Voorbeschouwing G.V.V.V. - s.v. T.E.C.

26 april 2017

Nog drie wedstrijden te gaan en dan zit het kersverse Tweede Divisie seizoen ’16-’17 er al weer op. Wij weten niet hoe het u is vergaan, maar wij hebben het idee dat deze ouverture in een vloek en een zucht is verlopen. Zo begin je in augustus aan een geheel nieuw avontuur in de opgepoetste Nederlandse voetbalpiramide, en zo is het half mei en kan de eindbalans worden opgemaakt.
Met Katwijk uit volgende week zaterdag, en Jong Sparta thuis op 13 mei, zijn er dan 34 wedstrijden gespeeld, maar uiteraard niet nadat eerst komende zaterdag de laatste van drie streekderby’s is gespeeld. FC Lienden en Spakenburg waren al gastheer voor de ploeg van John de Wolf, en andersom bezochten zij ook al de blauwe zijde van het Panhuis.
Ook bracht G.V.V.V. al een bezoek aan Tiel om aldaar aan te treden tegen de Tielse Eendracht Combinatie, en van die wedstrijd staat nu de zogenaamde terugwedstrijd op het programma.

Als een raket …
Als een raket de hoogte in, zo kun de je prestaties die de voetballers uit de stad van Flipje boekten in de laatste jaren, zonder overdrijven omschrijven.
Begin mei 2015 werd de kroon op het werk gezet door voor de eerste keer in haar bestaan het walhalla van het zondagvoetbal te bereiken, via een kampioenschap. Eerder, toen de hoofdklasse nog het hoogste niveau was, speelde T.E.C. ook al eens twee seizoenen daarin (van 2002 t/m 2004), maar toen geschiedde dat via de nacompetitie.
Vanaf 1970 speelden de Oranjehemden hoofdzakelijk op 3de en 2de klasse niveau (33 seizoenen), acht jaargangen in de 1ste klasse, en totaal drie in de hoofdklasse.
Het is dan ook bewonderingswaardig en superknap dat de Tielse voetbalformatie vanaf 2010, toen zij nog uitkwamen in de 3de klasse, via drie kampioenschappen, en eenmaal de nacompetitie, de topklasse bereikte.
Maar daarmee was het sprookje in het Betuwse stadje nog niet voltooid, want als echte debutant bleef men vorig seizoen in de topklasse heel lang in het spoor van streekgenoot en uiteindelijke kampioen FC Lienden. Met slechts 1 punt verschil moest de titel uiteindelijk aan deze rivaal worden gelaten. Maar daarover werd zeker niet getreurd door allen die T.E.C. lief hebben, want door die eclatante tweede plek volgde opnieuw een promotie, nu naar de spiksplinternieuwe Tweede Divisie. Een supersnelle opmars - in zes seizoenen van 3de klasse naar Tweede Divisie -  die tamelijk uniek genoemd mag worden binnen het amateurvoetbal en daarmee het Tielse topvoetbal nadrukkelijk op de kaart zette.

Niet uit de lucht komen vallen
Dat de successtory van T.E.C. niet uit de lucht is komen vallen zal duidelijk zijn, want zulke gigantische stappen vooruit in relatief korte tijd kan nooit alleen op toeval en/of geluk gebaseerd zijn. Nee, daar zit en zat een vooropgezet plan achter. In 2010 staken, bestuur, sponsors en een  legertje vrijwilligers van de Tielse formatie de koppen bijeen om een vijfjarenplan op te zetten om T.E.C. aan de grote middelmaat te laten ontsnappen.
Gery Vink (51), ex-prof van FC Wageningen, en na zijn actieve voetbalcarrière jeugdopleider bij Vitesse, PSV en nu nog steeds in die functie actief bij Ajax, werd aangetrokken als kartrekker van dat ‘project T.E.C.’ En onder leiding van deze technisch adviseur, die over een zeer groot netwerk beschikt, maar daar uiteraard ook kennis en kunde van het spelletje aan paart, werd die opgave niet alleen op papier uitgewerkt, maar ook dus werkelijk waargemaakt.  
Een geweldige prestatie van Vink en alle T.E.C.-ers die daarbij betrokken waren, en natuurlijk niet te vergeten de spelers en staf, die het op en naast veld allemaal moesten uitvoeren.

De basis van dit ‘project T.E.C.’ werd in een notendop uit de doeken gedaan door Jip Bartels, spits in Tielse dienst, toen hij in november vorig jaar aan de tand werd gevoeld door Chris Tempelman, Tweede Divisie specialist, van het voetbalblad VI.

TEC is een vreemde eend in de Tweede Divisie. Tussen de traditionele amateurbolwerken is de trots van Tiel een onbekende club. En dus is het stempel degradatiekandidaat – ook gezien de veertiende plek op de ranglijst - snel opgeplakt.

'Ik begrijp waarom dat wordt gezegd', reageert aanvaller Jip Bartels. “Mensen vragen zich af wat T.E.C. is, waar we plotseling vandaan komen.” De voormalige Ajax-belofte heeft het antwoord op die vragen paraat. “Vijf, zes jaar geleden is de club begonnen met een idee, een duidelijk plan. Daar ontbreekt het vaak aan bij de meeste amateurclubs.”

T.E.C. schoot omhoog in de amateurwereld. “Door goede trainers en helder selectiebeleid. Spelers met een krasje, maar met potentie, kregen de kans. We waren begin twintig en zijn bij elkaar gebleven. Waarom voor een paar euro's meer elders gaan spelen? Ik heb genoeg aanbiedingen gehad, maar een andere club is totaal geen issue voor mij. Veel geld en bekende namen halen, trouwens, is geen garantie. T.E.C. haalt nauwelijks bekende namen, misschien slaan we daar wel iets in door. We hadden samen een droom en die is aardig uitgekomen nu we in de Tweede Divisie staan.”

Ajax
Bij elkaar blijven in een wereld waarin spelers worden gek gemaakt is best bijzonder. “Eerlijk gezegd vind ik het niet zo moeilijk”, beweert Bartels. “Ik weet wat ik hier heb, ik word gewaardeerd en we zijn bezig aan een project. We werken volgens de Ajax-filosofie. Bij veel clubs is het niet meer dan de lange bal en aansluiten. Dat willen wij niet en dat kunnen wij ook niet. Ik ben ook geen spits voor lange ballen, zo ben ik niet opgevoed bij Ajax. Na de eerste weken van dit seizoen, toen we moeite hadden met de aanpassing aan het niveau, hebben we het even gedaan. Wat doen we nou eigenlijk, vroegen we ons toen af. Goed voetballen is het moeilijkste dat er is, maar je onderscheid je wel. En de laatste jaren hebben we altijd een goede eindsprint gehad.”

Het project T.E.C. noemt Bartels het. “De club wil de komende jaren de stap naar de top in de Tweede Divisie maken. We zitten nog niet aan ons plafond. Deze unieke filosofie brengt ons verder. En tegelijkertijd moet je beseffen dat er naast goed voetballen ook gebikkeld moet worden. Een 0-0 komt bij ons niet voor, ik kan het me niet heugen.”

Bartels was ooit een grote toekomst als prof voorspeld, maar koestert nu de combinatie voetbal en studie. “Stop er lekker mee, kom in de Tweede Divisie spelen”, luidt zijn advies aan dromende profs in de Jupiler League. “Ga iets doen met je leven naast het voetbal in plaats van verpieteren in de Jupiler League. Het is moeilijk om dat in te zien als je talent hebt en nog hoopt, maar het is echt een goede raad. Ik kon na drie kruisbandoperaties ook in de Jupiler League gaan spelen, maar ik besloot te gaan studeren. Dat had ik me al voorgenomen in het geval ik voor de derde keer geblesseerd zou raken.”

En nu gaat het maatschappelijk en sportief voor de wind met Bartels. “Ik hoop dit jaar mijn master business administration aan de UvA te halen en ik ben met T.E.C. vier keer gepromoveerd. Als ik ben afgestudeerd kom ik voor een moeilijke keuze te staan. Ik zou graag naar het buitenland willen voor een stage, maar het project T.E.C. vind ik ook wel erg interessant.”


In de penarie, uit de penarie
Het ‘project T.E.C.’ mocht dus meer dan geslaagd worden genoemd, alleen was en is het dus zaak om dat te gaan continueren. En zoals het gezegde luidt; Er komen is één, maar er blijven is nog veel moeilijker, ging dat ook op voor de Van den Berk-brigade.
Want toen de winterstop op 18 december jl. aanbrak hadden de Oranjehemden pas 16 punten veroverd uit achttien duels en stonden daarmee op een directe degradatie plaats.



Het eerste toegestane winterse transferwindow bij de amateurs bracht, achteraf gezien, uitkomst voor de Tielse ploeg. Want omdat de nood hoog was werden de ex-profs Daan Disveld (kwam van FC Den Bosch), Migiel Zeller (gehuurd van Achilles ’29), Barry Maguire (kwam van FF Sarpsborg (N.)), Gianluca Maria (kwam van JVC Cuijk) en Josemar Makiavala (kwam van Desportivo Primeiro de Agosto (AGO.)) aangetrokken om de gelederen te komen versterken. En zie, het tij keerde volledig. Vooral de eerste vier genoemde nieuwe spelers veroverden bijna direct een basisplaats en brachten met hun opgedane voetbalervaring de nodige balans in het elftal.
Disveld en Zeller als slot op de deur in de defensie, Maguire als aanjager op het middenveld en ook nog eens met 6 goals in twaalf duels zeer doeltreffend. Daarnaast scoorde Maria 3 treffers en Makiavala één, maar zijn zij beiden ook belangrijk als aanspeelpunt in de voorhoede.
Dit alles leidde ertoe, dat na kampioen Jong AZ, T.E.C. sinds de winterstop het best presterende team is in de gehele Tweede Divisie. Uit dertien duels werden maar liefst 25 punten gepakt en ook het doelsaldo van 24-15 t.o.v. 24-48 van voor de winterstop spreekt boekdelen. Daarmee komt de bovengenoemde voorspelde eindsprint van Jip Bartels (die zelf ironisch genoeg trouwens slachtoffer werd van de nieuwkomers, want de aanvaller kwam begin februari voor het laatst in actie voor zijn ploeg) volledig uit. Met die uitstekende resultaten, waaronder de laatste zes speelronden ongeslagen te zijn, is de ploeg van trainer Frits van den Berk praktisch zo goed als veilig. Drie punten uit de laatste 3 ontmoetingen zijn nog nodig om de praktijk met de theorie te laten samensmelten. En hoe sneller die binnen zijn des te beter, en dus zal G.V.V.V. een tegenstrever staan te wachten die zeer gebrand is op winst om daarmee een tweede seizoen Tweede Divisie definitief veilig te stellen.



Beter dan de doelstelling?
Voor de blauwe Veense formatie is het geen vraagteken meer, zelfs geen heel kleintje zoals voor T.E.C., of er een tweede seizoen Tweede Divisie komt. Nee, vooral de prima prestaties in de eerste seizoenshelft toen uit 17 wedstrijden dertig punten werden veroverd en de tweede plek werd ingenomen achter de ongenaakbare kampioen Jong AZ, vormde de basis daarvoor.
Daarna acteerde de ploeg van trainer John de Wolf een stuk wisselvalliger, maar werden er wel voldoende punten bijeen gesprokkeld om nu in de laatste fase van de competitie vrijuit te kunnen spelen en een poging te wagen zo hoog mogelijk te eindigen.
De doelstelling vooraf was een plek in het linkerrijtje, en met wat meeval zou een positie in de top vijf een prima prestatie zijn, zo werd geoordeeld door in- en outsiders aan de vooravond van de start van deze competitie jaargang. Voorlopig voldoen aanvoerder Roy Terschegget en zijn kompanen daar dus uitstekend aan. Maar om de huidige vierde plek, of liever nog hoger, vast te kunnen houden moet er nog wel wat energie gestoken worden in deze slotfase. Want er liggen diverse kapers met één, twee of drie punten achterstand op de loer om G.V.V.V. alsnog een loer te draaien en te laten duikelen op de ranglijst.

Verdiende winst
Met het in bloedvorm verkerende T.E.C. treft G.V.V.V. een tegenstander die de mouwen ongetwijfeld gaat opstropen om ook voor een tweede keer de streekderby tot een goed einde te brengen. Want op 26 november van het vorig jaar, toen T.E.C. uiteraard nog zonder de hierboven beschreven versterkingen opereerde, werd een flets, steriel en uitermate tam spelend G.V.V.V. op sportpark De Lok door de thuisploeg door de wringer gehaald.
Voor de rust waren Jip Bartels en Wimilio Vink – juist ja, de zoon van Gery Vink – succesvol. En na de pauze was Vink jr., die na profavonturen bij NEC, Vitesse, MVV, FC Den Bosch en FC Eindhoven aan het begin van dit seizoen in Tiel neerstreek, opnieuw succesvol om doelman Johan Jansen het nakijken te geven en de 3-0 op het bord te zetten. Geen toeval overigens dat de 23-jarige zeer dynamische middenvelder tweemaal trefzeker was, want met in totaal 12 goals tot nu toe, staat hij op eenzame hoogte als clubtopscorer. Barry Maguire en Trumaine Balrak volgen met ieder 6 treffers.
Robin Mulder leek het daarna nog even spannend te maken voor de bezoekers door halverwege de tweede helft de aansluitingstreffer te scoren en in de slotminuut van de officiële speeltijd de 3-2. Maar het bleef bij leek, want invaller Balrak, die twee minuten voor het einde Bartels was komen vervangen, scoorde in de eerste minuut van de toegevoegde speeltijd de bevrijdende 4-2 voor de gastheren en deed daarmee recht aan de spelverhoudingen.


Rodny Hofman hier in duel met Walter Kiomegni tijdens de heenwedstrijd, zal noodgedwongen moeten toekijken bij de return op het Panhuis. Foto: Orange Pictures     

Sportieve revanche?
Dat Veense blauwen ietwat gehandicapt aan deze streekderby gaan beginnen staat vast. Want nadat Bart Hulsbos in december met een liesblessure in ziekenboeg moest plaatsnemen en dit seizoen ook niet meer in actie zal komen, volgde vorige week rechtervleugelverdediger Rodny Hofman zijn helaas verkeerde voorbeeld. Een verkeerde beweging op de training zorgde voor een nog niet gediagnostiseerde knieblessure. Maar met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid komt de assistenkoning (7 stuks) van G.V.V.V. deze jaargang niet meer voor op de wedstrijdformulieren. Ook zijn Danny de Leeuw, die tegen AFC een knieblessure opliep, en Caifano Latupeirissa, keelontsteking, grote vraagtekens of zij deel uit kunnen maken van het keurkorps van trainer De Wolf.
Het is dan ook aan de Veense blauwen om te gaan bewijzen, dat het team in de breedte voldoende sterk is, en zoals dat dan heet, om te roeien met de riemen die beschikbaar zijn.
T.E.C. speelt graag een spelletje door de tegenstander te laten komen en uit de omschakeling ongenadig hard toe te slaan. Daarop zullen Terschegget c.s. zich dan ook moeten voorbereiden door defensief geen, of heel weinig foutjes, te maken. Maar aan de overkant van het veld zal scherpte worden gevraagd voor het vijandige doel en daaraan ontbreekt het bij G.V.V.V. de laatste tijd nogal eens aan. Hopelijk vind clubtopscoorder Robin Mulder (11 goals) iets van zijn brille terug zoals hij eerder in de competitie vertoonde. Waarin Mulder niet alleen belangrijk was met zijn goals, maar ook als aangever en aanspeelpunt.
Dat de ploeg van John de Wolf voetballend vermogen bezit is geen enkel discussiepunt, maar dat omzetten in treffers, dat was het manco in de afgelopen vijf wedstrijden, waarin slechts 6 doelpunten werden gemaakt. Zo’n gemiddelde zal tegen T.E.C. alleen voldoende zijn voor winst als de defensie de ‘nul’ weet te houden. Maar dat lukte G.V.V.V. in de afgelopen veertien duels slechts tweemaal (Jong Vitesse en HHC Hardenberg). Dus daarop rekenen of gokken zou zelfmoord zijn, want de ploeg keeper en aanvoerder Sebastiaan van der Sman slaagde er in de laatste veertien wedstrijden altijd in om minimaal eenmaal te scoren, maar meestal zelfs meer.
Kortom de thuisploeg zal haar hakken moeten gaan aanhalen om een positief resultaat neer te gaan zetten en daarmee sportieve revanche te nemen op de eerder geleden nederlaag in deze streekderby.

G.V.V.V. - s.v. T.E.C. begint om 18.00 uur op het sportpark Panhuis en zal onder leiding staan van Dhr. T. Koekoek (Almere), die langs de lijn zal worden geassisteerd door Dhr. J. Westhof en Dhr. F. Ozinga. Vierde official is Dhr. P. Henshuijs.