Voorbeschouwing G.V.V.V. - USV Hercules

18 oktober 2016

Komende weekend staat het eerste inhaal/beker programma van dit seizoen gepland, dit mede vanwege de herfstvakantie in onze regio. Omdat de pupillen van coach John de Wolf daarin geen verplichtingen hebben wacht hen een lekker lang vrij voetbal weekeinde. Dat is onze helden uiteraard zeer gegund. Want na in totaal 19 wedstrijden (10x competitie, 1x beker en 8x oefen met daarin slechts twee nederlagen) sinds 19 juli, toen de voorbereiding op dit seizoen startte met een sparringspot in en bij Lunteren, is dit pas de eerste snipperzaterdag.
Maar om niet helemaal direct af te kicken is de afsluitende training van deze week vervangen door een vriendschappelijk partijtje. En daarvoor komt derdedivisionist USV Hercules aanstaande donderdagavond het sportpark Panhuis met een bezoek vereren.

 

Eeuwig
Op de een of andere manier heeft G.V.V.V. dit seizoen iets met voetbalverenigingen waarvan de bakermat een eeuw, of ruim meer, geleden werd gelegd. Want eerder speelden de blauwen al tegen Kon. HFC (1879) en Jong Vitesse (1892) in competitie verband. En vorige week oefenden de Veenendalers nog tegen Jong Go Ahead Eagles, wat haar oorsprong kende in 1902.
Competitie genoten, en ook al eerder tegenstanders, Excelsior Maassluis (1918) en De Treffers (1919), komen daarvoor nog net een paar jaartjes tekort, maar USV Hercules past natuurlijk uitstekend thuis in dat illustere rijtje. Want met haar geboortejaar van 1882 behoren de zebra’s, zoals bijnaam van deze voetbalvereniging luidt, tot een van de oudste van ons land.

Supersnelle ‘bejaarde’
Maar ondanks, of misschien wel dankzij deze respectabele leeftijd – ervaring is toch nog steeds de beste leerschool – reeg Hercules in het laatste decennium de successen aaneen.
Want driemaal werd er een promotie gevierd. Tweemaal via de nacompetitie, van tweede- naar eerste- en van die klasse naar hoofdklasse. En nog was de honger en ambitie niet gestild bij de omniclub uit onze provincie hoofdstad. Want als debutant in de hoofdklasse C, werd ook direct de absolute kroon op het werk gezet door het kampioenschap op een overtuigende manier binnen te slepen en dus te promoveren naar de topklasse. Dat geschiedde op 4 mei 2014 door in eigen huis de enig overgebleven concurrent, Quick ’20, met 4-2 te verslaan. Daarmee kreeg de stad Utrecht direct een primeur met de vertegenwoordiging van een zondagtopklasser, want nog niet eerder slaagde een andere voetbalclub uit de Domstad daarin. Al met al dus prachtige prestaties deze ‘bejaarde’ voetbalvereniging.


Roy Terschegget schuift op 7 augustus 2014 de 1-0 binnen. Foto: Dick Gijsbertsen.

De tol van de roem
Maar aangeland in de topklasse betaalde Hercules de tol voor de snel gerezen roem. Het wemelde in die afgelopen succesvolle seizoenen van de scouts op sportpark Voordorp en die zagen diverse pareltjes aan het werk. Dus werd er flink met de geldbuidels gerammeld en werden er beloften gedaan om die voetbaltalenten over te halen voor ‘hun’ club te komen spelen. Tot groot verdriet van alles wat USV Hercules lief heeft, lukte het vooral Spakenburg, IJsselmeervogels, FC Lienden en het ter ziele gegane VVA ’71 om de selectie te plunderen.
Dit alles had mede tot gevolg dat het balanceren op de hoogste trede van de amateurladder een wankel evenwicht opleverde. Met een twaalfde plek in seizoen ’14-’15 en een tiende afgelopen jaar, werd in ieder geval de doelstelling van handhaving bereikt, en dat was het maximaal mogelijke en verdiend alle lof voor de technische commissie van de Domstedelingen. Want die moesten telkens maar weer het verlies van spelers met extra klasse zien op te lossen.
Het lijstje van weggekaapte spelers, die in sommige gevallen via omwegen bij hun huidige club kwamen, hieronder spreekt ons inziens boekdelen.
Youssef el Jebli (De Graafschap), Christiaan van Hussen, Achraf Nejmi en Marciano van Leijenhorst (IJsselmeervogels), Aderrahim Loukili (FC Lienden), Richie Steinmann (SteDoCo) Okan Özçelik (RKC Waalwijk), Solace Uyi-Olaye (FC Twente) Matthijs Blijham en Nathan Bijl (Spakenburg).
Nathan Bijl keerde dit seizoen weer terug op vertrouwde grond, en keeper Fons Mulder bewandelde de omgekeerde weg en ging van FC Lienden naar sportpark Voordorp.

Oude getrouwen
Gelukkig kende de Herculanen ook spelers die clubliefde bezitten. Want o.a. Kevin Ligtermoet, Bas Koppel, Roy Kelder, Francis van Rooy en Rob Rietveld maken nog steeds deel uit van het vlaggenschip en hadden allemaal ook hun aandeel in het succes en de snelle opmars.
Andere, en tamelijk nieuwe spelers uit de selectie van trainer Eric Speelziek (voorheen o.a. TEC, DTS Ede en Bennekom) die wellicht wel een belletje doen rinkelen bij de zaterdagvoetbal kenners zijn; Gilbrano Plet (SDCP), Guy ten Kate (CSV Apeldoorn) Jarno de Jonge (Drachtster Boys), Jeffrey Vlug (Rijnsburgse Boys) en Colin Broers (DOVO).
Maar er is een speler die heel veel G.V.V.V.-ers, inclusief een deel van de selectie, zeker zullen herkennen. Dat is namelijk Koen Oost, die vanaf 2011 t/m 2014 het blauwe tenue droeg om daarna via het faillissement van VVA ’71 in zijn woonplaats bij Hercules te belanden. De sympathieke verdediger speelde in de drie seizoenen in Veenendaalse dienst 72 officiële duels en ontpopte zich daarna in Achterberg, maar ook in Utrecht tot een zeer gewaardeerde vaste kracht. Het is daarom ook extra leuk voor Koen en z’n voormalig ploeggenoten om in dit oefenpotje de krachten te meten.
 

Op en af
In de Derde Divisie, de opvolger van de topklasse, gaat het met USV Hercules zogezegd op en af. Afgelopen zaterdagavond werd er bij Jong FC Den Bosch door beide teams niet gescoord, daarvoor verloor men van Be Quick 1887 (1-3) en werden in Echt bij EVV via een 1-2 winst wel de drie punten gepakt. Twee gelijke spelen tegen Juliana ’31 (1-1) en Jong Achilles ’29 (3-3) daar weer voor, brachten ook niet al teveel punten in het laatje.
Met twaalf punten uit tien wedstrijden (3x winst, 3x gelijk en 4x verlies) neemt de ploeg van coach Speelziek momenteel de twaalfde plaats in op de ranglijst. Natuurlijk zal er worden gestreden om die positie te verbeteren, want dat is de natuurlijke aard van iedere sportman. Maar er zullen ongetwijfeld ook een aantal fans zijn die op voorhand willen tekenen voor zo’n eindstand. Want dan zou Hercules, als relatieve nieuwkomer op dit één na hoogste voetbalmetier, zich gemakkelijk handhaven en dat is ook de minimale doelstelling.


Met zijn specialiteit, de kopbal, scoort Martin van Eck tussen twee Herculanen in, de 2-0 tijdens het Vallei & Rijn toernooi. Foto: Dick Gijsbertsen. 

Een van twee komt niet tot scoren
De laatste drie ontmoetingen tussen Hercules en G.V.V.V., of vice versa, vonden plaats in iets meer dan een jaar tijd en daarin viel op dat een van de twee niet tot scoren kwam. Op 4 januari 2014 waren de Utrechtse voetballers te gast op de blauwe zijde van het Panhuis. Het was voor beide teams toen de eerste voetballende activiteit na de winterstop. Toenmalig hoofdklasser Hercules toonde daarin haar uitmuntende vorm en won verdiend met het kleinst mogelijke verschil door een treffer van Roy Kelder in de eerste helft. Het was tevens de eerste overwinning ooit van de Domstedelingen op G.V.V.V. Want in drie eerdere beker- en twee oefenpotjes trokken de Veenendalers steeds aan het langste einde.
Sportieve revanche namen toenmalig aanvoerder Simon Brouwer en z’n kompanen daarvoor op donderdag 7 augustus 2014 tijdens het derde Vallei & Rijn toernooi. Roy Terschegget en Martin van Eck zorgden voor een 2-0 ruststand, na pauze schoot Wilco den Hartog raak vanaf 11 meter en het slotakkoord was voor Ismail Ouaddouh.
Op dinsdagavond 13 januari 2015 bracht G.V.V.V. een tegenbezoek, en opnieuw slaagde er een ploeg niet in om te scoren. Het waren dit keer de gasten die dat niet lukte. Thomas Reynders zette de ‘zebra’s’ twintig minuten voor tijd op een 1-0 voorsprong en Samir Osei verdubbelde dat in de slotseconden. In seizoen ’15-’16 vonden er geen onderlinge ontmoetingen plaats.  

Meer of minder evenwicht in de balans?
Overall is de tussenstand dan nu zo dat G.V.V.V. van de totaal acht onderlinge ontmoetingen er zes won en Hercules twee. Ook het doelsaldo daarin, 27 versus 5, spreekt ruimschoots in het voordeel van de ‘onzen’. Voor de Speelziek equipe is er dan ook een mooie uitdaging om die tussenbalans een klein beetje meer in evenwicht te krijgen in de aanloop naar de competitie hervatting op zondag 30 oktober met de thuiswedstrijd tegen de JVC Cuijk, de vorige club van Caifano Latupeirissa.
Ook voor de mannen van oefenmeester De Wolf is dit oefentreffen een generale repetitie op weg naar het treffen in en bij Spakenburg op zaterdag 29 oktober. Maar met nog anderhalve week te gaan zal het hoogstwaarschijnlijk eerder een oefenpotje worden, om nog weer eens wat spelers, die nog niet al teveel minuten hebben gemaakt, en/of systemen uit te testen. Ook zou dit treffen wellicht een mooie gelegenheid zijn om de mogelijk weer fitte Wilco den Hartog (enkelblessure) en Caifano Latupeirissa (hamstringblessure) aan het werk te zien.
Maar ook wil G.V.V.V. sowieso de mooie resultaten uit het verleden tegen deze opponent een extra kleurtje geven, en de ongeslagen status, in de oefenwedstrijden tot nu toe in dit seizoen, handhaven. Dus zal de thuisploeg met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid geen cadeautjes gaan weggeven.  

Kortom we kunnen op sportpark Panhuis, donderdagavond 20 oktober as., een leuke sparringpot verwachten tussen een tweede- en een derdedivisionist, die om 20.00 uur in gang zal worden gezet.