Voorbeschouwing v.v. Katwijk – G.V.V.V.

6 september 2017

Voor de eerste keer in deze net begonnen jaargang ’17-’18 van de Tweede Divisie, zal de spelersbus voorrijden op sportpark Panhuis om spelers, staf en begeleiders te vervoeren naar de befaamde Duin- en Bollenstreek. Vooral daar is het zaterdagamateurvoetbal diep geworteld.

Met de terugkeer op de hoogste trede van Rijnburgse Boys en FC Lisse gaat het gelukkig driemaal dit seizoen die kant op. Dat wil zeggen, naar de zaterdagclubs, want er volgt ook nog een vierde rit, maar die zal dan gaan naar voormalig zondagclub VVSB in Noordwijkerhout. En zeg nu zelf, dat is toch vele malen interessanter en leuker dan bezoeken aan de talenten van BVO’s. Dit eerste bezoek behelst dan ook nog eens een club in die regio, die vorig seizoen al op het hoogste amateurniveau present was, en in de ruim laatste twee decennia, ook de meeste successen heeft geboekt. Haar naam is v.v. Katwijk.

Grootmacht met successen
Het in 1939 opgerichte Katwijk trad toe in het walhalla van het zaterdagvoetbal in 1989, en heeft zich sindsdien ontwikkeld tot een echte grootmacht, met successen achter haar naam, waar geen enkele club in die regio aan kan tippen. En zelfs landelijk gezien kunnen ze een erelijst overleggen die weinig concurrentie heeft. Viermaal landskampioen bij de amateurs en twee behaalde Supercups spreken voldoende boekdelen.
Er was dus wel een behoorlijk lange aanloop nodig voor de Oranjehemden om zo hoog op de ladder op te klimmen, maar daar eenmaal aangekomen, bestond er geen enkele hoogtevrees en werd het ene na het andere succes aaneengeregen.

Smetje, maar glorieuze wederopstanding
Enig smetje daarop is natuurlijk de vermaledijde degradatie in 2014 uit de topklasse, nadat in het seizoen daarvoor nog de vlag in top was gegaan op sportpark De Krom, als kampioen in die klasse, en als opvolger van de andere grootmachten IJsselmeervogels en Spakenburg.
Maar goed dat is verleden tijd en dat ‘bedrijfsongevalletje’ zal allang vergeven en vergeten zijn door de hondstrouwe en bloedfanatieke aanhang van de club. Want in één seizoen werd de misstap goedgemaakt door een glorieus kampioenschap in de hoofdklasse, gevolgd het jaar daarop, door promotie naar de huidige Tweede Divisie. En ook daarbij waren de manschappen van trainer Dick Schreuder, die aan zijn vierde seizoen is begonnen, uniek. Want op 2 april 2016 waren ze de allereerste van de zaterdagtopklassers die zich verzekerden van een ticket naar de top van de voetbalpiramide.
Ze bleven toen ook nog lang in de race om een tweede topklasse titel in de wacht te slepen. Pas op de allerlaatste speeldag ging het mis. Verlies op eigen veld tegen HHC Hardenberg (0-1) en dezelfde winst van Excelsior Maassluis in en bij Spakenburg, bezorgde de Tricolores de titel, HHC de runner-up positie en Katwijk de derde plek.
Bij het debuut vorig seizoen in de Tweede Divisie gaven de Kattukkers opnieuw hun visitekaartje een extra glanslaagje, want na het ongenaakbare Jong AZ wat met de titel aan de haal ging, en beste amateurploeg Kozakken Boys die de tweede plek opeiste, gingen Robbert Susan c.s. op herhaling. Een eindsprint, met slechts een nederlaag in acht duels, leverde opnieuw een derde positie op de ranglijst op. Dat dit geen toeval is bewijst het staatje met de eindklasseringen van Katwijk uit de laatste zeven seizoenen.

Boven drijven
Dat de ploeg van aanvoerder en sterkhouder Robbert Susan – nu al voor het zevende seizoen in dienst, en ook volgend jaar loopt zijn contract door - door de experts aan de vooravond van deze competitie wordt ingeschat om te eindigen in de bovenste helft, en ook een goede kans maakt om een woordje mee te spreken om de titel, is gezien bovenstaande opsomming een reëel gegeven.
Want als je als team zo’n reputatie hebt opgebouwd mogen de verwachtingen, zowel van de in- als outsiders, logischerwijs wel wat hooggespannen zijn. Noblesse oblige, ofwel adel verplicht.
Op voorhand is de start van de Schreuder-brigade meer dan prima te noemen. Twee wedstrijden gewonnen, met vijf goals voor en nul tegen, koploper zijn, wat wil je nog meer. Ja, dit tot het einde volhouden zeggen de supporters dan.
Maar dat zal een utopie zijn. Dat gaf, de na een tweetal kruisbandblessures teruggekeerde, Mark de Loor, afgelopen zaterdag matchwinner bij het bezoek aan Kon. HFC, al aan in de pers: ,,Iedereen weet wel dat wij een goede ploeg hebben. Daar hoef je niet moeilijk over te doen. Ik denk dat onze kracht is dat we het per week bekijken. Wij hoeven ook geen eerste te worden, maar willen gewoon zo hoog mogelijk eindigen. We zullen echt nog wel gaan verliezen, maar als we regelmatig onze wedstrijden blijven winnen komen we vanzelf boven drijven.”

Wisselingen van de wacht
Katwijk is niet echt een duiventil waar spelers gaan en komen. Nee, technisch directeur en voormalig oefenmeester Cees Bruijnink c.s., houden er een uitgekiend beleid op na, waarin ook al rekening gehouden wordt met de toekomst. Diverse jonge spelers werden en worden gehaald voor de zogenaamde talentenpoule, die in de toekomst mogen gaan ruiken aan het grote werk bij Katwijk bij gebleken geschiktheid. Wellicht had Katwijk wel een primeur door een van die talenten, Joey Lahouh die overkwam van ARC, nu alvast te stallen bij dorpsgenoot FC Rijnvogels, waar een samenwerkingsverband mee is aangegaan.
Naast de al eerder genoemde erkende klasbakken als, Robbert Susan en Mark de Loor bestaat er een basis van spelers die het klappen van de zweep op sportpark De Krom en daarbuiten bijzonder goed kennen en die dezelfde kwalificatie als die twee verdienen. Met Michiel van Dam (9 sz.), Peter de Lange (5 sz.), Omar Hamdi en Marciano Mengerink (4 sz.), Bennie van Noord, Stefan Plat en Steven Sanchez Angulo (ieder 3 sz.) en Kay Blokland (2 sz.) zijn de bekendste namen genoemd.
Maar goed dit neemt niet weg dat er ook ervaring vertrok. Donny van Ooijen en Marciano Aalders waren vorige week te zien op het Panhuis met hun nieuwe club Rijnsburgse Boys. Stefan Stam verhuisde naar Spanje, Anthony Biekman kreeg een nieuwe kans bij FC Dordrecht, en ook beide reserve doelmannen Steven Verstraten en Richard de Groot zochten hun heil elders.
Deze vertrekkers werden vervangen door o.a. Klian Berkhout (Excelsior Maassluis), Petrit Hoxhaj (Pelikaan S.), Damiano Schet (FC Den Bosch), Raoul Esseboom (FC Volendam) en de beide doelmannen Ricardo Kieboom (Sparta) en Teun Guijt (FC Rijnvogels).


Frank Tervoert, tweede van rechts, is zaterdag in het oranje-zwart te bewonderen in plaats van in het blauw-wit.

Tegen de oude club?
Daarnaast kondigde Frank Tervoert afgelopen december zijn vertrek aan uit Veenendaal naar Katwijk. De topschutter van G.V.V.V. vorig seizoen, hij maakte in 31 competitieduels - waarvan 20 in de basis en 11 als invaller - 12 goals, vond de reisafstand van zijn woonplaats Amsterdam naar ‘t Veen te bezwaarlijk worden en vond bij Katwijk daarom nieuw emplooi.
In de oefenperiode liet Tervoert zijn torinstinct al zien in het Oranje, want daarin nam hij drie treffers voor zijn rekening. Maar of hij zaterdag direct in de basis begint tegen zijn oude club, want daar zal Tervoert ongetwijfeld erg naar uitkijken, is nog maar de vraag. Want in de eerste twee speelronden kreeg de erkende goaltjesdief slechts drie minuten speeltijd.

Revanche voor Martin van Eck?
Dat beide kemphanen in de basis voldoende voetbalvermogen bezitten om er een alleraardigste wedstrijd van te maken heeft het verleden wel uitgewezen. Alleen moeten we helaas voor alle blauwe supporters constateren dat sportpark De Krom, heel vaak een ‘kerkhof’ is geweest bij een bezoek daaraan. Bijgaande tabel maakt dat overduidelijk, want u ziet dat er slechts eenmaal werd gewonnen en alle overige duels verloren gingen. De meest pijnlijke was die in het seizoen ’09-’10 toen Katwijk de Veenendalers van promotie naar de toen nieuw ingestelde topklasse afhield.
Wat ook opvalt is dat het maar liefst viermaal 3-1 werd voor de gastheren. Zo ook de laatste keer  op 6 mei jl. toen Katwijk daarmee ook nog eens een feestje verstoorde van Martin van Eck die toen zijn 200ste officiële wedstrijd speelde in het blauwe tenue.
De vleugelspits, vorige week tegen buurman Rijnsburgse Boys – beide sportparken liggen hemelsbreed 1,5 km van elkaar vandaan – prima op dreef, scoorde toen wel de eretreffer. Maar was helaas ook op een minder positieve manier betrokken bij de tegentreffers van Guus van Weerdenburg (1-0), Marciano Mengerink (2-0) en Bennie van Noord (3-1).
Hopelijk kan Van Eck komende zaterdag de vieze smaak die hij toen heeft overgehouden aan dat treffen, samen met z’n teammaten omzetten naar bubbelige champagne.


Omar Hamdi (l.) en Martin van Eck vechten om de bal. 

G.V.V.V. in het geel-zwart?
In het napraatje van voetbalreporter Willem van Zuilen van TV-West met Niek Oosterlee na de winst op Rijnsburgse Boys, kwam het treffen met Katwijk al ter sprake. Niek opperde daarin dat hij in zijn zevenjarige periode bij ‘De Uien’ niet vaak verloor van Katwijk.
Zo’n uitspraak is natuurlijk koren op de molen van statistici, waarvan uw scribent er een van is. En het blijkt dat het geheugen Oosterlee aardig in orde is. Want van de zes ontmoeting die hij met zijn vorige werkgever speelde op De Krom eindigde er twee in winst, twee gelijk en de overige twee gingen verloren. Op De Middelmors verloor Niek Oosterlee in zijn periode nooit van Katwijk. Beide ploegen hielden elkaar vijfmaal in evenwicht en eenmaal was er winst voor de gastheren.
Van Zuilen stelde voor dat G.V.V.V. dan maar in het geel-zwart zou moeten gaan spelen tegen de Kattukkers. Met een grote glimlach nam Niek Oosterlee die tip aan en vertelde dat hij op onderzoek uit zou gaan of dat tot de mogelijkheden behoorde.
Dus zien we zaterdag G.V.V.V. omgetoverd tot geel-zwarten in actie? Of blijft het oude vertrouwende blauw-wit intact en wordt er uit gegaan van eigen kracht en kunde om een tweede winstpartij in de competitie, en tevens een tweede overwinning op Katwijk, in de wacht te slepen?

De wedstrijd op sportpark De Krom in Katwijk, waar komende zaterdag om 15.30 uur zal worden afgetrapt staat onder leiding van scheidsrechter Dhr. F.R. de Winter (Blaricum), die langs de lijn zal worden geassisteerd door Dhr. R. Westenberg en R. Meints.
Vierde official is Dhr. A.L. van de Ketterij.


Foto’s: Dick Gijsbertsen