Voorbeschouwing G.V.V.V. – v.v. Katwijk

15 februari 2018

Het is al bijna een maand geleden dat ons vlaggenschip haar laatste competitie thuiswedstrijd speelde. Dat was namelijk op 20 januari jl. toen de Koninklijke HFC het sportpark Panhuis met een bezoek vereerde en door een 0-1 winst ook de drie punten meenam naar Haarlem. Daarna volgden de bezoekjes aan Excelsior Maassluis (0-0) en IJsselmeervogels (1-1), en kon er afgelopen weekend door de liefhebbers worden genoten van een volksfeest, genaamd carnaval, tijdens het inhaalprogramma. Maar zaterdag 17 februari aanstaande is het weer alle hens aan dek op de blauwe zijde van het Panhuis, want niemand minder dan de gedoodverfde kampioenskandidaat numero uno v.v. Katwijk komt dan op bezoek om de krachten te meten.

Op rolletjes

Met deze subkop kun je het sportieve aspect dit seizoen van onze gasten kernachtig samenvatten. Als nummer drie van het eerste jaar Tweede Divisie, achter kampioen Jong AZ en runner-up Kozakken Boys, voldoen de Kattukkers dit seizoen meer dan aan de hooggespannen verwachtingen.
Vanaf acquit werd de koppositie gepakt en na twintig wedstrijden spelen kwam er geen enkele concurrent zelfs maar in de buurt om die af te pakken. De eerste acht duels op rij werden gewonnen voordat er een nederlaag, uit bij Excelsior M. (3-0), moest worden geïncasseerd. Daarna volgden opnieuw een achttal driepunters, alleen waren deze niet op rij, want tussendoor moest captain Robert Susan c.s. haar meerdere erkennen in Jong Sparta, De Treffers en Kozakken Boys.
Maar zelfs de nederlaag tegen de Werkendammers, en nu eigenlijk de enige mededinger om de hoogste eer, bracht de Oranjehemden niet van haar stuk en dus werd er gewoon door gewandeld op de ingeslagen weg en is er nog steeds een verschil van zes wedstrijdpunten met achtervolger Kozakken Boys.
Het lijkt dan ook geen grote gok, voor de gokkers onder ons, op welke voetbalclub moet worden ingezet die de titel van Jong AZ gaat overnemen. Een inschatting levert waarschijnlijk iets op van 65% die wedden op Katwijk, 30% op Kozakken Boys en 5% op de overige. Die geloven in sprookjes, of willen koste wat kost sowieso van hun geld af. 

Als winnaar uit de strijd?
Helaas is het voor Katwijk en haar grote en trouwe aanhang niet alles goud wat er blinkt aan de horizon in deze Olympische tijden. De kersverse 38-jarige teammanager Sander Molenaar, die dit seizoen Karim Hajji opvolgde, en zelf in het verleden eerste elftal speler was van de club, kreeg een paar maanden geleden te horen dat melanoom voor uitzaaiingen had gezorgd die zeer moeilijk te behandelen waren.
In december bleek een tumor bij zijn milt te zijn opengescheurd en volgden enkele kritieke dagen na ingrepen in het ziekenhuis, maar tot geluk van alles en iedereen kwam Molenaar er weer redelijk bovenop. Toch bleef en blijft de situatie nog steeds zorgwekkend en dat was reden voor Katwijk, andere voormalige clubs, en voetbalmaten om op 25 januari jl. een benefiet te organiseren. Dat werd een groot succes met meer 2000 toeschouwers en een flinke financiële opbrengst. Ook het medeleven van een flink deel van voetballend Nederland zal ongetwijfeld een meer dan stevige steun in de rug zijn geweest voor Molenaar en z’n familie.
Daaruit blijkt maar weer dat sport voor verbroedering en saamhorigheid kan zorgen. Hopelijk is Sander Molenaar zaterdag in staat om z’n club te vergezellen naar Veenendaal. In ieder geval wensen wij hem al het mogelijke toe om zijn strijd met die akelige ziekte als winnaar af te sluiten.


Hopelijk kan Robin Mulder wel weer in actie komen, net als in de vorige thuiswedstrijd die met 1-0 werd gewonnen.

In het niet
Bij zo’n soort bericht valt het vertrek, enkele weken geleden, van de succesvolle coach Dick Schreuder uiteraard geheel in het niet. De geboren Barnevelder, en broer van Ajax’ assistent-trainer Alfred, kreeg een zogenaamd ‘offer you can’t refuse. Earnest Stewart, o.a. voormalig technisch directeur van AZ, en nu werkzaam in diezelfde functie bij Philadelphia Union, een club die uitkomt in de hoogste divisie in de USA, wilde Schreuder heel graag hebben als trainer bij zijn club. Ja, en dan is één en één snel twee. Met medewerking van Katwijk die haar oefenmeester die stap op de ladder omhoog graag gunde vertrok Schreuder dus naar het land van de onbegrensde mogelijkheden.
Hoewel dus veel minder ingrijpend dan het gevecht wat Molenaar moet leveren werd v.v. Katwijk daarmee toch met een probleem opgezadeld in de race naar het kampioenschap. Eerst werden de beide assistenten Johan Plat en Patrick Heijmans als interim aangewezen, maar dat mocht alleen maar gedurende een aantal weken dat er dispensatie voor werd verleend omdat beiden niet over de juiste papieren beschikken. Een optie was dat de voorganger van Dick Schreuder, Cees Bruijnink, die nu de rol van technisch directeur vervult, de lacune zou gaan vervullen tot het einde van het seizoen, om dan in de tussentijd op zoek te gaan naar een opvolger.
Maar die optie hoefde niet te worden gelicht omdat afgelopen maandag Katwijk erin slaagde om Jack van den Berg los te weken van ASWH en hem te presenteren als coach voor het afmaken van dit seizoen en tevens voor de nieuwe jaargang ’18-’19.
 

Jack van den Berg met in beide handen prijzen die door hem en z'n team zijn gewonnen.

Gepokt en gemazeld
Deze onlangs 59 jaar geworden oefenmeester is zonder enige twijfel een van de meest bekende en fameuze namen van het trainersgilde bij de zaterdagamateurs. Begonnen als jeugdtrainer bij Feyenoord volgden achtereenvolgens, Zwart Wit ’28, SHO en ASWH. Met de Hendrik Ido Ambachters werd hij in 2005 algeheel amateurkampioen.
In 2006 trok Barendrecht Van den Berg aan en daar bleef de inwoner van diezelfde plaats de plaatselijke trots maar liefst 10 seizoenen trouw om daarna weer terug te keren naar oude liefde ASWH, alwaar hij nu aan zijn derde seizoen op rij was begonnen.
Daarnaast was de voetbalgek in hart en nieren ook nog leidsman van de zondagclubs IFC en nu ook nog van Poortugaal.
Met de voornoemde clubs bouwde Van de Berg een indrukwekkend cv op, waaronder twee handen vol kampioenschappen, de supercup, drie districtsbekers en tweemaal de landelijke beker.
De keuze van Katwijk voor deze gepokt en gemazelde coach is dan ook heel begrijpelijk. Tevens is het bijzonder netjes van ASWH om haar coach de tussentijdse overstap te gunnen en hem geen strobreed in de weg te leggen.

Geen verrassingen
Uiteraard zal het voor de nieuwe leidsman van onze gasten wel even duren voordat hij zijn pappenheimers heeft leren kennen en zijn eigen stempel kan drukken op de speelwijze van de Kattukkers. Dit zal ook vast niet het eerste doel zijn van de uitermate ervaren coach, nee hij zal ongetwijfeld eerst eens gaan luisteren naar zijn selectie- en stafleden om zich een beeld te vormen van de mogelijk- en onmogelijkheden. En tijdens de eerste paar trainingen, voordat hij zaterdag zijn debuut gaat maken in Veenendaal, goed zijn ogen en oren de kost gaan geven.
Voor Van den Berg is in eerste instantie de opdracht hoogstwaarschijnlijk om de ingeslagen weg te blijven bewandelen, om zo na veertien wedstrijden onder zijn leiding een kampioen af te leveren.
Dit zal dus inhouden dat G.V.V.V. geen verrassingen zullen staan te wachten. De verwachting is dan ook dat de Oranjehemden hun troeven, een veel scorende voorhoede (met Marciano Mengerink (17 goals) als exponent daarvan), ondersteund door een zeer dynamisch middenveld (met captain Robert Susan als leider) en een ijzersterk defensief blok (met sterkhouder Bennie van Noord), zullen gaan uitspelen.
De doelcijfers van 44 goals voor, alleen Kozakken Boys (48) en HHC Hardenberg (45) deden het tot nu beter, en slechts 18 goals tegen, waarmee Katwijk de minst gepasseerde defensie heeft van alle 18 deelnemers, spreken daarbij boekdelen.


Patrick Heesakkers, met het omhoog geheven vingertje, was de vorige keer op het sportpark Panhuis het goudhaantje voor G.V.V.V.

Zware opgave
Kortom de Oosterlee equipe wacht een uitermate zware opgave om punten af te pakken van de koploper. Zeker als je weet dat de Veense blauwen in 2018 er nog niet in geslaagd zijn een competitieduel in winst om te zetten. Tweemaal verlies werd weliswaar gevolgd door eenzelfde aantal puntendelingen, maar die twee gewonnen punten leggen niet zoveel gewicht op de schaal.
Bemoedigend was wel dat G.V.V.V. zeker niet onderdeed voor Excelsior Maassluis (0-0) en IJsselmeervogels (1-1). Sterker nog, met wat meer geluk en zonder een referee die de weg een beetje kwijt was, had er absoluut meer ingezeten.
Maar dit neemt niet weg dat aanvoerder Terschegget en zijn kompanen ook de hand een stukje in eigen boezem moeten steken, want in die twee ontmoetingen waren er zeker goede kansen om meer doelpunten te maken dan die ene in Spakenburg, en dus ook nog steeds de enige in dit nieuwe jaar.
Dat de pupillen van trainer Niek Oosterlee het scoren (gelukkig) nog niet zijn verleerd kwam vorige week nog tot uiting toen in een oefenduel zondag derdedivisionist Hercules met 2-0 werd geklopt. Maar dat Katwijk ‘different cook’ is, zoals Louis van Gaal placht te zeggen in z’n Manchester tijd, daarvan zullen alle blauwe hoofdrolspelers ongetwijfeld doordrongen zijn.

Roeien met de aanwezige riemen
Je moet dan ook de conclusie trekken dat de thuisploeg hoogstwaarschijnlijk boven zichzelf zal moeten uitstijgen om een goed resultaat te bereiken, waarbij de meeste aanhangers op voorhand

Martin van Eck kan op zijn kop gaan staan zoals hij wil, maar dat helpt niet om zaterdag fit te zijn. Wellicht zien we Frank Tervoert (r.) wel in actie, maar dan in een oranjeshirt.

wellicht al willen tekenen voor één punt. Wat geluk zoals bij de laatste ontmoeting tussen blauw en oranje op 3 december 2016 op het Panhuis, toen Patrick Heesakkers vijf minuten voor tijd met het enige doelpunt matchwinner werd, zal helemaal welkom zijn. Alsmede natuurlijk een off-day van onze bezoekers, maar die kans is aanzienlijk veel kleiner.
Keuzeheer Oosterlee zal het in ieder geval moeten doen zonder z’n reserve aanvoerder en sterkhouder Wilco den Hartog. De centrale verdediger mistte voor zijn (onterechte) veldverwijzing na een klein uur spelen bij IJsselmeervogels slechts 54 minuten in de basis. Hoewel de rode kaart dus is aangevochten zal hij zaterdag toch moeten toekijken. Hopelijk staat daar de terugkeer van Robin Mulder na een forse enkelblessure tegenover. De aanvallende middenvelder is weliswaar geen echte doelpunten machine, zijn teller staat nu op vijf treffers in veertien duels, toch zou zijn terugkeer nu uiterst welkom zijn omdat er dan weer iemand bij is die toch zo af en toe een doelpuntje meepikt, maar natuurlijk ook voetballend voor creativiteit kan zorgen. Dit mede omdat Martin van Eck ook zo’n speler is van de ‘af en toe goals’ en hij ook node wordt gemist door zijn middenvoetsbeentje breuk.
Maar goed er zal moeten worden geroeid met de aanwezige riemen waarbij als statistisch steuntje in de rug nog kan worden vermeld dat de thuisploeg ook de twee voorgaande wedstrijden, na de eerder omschreven 1-0 winst, ook niet verloor. In ’15-’16 werd het 1-1, en in het seizoen ’13-’14 wat bij de Katwijkers en haar aanhang ongetwijfeld uit het collectief geheugen is gewist vanwege de degradatie, won G.V.V.V. met 3-2.  

G.V.V.V. – v.v. Katwijk begint komende zaterdagmiddag op de gewijzigde aanvangstijd van 14.30 uur op het sportpark Panhuis en zal onder leiding staan van Dhr. S. de Brito Roque uit Capelle aan den IJssel. Hij zal langs de lijn zal worden geassisteerd door Dhr. M. Meijers en Dhr. G.W.G. van Hout. Vierde official is Dhr. F.R. de Winter.

Tekst: Bas van Capelleveen
Foto's: Dick Gijsbertsen en website ASWH