Voorbeschouwing G.V.V.V. – s.v. T.E.C.

1 maart 2018

Op het moment dat uw webredacteur deze woorden tikt is het een aardig groot vraagteken of er aanstaande zaterdag gevoetbald gaat worden op de blauwe zijde van het sportpark Panhuis. De (nacht)vorst zal waarschijnlijk geen probleem veroorzaken, omdat deze droog is en minus 10 graden zou de kunstgrasmat zonder problemen kunnen weerstaan, maar de sneeuw die er al ligt en de verwachtingen voor de val van dat goedje op vrijdag en wellicht ook zaterdag, zou wel eens spelbreker kunnen worden.


Maar laten we de weergoden niet gaan verzoeken en positief blijven denken en er daarom vanuit gaan dat zaterdag de eerste van twee thuiswedstrijden op rij doorgang zal gaan vinden. Het spits zal dan worden afgebeten door sportvereniging de T.(ielse) E.(endracht) C.(ombinatie), die op bezoek zal komen, gevolgd door FC Lisse op 10 maart.

Van grote vlam tot smeulend vuurtje
Net als tegenstander ASV De Dijk van afgelopen zaterdag, is de club uit de stad van fruitkoning Flipje, de laatste jaren als een komeet omhoog geschoten in de vaart der voetbalvolkeren. De aanloop daar naar toe kreeg al gestalte aan het begin van deze eeuw.
Het vanaf de jaren zeventig veelal in de tweede en derde klasse van het zondagvoetbal acterende T.E.C., bereikte bij de eeuwwisseling voor de vierde maal de eerste klasse. Daarin bleken de Tielenaren, zoals eerder in de geschiedenis, geen eendagsvlieg, maar werd zelfs na twee jaargangen de hoofdklasse bereikt, ofwel de toen hoogste trede bij de amateurs.


Na twee seizoenen op dat niveau kwam er een enorme terugslag, de Oranjehemden duikelden in zeven jaar tijds weer naar de derde klasse en konden dus opnieuw vanaf ‘af’ beginnen. Want het was wel duidelijk, dat hoewel de brandende ambities waren verworden tot een klein smeulend vuurtje, deze echt opnieuw opgerakeld moesten gaan worden. Althans dat vond een groot deel van de leiding en de begunstigers.

Opgerakeld vuur
De kiem van het succes in de afgelopen jaren van T.E.C. werd gelegd in 2010, het jaar waarin een vijfjarenplan op tafel kwam om de club van het predicaat grijze muis af te helpen. De architect achter dit plan is Gery Vink, voormalig profvoetballer van het ter ziele gegane FC Wageningen en voormalig jeugdtrainer bij Vitesse, PSV en Ajax. In zijn zoektocht naar spelers met meerwaarde teert de technisch adviseur op zijn grote netwerk en voetbalknowhow. Die kennis werpt zijn vruchten af, alsmede uiteraard geholpen door de beschikbare pecunia van een aantal loyale suikerooms. Want voor niets gaat de zon op, is een bekend gezegde, dat ook in Tiel geldig is.


Deze combinatie brengt instant succes, want vanaf 2010 worden er drie kampioenschappen bijgeschreven in de annalen van de club, en een promotie via de nacompetitie maakt het plaatje compleet. In vijf jaar tijds van derde- naar topklasse, een ongemeen sterk staaltje dat zelden eerder werd vertoond.


Maar nog was de heerlijke taart voor T.E.C. niet op, want debuterend in de topklasse in ’15-‘16 pakt het en passant ook nog maar even het vice kampioenschap mee achter streekgenoot FC Lienden. Daarmee werd dan ook gelijk de nieuw ingestelde Tweede Divisie bereikt en kwam er dus ook nog een mooie grote glanzende Betuwse kers op de taart.


Op 29 april jl. was het regelmatig een drukte van belang voor het Tielse doel.

Tegengif
Maar tot frustratie van allen die de Tielse club liefhebben was die stap omhoog in eerste instantie een flinke struikelpartij. De concurrentie was moordend en toen de winterstop aanbrak vonden de Lokbewoners zichzelf terug op een rechtstreekse degradatie plaats. De mooie kers was flink aangevreten door de fruitvliegen en dus moest er, figuurlijk gezien, een middel worden gevonden om wegkwijnen van de vrucht te voorkomen.


Letterlijk gebeurde dat door het aantrekken, in het toegestane tussentijdse transferwindow, van een vijftal spelers. Migiel Zeller, Gianluca Maria, Josemar Makiavala, Daan Disveld en Barry Maguire waren de namen die samen met de oudgedienden tegengif moesten bieden aan de ontbinding.


Het bleek een gouden greep, want na het kerstreces ging het crescendo en werden uit de resterende 16 wedstrijden maar liefst 29 punten gepakt, met als gevolg een uiteindelijke twaalfde positie op de ranglijst, bijna nog een periodetitel, en ruim boven de gevaarlijke zone.

Aansprekende selectie
Op Barry Maguire na, verlengden alle nieuwkomers hun contract, waardoor er een zekere continuïteit was binnen de selectie. Daarnaast werden Robby Holder (Spakenburg), Vincent van Beek (Juliana ’31), Brandon Fijneman (Nieuwerkerk), Serhat Koç (DOVO) en doelmannen Joël Saro en Jean Marc Antersijn aangetrokken. In een later stadium volgde ook nog de Curaçaose spelmaker Kemy Agustien die op dat moment clubloos was. Al met al een behoorlijk aansprekende selectie die volgens de gepokt en gemazelde trainer Frits van den Berk aan kwaliteit had gewonnen, maar ook in de breedte sterker zou moeten zijn. Op de website www.voetbal247.nl liet de coach begin augustus optekenen:

,,We willen doorborduren op het niveau van de tweede seizoenshelft waarin we bijna nog een periodetitel pakten. We zetten in op kwaliteit op alle fronten en leggen de lat hoog. We durven best uit te spreken dat we bij de top vijf van de ranglijst willen horen. Maar houden handhaven steeds in gedachten. Al met al een seizoen zonder zorgen.” Al maakt de TEC-coach wel een voorbehoud: ,,In de Tweede Divisie hebben veel clubs stevig ingekocht en we kennen niet de sterkte van de vijf nieuwkomers De Dijk, IJsselmeervogels, FC Lisse, Achilles ’29 en Rijnsburgse Boys.”

Kwaliteitsinjectie …
Helaas voor T.E.C. bleek deze vooruitblik niet bewaarheid te kunnen worden, want de zorgen stapelden zich gedurende dit seizoen opnieuw op, doordat de bodem van de ranglijst steeds in zicht was, en ook nu nog is.


Agustien en Van Beek vertrokken al tussentijds, en mede door de penibele situatie was er opnieuw een kwaliteitsinjectie nodig om alsnog het zelfde kunstje te flikken als vorig seizoen. Weer kwamen er tussentijds vijf nieuwelingen naar sportpark De Lok. Jordi van Kerkhof (TuRu 1880 Dusseldorf), Vinnie Vermeer (NAC Breda), Nicky Kuiper (FC Eindhoven), Thijs Hofwegen (Jong FC Twente) en de voormalig G.V.V.V.-er Sherwin Grot (IJsselmeervogels) werden gehuurd of ingelijfd.

…. voor de weg omhoog
Met dit kwintet spelers en de bestaande selectie zal T.E.C. er in de resterende twaalf wedstrijden alles aan gaan doen om zich voor een derde keer achtereen tweededivisionist te mogen gaan noemen. Het eerste succesje was er aan het begin van de net afgelopen maand februari toen De Dijk met 2-0 werd verslagen, gevolgd door afgelopen zondag de overtuigende 4-1 winst tegen Kon. HFC. Dit leverde voor Matthijs van Gessel, Obi Onyeike en Nicky Kuiper een plaats op in het elftal van de week van de website www.tweededivisie.nl waar ze gezelschap hadden van onze eigen Simon Brouwer.


Tussendoor waren er wel twee nederlagen in uitduels tegen FC Lisse (3-2) en Excelsior Maassluis (1-0), maar het vertoonde spel gaf de Tielse burger goede moed om de dreigende degradatie dans te ontspringen. Hoewel doelman en aanvoerder Sebastiaan van der Sman c.s. bij de laatste zes duels buitenshuis als verliezers uit de bus kwamen, en er ook pas twee van de in totaal elf wonnen, zal er toch een keer een ommekeer moeten komen op vreemde grond, en het liefst zo snel mogelijk. Dat G.V.V.V. het slachtoffer zou kunnen worden om dat uitsyndroom uit de boeken te spelen, zal ze in Tiel werkelijk worst zijn, de drie punten zijn kiezelhard nodig voor de weg omhoog.


Keeper/Aanvoeder Sebastiaan van de Sman schreef bij de laatste G.V.V.V. - s.v. T.E.C. zijn zevende 'clean sheet' op zijn naam.

Hindernis
Daarmee zal het duidelijk zijn dat G.V.V.V. niet even een gemakkelijk te wassen varkentje voorgeschoteld krijgt. Het voetbal cliché dat iedereen van iedereen kan winnen is zeker van toepassing, met als voorbeeld een tweetal wedstrijd van afgelopen maandag een divisie hoger. Daar verloor koploper Jong Ajax van hekkensluiter Jong FC Utrecht en was onze voormalig competitiegenoot en kampioen Jong AZ, toch geen hoogvlieger in die afdeling, subtopper Jong PSV de baas.


Daarnaast zijn de voetballers uit de stad van Flipje in het nabije verleden al een paar keer een flinke hindernis gebleken voor de Veense blauwen. Toen T.E.C. haar debuut maakte in de zondag topklasse, was er in de voorbereiding daarop een oefenduel gepland op het Panhuis. Op 15 augustus 2015 ontmoette men elkaar weer na 13 jaar. Deze sessie duurde slechts 45 minuten omdat de overvloedige vallende regen verder spelen onmogelijk maakte, maar daarin namen de bezoekers een dik verdiende 0-2 overwinning mee naar huis. Vorig seizoen toen het voor het eerst om het ‘echie’ ging, waren de pupillen van coach Van den Berk zelfs tweemaal de sterksten, 4-2 in Tiel en 0-3 in ’t Veen stonden na negentig minuten spelen op de scoreborden. Samen met Jong AZ en Jong Sparta waren de Oranjehemden toen de enigen die alle zes de punten afhandig wisten te maken van G.V.V.V.

Sportieve revanche
Bovenstaande vaststelling zal nu niet gaan lukken, want op 23 september jl. namen captain Roy Terschegget en zijn manschappen sportieve revanche. Op sportpark De Lok in Tiel werd het een boeiend voetbalgevecht, met meer balbezit voor de gastheren, maar een effectiever G.V.V.V. Dat resulteerde na ruim een kwartier spelen in de 0-1 door Robin Mulder. Maar voordien had Robby Holder voor T.E.C. al op de paal geschoten en waren de gasten dus door het oog van de naald gekropen. In deel twee, toen G.V.V.V. na een uur spelen met tien man was komen te staan door een tweede gele kaart voor Laghmouchi, was het invaller Simon Brouwer die de score wist te vergroten. Het gedecimeerde team hield uiteindelijk redelijk gemakkelijk stand, tot vreemd genoeg ook T.E.C. een paar minuten voor tijd door het wegzenden van Westerlaken – ook 2x geel – met tien man verder moest, en in blessuretijd door Wimilio Vink de eer nog kon redden.


Hopelijk kan Robin Mulder (l.), of een van zijn ploeggenoten nu wel de hatelijk nul van het scorebord schieten.

Volgt er ook een tweede winst?
Voor de ploeg van oefenmeester Niek Oosterlee staat nu dus de uitdaging te wachten om ook de thuisnederlaag van vorig seizoen tegen de Tielenaren te wreken en daarmee in totaal weer op gelijke hoogte te komen, want dan zou het tweemaal winst voor de blauwen en hetzelfde aantal voor T.E.C. worden. Maar zoiets opschrijven is even wat makkelijker dan het in werkelijkheid uitvoeren, dat mag duidelijk zijn.


Want dat er een zeer gemotiveerde tegenstander wacht met aardig wat scorend vermogen, Vink 9x, Koç (8x) en Holder (6x), is zo klaar als een klontje. Daarnaast zal de altijd onberekenbare spits en nieuwkomer, Sherwin Grot (1x), zich natuurlijk willen bewijzen, vooral tegen zijn voormalige clubgenoten. Hopelijk is G.V.V.V. wat gesterkt door het feit dat het na twee gelijke spelen en tweemaal winst, al vier duels op rij ongeslagen is, en dat ook het scoren van goals zo langzamerhand weer wat op peil begint te komen. Want uit die vier duels staat er nu een rijtje van 0-1-1-3.


Ook kan de coach, op Martin van Eck, Rodny Hofman en Wouter Bonke na, die allen op de weg terug zijn van flinke en langdurige blessures, beschikken over een complete selectie. Robin Mulder heeft na zijn terugkeer van een enkelkwetsuur in twee wedstrijden alweer ruim 100 minuten gemaakt en Wilco den Hartog is na zijn twee duels schorsing weer speelgerechtigd. Al met al zijn dit voldoende ingrediënten om een spannende en boeiende streekderby tegemoet te zien.

G.V.V.V. – s.v. T.E.C. begint komende zaterdagmiddag op de gewijzigde aanvangstijd van 14.30 uur op het sportpark Panhuis en zal onder leiding staan van Dhr. G. Keijl uit Heerde. Hij zal langs de lijn zal worden geassisteerd door Dhr. R.S.H. Beijer en Dhr. Y.L. Weterings. Vierde official is Dhr. R.W. de Wit.

Tekst: Bas van Capelleveen
Foto's: Dick Gijsbertsen