Voorbeschouwing IJsselmeervogels – G.V.V.V.

1 februari 2018

De roden versus blauwen op sportpark De Westmaat is dit seizoen in ere hersteld, na een jaar van afwezigheid. En dan bedoelen we natuurlijk Spakenburgs rood tegen Veenendaals blauw. Want de moeder aller derby’s, de onderlinge twist tussen rood en blauw in het voetbalgekke dorp aan de boorden van het IJsselmeer, is deze jaargang van het toneel verdwenen door het stuivertje wisselen van divisies van de beide voetbalgrootmachten uit Spakenburg-Bunschoten.

Provinciederby
In plaats van de dorpsderby zullen de rooie fans het dus dit jaar moeten doen met een provinciederby, want IJsselmeervogels en G.V.V.V. vertegenwoordigen de provincie Utrecht op het hoogste amateurniveau in ons land. De ontmoeting tussen IJsselmeervogels en G.V.V.V. kan dan misschien als een soort van surrogaat versie van ‘de derby’ worden bestempeld, maar het is wel een echte klassieker. Want voor de 66ste keer gaan vlaggenschepen van de beide kemphanen de strijd tegen elkaar aanbinden in competitieverband, die begon in het seizoen ’59–’60 in de toenmalige derde klasse.


Met die wetenschap durven we blindelings te beweren dat IJsselmeervogels versus G.V.V.V., of vice versa, de meest gespeelde ontmoeting is tussen alle voormalige zaterdagclubs die nu deelnemen aan de Tweede Divisie, en wellicht zelfs wel van alle 18 deelnemers.

Voetbalwonder
Een plaats in het zogenaamde rechterrijtje van teletekst is werkelijk een zeldzaamheid voor de record amateurkampioen van Nederland. Gerekend vanaf 1946 hebben ‘De Vogels’ dit slechts vijfmaal ‘gepresteerd’. In alle andere jaargangen was de bovenste helft altijd pandoer, waarbij een uitgesproken voorliefde voor het getal 1 de boventoon voerde. Maar liefst 31 afdelingskampioenschappen staan vanaf het einde van de tweede wereldoorlog in de boeken van de rooien van sportpark De Westmaat.


Geen wonder dan ook, dat als er weer een nieuwe trede werd gemetseld op de zogenaamde voetbalpiramide, IJsselmeervogels er altijd als de kippen bij was om die te betreden. Maar uitgerekend bij de laatste keer dat dit gebeurde, de invoering van de huidige Tweede Divisie, liet de recordmeister het afweten. Iets wat geen enkele weldenkende amateurvoetbalkenner vooraf had durven voorspellen. Hij/zij zou compleet voor gek zijn uitgemaakt.


De ploeg die in het seizoen ’14-’15 onder leiding van Frans Adelaar - die al vroeg in dat seizoen de ontslagen Dogan Corneille had opgevolgd - nog als vijfde eindigde in de topklasse, liet het in jaargang ’15-’16 volledig afweten. Het kostte Adelaar in november 2015 de kop, maar ook zijn opvolger Sandor van der Heide kreeg het lekkende schip niet meer boven de vloedlijn. De twaalfde positie op de ranglijst was dik onvoldoende om de stap omhoog te maken en voor het eerst in de geschiedenis van de club speelde IJsselmeervogels niet meer op de hoogste trede van de voetballadder. Een voetbalwonder bij uitstek voor de buitenstaanders en een enorme deceptie voor de grote en zeer trouwe rooie aanhang.

 
Na een week op het strafbankje te hebben gezeten is Roy Terschegget (l.) weer van de partij.

Terug van weggeweest
Het vertrouwen in de tussentijds gekomen coach Van der Heide was groot bij leiding en achterban en hij mocht met de gebruikelijke mutaties in de selectie gaan proberen om het verloren gegane terrein terug te veroveren. Het werd na een wat aarzelende start uiteindelijk een geweldig succes, waarbij vooral de komst van ‘doelpuntenmachine’ Barry Powel, die na de winterstop overkwam van Kozakken Boys, het nodige gewicht in de schaal legde. Zonder een van de andere selectiespelers tekort te willen doen, want je moet het tenslotte met z’n elven doen op het veld, was de 37-jarige Amersfoorter toch met 19 goals in veertien duels de absolute blikvanger en wellicht ook de architect van het kampioenschap in de Derde Divisie en daarmee de terugkeer van weggeweest.


Even ter vergelijking: ‘onze’ Jeremy de Graaf, toen nog in dienst van VVOG werd topscorer in die divisie met 22 goals, gevolgd door Yumé Ramos 21 (ONS) en Peter de Lange 20, (ASWH), maar zij hadden daar respectievelijk 33, 29 en 34 duels voor nodig, dat zet de prestatie van Power Powel in het juiste perspectief.

Weinig gewijzigde selectie, wel nieuwe coach
Met een behoorlijk intacte selectie, aangevuld Yannick Cortie, Samir Merraki – ondertussen alweer vertrokken naar ONS - , Robert Olijveld, Dylan Chiazor en een tweetal jonge talenten voor in de breedte, zou Sandor van der Heide gaan beginnen aan het avontuur in de Tweede Divisie. Met als realistische doelstelling handhaving, en bij meeval zo mogelijk een plaatsje in het vertrouwde linkerrijtje. Maar net voor aanvang van deze competitie jaargang gaf de Friese coach aan dat hij de voorkeur gaf aan een full-time job als assistent bij De Graafschap en werd IJsselmeervogels dus voor het blok gezet om op korte termijn een opvolger te vinden. Inventief als men is in Spakenburg werd al snel Willem Leushuis bereid gevonden om die taak op zich te nemen. De gepokt en gemazelde 65-jarige oefenmeester, die al eerder IJsselmeervogels aan het begin van deze eeuw succesvol onder zijn vleugels had, had dus nauwelijks voorbereidingstijd en had natuurlijk ook geen invloed meer op de samenstelling van het keurkorps. Wel werd eind oktober, zeker met zijn goedkeuring, nog verdediger Gévero Markiet aangetrokken van Helmond Sport. Hij zal zaterdag overigens niet van de partij zijn vanwege een schorsing van vijf duels, opgelopen via een rode kaart in de wedstrijd tegen AFC.


Wie we ook niet terug zullen zien is Sherwin Grot. Deze spits die voor G.V.V.V. van 2013 t/m 2015 goed was voor in totaal 28 competitietreffers kwam via Kozakken Boys in 2016 bij ‘De Vogels’ terecht, maar is na de winterstop verhuurt aan TEC.


Hopelijk zijn er weer veel blauw-witte aanhangers present om hun team tot steun en toeverlaat te zijn.

Getergd
De start was meer dan redelijk te noemen. In de eerste zeven duels werd geen enkele keer verloren en werden in totaal 13 punten verzameld. Maar toen kwam de klad erin er volgden vijf nederlagen op rij. Toch herpakten de rooien zich met een driemaal een driepunter en toen de winterstop aanbrak voldeden ze met een achtste plek geheel aan de doelstelling.


Helaas pakte de winterslaap niet goed uit voor onze gastheren, want door verlies tegen Barendrecht (0-1), AFC (2-0) en Jong Sparta (3-1) werden er geen punten meer bijgeschreven en duikelden de Westmaatbewoners richting de gevarenzone. Die is nog niet bereikt, en met ook nog een inhaalduel tegoed t.o.v. diverse concurrenten, is er formeel nog niet direct gevaar te duchten maar er zullen op korte termijn dan wel weer winstpartijen moeten volgen om niet verder af te glijden. Je kunt er dan ook vergif op innemen dat er een zeer getergde gastheer komende zaterdag de mat zal gaan betreden die alles in het werk zal gaan stellen om de blauwe gasten beentje te lichten.

Hernieuwde puntenjacht
En dat wetende zal G.V.V.V. zich moeten wapenen, want als er stront aan de knikker begint te komen is de Leushuis-equipe een gevaarlijke kat die rare sprongen kan maken en die je zeker met handschoenen aan moet pakken. Maar het is de vraag of de Veenendalers die winterattributen wel kunnen vinden, want het lijkt erop dat ook zij de winterslaap nog niet goed uit de ogen hebben gewreven. Twee nederlagen tegen VVSB (2-0) en Kon. HFC (0-1) zijn daar getuigen van. Nu waren die uitslagen voetballend gezien weliswaar niet geheel de juiste afspiegeling van de veldverhoudingen, maar als jezelf niet tot doelpunten komt en de tegenstander slaat op momenten toe, dan ben je gewoon het haasje.


Gelukkig gebeurde dat laatste afgelopen zaterdag niet in Maassluis, de voormalig amateur landskampioen Excelsior kon nauwelijks gevaar stichten in de blauwe defensie. Maar aan de andere kant leverde een half dozijn kansen en mogelijkheden ook geen treffer op voor reserve captain Wilco den Hartog c.s. en derhalve was de brilstand ook de logische eindstand en werd het eerste wedstrijdpunt gepakt in kalenderjaar 2018, en zou dat een mooi uitgangspunt kunnen zijn voor een hernieuwde puntenjacht.

Statistiek
Waar de ploeg van Niek Oosterlee nog niet trefzeker was dit jaar, deed IJsselmeervogels dat via topscorer Robert Olijfveld (8 goals) afgelopen zaterdag op het Kasteel wel voor de eerste keer in 2018, alleen legde zijn openingstreffer geen gewicht in de schaal, want de jonge Spartanen troffen driemaal het net achter doelman Jaimy Schaap en dus werd puntloos afscheid genomen van Rotterdam.


Beide ‘derbytanten’ hebben dus op voorhand moeite om te scoren en daarom zou een doelpuntloos gelijkspel voor de gokkers dan ook wellicht de beste optie zijn op geldwinst. Maar als je daarentegen kijkt naar de uitslagen op De Westmaat in de 32 eerdere provinciederby’s dan komt zo’n dubbelblanke stand slechts eenmaal voor, en daarvoor moet zelfs worden terug gegaan naar ’69-’70.


Op basis van die statistiek en de wetenschap dat IJsselmeervogels in eigen huis 16x won, 10x gelijkspeelde en slechts 6x verloor van G.V.V.V. mag er vanuit worden gegaan dat er zo goed als zeker gescoord zal gaan worden. Waarbij de balans dus duidelijk in het voordeel van de gastheren is.


Martin van Eck (l.) zal noodgedwongen moeten toekijken hoe zijn ploeggenoten het er vanaf gaan brengen.

Messen geslepen en vizier op scherp?
De laatste keer in competitieverband op 7 mei 2016 eindigde het duel in 1-1. Huidig assistent-trainer Dennis van Meegdenburg voltooide toen zijn allerlaatste doelpunten kunstje voordat de schoenen definitief in de wilgen werden gehangen. De 0-1 was zijn 93ste competitiegoal in blauwe dienst en met de 169 voor Bennekom kwam het indrukwekkend aantal van 262 doelpunten achter zijn naam te staan in totaal 546 competitieduels. Wouter de Graaf bepaalde nog voor rust de eindstand.


Hoewel de rooien en de blauwen vorig seizoen in de verschillende divisies speelden stond er toch op 13 september 2016 een oefenduel in Spakenburg op de rol. De thuisploeg kwam daarin tweemaal op voorsprong, maar evenzovele malen kwamen de bezoekers via Frank Tervoert (nu Katwijk) en Patrick Heesakkers (nu De Treffers) terug. Maar het slotakkoord was voor Martin van Eck, die via zijn specialiteit, de kopbal, voor de 2-3 winst zorgde.


Jammer genoeg zal de vleugelaanvaller dat komende zaterdag sowieso niet kunnen herhalen, want door een breuk in zijn middenvoetsbeentje moet hij voorlopig plaatsnemen in de lappenmand waarin al langere tijd ook Rodny Hofman en Wouter Bonke verblijven. Aanvoerder Roy Terschegget daarentegen is wel weer van de partij want hij heeft zijn schorsing uitgezeten, en of Robin Mulder inzetbaar is na zijn enkelblessure is op het moment van schrijven nog gissen.


Hoe dan ook we hopen dat G.V.V.V. de messen heeft geslepen en het vizier op scherp heeft afgesteld zodat er in ieder geval een van de hierboven beschreven resultaten mee kan worden genomen naar Veenendaal.

Wilt u alvast worden opgewarmd voor deze rood-blauwe derby, dan kan dat uitstekend om 12.45 uur op de blauwe zijde van het sportpark Panhuis, want dan spelen G.V.V.V. 2 en DOVO 2 tegen elkaar in de reserve hoofdklasse A. Voor de mannen van trainer Moslin Adnane en zijn assistent Kees Gerritsen een mooie gelegenheid om sportieve revanche te nemen voor de eerder dit seizoen geleden 2-0 nederlaag aan de overzijde van het sportpark.       

 IJsselmeervogels – G.V.V.V. begint komende zaterdagmiddag om 15.30 uur op het sportpark De Westmaat te Spakenburg en zal onder leiding staan van Dhr. J.W.M. van der Laan uit Cuijk, die langs de lijn zal worden geassisteerd door Dhr. M.C. Janssen en Dhr. T. Krijt. Vierde official is Dhr. F. Assink.