Voorbeschouwing De Treffers – G.V.V.V.

14 november 2018

Na een voetballoos weekeinde voor de gehele Tweede Divisie, het enige tot aan de winterstop, moeten komende zaterdag alle achttien deelnemende clubs weer vol aan de bak. Voor G.V.V.V. betekent dit dat de Oosterlee brigade zich moet gaan voorbereiden op een uitermate zware klus op sportpark Zuid te Groesbeek, waar het zeer gerenommeerde De Treffers als gastheer zal gaan fungeren.

Volstrekt uniek

Het is niet zo dat de bijna 100 jaar oude, van oorsprong zondagvoetbalclub De Treffers, op 1 augustus 2019 is het zover, geen sportieve tegenslagen kende. Maar die tegenspoed is, gerekend vanaf de jaren veertig van de vorige eeuw, uitermate beperkt gebleven. Slechts tweemaal moest er een stapje terug te worden gedaan, van tweede naar derde klasse, en van eerste naar tweede klasse.
Maar bij de uitbreiding van het amateurvoetbal door de loop der jaren heen, met een zondaghoofdklasse (’74-’75), een topklasse (’10-’11), en nu dus de Tweede Divisie (’16-’17), was De Treffers altijd meteen present. Sterker nog, vanaf 1974 speelden de Groesbekers veel vaker wel dan niet een rol van betekenis. Met in totaal vijftien titels, van winnaar van de districtsbeker tot algeheel amateur kampioen van Nederland, heeft de rood-zwarte formatie een likkebaardend lekker cv opgebouwd, waar slechts heel weinig amateurclubs aan kunnen tippen.
Daarnaast zijn De Treffers volstrekt uniek te noemen, want geen enkele amateurclub kan zeggen dat ze vanaf begin jaren zeventig tot nu aan toe altijd op het hoogste niveau hebben gespeeld. Vergelijkbare voetbalbolwerken zoals b.v. Katwijk, Spakenburg, IJsselmeervogels, Rijnsburgse Boys, Kozakken Boys, AFC en onze eigen club haakten een of meerdere keren af.

Een vereeuwigd team
Dat de club haar eeuwfeest niet ongemerkt voorbij zal laten gaan mag je ook verwachten van zo’n grote ‘traditionsverein’. Een leuk en origineel initiatief was het samenstellen van een jubileum verjaardagskalender. Enige tijd geleden kregen alle leden, donateurs, begunstigers en sympathisanten etc. de gelegenheid om een elftal van de eeuw te kiezen. Begin deze maand werd daarvan de uitslag gepresenteerd op een feestavond onder leiding van BN-er Frank Evenblij waarbij tevens de kalender het levenslicht zag. Per maand is één van de twaalf verkozenen (elftal + trainer) weergegeven met een (historische) foto met daarbij zijn palmares.
 


Het Elftal van de Eeuw vereeuwigd.
Staande v.l.n.r.: Frank Wijnhoven, Paul Janssen, Sandy Schreur, Piet Giebels, Joop van den Ing, Willie Willems en Jan Peters (trainer).
Geknield v.l.n.r.: Erwin Wennekers, Henk Grim, Jan Liebers, Jasper Zuidwijk en Saïd Echarqui.


Natuurlijk zijn al deze namen voor de buitenwacht niet direct een feest van herkenning, maar we willen er toch drie uitpikken die waarschijnlijk wel tot de verbeelding spreken.
Allereerst is daar Willie Willems, die maar liefst 13 seizoenen uitkwam voor De Treffers, ook vier jaar hoofdtrainer was, één keer interim, en nu al diverse jaren als assistent trainer fungeert. Kortom een clubman pur sang.
Een andere speler is de geboren Groesbeker Henk Grim, die een week na zijn 16de verjaardag al debuteerde in de hoofdmacht. De zeer doeltreffende spits verkaste in 1982 op 20 jarige leeftijd naar NEC, waarbij hij via FC Den Bosch en AZ in 1990 weer terugkeerde. In 1992 sloot Grim zijn betaald voetbal carrière af, en kwam terug bij z’n eerste liefde. Daar verricht de nu 56-jarige voormalig goalgetter scoutingswerk voor de club, wat hij ook al eerder deed voor z’n tweede liefde NEC, en cultclub Sankt Pauli in Duitsland.

Zonder deze twee spelers, en de andere vereeuwigden, ook maar enigszins tekort te willen doen is de verkozen trainer Jan Peters zonder enige twijfel de allerbekendste van het team. Hoewel geboren Groesbeker, is Peters geen Trefferiaan van huis uit. Nee, zijn jeugdopleiding begon bij Germania een van de vijf andere voetbalclubs in het voetbalmaffe dorp Groesbeek. Na in 1971 te zijn ingelijfd door NEC speelde de kleine middenvelder daarna ook voor AZ, en voor Genua en Atalanta Bergamo in Italië, om vervolgens in 1988 zijn profloopbaan af te sluiten voor opnieuw de Nijmeegse BVO. Tussen 1974 en 1982 was Peters ook 31x Oranjeklant. Als amateur ging ‘Jantje’ daarna aan de slag bij De Treffers om in 1991 definitief de schoenen in de wilgen te hangen. In een later stadium was hij gedurende twee periodes hoofdtrainer, eenmaal interim, en ook een diverse jaren technisch manager bij De Treffers. De met hem, en onder zijn leiding behaalde successen, waren ruimschoots voldoende voor de eretitel trainer van de eeuw.

Opvallend is nog wel te vermelden dat Willie Willems als trainer op de tweede plek eindigde, en dat Jan Peters als speler precies buiten de boot viel. Op de uitslagenlijst zagen we bovendien een voor alle G.V.V.V.-ers zeer bekende naam staan, namelijk die van oud speler en trainer Frans Koenen. Voordat Koenen van 1988 t/m 1991 in Veenendaalse dienst speelde en in die tijd 110 officiële wedstrijden afwerkte in het blauwe tenue, kwam de technisch begaafde, en met veel voetbaloverzicht gezegende middenvelder, in twee verschillende periodes uit voor De Treffers. Maar met zijn negende plek op de lijst van middenvelders was er geen plaats weggelegd voor de huidige trainer van SV Venray in het ‘eeuwige De Treffers team’.

Constante kwaliteit
In de 44 jaar dat De Treffers nu in de hoofdklasse en hoger speelt kun je stellen dat het veroveren van een plaats in het zogenaamde linkerrijtje een tweede natuur is geworden. Alle vijftien titels werden in de periode veroverd en slechts achtmaal belandde men in de onderste helft van de ranglijst. Gevaar voor degradatie daarin dreigde tussentijds wel eens, maar aan het einde van de rit kwam de constante kwaliteit van de Groesbekers altijd weer bovendrijven en verdwenen de kopzorgen als sneeuw voor de zon.
Zo’n zeldzaam seizoen beleefde onze gastheren in de vorige jaargang. Eind november 2017 stond men onder de fatale streep, maar voordat de winterstop inviel was dat al weer rechtgezet. Ondanks de transfers van Boy van de Beek, Niels Wouters en Niek Versteegen, die na de winterstop overkwamen van de failliet verklaarde buurman en concurrent Achilles ’29, en het aantrekken van Mees Siers en Cendrino Misidjan bleven de resultaten daarna ook nog steeds kwakkelend, maar gevaar voor afdalen dreigde nauwelijks. En dus was de dertiende plek op de ranglijst dan wel niet des De Treffers, maar het vege lijf was wel keurig gered en dat was op dat moment het belangrijkste.

Aderlating
Ondanks die magere resultaten wisten de scouts van de concurrenten wel hun weg te vinden naar sportpark Zuid om de individuele talenten te spotten, en daarbij boekten ze ook nog resultaat met hun aanbiedingen. Want maar liefst vier sterkhouders vertrokken naar Bunschoten-Spakenburg, drie naar de blauwe zijde van de Westmaat, en één naar de rooie. Al met al een flinke aderlating voor de ploeg van trainer Anton Janssen.
Eef van Riel ging aan de rooie zijde aan de slag en Nick de Bondt, Cendrino Misidjan en Cedric Badjeck op de blauwe. Alleen haakte laatstgenoemde al snel af zonder ook maar een wedstrijd voor Spakenburg gespeeld te hebben omdat Badjeck voetballen niet meer met privé kon verenigen zo was de verklaring.
Daarnaast vertrokken ook Tom Beissel, Bram Eltink, Dyon Gijzen en voormalig G.V.V.V.-er Patrick Heesakkers.


Cedric Badjeck (l.) die zowel in Groesbeek als Veenendaal vorig seizoen eenmaal scoorde is er niet meer bij. Zijn tegenstander op deze foto, Laurens van der Voort, is hopelijk voldoende genezen van zijn bacteriele infectie om weer deel uit te kunnen maken van de G.V.V.V.-selectie. 

Nieuwe namen
Er wachtte de technische commissie van De Treffers dus een pittige klus om die hiaten op te vullen, maar aan de andere kant was de selectie met de tussentijdse komst van het eerder genoemd kwintet al aardig uitgebreid. En op Midisjan na, bleven de vier ook De Treffers trouw. De gerichte zoektocht leverde Abel Fransen op die overkwam van Jong NEC, Frenk Keukens die wordt gehuurd van TOP Oss, maar die al eerder voor De Treffers speelde, Arda Havar die een ploeg in Turkije vaarwel zei, en datzelfde deed Aziz Khalouta in Marokko. Daarnaast werd de noodlijdende buurman Achilles ’29 nog een keer ‘beroofd’ door Aleksandar Jankovic de overstap te laten maken, en als klap op de vuurpijl presenteerde de TC de 34-jarige Sjoers Ars.
Deze voormalig prof heeft een waslijst aan binnen- en buitenlandse clubs achter zijn naam staan, maar scoorde altijd en overal, en verdiend de kwalificatie goalgetter dus dubbel en dwars. Hij combineert nu zijn technisch manager schap bij Fortuna Sittard met het spelen voor de Groesbekers en was in 11 duels viermaal trefzeker.
Met de oude en nieuwe namen presteert het keurkorps van coach Janssen naar verwachting en is plaats in het vertrouwde linkerrijtje een feit. Maar ongetwijfeld zal de blik omhoog gericht staan en bij winst op de Veenendalers sluit men dicht aan bij de grote subtop.

Zware pijp
Met de twee nederlagen op zak in de laatste twee wedstrijden tegen AFC en Katwijk, waarvan de eerste dik verdiend was en de tweede zeer ongelukkig, is onze hoofdmacht na een alleraardigste serie van zeven ongeslagen duels, nog maar net aan runner-up in het rechterrijtje. De afstand tot de gevarenzone is kleiner dan die tot de subtop en dus zullen captain Terschegget c.s. op hun tellen moeten gaan passen. Daarbij zou een positief resultaat op sportpark Zuid in Groesbeek een aardig handje kunnen helpen.
Maar zoals in de inleiding al vastgesteld is dat zeker geen sinecure. Dat is dan gebaseerd op de twee eerdere ontmoetingen in deze Tweede Divisie in Groesbeek. Want in beide voorgaande seizoenen gingen de Veense blauwkousen, met respectievelijk 4-0 en 2-0 onderuit.
Daarnaast behaalden de pupillen van coach Janssen dit seizoen het leeuwendeel (=10) van de in totaal 15 punten op eigen vertrouwde grond. Alleen Katwijk was de baas in het openingsduel dit seizoen, en daarna volgden er driemaal winst en eenmaal een gelijkspel.
Als we dan ook nog refereren aan tien eerder onderling gespeelde ontmoetingen in de periode van 1985 t/m 2015 op Zuid, in het kader van de KNVB beker of oefenduels, waarin G.V.V.V. slechts eenmaal won en eenmaal gelijkspeelde en het doelsaldo 25-8 bedraagt, dan zal duidelijk zijn dat de gasten een zeer zware pijp te roken krijgen.



Wie zijn er fit?
Daar komt dan nog de vraag bij hoe de geblesseerde spelers van ons vlaggenschip het vorige vrije weekend hebben verteerd en daarmee of een groot deel van hen weer inzetbaar zal zijn? Want u weet ongetwijfeld dat G.V.V.V. om die reden de geplande oefenwedstrijd tegen buurman DOVO om de Rabobank Charity Cup, die afgelopen zaterdag zou gaan plaatsvinden, heeft afgeblazen.
Dit leverde op de diverse sociale media kanalen natuurlijk de nodige opmerkingen op, maar ook inspireerde dat tot zeer humorvolle woordspelingen en een potje ludiek fotoshoppen.
De blessures van Martin van Eck, Laurens van der Voort, Jeremy de Graaf, Robin Mulder, Bart Hulsbos en Mart de Jong waren reden om G.V.V.V. te vertalen als Gelderse Veldhospitaal Voetbal Vereniging met bijgaand gemanipuleerd plaatje door de D-side van DOVO als levend bewijs.
Ook werd al verondersteld dat trainer Niek Oosterlee, die vorige week zijn contract met een jaar verlengde, als dank daarvoor wel een blessureGOLF zou krijgen.
Absoluut ironische humor van klasse vind ik als scribent en hopelijk vele met mij, maar wel een met een serieuze ondertoon voor ‘GOLFtrainer’ Oosterlee en z’n verdere stafleden. Want voor hen zal het wellicht een hele puzzel worden om te bepalen wie weer voldoende fit is om aan de start te verschijnen en op te gaan voor een poging tot een eerste succesje in competitieverband in Groesbeek.                

De wedstrijd op sportpark Zuid, Nijerf 1 te Groesbeek begint om 18.00 uur en zal onder leiding staan van Dhr. S. Dröge uit Zuidlaren. Hij zij langs de lijn worden bijgestaan door Dhr. A.M. Steeg en Dhr. J.B. van Dijk. Vierde official is Dhr. K. Klunder.

Tekst: Bas van Capelleveen
Fotobronnen: Website De Treffers en Orange Pictures