Voorbeschouwing G.V.V.V. – AFC

3 november 2016

Je zou bijna de competitieleider van de KNVB, die de Tweede Divisie onder haar/zijn hoede heeft, helderziendheid toedichten. Want wat is het geval? In speelronde 12, aanstaande zaterdag, treft G.V.V.V. als runner-up, het als derde gepositioneerde AFC. En de week daarop komt de huidige koploper Jong AZ op bezoek.
Kortom door de planning van deze competitieleider staan de twee komende zaterdagen op de blauwe zijde van het sportpark Panhuis in het teken van de voetbaltoppers, die ook nog eens beide live worden uitgezonden op betaalzender FOX Sports.

Eerste periode

Ook wordt in deze speelronde de eerste periode titel vergeven, want de competitie is opgedeeld in drie perioden met 12, 11 en nogmaals 11 wedstrijden. Gezien de stand op de ranglijst maakt Jong AZ de grootste kans om deze deelprijs in de wacht te slepen, die recht geeft op het overslaan van de eerste ronde in de KNVB beker van het nieuwe seizoen.
Maar als de voetbaltalenten uit Alkmaar, die het thuis gaan opnemen tegen Spakenburg, daarin twee of meer punten laten liggen, kan G.V.V.V. bij winst daarvan gaan profiteren. Dat zou natuurlijk helemaal een droomscenario zijn voor het ruim boven verwachting presterende vlaggenschip van onze club.
Zoals gezegd zitten daarbij de nodige mitsen en maren en AFC, wat zelf alleen theoretisch nog kans maakt op die deelprijs, zal er vast en zeker alles aan gaan doen om spelbreker te worden in dat gedroomde script.   

Topper bij de zondagclubs
AFC is niet zomaar een tegenstander. Nee, want de A(msterdamsche) F(ootball) C(lub) is een van oudste, grootste en traditierijke amateur voetbalverenigingen van Nederland. Naast al deze hierboven genoemde bijvoeglijke naamwoorden, mag daar ook zeker bekendste aan worden toegevoegd. De Amsterdamse vereniging bestaat al zowat 122 jaar – 18 januari volgend jaar is het zover -  en bovendien speelden ze voor de invoering van de Tweede Divisie al decennialang op het hoogste zondag niveau. Dat was vanaf 1974 t/m 2010 hoofdklasse. Bij de invoering van de topklasse daarna, waren The Reds zoals de bijnaam luidt, ook direct present.
Op drie seizoenen na, vanaf 1998 t/m 2001, hebben zij altijd op die hoogste trede gestaan, en de 6de plek van vorig seizoen was ook voldoende om promotie te bewerkstelligen. De resultaten die zijn neergezet in die periode liegen er niet om. De bovenste helft van de ranglijst was meer regel dan uitzondering. Dit alles verklaart dat, na De Treffers ook uitkomend in deze divisie, AFC overall gezien de best presterende zondag amateurvereniging van Nederland is.


Het eerste elftal van AFC uit 1902. Fotobron: Website AFC

Van verleden ….
Natuurlijk kan het bijna niet anders dan dat AFC een roemrijke geschiedenis heeft, met o.a. in 1918 – 1919 competitiewedstrijden tegen Ajax, Willem II, NAC en Go Ahead, maar op deze plaats willen toch maar even in een wat recenter gedeelte van het geschiedenisboek van de club bladeren. Hoewel de jaren zestig liggen toch ook al wel een flink tijdje achter ons, maar toen was ‘De Generaal’, trainer bij AFC. Vooral sommige jongeren zullen zich nu afvragen wie was: ‘De Generaal’?
Ooit wel eens gehoord van Rinus Michels? Michels stapte in 1965 als onervaren en jeugdig trainer over van AFC naar Ajax en zorgde daar in zes jaar tijd voor 4x een landskampioenschap, 4x de beker en de Europa Cup I, de huidige Champions League. En ook was hij de man die verantwoordelijk was voor het Europees kampioenschap van het Nederlands elftal in 1988.
Maar ook stonden in een wat minder ver verleden o.a. Ton du Chatinier, Stanley Menzo, Rob Bianchi, John Kila, Willem Leushuis, Cor ten Bosch en ‘Mister AFC’ Pim van de Meent als oefenmeesters geboekstaafd bij de hoofdstedelijke voetbalclub. Dat zijn toch ook niet de minste namen.

… naar heden
En de geschiedenis herhaalde zich aan het begin van dit seizoen v.w.b. de leidsman van de Amsterdammers. Bart Logchies, vorig seizoen overgekomen van de Ajax amateurs, kreeg onmin met de leiding van de club en stapte net voor het begin van deze competitie jaargang op. Snel handelen was gewenst, en dat lukte de bobo’s van AFC binnen de kortste keren. Ze deden niet een tevergeefs een beroep op Ton du Chatinier, die al eerder, gedurende twee perioden, de club vijf seizoenen lang onder zijn hoede had. De oud-FC Utrecht coryfee, en trainer van o.a. Argon, Elinkwijk, Kozakken Boys en Spakenburg pakte de handschoen op, met het huidige succes als gevolg.

Noblesse oblige
Hoewel de conduitestaat van AFC er een is waar menig ander club jaloers op kan worden, zijn de hoogtepunten, lees kampioenschappen op het hoogste niveau, niet zo dik gezaaid. Het lukte tot en met het seizoen ’08-‘09 nooit om de beste te zijn in de hoofdklasse. Maar toen het er op aankwam vielen alle puzzelstukjes in een keer wel op de juiste plaats. Want in ’09-’10 waren er plaatsen te verdienen in de nieuw op te richten topklasse. En juist in dat seizoen ging de vlag in top op sportpark Goed Genoeg te Amsterdam. De eerste titel in 33 jaar hoofdklasse was binnen gehaald, en natuurlijk zeker zo belangrijk, promotie naar de topklasse. Noblesse oblige!
Die test op het hoogste amateurniveau doorstonden de Amsterdammers glansrijk. Met als hoogtepunt uiteraard het voor de neus van UNA en VVSB weggekaapte kampioenschap in 2014.
In het vervolg met de strijd om de algehele amateurtitel speelde G.V.V.V. ook nog een rol. Want doordat de beslissingswedstrijd die de ‘onzen’ toen tegen Spakenburg moesten spelen – en helaas in Volendam met 2-1 verloren - een beetje een soap werd om een geschikt terrein te vinden, schoven de data van die twee confrontaties naar achteren. AFC protesteerde hevig, omdat een aantal spelers al hun vakantie hadden gepland, en dan niet zouden kunnen spelen. Het mocht niet baten, er moest worden aangetreden tegen Spakenburg. In Spakenburg werd het op 31 mei dat jaar 4-1, en een week later kwam er thuis wel revanche voor AFC, maar de 3-2 was niet voldoende om de landstitel te pakken.

Selectie
De selecties van de zondagclubs bevatten of het algemeen wat minder bekende namen voor de volgers van de voormalige zaterdag topklasse Dit omdat die verenigingen nog niet of heel weinig tegen elkaar speelden in beker- en/of oefenwedstrijden. Toch bevat het keurkorps van coach Du Chatinier wel een paar spelers die een verleden hebben in het zaterdagvoetbal en die vast bij sommige van u een belletje doen rinkelen. Wellicht de bekendste is doelman Patrick Zonneveld die dit seizoen overkwam van IJsselmeervogels en zich gelijk een vaste waarde toonde, want hij miste nog geen minuut. Marien Willemsen speelde aan de andere kant van sportpark De Westmaat in Spakenburg, maar hij is al een aantal jaren AFC-er en werd onlangs gehuldigd voor zijn 100ste wedstrijd. Glenn van Zoolingen is wel weer een nieuwkomer, hij speelde vier seizoenen voor de amateurs van Ajax. Dan zijn er ook nog Guido Moelee, die in het verleden voor Noordwijk speelde, en Mark van den Boogaart die voor Rijnsburgse Boys uitkwam.
Mister AFC is ongetwijfeld de 33-jarige aanvoerder Magid Jansen, die al aan zijn achtste jaargang bezig is op sportpark Goed Genoeg en daarvoor bij Telstar en Almere City speelde. Jansen is de nooit verzakende motor op het middenveld en wordt door veel aanhangers van de club op handen gedragen.

Bijzonder
Zes winstpartijen, driemaal gelijk en twee tegenstanders die sterker waren, brachten de hoofdstedelingen op de huidige derde plaats. Bij die fraaie resultaten zijn wel een aantal bijzonder kanttekeningen te plaatsen.
AFC is namelijk de enige van de 18 deelnemers aan deze Tweede Divisie die er in slaagde om in iedere wedstrijd tenminste één doelpunt te maken. Daarentegen kon goalie Zonneveld nog geen clean sheet achter zijn naam zetten, en daarmee is AFC, samen met Jong Vitesse ook uniek.
Maar nog meer bijzonder is het feit dat ze in 10 van de 11 wedstrijden altijd op achterstand kwamen en dit bijna altijd wisten om te buigen tot winst of een draw.
Opvallend daarbij dat wilskracht, onverzettelijkheid, en een zeer sterke fysieke gesteldheid belangrijke factoren moeten zijn geweest. Want anders is het niet te verklaren dat de punten veelal in de slotfase of zelfs viermaal in blessuretijd werden binnengehaald.
Na koploper Jong AZ zijn de Amsterdammers de meest scorende ploeg in deze divisie. De 25 treffers werden door twaalf verschillende spelers gemaakt met Pieter Koopman (5x) als topscorer. Even ter vergelijking, bij G.V.V..V. zorgde maar zes verschillende spelers voor de productie van 18 doelpunten. De 19de was een eigen goal.
 

Voor de liefhebbers van doelpunten statistiek. Blauw zijn de gescoorde doelpunten in de eerste helft, rood voor het tweede bedrijf. Geel is blessuretijd.


Een gewaarschuwd mens ….
Als G.V.V.V. al niet gewaarschuwd zou zijn voor deze sterke tegenstander, zijn bovenstaande feiten eens en te meer een extra raadgeving om gedurende de hele wedstrijd 100% geconcentreerdheid te betrachten.
Maar ongetwijfeld zal John de Wolf door analist Danny Huijtink op de hoogte zijn gebracht met een sterkte/zwakte analyse van deze opponent. En mogelijk is de Leidse coach, net als collega Ton du Chatinier, die in Spakenburg aandachtig toeschouwer was, zelf al eens in den lande wezen kijken naar de verrichtingen van AFC en heeft daaruit zijn strijdplan ontwikkeld.
Met vier overwinningen op rij blaakt het team van captain Terschegget natuurlijk van zelfvertrouwen en hoeven ze niet te bibberen of met knikkende knieën slag aan te gaan. Maar datzelfde zal AFC ook doen met een serie van vijf duels (3x winst en 2x gelijk) ongeslagen te zijn. Het zal dus mogelijk op de details aankomen en de beschikbare spelers die daar invulling aan moeten gaan geven.
Bij de De Wolf equipe zijn er twee vraagtekens. Danny de Leeuw kampt met een middenvoetsbeentje blessure en Wilco den Hartog heeft weer een terugslag gekregen nadat zijn enkelblessure hersteld leek. We zullen moeten afwachten of een, of beide, deel kunnen gaan uitmaken van het keurkorps die alles in het werk zullen gaan stellen om tenminste de ongeslagen thuisstatus in ere te houden, maar uiteraard hopen op meer. En dat zal ook iedere rechtgeaarde G.V.V.V.-er wensen, die hopelijk in grote getale hun ploeg komen ondersteunen in de strijd om de koppositie.

Onderlinge confrontaties
Troffen AFC en G.V.V.V. elkaar al eens eerder in een oefen of bekerduel? Het antwoord is ja. Het was in het seizoen ’06-’07 toen ze in de poule indeling van de districtsbeker aan elkaar werden gekoppeld samen met S.C. Voorland en S.V. Hoofddorp. G.V.V.V. mocht toen thuis aantreden. Het werd uiteindelijk 2-2.
In ’12-’13 lootten de beide ploegen elkaar in de tweede ronde van de ‘kleine beker’. Toen moest G.V.V.V. op bezoek in Amsterdam. Op 27 november 2012 was captain Roy Terschegget met het enige doelpunt matchwinner. In dat seizoen stoomden de blauwen uiteindelijk door naar de finale, die op het veld van Spakenburg met 3-2 werd verloren van Argon.
Het enige oefenduel dateert van 23 juli 2011. AFC werd eigenlijk vrij eenvoudig en verdiend met 2-5 aan de kant gezet. In het bijzonder, de nu van een gescheurde kruisband herstellende, Simon Brouwer deed een aardige duit in het zakje. Hij liet in die wedstrijd maar liefst drie treffers aantekenen.

Deze topper in de Tweede Divisie zal aanvangen om 15.30 uur en staat onder leiding van scheidsrechter Dhr L.P.S. Cairo (‘s-Hertogenbosch), die langs de lijnen zal worden geassisteerd door Dhr B.M. Vervoorn en Dhr. P. van der Zwan. Vierde official is Dhr. M. Ritmeester.
 

Uiteraard mag iedereen een mening hebben over het imago van AFC. Van kak-, elite- tot de gezelligste en best geleide amateurclub van Nederland, met ook nog eens een geweldige jeugdopleiding. Maar onzes inziens wordt dit imago het beste weer gegeven in een artikel wat  onlangs verscheen in de VARA-gids. Dat troffen we aan op de geweldig goede en zeer informatieve website van AFC. Lees en oordeel zelf in het hieronder bijgevoegde pdf-document.