy Terschegget c.s. als rijpe appelen van de bomen. Want in dat kaartenklassement zijn ze helaas koploper. Speelt de ploeg dan zo hard? Nee, want er staat weer tegenover dat G.V.V.V. de enige ploeg is die nog geen rode prenten heeft opgelopen. Natuurlijk zijn niet alle waarschuwingen onterecht gegeven, maar dat er een aantal bijzaten die wat overdreven waren, lijdt geen twijfel. Het is dus weer de bekende hoek, waar de nog meer bekende klappen vallen.
Mede daardoor zal John de Wolf moeten puzzelen met z’n opstelling omdat Rodny Hofman en Wilco den Hartog tegen FC Lisse niet van de partij zijn vanwege een wedstrijd schorsing na het oplopen van vier gele kaarten.
Zich uit die misère ontworstelen is logischerwijs de opdracht en of dat nu met mooi of lelijk voetbal gepaard gaat zal alle blauwen worst zijn, alleen het behalen van drie punten is nu belangrijk.

Statistiek

Seizoen Lisse thuis Lisse uit
'10-'11 15-23 15-18
'11-'12 15-20 15-18
'12-'13 15-31 15-19
'13-'14 15-33 15-14
'14-'15 15-23 15-13
'15-'16 7-3 7-11

In Lisse won G.V.V.V. in de voorgaande vier topklasse seizoenen tweemaal. Beide keren werd het 0-4, de eerste keer in seizoen ’11-12 en de laatste dateert van vorig jaar 4 oktober. Tussendoor werden de punten gedeeld 0-0 (’12-’13) en was de thuisploeg met 2-1 te sterk (’13-’14).
In Veenendaal waren de gastheren driemaal de sterkte (3-0, 4-0 en 3-0) en eindigde het allereerste treffen op dit niveau in een 1-1 gelijkspel. Op zich dus een meer dan aardige statistiek in het voordeel van de blauwen, maar dit alles geeft natuurlijk voor aanstaande zaterdag geen enkele garantie op succes. Net zo min als het feit dat de De Ruiter-equipe als enige van de zestien topklassers thuis nog geen winstpartij heeft afgeleverd. Driemaal een draw en vier nederlagen zijn tot nu toe de resultaten. Buitenshuis werden de overige 11 punten in de tas gestopt.
En dat is een zeer opvallend feit. Want zeker in de laatste drie van de vijf de voorgaande jaargangen bij de crème de la crème van de zaterdagvoetballers, was FC Lisse thuis beduidend sterker dan op vreemde bodem.

Al met al kun je stellen dat er een zogenaamde ‘zes punten wedstrijd’ staat te wachten op sportpark Ter Specke, Spekkelaan 1, 2161 GH te Lisse alwaar de wedstrijd om 14.30 uur zal beginnen en onder leiding zal staan van scheidsrechter Dhr. C. Prooi (Hellevoetsluis), die zal worden geassisteerd langs de lijn door Dhr. I.P. van Galen en Dhr. R.P.A.M. Huijben. Vierde official is Dhr. O. Belkaraouia