Vooruitblik op de Tweede Divisie ouverture

10 augustus 2016

“Ik (We) kan (kunnen) niet wachten, tot het gaat beginnen”. Deze uitspraak was de afgelopen weken veelvuldig te horen uit de monden van ‘onze’ Oranje sporters in Rio de Janeiro voor de aftrap van de Olympische spelen. Iedereen stond te popelen om haar of zijn sportkunsten, individueel of in teamverband, te gaan vertonen op dat allergrootste wereldpodium.

Wij gaan (ook) beginnen!!

Natuurlijk is de start, komende zaterdag, van de spiksplinternieuwe Tweede Divisie van een heel wat minder groot kaliber, maar dat neemt niet weg dat hoogstwaarschijnlijk heel veel belangstellenden daarvoor hetzelfde gevoel hebben, of ook deze kreet in de mond hebben genomen nadat de oefen/trainingsperiode ten einde was.
Het spel gaat weer op de wagen, of het gaat weer om het ‘echie’. Dat zullen ongetwijfeld ook de gedachten zijn van de spelers van ons vlaggenschip, haar staf en de supporters. Maar datzelfde zal ook zeker zo zijn in alle geledingen van onze altijd uitermate vriendelijke, gastvrije en sportieve gastheer HHC Hardenberg.
Het wachten duurt dus nog een paar dagen, maar het moment suprême komt steeds dichterbij.

Onbekend
In de voorgaande topklasse seizoenen kon je op basis van de resultaten uit het verleden, met tevens een inschatting met welke spelers de selecties waren aangevuld en/of uitgebreid, vooraf nog wel eens een prognose maken (voor wat dat dan weer waard was). Wie de kanshebbers waren voor de titel, wie gevaar voor afdalen zou moeten vrezen, en welke teams met een plaatsje in de marge genoegen zouden moeten nemen. Nu aan de vooravond van de start van de Tweede Divisie lijk dat een volstrekt onmogelijke opgave. Sterker, het is 100% gokken.
Deze bewering durven we met 100% zekerheid aan. Want wie vooraf - wat je nu nog op de website tweededivisie.org kunt doen - de plaatsen 1 t/m 18 in Tweede Divisie geheel juist kan voorspellen is een geluksvogel in het kwadraat. Want er is niemand, die met feiten onderbouwd, voorafgaand de uiteindelijke eindstand 100% juist kan prognosticeren.
Dit alles natuurlijk vanwege de samenstelling van deze nieuwe competitie, met zeven zondag- zeven zaterdag- en vier talententeams van BVO’s, waarvan heel veel teams elkaar zelden tot nooit eerder hebben ontmoet waardoor de onderlinge kracht dus heel moeilijk in te schatten is. Wie dat wel kan is helderziend en moet maar snel een toto gaan invullen of weddenschappen gaan afsluiten om vlug stinkend rijk te worden.


Veel druk op de ketel van doelman Johan Jansen in de laatste ontmoeting op De Boshoek. Foto: Dick Gijsbertsen.

Niet onbekend
Die onbekendheid gaat niet op voor de ouverture die gastheer HHC Hardenberg en gasten G.V.V.V. gaan spelen. Want de Sallanders waren vanaf het ontstaan in 2010 van de topklasse erbij en de Veenendalers sloten één seizoen later aan. Dit alles impliceert dat op sportpark De Boshoek dat affiche voor de zesde keer uit de kast kon worden gehaald.
Onderlinge ontmoetingen waren er niet eerder dan seizoen ’11-’12. Dat heeft te maken met feit dat de Oranjehemden pas in 2004 toetraden tot de top van het zaterdagvoetbal en toen altijd uitkwamen in de hoofdklasse C, terwijl G.V.V.V. in B speelde.
Voor die tijd werkte de in 1954 gefuseerde Hardenberg Heemse Combinatie zich gestadig op van 4de naar 1ste klasse, waarbij slechts eenmaal een stapje terug behoefde te worden gedaan.
Maar toen eenmaal de hoogste trede was bereikt bleek HHC absoluut geen eendagsvlieg te zijn, sterker nog, twee jaar na het debuut maakte zij direct furore, door tweemaal achtereen de titel te grijpen en daarna runner-up te worden. Het leek dan ook een abc’tje dat de Hardenbergers zich in ’09-’10 moeiteloos zouden gaan plaatsen voor nieuw te vormen topklasse. Het lukte uiteindelijk wel, maar de 6de positie was niet voldoende voor directe promotie. Via play-off wedstrijden kostte het bloed, zweet en tranen om zover te geraken, maar niemand die HHC een warm hart toedraagt heeft het daar nu nog over. Want de top was bereikt, en hoe dat was veel minder belangrijk.

Stabiele ontwikkeling
Dat is de uitdrukking die het beste past bij onze opponenten. Dat wordt duidelijk door naar bijgaand staatje te kijken, wat aangeeft hoe HHC zich heeft ontwikkeld in ‘wijlen’ de topklasse. Qua puntenontwikkeling ging het bijna ieder jaar beter, met als hoogtepunt vorig seizoen toen men lang gelijke tred hield met de uiteindelijke kampioen Excelsior Maassluis. Op de laatste dag van de competitie maakten de mannen van toenmalig trainer Marcel Groninger nog kans op de hoogste eer. Weliswaar werd met veel pijn en moeite Katwijk op eigen veld met 0-1 verslagen, maar ook dat soort punten tellen mee. Maar de Tricolers maakten helaas voor hen, in en bij Spakenburg, ook geen fout en wonnen met dezelfde minimale zege en werden daardoor met 1 punt voorsprong als laatste club gekroond tot topklasse kampioen.
Tezamen met al die voorgaande resultaten eindigde HHC, op de nu gesloten ranglijst aller tijden van deze klasse, als 3de achter Spakenburg en Rijnsburgse Boys. Waarbij het verschil met de ‘Uien’ slechts drie, en de voorsprong op nummer vier IJsselmeervogels, maar liefst twaalf wedstrijdpunten bedraagt. En ook dat geeft aan hoe deze relatieve nieuwkomer zich t.o.v. van gevestigde namen als Rijnsburgse Boys en ‘De Vogels’ heeft ontwikkeld, want beide gerenommeerde voetbalbolwerken lukte het niet om door te dringen tot deze nieuwe toplaag in de Nederlandse voetbalpiramide.

Déjà vu
Uiteraard bracht het missen van de titel een flinke teleurstelling teweeg in Hardenberg e.o. Maar het behalen van de districtsbeker Oost, ten koste van AZSV (na verlenging en strafschoppen) en de huidige club van voormalig G.V.V.V.-er Rik van der Eerden, zorgde zeker nog wel voor een grote glimlach op de gezichten van spelers en bewonderaars. Het vervolg in de landelijke beker op de eigen Boshoek tegen een zogenaamd B-team van Noordwijk, omdat die nog in de race waren voor promotie, liet die smile weer verdwijnen als sneeuw voor de zon. Want een slecht gemotiveerd HHC verloor dat duel met 0-2 en daarmee was het einde oefening.
Een gulle lach had eerder al wel geklonken, en zeker de penningmeester was letterlijk en figuurlijk verguld met de prestaties in de KNVB beker. Door het behalen van de 3de periodetitel in ’14-’15 mocht HHC de eerste ronden overslaan. Via FC Lisse (0-4), Berkum (0-3) en de prachtige 2-0 winst op eigen grond tegen eredivisionist NEC werd de kwartfinale bereikt. Daarin ging HHC op bezoek in Alkmaar bij AZ. De huidige man van twintig miljoen, Vincent Janssen, werd het goudhaantje voor de thuisploeg, want hij scoorde de enige treffer. Maar ondanks het verlies gingen de Hardenberger voetballers en alle ‘Oranjegezinden’ geheel terecht met opgeheven hoofden huiswaarts en zag de schatbewaarder van HHC zijn kas flink gespekt worden.
Voor ons blauwen is zo’n wedstrijd een feest van herkenning, want in februari 2012 beleefde G.V.V.V. zo’n zelfde soort avond in Alkmaar, ook in de kwartfinale tegen AZ (2-1). En de herinneringen daaraan zitten nu natuurlijk nog in het geheugen gegrift van allen die daarbij aanwezig waren. Maar die zijn ook nog steeds zichtbaar als je het clubhuis inloopt. Want de revenuen, die het bereiken van de kwartfinale opleverde, werden o.a. geïnvesteerd in de verbouw en nieuw meubilair.
Op sportpark De Boshoek is daar ook een tastbaar bewijs van te zien, want de nagelnieuwe lichtinstallatie werd mede mogelijk gemaakt door de premies die staan op het bereiken van iedere volgende ronde in de ‘grote beker’.


Het lukte Rodny Hofman niet om op 19 september 2015 doelman Sander Danes te passeren. Foto: Dick Gijsbertsen.

Mutaties
Ook bij onze gastheren waren er, zoals bijna altijd aan een begin van een nieuw seizoen, wat mutaties in de A-selectie. HHC zag niet de minste spelers afscheid nemen. Want Gersom Klok (FC Emmen), Dennis Krohne (onbekend), Philip Ties (Spakenburg) en Stijn Pol (gestopt) maakten heel wat uren in het oranje tenue. En bijna was daar ook nog Koos Werkman bijgekomen want ook deze verdediger annex middenvelder, samen met Ties ieder goed voor 10 treffers vorig seizoen, stond in de belangstelling van FC Emmen. Maar Werkman besloot zijn voetbalwerk voor de komende drie jaargangen te blijven uitvoeren voor HHC. Daarnaast vertrokken ook tweede doelman Melvin Koetsier (Excelsior ’31) en Stan Ypenburg (HZVV).
Zes nieuwe gezichten verwelkomde ook de nieuwe trainer. Want Marcel Groninger die drie seizoenen aan het roer stond werd definitief ingelijfd door FC Groningen als assistent trainer, een functie die hij al combineerde met die van hoofdtrainer bij HHC.
Joseph Oosting werd zijn opvolger. Deze 44-jarige trainer, die als prof voetbalde bij FC Emmen en SC Veendam, leidde eerder al WKE, Germanicus en ACV, en had de afgelopen twee seizoenen Vitesse onder 19 onder zijn hoede. Ook was hij zes jaar lang assistent-trainer van FC Emmen en bij dezelfde club Hoofd Jeugdopleidingen.
Oosting zag Danny Bouws (FC Emmen), Pim de Jonge (HZVV), Ramon Nijland (VKW), Boris Rasevic (PEC Zwolle) en Johan Wigger (SV Meppen D.) zijn selectie komen versterken. De zesde man is zonder uitzondering de meest opvallende. Sargon Gouriye lijkt een soort van haat liefde verhouding te hebben met HHC en Spakenburg. Na twee seizoenen Spakenburg vertrok de aanvaller in 2012 naar HHC om daar drie jaar te blijven. Opnieuw trokken de blauwen van de Westmaat vorig jaar aan de bel bij hem en die verleiding kon Gouriye niet weerstaan en dus ging hij weer terug naar de blauwen. Maar de rentree bleef nu beperkt tot een jaar, want de vele reistijd met daarnaast het ontbreken van voetbalplezier deden hem besluiten om weer terug te keren naar de Sallanders. Een mooie aanwinst, want deze technisch zeer vaardige speler was in drie seizoenen in Hardenbergse dienst al goed voor 32 treffers. In hetzelfde aantal jaargangen voor Spakenburg staan er 25 goals achter zijn naam in de topklasse.

Vertrouwen en keuzes
Dat zowel Joseph Oosting als John de Wolf vertrouwen hebben in hun onderdanen, is op basis van de resultaten in de oefencampagne, een open deur intrappen. Want zowel de Oranjehemden als de blauwen bleven daarin ongeslagen.
Onze gastheren knipten de aanloop op in twee delen. In het eerste bedrijf wonnen ze met 0-3 van hoofdklasser SC Genemuiden, werd met 1-1 gelijk gespeeld tegen kersvers 3de divisionist Jong FC Groningen en bewaarden ze het mooiste voor het laatste, door overtuigend met 2-0 te winnen van 1ste divisionist FC Emmen. Vorige week tijdens de open dag werd de sparringsperiode afgesloten met een 2-2 uitslag tegen het net niet uit de topklasse gepromoveerde HSC ’21, die dolven het onderspit in een beslissingstweeluik tegen UNA.
De ‘onzen’ wonnen vier van haar vijf vriendschappelijke potjes op overtuigende wijze, alleen hoofdklasser Hoek was een taaie rakker, maar ook die moesten uiteindelijk het hoofd buigen. Je mocht dat ook verwachten van G.V.V.V. omdat alle tegenstanders lager gekwalificeerd waren. Maar een verwachtingspatroon in de praktijk waarmaken is ook een kwaliteit en daaraan voldeden aanvoerder Roy Terschegget en zijn gezellen volledig.
Natuurlijk hebben de beide oefenmeesters verder gekeken dan hun neus langs was en deze scorebordjournalistiek, want zij hebben ook hun pupillen zien acteren op de trainingen en hebben daarbij een sterkte/zwakte analyse kunnen maken van het ‘materiaal’ wat zij tot hun beschikking hebben. Ook daarop zal dat vertrouwen zijn gebaseerd.
Het zal nu een kwestie worden welke ‘poppetjes’ op welke posities worden geposteerd om vandaar uit een poging te doen om de eerste klap een daalder waard te laten zijn.
Zowel Oosting als De Wolf worden ietwat beperkt in hun keuze omdat beide teams te maken hebben met twee geblesseerde spelers. Bij de thuisploeg is dat Kevin Mennega, die nog steeds revalideert van een forse kruis- en binnenband kwetsuur die hij in oktober vorig jaar opliep. In datzelfde schuitje zit de voormalig captain van G.V.V.V. Simon Brouwer, alleen is die pas net begonnen aan zijn hernieuwde revalidatie, want ook vorig seizoen hield zo’n zelfde soort blessure hem langdurig aan de kant.
Waar G.V.V.V. dan ook nog middenvelder Wilco den Hartog mist vanwege enkelproblemen, geldt dat bij HHC voor verdediger Thomas Bakker die in de voorbereiding liesklachten opliep en daarvan nog niet hersteld is.



Prognose?
We hebben het als eens vaker beweerd, en dat blijft nog steeds een waarheid als een koe, voetbal is (gelukkig) geen mathematisch spelletje. Op die manier wordt wel gewerkt door de site voetbalnederland.nl die op basis van de zogenaamde cix (= clubindex) een prognose maakt. Daar wordt berekend dat deze ouverture onbeslist en zonder doelpunten zal eindigen.
Gezien de eerder gespeelde ontmoetingen in Hardenberg waarvan er drie van de vijf in een draw eindigden niet eens zo gek, maar daarin werd wel altijd gescoord. Dus niet geheel betrouwbaar?
Als je het seriematig bekijkt, zou nu weer een (grote) overwinning voor de thuisploeg moeten volgen. Uiteraard hopen wij dat dit soort rekenkundige wetmatigheden ook naar het rijk der fabelen kan worden verwezen. Maar feit is wel dat G.V.V.V. er nog nooit in is geslaagd om met de drie punten naar huis te gaan. Hierin ligt dus een mooie uitdaging voor de equipe van John de Wolf om daar verandering in aan te brengen.
Maar als het net zo gaat als op 19 september 2015 toen het laatste onderonsje plaatsvond op De Boshoek, waarin G.V.V.V. voor de rust domineerde en de gastheren in het tweede bedrijf, en beide die dominantie uitdrukten met 1 treffer, dan zal vriend en vijand daar vrede mee kunnen hebben, want die puntendeling was conform het speelbeeld.
Niets is zeker in het voetbal, wel dat, als er gescoord gaat worden, sowieso andere namen op het wedstrijdformulier genoteerd komen te staan. Want in dat duel opende Olivier Pilon (nu Spakenburg) op slag van rust de score, al snel in de tweede helft gevolgd door Thomas Bakker (nu geblesseerd).

HHC Hardenberg – G.V.V.V. begint om 14.30 uur op sportpark De Boshoek, Hessenweg 74a te Hardenberg en zal onder leiding staan van scheidsrechter Dhr. F.R. de Winter (Blaricum) die langs de lijn zal worden geassisteerd door Dhr. E.J.H. de Gier en Dhr. B.G. Oskam.
Vierde official is Dhr. M. Vos.