Voorbeschouwing G.V.V.V. – Excelsior Maassluis

19 januari 2017

Voorbeschouwing G.V.V.V. – Excelsior Maassluis

In het vorige weekend hebben het gros van de hoogst spelende amateurvoetballers in ons land de wedstrijdschoenen alweer uit het vet gehaald, voor zover dat al niet gedaan was op de trainingskampen en/of oefenwedstrijden, om de competitie te vervolgen na de winterstop.
De beide kemphanen die aanstaande zaterdag op het sportpark Panhuis gaan aantreden hadden in ieder geval geen last van de grillen van koning winter en moesten aan de bak. Voor zowel de thuisploeg als de gasten was die hervatting van de competitie geen onverdeeld genoegen. Onze gasten, Excelsior Maassluis, kreeg thuis klop van UNA en G.V.V.V. ging in en bij Barendrecht onderuit. Met die nederlagen knoopten beide teams aan bij de magere resultaten van voor de winterstop en zullen daarom gebrand zijn op eerherstel.

Sprookjesachtig

Op de keper beschouwd kende Excelsior Maassluis, tot nu toe, in de laatste vijf jaar op sportief gebied een soort van sprookjesachtige geschiedenis. Financieel gezien waren er wel de nodige perikelen, maar die hadden tot eer van de club met haar leden en sponsors, die daar gezamenlijk de schouders onder zetten om die op te lossen, geen invloed op de prestaties op het veld.
Natuurlijk hadden de bewoners van de Eerste stad aan de waterweg, zoals Maassluis ook wel wordt aangeduid, in de eerste- en hoofdklasse al wel een naam opgebouwd, maar de echte faam ontbrak daar nog aan. Dat hiaat werd in voornoemde tijdsperiode dan ook volledig uitgewist, want Excelsior M. ging van …

… kampioen naar subtopper, naar handhaving, naar …
De eerste memorabele stap daar naartoe werd gezet in het seizoen ’12-’13. Onder leiding van de nieuwe trainer Cesco Agterberg, die over was gekomen van Sportlust ’46, verrasten de tricolores o.a. gevestigde namen zoals ASWH en HSV Hoek, door er overtuigend met de titel vandoor te gaan en zich daarmee te plaatsen voor de topklasse.
Het debuut daarin kende absoluut geen angst en beven. Sterker nog, in het seizoen waarin G.V.V.V. de titel moest laten aan Spakenburg na de beslissingswedstrijd in Volendam, zag de Agterberg-equipe zichzelf terug op een meer dan verdienstelijke zesde positie. Dat was ruim boven verwachting van iedereen die ‘Steeds Hoger’, want dat is de letterlijke betekenis van de naam, lief heeft.
Met niet al teveel mutaties in de selectie werd daarom dan ook vol vertrouwen begonnen aan een tweede seizoen topklasse. Maar zoals de geschiedenis wel vaker heeft uitgewezen, dat een debutant het in een tweede jaar na handhaving veel moeilijker heeft, werd nu ook bewaarheid.
Negen duels voor het einde van de competitie droegen de bespelers van sportpark Dijkpolder de rode lantaarn en daarmee leek de opgebouwde reputatie als sneeuw voor de zon te verdwijnen. Er moest ingegrepen worden, en zoals gebruikelijk in het voetbalwereldje, was de leidsman de klos. Agterberg, die toch al aangegeven had te vertrekken en zou worden opgevolgd door huidig oefenmeester Jeroen Rijsdijk, kreeg begin maart 2015 zijn congé. Spoedig daarop werd John de Wolf als interim coach aangetrokken. Die zag zijn nieuwe pupillen als toeschouwer vanaf de tribune op het sportpark Panhuis de eerste strohalm pakken. Want op 7 maart 2015 zorgde Vincent van den Berg met het enige doelpunt voor de winst van Excelsior M. op G.V.V.V. Met De Wolf definitief op de bok, bleven de overwinningen zich aaneenrijgen, en ontsnapten de tricolores ruimschoots aan degradatie met een uiteindelijke tiende positie.
Het scheelde niet veel of er zou een standbeeld worden opgericht voor de huidige G.V.V.V. coach op sportpark Dijkpolder, maar zoveel persoonsverheerlijking zou ook wellicht wel een beetje teveel van het goede zijn geweest, en de inwoner van Leiden is er ook de man niet naar. Maar bij de twee ontmoetingen die hij tot nu toe met z’n nieuwe club tegen z’n oude speelde, spat nog steeds de waardering voor het klassenbehoud er volop vanaf. Na afloop daarvan liep De Wolf iedere keer krom van de schouderklopjes en kostte hem dat, bij wijze van spreken, een bezoek aan de fysiotherapeut.


Doelman Jesper Leerdam (nu Scheveningen) bleek op 30 januari 2016 een grote sta-in-de-weg bij de laatste wedstrijd G.V.V.V. - Excelsior Maassluis. Hij hield de 'nul' en kreeg dus een cleansheet achter z'n naam.

… landskampioen
Wie zoiets eigenlijk nog meer verdiend is de vorig seizoen debuterende oefenmeester Jeroen Rijsdijk. Deze oud-speler van SC Feyenoord, SHO en ASWH kende zijn ‘finest moments’ natuurlijk bij IJsselmeervogels. Rijsdijk speelde vier seizoenen in Spakenburg – Bunschoten en pakte van 2004 t/m 2007 drie afdelingstitels op rij, één landskampioenschap en één supercup. Een voetbal-CV om meer dan trots op te zijn. Maar ook na z’n actieve carrière heeft dit voetbaldier alweer van zich doen spreken met mooie resultaten, en als fenomenaal hoogtepunt natuurlijk het landskampioenschap afgelopen seizoen, wat wellicht wel een standbeeld waard is.
Begonnen als assistent trainer bij ASWH en belofte trainer bij Sparta Rotterdam volgde hij in december 2010 de ontslagen Bill Tukker op bij SHO. Rijsdijk leidde zijn voormalige club naar de uiteindelijke 4de plek om het seizoen daarop het kampioenschap te pakken en daarmee promotie naar de eerste klasse. Twee jaar later werd via de nacompetitie opnieuw een stap omhoog gemaakt en waren de Oud-Beijerlanders hoofdklasser. Helaas lukte het  Jeroen Rijsdijk en zijn ploeg niet in seizoen ’14-’15 om dat niveau te continueren, want SHO degradeerde. Een klein smetje op het blazoen van deze zeer succesvolle ex-speler.
Maar naar een aarzelend begin onder de supervisie van Rijsdijk, drie punten uit zes duels, werd Excelsior M. een voetbalmachine die niet meer te stoppen was. En opnieuw was G.V.V.V. slachtoffer en het startpunt van een geweldige ongeslagen zegereeks (24 duels, 16x winst en 8 gelijke spelen) en tevens een absoluut record. Die begon op 3 oktober 2015 in Maassluis, want toen stond het scorebord na negentig minuten op 2-1. Dat verlies was tevens de aanleiding voor het ontslag van Erik Assink, en 14 dagen later de aanstelling van John de Wolf als zijn opvolger.
Ondanks deze prachtige reeks bleven Katwijk, HHC Hardenberg, Katwijk en Kozakken Boys danige concurrenten en duurde het tot de laatste speeldag voordat de vlag in top kon voor de meer dan terechte bekroning daarvan. De Rijsdijk equipe won zelf met minimaal verschil op de blauwe zijde van de Westmaat, en grootste concurrent Katwijk zag in eigen huis HHC Hardenberg met de dezelfde uitslag er vandoor gaan.
Groots feest dus aan Lavendelstraat in Maassluis. Dat kreeg nog een vervolg toen ook zondagkampioen FC Lienden over twee wedstrijden (0-2 in Lienden en 2-3 in Maassluis) aan de zegekar werd gebonden en Excelsior M. de allerlaatste te vergeven algeheel amateurtitel in de wacht sleepte. Het sprookje hoe een dubbeltje in een kwartje veranderde, bleek geen droom, maar realiteit.


Martin van Eck gevloerd in 'the box', heel G.V.V.V. vraagt om een strafschop, maar scheidsrechter Augustin is een andere mening toegedaan.

Op koers
Maar na alle festiviteiten keerde de nuchtere club, waar voor op de borstklopperij geen plaats is, weer terug naar de realiteit van alle dag en begonnen de voorbereidingen voor deelname aan de gloednieuwe Tweede Divisie. Waar de buitenwacht wellicht grote verwachtingen had van de landskampioen, daalde het besef intern neer dat het succes hoogstwaarschijnlijk een eenmalige uitschieter zou zijn. Daarom werd door bestuur en staf als doelstelling geformuleerd dat een plaats tussen de zes en elf een prima prestatie zou zijn, en daaraan voldoen de tricolores met een achtste plek tot nu toe ruimschoots.
Zoals bijna gebruikelijk werd er zwak gestart, maar een middendeel met acht ongeslagen wedstrijden op rij leverde een vijfde positie op de ranglijst op. Maar uit de laatste vijf duels kwamen daar drie nederlagen, eenmaal winst, en een gelijkspel bij, en daardoor duikelden captain Niels Redert c.s. een paar plaatsen.

Zeperd
Vooral vorige week, thuis tegen UNA, toonde Excelsior M. zich van haar slechtste kant. De voorheen minst gepasseerde defensie van de gehele Tweede Divisie (17 tegentreffers), kreeg er maar liefst vier om de oren, voordat invaller Dean van Ooijen in de absolute slotfase met een loepzuivere hattrick in een tijdsbestek van zes minuten, voor een doekje voor het bloede zorgde. Tot overmaat van ramp kreeg het hoofd van die defensie, sluitpost Jean-Paul van Leeuwen, na afloop vanwege het uit frustratie wegtrappen van een bidon, die daarmee tegen het lichaam van een assistent-scheidsrechter belandde, een rode kaart voorgeschoteld en zal hij dus normaliter de wedstrijd tegen G.V.V.V. aan zich voorbij moeten laten gaan. Daarnaast zijn sterkhouders Daan Smith, Vincent van den Berg en Robin van der Ende vraagtekens bij de Rijsdijk-brigade, want dit trio miste door blessures de herstart van de competitie. 
Een aardig eerherstel volgde dinsdagavond al wel weer. In Naaldwijk werd runner-up in de Derde Divisie, Westlandia, in een oefenduel met 1-4 over de knie gelegd.
Het zal dus duidelijke zijn dat Excelsior M. zeer gebrand is om de kater van die magere serie wedstrijden weg te spoelen en dat ze daar G.V.V.V. opnieuw slachtoffer van willen laten worden.


Kevin Vink wordt besprongen door zijn ploeggenoten nadat hij de enige en dus winnende treffer heeft gemaakt.

Magere serie
Hoewel in een iets andere volgorde, presteerde de De Wolf pupillen exact net zo mager als de aanstaande opponent. Want ook de blauwen behaalden slechts vier punten uit de laatste vijf wedstrijden en vervielen daardoor van runner-up naar subtopper. Nog steeds een plaats waar staf en leiding vooraf voor zouden hebben willen tekenen, gezien de uitgesproken ambities, namelijk een plaats in het linkerrijtje. Maar als je gedurende 15 van de nu gespeelde 19 wedstrijdronden deel hebt uitgemaakt van de top drie, is het toch teleurstellend dat je op een glijdende schaal bent aangeland. Die neerwaartse spiraal zal dus moeten worden afgestopt, maar dat betekent wel dat er beter verdedigd zal moeten worden, maar nog belangrijker dat er weer gescoord gaat worden. Het doelsaldo van 4-9 uit het laatste kwintet wedstrijden spreekt daarbij natuurlijk boekdelen evenals het overall saldo wat nu op nul staat, 28 voor en eenzelfde aantal tegen.

Doelpuntenactie
Tijdens de kennismakingsavond voor aanvang van deze competitie introduceerde de A-selectie een doelpuntenactie om in de komende winterstop een trainingskamp in het buitenland te beleggen. Bij een doelpunt van de ploeg van trainer John de Wolf betaalt de deelnemer van de actie 2,50 euro, bij een tegendoelpunt leggen de spelers en stafleden 2,50 euro in de pot.
De actie was met 85 supporters als deelnemers best een succes, want het trainingskamp in Marbella is ondertussen al succesvol achter de rug. Maar je kunt stellen dat de spelers deze supporters eigenlijk flink financieel hebben ontzien, want voor de winterstop stond de teller qua goals op 28-26. Dat is natuurlijk een aardige geste van al deze aardige mannenbroeders en een loyaal gebaar om zelf ook flink bij te dragen.
Maar Roy Terschegget en consorten, neem maar aan dat dit voor de deelnemers absoluut niet noodzakelijk is zo’n vriendelijke financiële bejegening, de deelnemers aan de actie betalen maar wat graag. Hopelijk moeten zij dan na zaterdagmiddag 16.30 uur ook flink de poeplap trekken, en kunnen de portemonnees van spelers en staf ongeopend in de kontzak blijven.

G.V.V.V. – Excelsior Maassluis begint om 14.30 en zal onder leiding staan van scheidsrechter F.R. de Winter (Blaricum), die zal worden geassisteerd door Dhr. M. Meijers en Dhr. J. Jongenotter. Vierde official is Dhr. R. Meilink.