Voorbeschouwing Excelsior Maassluis – G.V.V.V.

25 augustus 2016

Natuurlijk is Excelsior Maassluis versus G.V.V.V. komende zaterdag gewoon één van de 34 wedstrijdronden die beide clubs moeten spelen in de kersverse Tweede divisie. Maar daarnaast zijn er vanuit diverse gezichtspunten toch wel een aantal opmerkelijke sentimenten en/of bijzondere feitjes hierover te debiteren, die het treffen toch wel een bijzonder karakter geven. Zonder volledig te willen, of kunnen zijn, maken we kris kras door de tijd heen de volgende opsomming:

  •        Voor de beide voetbalverenigingen is het de allereerste keer dat een competitiewedstrijd live wordt uitgezonden op de Nederlandse TV. Een echte primeur is het echter niet voor de Tricolores en de Blauwen. De gastheren waren afgelopen mei al te zien op de kijkbuis bij de twee ontmoetingen om het landskampioen tegen FC Lienden, en G.V.V.V. had die primeur in februari 2012 al, toen het in de kwartfinale van de KNVB beker uitkwam in Alkmaar tegen AZ.
  •       Op 3 oktober van het vorige jaar won Excelsior M. in eigen huis met 2-1 van G.V.V.V. en was dat in speelronde zeven de allereerste overwinning in die jaargang, na drie gelijke spelen en een zelfde aantal verliespartijen. Dat was achteraf gezien de aanzet tot een record aantal ongeslagen wedstrijden in de top van het amateurvoetbal. Want van de volgende 23 ontmoetingen eindigden er acht onbeslist en werden de overige vijftien gewonnen. Die geweldige serie was voldoende om op 14 mei jl. het kampioenschap in de topklasse in de wacht te slepen. Een bijzonderheid daarbij is dat dit de laatste te vergeven titel was vanwege de komst van Tweede divisie en deze dus daarom extra cachet krijgt.


Symbolisch voor Excelsior M. De winst is binnen en de kampioensvlaggen al in top.

  •          Dat enorme succes werd gevolgd door de toevoeging van een gigantisch grote kers op de toch al zeer grote feesttaart. Want over twee duels moest de zondag topklasse kampioen, en onze streekgenoot FC Lienden, op basis van doelsaldo (0-2 en 2-3) het hoofd buigen voor aanvoerder Niels Redert en z’n kompanen. Daarmee kwam de ongeslagen reeks wedstrijden op een totaal van 25, een uitzonderlijke zeldzaamheid in het hedendaagse topamateurvoetbal.
  •          Die kers werd aan het begin van deze maand nog voorzien van een flinke dot slagroom toen de pupillen van trainer Jeroen Rijsdijk op het eigen sportpark Dijkpolder, in de strijd om de supercup, landelijk bekerhouder Staphorst met 4-0 de oren wasten. En dus moest er weer een plaatsje worden vrijgemaakt in de bekerkast en werd er in de voetsporen getreden van Katwijk. De Katukkers waren sinds het bestaan van de topklasse er als enige tot dan toe in geslaagd om die ‘triple’ te behalen. Grootmachten als Spakenburg, IJsselmeervogels en Kozakken Boys slaagden niet in die missie.
  •          Met dat grandioze succes mocht debuterend trainer Jeroen Rijsdijk zich in een illuster gezelschap van oefenmeesters scharen. Want alleen Jochem Twisker met Spakenburg, en Danny Buijs met Kozakken Boys, werden direct topklasse kampioen toen zij bij die clubs voor het eerst roerganger werden. En eigenlijk is Rijsdijk het beste jongetje van dat kleine klasje, want zoals al gezegd de ‘triple’ zat er voor collegae Twisker en Buijs niet in.
  •          Is het verwonderlijk dat Rijsdijk en z’n manschappen zo’n eclatante serie prijzen en records aaneenregen? Ja en nee.
  •          Ja, omdat voetballer en ijzervreter Rijsdijk met IJsselmeervogels van ’04 t/m ’07 driemaal achtereen kampioen werd en in 2006 ook de ‘triple’ won. En ook ja, omdat de nu pas 39-jarige oefenmeester er met ‘zijn cluppie’ SHO, die hij viereneenhalf seizoen onder zijn bewind had, er tweemaal in slaagde om te promoveren naar de respectievelijke 1ste- en hoofdklasse. Dus zowel als speler en trainer kent hij het klappen van die zweep.
  •          Maar om die drive en winnaarsmentaliteit, waar hij zelf van overloopt, over te brengen aan de voetballers van de stad aan de Waterweg is een geheel ander verhaal. Dus nee, gaan voor het kampioenschap was absoluut geen doelstelling van de club en de nieuwe trainer. De bedrijfseconoom van beroep, had voor aanvang van vorig seizoen het idee om die eigenschappen eerst maar eens langzamerhand in te gaan slijpen om daarna mogelijk in de wat verdere toekomst te gaan oogsten. Simpel en gemakkelijk proberen te handhaven was het pandoer.
  •          Captain Niels Redert en zijn voetbalmaten bleken bliksems snelle leerlingen van deze meester, die onder andere het motto hanteert: ‘Gaat het niet zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat’. Wat ere wie ere toekomt, zo gaf Rijsdijk in de media al eens aan, deels ook op het conto kwam van huidig G.V.V.V.-coach John de Wolf. Want de voormalig Feyenoord verdediger, die uit hetzelfde voetbalhout is gesneden als Jeroen Rijsdijk, volbracht het sprookje van Maassluis. Door het in 2015 diep afgezakte Excelsior uit het slop te trekken als interim trainer voor de vroegtijdig ontslagen Cesco Agterberg. Jeroen Rijsdijk had in januari van dat jaar al een verbintenis gesloten met de trots van Maassluis voor 1 jaar.
  •          Met de kersvers aangestelde De Wolf als aandachtig toeschouwer op de tribune, en Sieme Zijm als eenmalig interim, begon op 7 maart 2015 de victorie in……. juist ja, Veenendaal bij z’n huidige club. De 0-1 op het overwinning op het sportpark Panhuis was de opmaat voor een geweldige eindsprint - 22 punten uit 9 wedstrijden - die bijna nog de derde periodetitel, maar nog veel belangrijker, het ruimschootse behoud van het topklasserschap opleverde. Daarmee werd de weg gebaand naar de voetbaljaargang ’15-’16 die de bijna honderd jaar oude club, in 2018 is het zover, nog nooit meemaakte in haar geschiedenis.


Symbolisch voor G.V.V.V. Danny de Leeuw (voor) en Esmat Shanwary buigen het moede hoofd voor de Tricolores.

  •          Met de Tricolores won John de Wolf dus wel van G.V.V.V. maar andersom is dat nog niet het geval. De eerder beschreven 2-1 nederlaag was de aanleiding voor de komst van de Leidenaar naar Veenendaal. Want die verloren wedstrijd deed het clubbestuur van de blauwen besluiten om het vertrouwen in succestrainer Erik Assink op te zeggen. Een zeer hard gelag voor beide partijen en een smet op het blazoen van de vereniging, want trainers voortijdig ontslaan is niet des G.V.V.V.’s. Het bleek achteraf gezien, ondanks alle emoties die daarbij om de hoek kwamen kijken, toch een juist besluit. Want met De Wolf als nieuwe kapitein op het schip werd koers gezet richting 2de Divisie. Die missie slaagde en daarmee schreef de ex-prof in korte tijd een tweede kunststukje op zijn CV. Dit ondanks de 0-1 nederlaag op 30 januari jl. in ’t Veen tegen zijn oude ploeg. Daarmee was Excelsior Maassluis, samen met Barendrecht, vorig seizoen de enige ploeg die de Veenendalers alle zes te vergeven punten afhandig maakte.
  •          Ondanks het Leicester-achtige karakter van het kampioenschap en de verdere prijzen van onze gastheren is het toch ook niet geheel toeval dat het dubbeltje een kwartje is geworden. Het was niet verwacht, maar er is wel altijd geloof in eigen kunnen blijven bestaan bij de beleidsbepalers van de club. Vooral een eigen visie blijven uitdragen is daarbij leidend. Zelf opleiden volgens duidelijke kaders brengt op termijn succes. Het ooit opgezette jeugdplan door Eric Gudde, huidig algemeen directeur van Feyenoord en Excelsior minded, zijn zoons speelden er ook, betaalde zich uit. Want naast het vlaggenschip werd ook het tweede elftal kampioen, en dat deed dat team van trainer Sieme Zijm ook al het jaar daarvoor gevolgd door een landskampioenschap bij de reserve teams. En wat te denken van de A1 die ook kampioen werden en nu in landelijke 2de divisie speelt. De B1 kon een periodekampioenschap in de 3de divisie net niet omzetten in promotie. Maar uit dit alles blijkt wel Excelsior Maassluis qua opleiding flink aan de weg timmert en dat dit ook zijn vruchten heeft afgeworpen.

Dit alles lijkt op voorhand een mooi gegeven voor bijzonder treffen. Zeker als je daarbij ook in ogenschouw neemt dat de gastheren vorige week in Veldhoven bij UNA tegen een 2-1 nederlaag aanliepen, na een goede start in eigen huis. VVSB werd in de ouverture met 2-0 verslagen. De Tricolores zullen op het eigen sportpark maar wat graag willen laten zien dat het verlies een eenmalig slippertje was.
Zoiets kun je ook van de bezoekers zeggen. Tot nu toe liep het crescendo in de voorbereiding en bij de start van de competitie. In totaal zeven wedstrijden gespeeld, ongeslagen gebleven en met een doelsaldo van 22 voor en 4 tegen leek het geluk hen toe te lachen.
Maar daar kwam gisteren helaas, in het KNVB beker treffen in en bij Scheveningen, een flinke domper op. De 3de divisionist uit de badplaats legde de kwetsbaarheden van G.V.V.V. compleet bloot en trok de 5-2 winst overtuigend naar zich toe. Wellicht onder het toeziend oog van de ‘spionnen’ uit Maassluis.
Het is nu aan John de Wolf en de verdere staf om dat echec weg te werken uit de hoofden van z’n discipelen en met nieuw elan de beste amateurclub van Nederland te gaan bestrijden. Mede met in het achterhoofd om sportieve revanche te nemen op zichzelf en deze tegenstander. Want alleen in het debuutseizoen van Excelsior M. (’13-’14) wonnen de Veenendalers zowel uit als thuis. Daarna trokken de Zuid-Hollanders viermaal achtereen aan het langste einde.
    

Deze wedstrijd op sportpark Dijkpolder, Lavendelstraat 1, 3142 NC Maassluis, die om 15.30 uur zal aanvangen vanwege de live uitzending van FOX Sports, zal onder leiding staan van Dhr. L.P.S. Cairo (’s-Hertogenbosch), die langs de lijn zal worden geassisteerd door Dhr. B.M. Vervoorn en Dhr. J. Westhof. Vierde official is Dhr. G. Keijl.