Voorbeschouwing G.V.V.V. – AFC

25 april 2018

Met nog vijf wedstrijden te gaan, drie op het eigen vertrouwde sportpark Panhuis en twee op vreemde bodem, loopt deze competitie jaargang alweer naar haar einde toe. Ik weet niet hoe het u is vergaan, maar in de ogen van uw scribent is dit seizoen weer omgevlogen. Zo speel je op 1 augustus een eerste oefenwedstrijd tegen Jong Willem II, en net zo plotseling is het 26 mei wanneer deze tweede jaargang in de Tweede Divisie, haar beslag krijgt met het laatste thuisduel tegen VVSB. Maar eerst wacht nu AFC thuis, gevolgd door HHC Hardenberg uit, De Treffers thuis en Rijnsburgse Boys uit.

Topper bij de zondagclubs
AFC wat dus komende zaterdag op bezoek komt, is niet zomaar een tegenstander. Nee, de A(msterdamsche) F(ootball) C(lub) is een van oudste, grootste en traditie rijkste amateur voetbalverenigingen van Nederland. Naast al deze hierboven genoemde bijvoeglijke naamwoorden, mag daar ook zeker bekendste aan worden toegevoegd. De Amsterdamse vereniging bestaat al 123 jaar en is daarmee, na Jong Sparta en Koninklijke HFC, de oudste deelnemer van de 18 tweededivisionisten.


Bovendien speelden ze voor de invoering van de Tweede Divisie al decennialang op het hoogste zondag niveau. Dat was vanaf 1974 t/m 2010 de hoofdklasse. Bij de invoering van de topklasse daarna, waren The Reds zoals de bijnaam luidt, ook direct present. Op drie seizoenen na, vanaf 1998 t/m 2001, heeft AFC altijd op die hoogste trede gestaan, en de 6de plek in 2016 was ook voldoende om in deze divisie te debuteren. De resultaten die zijn neergezet in die periode liegen er niet om. De bovenste helft van de ranglijst was meer regel dan uitzondering. Dit alles verklaart dat, na De Treffers, AFC overall gezien de best presterende zondag amateurvereniging van Nederland is.

Hoogtepunten
Hoewel die conduitestaat van AFC er een is waar menig ander club jaloers op kan worden, zijn de hoogtepunten, lees kampioenschappen op het hoogste niveau, niet zo dik gezaaid. Het lukte tot en met 2009 nooit om de beste te zijn in de hoofdklasse. Maar toen het er op aankwam vielen alle puzzelstukjes in een keer wel op de juiste plaats. Want in 2010 waren er plaatsen te verdienen in de nieuw op te richten topklasse. En juist in dat seizoen ging de vlag in top op sportpark Goed Genoeg te Amsterdam. De eerste titel in 33 jaar hoofdklasse was binnen gehaald, en natuurlijk zeker zo belangrijk, promotie naar de topklasse.


Ook die test op het hoogste amateurniveau doorstonden de Amsterdammers glansrijk. Met als climax uiteraard het voor de neus van UNA en VVSB weggekaapte kampioenschap in 2014. In het vervolg met de strijd om de algehele amateurtitel speelde G.V.V.V. ook nog een rol. Want doordat de beslissingswedstrijd die de ‘onzen’ toen tegen Spakenburg moesten spelen – en helaas in Volendam met 2-1 verloren - een beetje een soap werd om een geschikt terrein te vinden, schoven de data van de twee confrontaties tussen de zondag- en de zaterdag kampioen naar achteren.


AFC protesteerde hevig, omdat een aantal spelers al vakanties hadden gepland, en dan niet zouden kunnen spelen. Het mocht niet baten, er hielp geen lieve moedertje aan, er moest worden aangetreden tegen Spakenburg van de bobo’s in de Zeisterbossen. In Spakenburg werd het op 31 mei dat jaar 4-1, en een week later kwam er thuis wel revanche voor AFC, maar de 3-2 was niet voldoende om de landstitel te pakken. Een domper uiteraard, maar de twee afdelingskampioenschappen staan ongetwijfeld als hoogtepunten in de annalen van deze eliteclub. 


Op 5 november 2016 was het met de regelmaat van de klok een drukte van belang voor AFC doelman Patrick Zonneveld, toch hij hoefde slechts eenmaal te capituleren. Collega Johan Jansen moest driemaal de bal uit het net halen.

Du Chatinier komt, Du Chatinier gaat
Onder leiding van Ton du Chatinier, die de plotsklaps opgestapte Bart Loghies was opgevolgd, en die AFC al van 2000 t/m 2003 als trainer aanstuurde, werd het avontuur in de kersverse Tweede Divisie begonnen. Met een derde plaats voordat de winterstop begon leek AFC salonfähig. Maar die uitstekende prestaties kregen geen vervolg meer in 2017. Met een gelijkspel en zes nederlagen op rij duikelden captain Magid Jansen c.s. naar plek elf. Hoewel er daarna zo hier en daar nog een paar oplevingen plaatsvonden was die elfde positie met 45 punten uit 34 duels toch het eindresultaat. Gezien de goede start wellicht wat tegenvallend, maar gevaar was er geen moment en dat is ook wat waard.


Vol goede moed begon Ton du Chatinier dan ook aan het tweede seizoen op het hoogste amateurniveau met zijn op enkele plaatsen gewijzigde selectie. Maar helaas kon de dip waarin het team zat niet worden ontvlucht. De start was dramatisch en het gemor van de achterban nam groteske vormen aan. Dat alles was tegen het zere been van de oefenmeester en voormalig FC Utrecht coryfee, die trok zijn conclusies en gooide op 21 oktober jl. de handdoek in de ring.

De dans ontspringen
Op zeer korte termijn vonden de beleidsbepalers van AFC de gepokt en gemazzelde André Wetzel bereid om het hiaat van de vertrokken Du Chatinier in te vullen.


Op zo’n moment instappen, ook al ben je nog zo ervaren, is sowieso heel moeilijk, dus ook Wetzel kon in eerste instantie het tij niet keren. Maar ondertussen kent de coach de zwakke en sterke kanten van zijn pupillen steeds beter en kreeg hij met de komst van Raily Ignacio – gehuurd van Kozakken Boys - in de winterstop de gewenste ‘doelpuntenmachine’. Ook raakte tot zijn opluchting de topscorer van vorig seizoen, Matthijs Jesse (11 goals), steeds fitter en pakte die zijn specialiteit weer op. Met ieder zeven treffers, in de laatste 12 ontmoetingen, hebben Jesse en Ignacio een flink aandeel in de weg die is ingeslagen om directe degradatie te voorkomen.

 

Maar het ultieme doel is natuurlijk rechtstreekse handhaving, want dat is nu het enige wat nog telt voor de Amsterdamse traditionsverein. Met een goede serie en de winst op directe concurrent FC Lisse (4-2) belandde men boven de streep. Maar het inhaalduel gisteravond in eigen huis tegen HHC Hardenberg, 0-3 verlies, en de winst van FC Lisse op De Treffers, zorgde ervoor dat men opnieuw op een nacompetitieplaats is terecht gekomen.

 

Onoverbrugbaar is het gat met de concurrenten nog zeker niet, maar er zullen nog wel de nodige punten moeten worden gesprokkeld. Nog een rol spelen om de derde periodetitel zou dan helemaal extra prima de luxe zijn, maar eerst zijn drie punten veroveren op het Panhuis een doel op zich om de dans te ontspringen.


Stand van de derde periode.

Geen n-woord a.u.b.
Dat de stand op de ranglijst lang niet altijd iets zegt over de krachtsverhouding van twee opponenten werd in de vorige speelronde nog maar eens duidelijk. Om het dicht bij huis zoeken, de subtoppers van coach Niek Oosterlee legden het op alle fronten af tegen middenmoter Jong Sparta, met als gevolg de grootste nederlaag van dit seizoen (4-0). Maar ook de koploper Katwijk en runner-up Kozakken Boys kwamen, of bleven, van een koude kermis thuis door nederlagen tegen de veel lager geklasseerde tegenstanders, respectievelijk De Treffers en Kon. HFC. Daarnaast mag je gezien de penibele situatie van onze gasten verwachten dat die met vuur in de ogen zullen gaan aantreden, en dat heilig moeten ontbrak de laatste paar wedstrijden bij onze eigen favorieten. Kortom captain Roy Terschegget en zijn kornuiten zullen zich moeten herpakken om het laatste van de twee zeer vervelende n-woorden(*), die zich vorig- en dit seizoen voordeden, niet weer van toepassing te laten zijn.    

Afgaande op de wedstrijd in Amsterdam op 9 december jl. zou er geen vuiltje aan de lucht moeten zijn, want juist in dat duel boekte G.V.V.V. haar grootste overwinning van dit seizoen. Door treffers van Jeremy de Graaf, Roy Terschegget, Soufiane Laghmouchi en Martin van Eck kwam er 0-4 op het scorebord te staan, na negentig minuten spelen.


Maar andersom geredeneerd kun je ook zeggen dat The Reds vorig seizoen op het sportpark Panhuis de sterkste was, althans de 1-3 uitslag geeft dat aan. Dat die winst was gestolen, zelfs de meest chauvinistische Amsterdamse fan wilde dat volmondig toegeven, deed er niet toe, de drie punten waren binnen, met Matthijs Jesse (2x) en Tom van den Brink als de goudhaantjes, voordat Patrick Heesakkers de spreekwoordelijke eer redde.

 

Of de ploeg van Niek Oosterlee nu opnieuw haar ware gezicht gaat tonen en vanwege meer klasse de winst naar zich gaat toetrekken, of de drie punten terug steelt, het zal de blauwe aanhangers echt worst zijn, die n……… mag gewoon niet opnieuw gaan branden.


Komende zaterdag zal onze websitefotograaf Dick Gijsbertsen zo'n plaatje niet kunnen schieten, want Taoufik Adnane, hier in een karakteristieke pose, zal op de tribune moeten plaatsnemen vanwege 1 wedstrijd schorsing. Wellicht kan Taoufik dan vader Driss gezelschap houden op z'n vaste plekje voor de speakerruimte.

Mooie reeks Taoufik Adnane abrupt onderbroken
Net als in de voorgaande duels zal er v.w.b. de defensie een aanpassing moeten worden gedaan, want linkervleugelverdediger Taoufik Adnane liep op het Rotterdamse Kasteel tegen zijn vijfde gele kaart aan en is daarmee voor één duel geschorst. Zeer jammer voor Adnane, want hij miste als enige veldspeler voordien nog geen enkele speelminuut. Alleen doelman Johan Jansen is nu nog de enige die alle wedstrijden van begin tot einde heeft volgemaakt.


Gelukkig is verdediger Guido Janssen weer terug van zijn studiereis, en ook zeer vermeldenswaardig is het feit dat Wouter Bonke na zijn hardnekkige enkelblessure vorige week zaterdag weer één helft heeft gespeeld in het tweede elftal. Volgens waarnemers deed Bonke dat in de defensie op zijn geheel bekende soevereine wijze, en was hij mede verantwoordelijk voor de 0-0 tegen de runner-up in de reserve hoofdklasse WV-HEDW 2, waardoor G.V.V.V. 2 zich praktisch zo goed als veilig speelde in die klasse.


Hopelijk krijgt het herstel van de zeer sympathieke Utrechter nog een boost zodat hij na zeven seizoenen in het blauwe tenue op waardige wijze afscheid kan nemen van G.V.V.V. met een duel, of een gedeelte daarvan, bij het vlaggenschip. Waaraan hij, in de voorgaande 206 duels, altijd zijn beste krachten heeft gegeven.      

G.V.V.V. – AFC begint komende zaterdagmiddag om 14.30 uur op het sportpark Panhuis en zal onder leiding staan van Dhr. J.W.M. van der Laan uit Cuijk. Hij zal langs de lijn zal worden geassisteerd door Dhr. J.R. Waleveld en Dhr. J. Westhof. Vierde official is Dhr. B.F. Pleiter.

(*) = novemberdip en nachtkaars

Tekst: GVVV.nl/Bas van Capelleveen
Foto’s: GVVV.nl/Dick Gijsbertsen