Voorbeschouwing G.V.V.V. – VVSB

21 november 2018

Sinterklaas is weer in het land en dan is ook Kerstmis niet meer zo heel ver weg. Dit betekent voor de heren voetballers dat de winterstop weer in zicht komt. Nog vier duels te gaan en dan breekt die rustperiode van drie weken aan. Maar voor het zover is zal eerst nog de nodige energie moeten worden gestoken in de duels, te beginnen komende zaterdag wanneer VVSB het sportpark Panhuis met een bezoek komt vereren.

Gestaag omhoog

De uit 1931 stammende Voetbal Vereniging Sint Bavo, die haar oorsprong vond via de personeelsvereniging van de psychiatrische inrichting met die naam in Noordwijkerhout, heeft vooral in deze eeuw haar naam gevestigd. Voor die tijd veelal spelend in de 4de t/m de 2de klasse werd in 1999 voor het eerst de 1ste klasse bereikt.
En daarna ging het via de weg der geleidelijkheid langzaam maar zeer gestaag omhoog. Door een kampioenschap werd in 2005 de toenmalige hoogste trede, de zondaghoofdklasse, bereikt.
Daar stokte de opmars niet, want bij de invoering van de topklasse in 2010 was een vijfde plek in de eindrangschikking voldoende om ook die horde te nemen. En exact datzelfde deed VVSB toen de Tweede Divisie het levenslicht zag.

Extra cachet
Kortom de paars-gelen uit Noordwijkerhout timmerden flink aan de voetbalweg en ontpopten zich daarnaast ook nog eens als een geweldige cupfighter. Met als hoogtepunt natuurlijk het bereiken van de halve finale van ‘de grote beker’ in het seizoen ’15-’16. Daarin werd VVSB zeer eervol uitgeschakeld door FC Utrecht (3-0). Alleen IJsselmeervogels slaagde daar als amateurclub eerder in.
Op zich zijn dat allemaal al prestaties van formaat, maar als je dat dan ook nog eens in het licht ziet van alle concurrentie die er heerst in de bollenstreekregio, daar spelen maar liefst 16 voetbalverenigingen, waarvan negen stuks op de hoogste drie niveaus, dan krijgt de opmars van VVSB nog wel wat extra cachet.  

Schokeffect
Dat de weg omhoog niet op alle fronten helemaal gladjes verliep, is een understatement. Diverse keren kende VVSB periodes waarin de prestaties niet van dien aard waren om daarover naar huis te schrijven. En als er dan echt gevaar gaat dreigen is bij negen van de tien clubs ook negen van tien keer de trainer de klos. VVSB vormt daarop geen uitzondering.
Want voordat succestrainer Wilfried van Leeuwen – nu leidsman van Rijnsburgse Boys - in 2013 aantrad moesten tussentijds al coaches het veld ruimen. En dat gebeurde, nadat Van Leeuwen in 2017 de overstap waagde naar de profs van FC Eindhoven, vorig seizoen opnieuw.
Mark Schenning, die overkwam van UNA, kreeg de ploeg niet aan de praat en toen half november vorig jaar onder de gevaarlijke streep werd gedoken greep het bestuur c.q. de technische commissie in. Schenning kreeg zijn congé en assistent Jack Honsbeek nam in eerste instantie als interim het stokje over. Onder diens leiding werd de draad weer opgepakt en dat was voldoende voor een definitief contract voor dat en dit seizoen. Het bleef goed gaan en met Honsbeek aan het roer ontpopte VVSB zich, met een achtste plaats, als beste zondagclub in de Tweede Divisie. Waarmee dus gesteld kon worden dat het schokeffect van de trainerswissel goed uitpakte.


Geen handje meer van Niek Oosterlee voor Jack Honsbeek (r.)

Herhaling van de geschiedenis
Hoewel de Noordwijkerhouters clubicoon Vladimir Jozic zijn schoenen in de wilgen zagen gaan hangen na een vijftienjarige loopbaan bij het vlaggenschip, de creativiteit van Mo el Osrouti missen vanwege een kruisbandblessure, en Peet van der Slot zagen vertrekken naar Kon. HFC, werden die hiaten in de selectie toch met de nodige spelers aangevuld.
Patrick Batist (Westlandia), Lulhino Martins (Aalsmeer), Arno Dijkstra (FC Rijnvogels), Lovette Felicia (Jong Sparta), Sonny ten Hoope (Noordwijk), Danny Bakker (FC Dordrecht) en Kevin Brands (Bali United) kwamen de selectie van Honsbeek versterken en daarmee moest dus kunnen worden aangehaakt bij de resultaten van vorig seizoen.
Helaas het kan verkeren zoals Bredero in de 16de eeuw die zinsnede al als lijfspreuk hanteerde, en dat is in de 21ste eeuw niet anders. VVSB en Honsbeek ondervonden dat aan den lijve, want na twee gelijke spelen volgden er negen nederlagen op rij en daarmee werd de rode lantaarn ontstoken, en de paniek binnen alles wat VVSB een warm hart toedraagt steeds groter en groter.  
En dus ….. kwam een aloude voetbalwet weer boven tafel en werd de trainer de laan uitgestuurd. Maar met Honsbeek verklaarden assistent Alan Campfens en keeperstrainer Ton Snip zich solidair en die stapten ook op. Kortom veel werk aan de winkel voor de bobo’s van VVSB.
Met clubman Jan van den Berg en icoon Jozic, die wel bereid was te assisteren maar niet de voetbalschoenen uit het vet te halen, werd op interim basis even tijd gevonden om op zoek te gaan naar een aantal nieuwe stafleden.

Voortvarend
Het moet gezegd, de clubleiding ging daarbij zeer voortvarend te werk, want in no time werd Eric Meijers bereid gevonden om Honsbeek op te volgen. Als assistent werd oud-speler Patrick van der Fits losgeweekt van SVW ’27 en werd Hugo van Duijn, zelf in het verleden keeper bij Katwijk en Rijnsburgse Boys, aangesteld als keeperstrainer voor Ruben Valk en Menno de Jong.
Dat de nieuwe trainer spraakmakend was in de afgelopen maanden hoeft geen nader betoog, het ludieke spandoek wat de supporters van VVSB afgelopen zaterdag ophingen bij zijn competitie debuut tegen Scheveningen zegt daarbij genoeg.


De VVSB supporters moeten nog wel even het reclamebord aanpassen, want de 's' staat op de verkeerde plaats.

Ook voortvarend
Maar de geboren en getogen Nijmegenaar is natuurlijk veel meer dan een documentaire ster tegen wil en dank. Zelf speelde de middenvelder jarenlang voor SV Hatert en toen hij op 28-jarige leeftijd moest stoppen vanwege slijtage aan het kniegewricht werd Meijers ook gelijk trainer bij zijn club. In zijn actieve periode werd hij ook tweemaal landskampioen als zaalvoetballer bij Depa Wijchen en schopte het ook tot het Nederlands zaalvoetbal internationaal.
Na SV Hatert vervolgde Meijers zijn trainersloopbaan bij R.K.H.V.V. om daarna voor maar liefst 10 seizoenen met groot succes aan de slag te gaan bij het nu noodlijdende Achilles ’29. Alle mogelijke titels en bekers schreef hij met de club op zijn cv alsmede de Rinus Michels award als beste amateurtrainer.
Het profavontuur daarna bij Helmond Sport, een vurige wens van de enorm gedreven coach, eindigde aan het begin van het tweede seizoen in een deceptie, want eind september 2013 volgde ontslag. De draad werd daarna weer opgepakt bij JVC Cuijk om uiteindelijk in 2015 weer terug te keren bij de oude liefde Achilles ’29, wat de achteraf gezien onbezonnen weg naar het betaald voetbal had ingeslagen.
Bij het faillissement begin dit jaar scheidden de wegen van Meijers en Achilles ’29 zich waardoor hij nu vrij was om door VVSB te worden ingelijfd.
Eric Meijers kan dus bogen op een enorm palmares in de voetbalwereld en bewees zijn waarde voor zijn nieuwe club ook meteen. Want de ingelaste oefenwedstrijd om zijn spelersgroep wat beter te leren kennen, tegen de koploper in de Derde Divisie Noordwijk, werd met 4-1 gewonnen. Gevolgd door 2-0 winst in de zespuntenwedstrijd afgelopen zaterdag tegen Scheveningen. De start van de nieuwbakken coach en zijn selectie was dus zeer voortvarend en ook dik verdiend als we alle media die erover berichten in ogenschouw nemen.
Daaraan zullen spelers en staf zich ongetwijfeld vastklampen om dat op het Veenendaalse Panhuis een vervolg te gaan geven.

Overwinningssmaak
Na twee nederlagen op rij smaakte G.V.V.V. afgelopen zaterdag weer het zoet van een overwinning. En ook de manier waarop smaakte als een chocolade- en/of boterletter die Sinterklaas na zijn intocht in de voetbalschoenen had gestopt.
Met een behoorlijk uitgedunde selectie vanwege blessureperikelen werd ‘angstgegner’ De Treffers nauwelijks kans geboden om gevaarlijk te worden. Sterker nog, voor de eerste keer dit seizoen mocht doelman Johan Jansen een zogenaamd clean sheet achter zijn naam zetten, en deden zijn ploegmakkers wat ze in negen van de twaalf wedstrijden al eerder deden, namelijk scoren. Het logisch gevolg daarvan was de 0-3 winst, waar volgens alle media niets op af te dingen viel.  

Beducht
Nu wordt het dus zaak om daaraan een vervolg te geven. Op papier zou dat moeten kunnen, want de hekkensluiter komt op bezoek. Maar iedereen weet dat papier in het voetballen niets zegt totdat het tegendeel is bewezen zoals b.v. afgelopen maandag bij Duitsland tegen Oranje.
Nee, in deze voetbalafdeling kan iedereen van iedereen winnen of verliezen zo is wel gebleken in de ruim twee jaar van de geschiedenis van de Tweede Divisie.
Bovendien is VVSB een ploeg die heeft bewezen over een sterke vechtersmentaliteit te beschikken en die zich pas gewonnen geeft als het laatste fluitsignaal heeft geklonken. Met een nieuwe trainer die dat ook heeft en met de boost van de eerste overwinning, en ook gelijk een clean sheet op zak, zijn ze de kat in het nauw die rare sprongen kan en wil gaan maken. Want de drang om te strijden voor behoud is nu eerste prioriteit voor de Noordwijkerhouters.
Daar zal G.V.V.V. ernstig beducht op moeten zijn.



Huldiging
Wie van het vijftal geblesseerden de ziekenboeg kunnen inruilen voor weer een plaats in het keurkorps van trainer Oosterlee is op het moment van schrijven nog niet bekend. Maar we kunnen er zeker van zijn dat elf spelers op het veld zullen verschijnen en er ook een kwartet of kwintet op de bank zullen plaatsnemen.
Maar zonder pech tijdens de training of anderszins zal Taoufik Adnane met aan zekere grenzende waarschijnlijkheid zijn opwachting maken. En juist deze vleugelverdediger staat voorafgaand aan het duel eventjes in de schijnwerpers. Want Adnane speelde afgelopen zaterdag in Groesbeek zijn 250ste officiële duel in het blauwe tenue. Hij treedt daarmee in de voetsporen van Simon Brouwer, Wilco den Hartog en Roy Terschegget.
De zwerver van vroeger, hij versleet acht andere verenigingen voordat nu 33-jarige in 2011 weer terugkeerde bij de club van z’n jeugd, is tegenwoordig zeer honkvast. Want nu bezig aan zijn negende seizoen, werd onlangs bekend dat er ook nog een tiende jaargang gaat volgen. En dus ligt voor deze veelal vaste waarde bij ons vlaggenschip de mijlpaal van 300 wedstrijden zeker in het verschiet.
Maar eerst zal hij de bloemen gaan ontvangen van VTZ-lid Loek Budding voor deze gedenkwaardige gebeurtenis in zijn voetballoopbaan, waarbij we vanaf deze plaats ook alvast de hartelijke gelukwensen willen overbrengen aan de altijd met volle overgave en inzet spelende linkervleugelverdediger. Hopelijk kan hij samen met z’n ploeggenoten deze mijlpaal nog extra cachet geven, door de drie punten in eigen huis te houden en dan de ruiker te overhandigen aan z’n vader Driss, die te boek staat als een van zijn trouwste supporters.

De wedstrijd G.V.V.V. – VVSB die om 14.30 uur aanvangt zal onder leiding staan van scheidsrechter Dhr. S. Veekamp uit Enschede, die langs de lijn zal worden geassisteerd door Dhr. R. Meints en Dhr. L.T. de Koning. Vierde official is Dhr. R. Werkhoven.

Tekst: Bas van Capelleveen
Foto’s: Dick Gijsbertsen en www.voetbalindebollenstreek.nl