Voorbeschouwing G.V.V.V. – Sportclub Silvolde

28 juli 2016

Na drie uitwedstrijden in de oefencampagne ’16-’17, tegen min of meer redelijk bekende tegenstanders (Lunteren, Hoek en S.D.C. Putten), staat er komende zaterdag een sparringspartij op het eigen vertrouwde sportpark Panhuis op de programmarol. Maar dan is de tegenstander een voor ons volledig onbekende voetbalclub. Want nog nooit speelde ons vlaggenschip tegen het equivalent van Sportclub Silvolde uit de gelijknamige plaats.
Verwonderlijk is dit niet, want onze gasten zijn ten eerste een zondagclub, dus als competitie tegenstander elkaar treffen was tot nu toe niet mogelijk. Maar ook het feit dat Silvolde in de afgelopen vijf jaar pas de 2de t/m 5de klasse ontsteeg zal daar ongetwijfeld debet aan zijn.

Wie, wat, waar

Het dorp Silvolde met een kleine 6000 inwoners, gelegen onder de rook van Doetinchem, maakt deel uit van de gemeente Oude IJsselstreek, waarvan de stad Terborg en het dorp Varsseveld (geboorteplaats van Guus Hiddink) waarschijnlijk het bekendst zijn en daarmee wordt dan ook de link gelegd met de streek, namelijk de Achterhoek.
Het dorp is al eeuwenoud want omstreeks 1200 kwam de naam Silvolde voor het eerst voor in de geschiedenis. Er zijn twee mogelijke betekenissen:
• Silvolde komt van: sil het Germaanse woord suli, een huis dat uit één ruimte bestaat. Volde komt van het woord wold, grond begroeid met elzen, wilgen en laag struikgewas.
• Als alternatief kan de naam Silvolde komen van de woorden Isala (IJssel) en wold (woud).
Zo oud is de plaatselijke voetbalclub natuurlijk niet, want ons geliefde spelletje werd pas uitgevonden aan het einde van de 19de eeuw, maar toch heeft Sportclub Silvolde vorig jaar haar eeuwfeest gevierd. Op 1 mei 1915 ontstond Zwart-Wit wat uiteindelijk in 1947 na een tweetal fusies en een nieuwe naamgeving, zou uitgroeien tot de vereniging die Sportclub Silvolde nu is. Door gebruik te blijven maken van de mooie traditionele verticaal gestreepte zwart-wit tenues wordt de naam van de oorspronkelijke club nog steeds eer aan gedaan.   

Aan de weg timmeren
In een heel ver verleden speelden de Achterhoekers 1 seizoen op het één na hoogste niveau in Nederland, er waren toen uitsluitend amateurs actief. Maar in de ruim 100 jaar die de echte dorpsclub nu bestaat was het veelal met wisselend succes spelen in de marge. De ene keer een tijdje 2de klasse, maar ook de 5de klasse komt voor op de conduitestaat van de vereniging en alle daartussenin liggende niveaus. Die ‘marge’ is natuurlijk niet denigrerend bedoeld, want zonder dit soort voetbalclubs, waarvan er honderden in Nederland zijn, die gezelligheid en samenhorigheid prefereren boven grote sportieve prestaties, zou het voetbal in ons land maar een eenzijdige bezigheid zijn en zou de basis daarvan wegvallen.
Maar soms wordt er een omslag bewerkstelligd, bewust of onbewust, of staat er ineens een lichting spelers op die alles willen doen wat in hun vermogen ligt om hogerop te komen.
Hoe dit bij onze gasten is gegaan hebben we niet kunnen achterhalen, maar een feit is wel dat er vanaf 2005 flink aan de weg is getimmerd v.w.b. de sportieve prestaties. De tabel hieronder laat dat overduidelijk zien. Daarin valt op dat er maar 1 kampioenschap aan de weg omhoog is gekoppeld en dat alle andere promoties zijn veroverd via periodekampioenschappen en de daarop volgende nacompetities. Conclusie: De voetballers van Silvolde zijn taaie rakkers, geven nooit op en dat heeft zijn vruchten afgeworpen.
Met als meer dan waarschijnlijk hoogtepunt de promotie naar de hoofdklasse in het jaar dat de club het eeuwfeest vierde. Een mooier cadeau kon een ieder die Slivolde lief heeft zich niet wensen. En dat het debuut op dat niveau ook nog eens werd afgesloten met een zeer fraaie 4de plek in de eindrangschikking waren de kers en slagroom op de feesttaart.



Roergangers
De roergangers die aan deze successen ten grondslag lagen waren in volgorde van opkomst; Mark Schepers, Jos Heutinck, Scott Calderwood, Peter Wesselink, Jimmy Calderwood en opnieuw Calderwood jr. Aan de laatste drie oefenmeesters zit een verhaal vast.
Scott Calderwood begon in augustus 2012 aan deze klus, maar kreeg ergens in oktober van dat jaar een zogenaamd ‘offer you can’t refuse’. Hij kon aan de slag bij een profclub in Dubai en pakte dat aanbod met beide handen aan. Geluk bij een ongeluk was dat oud-G.V.V.V. speler Peter Wesselink en amateurtrainer van het jaar in 2011 (nu in dienst bij Excelsior ’31) net zijn congé had gekregen bij Spakenburg en dus zijn handen vrij had. Dus sloeg Silvolde snel toe en lijfde de inwoner van Apeldoorn in om dat seizoen verder af te maken.
Calderwood jr. werd in december alweer ontslagen bij Hatta Club en keerde het seizoen daarop weer terug op sportpark De Munsterman, nadat hij tussendoor nog even interim trainer was geweest bij WVF. Eind 2014 dwingt een vervelende ziekte Scott Calderwood om tijdelijk te stoppen met het trainerschap. Slivolde vind niemand minder dan zijn vader, James (Jimmy) Calderwood, bereid om die lacune op te vullen. Dat gebeurt met succes want via de nacompetitie wordt de hoofdklasse bereikt en nadat junior weer geheel de oude is en de leiding weer op zich neemt wordt de eerder genoemde 4de positie een feit.

Scott Calderwood in actie. Fotobron: website Sportclub Silvolde.

‘Voetbaldieren’
Dat de Schotse Pa en zoon Calderwood echte ‘voetbaldieren’ zijn is wel duidelijk als je naar hun CV kijkt. Senior speelde voor o.a. Sparta, Willem II, Roda JC en Heracles, en was oefenmeester bij PEC Zwolle, SC Cambuur, Willem II en NEC maar ook in z’n geboorteland Schotland maakte Dunfermline Athletic, Aberdeen en Kilmarnock gebruik van zijn diensten.
Junior speelde voor Willem II en Heracles en sloot zijn actieve carrière af bij de amateurs van Babberich. Daarna werd hij scout in dienst bij z’n vader bij Aberdeen en volgde nog een assistentschap bij Ross County FC voordat hij terugkeerde naar zijn tweede vaderland om daar Rietvogels, DZC ’68, AVW ’66, Go Ahead Eagles, De Graafschap en Silvolde te onderwijzen in het voetbal en/of commerciële zaken, want dat is ook een specialiteit van Scott.
Afgelopen december gaf hij al aan dat hij zijn contract niet ging verlengden in de Achterhoek (hij staat nu aan het front bij DFS Opheusden als opvolger van Francois Gesthuizen die naar FC Oss vertrok) en dus moesten de beleidsbepalers van Silvolde op zoek naar een nieuwe trainer die kan voortborduren op de successen van zijn voorgangers.

Van failliet naar springlevend

Dennis van Beukering zette begin januari zijn handtekening onder het contract dat hem aan Sportclub Silvolde verbind. Fotobron: website Sportclub Silvolde.

Die opvolger is geen onbekende, want het is namelijk Dennis van Beukering geworden, broer van oud-prof Jhonny van Beukering (o.a. Vitesse, Feyenoord, NEC en Go Ahead Eagles). Dennis maakte in bijna 10 jaar de opkomst en neergang van FC Presikhaaf, later na de fusie met ESCA, omgedoopt tot AFC Arnhem, als leidsman mee. In sneltreinvaart ging het met de Arnhemmers van vierde- naar zondaghoofdklasse. Dat niveau bleek toch te hoog gegrepen en na 1 seizoen moest de stap worden terug gedaan. Mede dat feit, bestuurlijke, organisatorische en financiële problemen luidden het failliet in van de fusieclub in januari van dit jaar, en dus was het sprookje uit.

In de afgelopen paar jaar speelde G.V.V.V. nog een tweetal oefenwedstrijden tegen de voormalige club van Van Beukering en waren ze ook eenmaal te gast op het Vallei & Rijn Toernooi. Vandaar wellicht de onderlinge contacten om met zijn nieuwe club eens te oefenen tegen G.V.V.V., waar het dus aanstaande zaterdag van gaat komen.

Vroege voorbereiding met tegenstanders van formaat
Dat onze gasten niet over één nacht ijs gaan in de voorbereiding op een tweede seizoen hoofdklasse bewijst het oefen- en trainingsschema. Reeds op 21 juni stond de eerste training geprogrammeerd en de wedstrijd tegen G.V.V.V. is alweer het zevende oefenpotje op rij. Ook de gekozen tegenstanders zijn niet de eerste de besten, maar acteren allemaal op een (veel) hoger niveau. Vandaar ook dat er zo hier daar forse uitslagen zijn te zien, maar ook best verrassende. Kijk en oordeel zelf.

25 juni

Excelsior Maassluis

-

SC Silvolde

5-0

3 juli

Panatinaikos

-

SC Silvolde

2-0

6 juli

Paok Saloniki

-

SC Silvolde

14-0

10 juli

De Treffers

-

SC Silvolde

4-1

20 juli

Al Shabab

-

SC Silvolde

1-0

24 juli

Asteras Tripolis

-

SC Silvolde

9-2

       
Op koers?

Tot nu toe wonnen de pupillen van oefenmeester John de Wolf de drie voorgaande oefenwedstrijden. Tegen Lunteren en S.D.C. Putten ging dat op zich redelijk eenvoudig en werd er lustig op los gescoord. Tegen het fysiek sterke Hoek hadden de blauwen meer moeite om die onder de duim te houden. Natuurlijk was G.V.V.V. het aan haar stand verplicht om van deze lager geklasseerde tegenstanders te winnen, maar dat is toch wat gemakkelijker geconstateerd dan in werkelijkheid gedaan. Want kijk er de diverse uitslagen van andere oefenwedstrijden maar op na, dan zijn er toch wel de nodige verrassingen te constateren.
Voor de trainers zijn de uitslagen in deze oefenperiode meestal ook niet heel echt belangrijk, het gaat erom of de ploeg de afgesproken afspraken en/of spelsystemen uitvoert zoals vooraf bedacht. En er wordt gekeken wat de ‘nieuwe jongens’ kunnen toevoegen aan de bestaande selectie. Kortom het is een spel van proberen en aftasten om straks als de competitie begint de juiste keuzes te kunnen maken en daardoor goed beslagen ten ijs te komen.
Van wat we tot nu toe hebben gezien van onze favorieten hebben we het idee dat De Wolf-brigade aardig op koers is. Maar beter kan het altijd en vraagtekens blijven er ook altijd bestaan. Zoals het komende zaterdag onder andere de vraag is of geblesseerd geraakte sterkhouders Wilco den Hartog, Roy Terschegget en Simon Brouwer wel weer minuten kunnen gaan maken. En dan niet op halve kracht, maar volledig inzetbaar zijn. Zo blijft het altijd puzzelen en soms improviseren voor de staf. Maar dat is ook een aspect waarvoor zij hebben doorgeleerd en de gemiddelde toeschouwer niet, die alleen maar naar het resultaat zal kijken.
Dus wat de uitslag ook zal worden tussen G.V.V.V. en Sportclub Silvolde, zowel John de Wolf als collega Dennis van Beukering vinden daarin altijd handvaten om hun spelers te wijzen op de goede of minder goede aspecten van het gespeelde voetbalspelletje.