Voorbeschouwing HHC Hardenberg – G.V.V.V.

27 maart 2019

Aanstaande zaterdag staat de langste reis van deze competitie jaargang op de programmarol voor het Veense blauwe keurkorps en haar trouwe suppottersschare. Op het altijd gastvrije en gezellige sportpark De Boshoek wacht als opponent, na ca. 135 bus- of autokilometers, de Hardenberg Heemse Combinatie, bespeler van dat fraaie complex.

Relatief

Het wordt dus vroeg reveille voor spelers, staf, begeleiding en aanhang om tijdig aanwezig te zijn in Hardenberg. Maar vroeg is in dit verband, met het centraal gelegen Veenendaal als thuishaven, toch zeer relatief. Want onze gastheren overbruggen min of meer iedere 14 dagen, bij de uitduels deze afstand meer dan ruimschoots.
Spakenburg, Almere en Arnhem is voor de Sallanders omstreeks 20 km. dichterbij dan Veenendaal, maar alle overige concurrenten ‘wonen’ verder weg, met Maassluis (ca. 200 km.) als verste uithoek. Totaal zitten de Oranjehemden dit seizoen zo’n 2700 km. in de bus, wat neerkomt op gemiddeld ca. 160 km. per uitwedstrijd, dus wat dat betreft mogen onze favorieten zich niet beklagen.
Dat mag HHC dan weer niet als je dat vergelijkt met derdedivisionisten Jong FC Groningen en HSV Hoek, die afgelopen zaterdag in Zeeland tegen elkaar speelden. Daar kwamen 365 kilometers enkele reis bij op de teller van de bus. Dit is wel de laatste keer, want enkele dagen geleden werd bekend dat FC Groningen haar beloften team komend seizoen zal terugtrekken uit deze divisie.


De vliegafstand van Kaliningrad (l.) naar Vladivostok.

Niet mopperen
Toch is ook bovenstaande, voor onze begrippen forse afstand, peanuts. Hele kleine zelfs, in vergelijking met de spelers of fans van Luch Energiya Vladivostok of FC Baltika uit Kaliningrad die uitkomen in de Russische Tweede Divisie. Als die twee teams tegen elkaar spelen moeten er maar liefst 7350 km. worden afgelegd. Let wel, dat is een enkele reis per vliegtuig. Over land is het 10400 km en duurt de reis volgens de reisplanner ongeveer vijfeneenhalve dag als je 24 uur achter elkaar zou doorrijden.
De vliegafstand is ongeveer dezelfde als die van Amsterdam naar Paramaribo (7490).
Er bestaat geen rechtstreekse vlucht tussen Kaliningrad en Vladivostok, zodat de voetballers een tussenlanding moeten maken. De heenreis duurt daarom zo'n 16 uur. De terugweg neemt door een ongunstige tussenstop zelfs 32 uur in beslag. Aan het einde van het seizoen heeft de selectie van Luch Energiya, omdat Vladivostok in een uithoek van Rusland ligt, ruim 101.000 kilometers per vliegtuig afgelegd, ruim tweeëneenhalf keer de aardbol rond.
Dat zijn nog eens frequent flyers en verzamelaars van airmiles, waar alle betrokkenen in ‘onze’ Tweede Divisie nog een fors puntje aan kunnen zuigen en mopperen over reisafstanden geen pas geeft.

Zeer snelle leerling
Dat het ene seizoen haast automatisch het andere is, namelijk meedoen om de ereplekken of promotie naar een hogere trede op de Nederlandse voetbalpiramide, daaraan zijn de Hardenbergse voetballers en hun liefhebbers al bijna aan gewend geraakt.
Debuterend op het hoogste niveau in 2004, toen via de nacompetitie voor het eerst in de geschiedenis, sinds de fusie in 1954, de hoofdklasse werd bereikt, ontpopten de Oranjehemden zich direct tot een blijvertje.
Wat heet, twee seizoen later was HHC Hardenberg al het beste jongetje van de klas in de hoofdklasse C, een snellere opmars is bijna niet denkbaar. Dat instant succes werd het seizoen daarop (’07-’08) nogmaals in reprise genomen, waardoor de nieuwkomer na vier seizoen hoofdklasse al twee kampioenschappen achter haar naam zette.
Wat volgde was een zilveren medaille en een zesde plek, die ruimschoots voldoende was om de nieuw ingestelde topklasse in 2010 te bereiken. Na twee jaargangen warmlopen daarin mengden De Boshoek bewoners zich weer aan de top en kwam er een rijtje van 4-3-3 en 2 als eindposities achter haar naam te staan. Met die laatst genoemde plek op de ranglijst was ook de heringevoerde Tweede Divisie een makkelijke prooi voor de Sallanders.

Juiste ingreep
En juist toen, bij het debuut daarin, ging het bijna mis, waardoor de soms onverklaarbare krachten in ons geliefde spelletje weer eens opgeld deden. Van vice kampioen naar degradatie kandidaat, het overkwam onze gastheren in ’16-’17. Maar met Gert Jan Karsten als opvolger van de op een zijspoor gerangeerde trainer Joseph Oosting, die het team maar niet aan de praat kreeg, kwam het uiteindelijk toch goed en bleef HHC Hardenberg precies boven de gevaarlijke streep. De inwoner van Nunspeet kweekte daarmee zoveel vertrouwen bij de beleidsbepalers en achterban dat zijn contract werd verlengd. Het bleek een zeer juiste ingreep geweest te zijn want vorig seizoen stond HHC weer waar het wezen wilde, namelijk in de top. Het eindigde op de derde plek achter Katwijk en Kozakken Boys.


Danny de Leeuw (r.) maakte vorige week na zijn kuitbeenbreuk weer de eerste speelminuten.

Smaak weer te pakken
En ook nu heeft coach Karsten, die in januari jl. alweer voor volgend seizoen bijtekende, de wind er prima onder. Een dipje aan het begin van deze jaargang, in december van het vorig jaar, en in januari/februari van dit jaar zorgde ervoor dat zijn ploeg niet direct mee kon doen om de ereplaatsen. Maar in de afgelopen anderhalve maand heeft HHC Hardenberg de smaak weer aardig te pakken te gekregen, uit zes duels werden vijftien punten gepakt en daarmee staan ze qua verliespunten respectievelijk zeven en vijf punten achter AFC en IJsselmeervogels, de huidige nummers één en twee op de ranglijst. Met nog negen duels te gaan, er moet nog thuis worden ingehaald tegen Jong Sparta, een moeilijke maar niet geheel onmogelijke opgave om de huidige zes clubs die hen voorgaan op de ranglijst het vuur na aan de schenen te gaan leggen. Zeker als je weet dat IJsselmeervogels, Kon. HFC, Katwijk en Spakenburg, in die volgorde, nog tegenstanders zijn.
Maar leidsman Gert Jan Karsten wilde daar zaterdag na de eclatante 0-5 winst op onze streekgenoot FC Lienden, met een valse hattrick voor topscorer Rob van der Leij (nu in totaal al 16 treffers), voor de microfoon van FOX Sports nog niets van weten, zoals onderstaande quote ook duidelijk maakt.

,,Wij moeten nog helemaal niet in kampioenschappen denken. Als we heel reëel zijn, doen we het op dit moment beter dan vorig jaar.”
Hij ergert zich wel aan het stigma dat HHC instabiel zou zijn: ,,Waar ik wel klaar mee ben is al die mensen die maar praten hoe wisselvallig wij zijn: we hebben na de winterstop meer dan twee punten gemiddeld, we hebben heel veel blessureleed en privé-omstandigheden. We presteren gewoon beter dan vorig seizoen, toen zijn we op de derde plek geëindigd. We doen nu weer wat er van ons verwacht mag worden.”


En doen wat er verwacht wordt zal ook komende zaterdag het pandoer zijn voor zijn pupillen, en dat is niets minder dan G.V.V.V. aan de zegekar binden om die lekkere flow maar vast te houden en met een heel schuin oog te kijken naar de ereplaatsen. Waardoor het aan het einde van de rit toch wellicht nog een verbetering inzit t.o.v. de derde plek van vorig seizoen, of het behalen van de derde periodetitel, waarin de Hardenbergers momenteel zeker nog kansrijk zijn.

Stigma
Evenknie van Karsten bij G.V.V.V. Niek Oosterlee zal de eerste in de rij zijn om toe te geven dat het stigma van instabiel zijn ploeg, helaas dat dan weer wel, dit seizoen past als een handschoen. De inwoner van Alphen aan den Rijn, die zelden de eerlijkheid uit het oog verliest, heeft dat al diverse keren moeten constateren en ook openlijk in beeldtaal geuit tegenover het interne en externe journaille. Uiteraard is het, samen met zijn overige stafleden, zijn taak om daar paal en perk aan te stellen. Maar tot frustratie van hem, de overige staf en zijn pupillen, die zelf natuurlijk ook de wisselvalligheid willen uitbannen, is dat tot op heden niet gelukt. Ook hier zijn die onvoorspelbare krachten in de sport op de een of andere manier niet te temmen. Dat maakt het voetbal aan de ene kant zo leuk, maar als je lijdend voorwerp bent, zoals in dit geval G.V.V.V. is dat toch een stuk minder aantrekkelijk.

Notendop
Dat de Oosterlee pupillen meer dan tegen een balletje kunnen trappen kwam goed naar voren in en bij Katwijk toen de regerend kampioen eigenlijk het meest blij mocht zijn met de 2-2 einduitslag. En in de week daarop, waarin koploper AFC op bezoek kwam, werd dat nog eens dubbel en dwars bevestigd toen de hoofdstedelingen met een 4-2 nederlaag naar huis werden gezonden.
Door trekken die vorm zou je dan verwachten afgelopen zaterdag in en bij Spakenburg. Helaas viel G.V.V.V. toen weer ver terug, door de ondergrens is wat overdreven, maar het bij fases zeer slordige spel en (individuele) fouten gaven het ook niet bijster goed spelende Spakenburg toch de gelegenheid om de winst op het sportpark De Westmaat te houden.
In een notendop is daarmee dit seizoen van captain Roy Terschegget c.s. geschetst.


Acrobatische toeren van Robin Mulder (l.) vorig seizoen in de met 2-0 verloren wedstrijd op sportpark De Boshoek. Of Mulder dit kunststukje kan herhalen is een groot vraagteken vanwege zijn al meer dan een maand durende voetblessure. 

Mineur of majeur?
Om het seizoen niet in mineur te laten eindigen, is er nog wel wat majeur nodig. Dat is namelijk de toonsoort met een opgeruimd karakter, een beetje kleedkamer feestmuziek zogezegd. En dat krijg je alleen te horen als er punten worden gepakt. Het zou mooi zijn als dat al gaat lukken in Hardenberg. Maar reëel gezien wordt punten pakken op de Boshoek een aller moeilijkst karwei, laten we het eerst maar eens houden bij één punt.
Om HHC Hardenberg in haar eigen huis een zogenaamde angstgegner te noemen is wellicht wat overdreven, maar feit is wel dat G.V.V.V. er van de voorgaande zeven duels slechts één won. Dat was in het eerste seizoen van de kersverse Tweede Divisie, toen de gastheren dus niet in hele goede doen waren, en Robin Mulder al na 3 minuten de allereerste goal scoorde in deze divisie en dus ook als zodanig geboekstaafd is. De nu aan zijn voet geblesseerde middenvelder maakte ook de 0-2 voordat Van der Leij namens HHC de eretreffer voor zijn rekening nam. Diezelfde topschutter miste in het tweede bedrijf ook nog een strafschop waardoor de 1-2 stand op het scorebord bleef staan.
Driemaal eindigde de strijd onbeslist (2-2, 1-1 en 1-1), maar ook trok de thuisploeg eenzelfde aantal malen aan het langste eind en de scores van 6-2, 5-1 en 2-0 spreken daarbij boekdelen.

In de heenwedstrijd op 8 december jl. wisten beide ploegen op het Panhuis het net niet te vinden en daarom eindigde dat duel in een dubbelblanke score. Een herhaling van zetten zouden G.V.V.V. en haar aanhang zeer plezierig vinden, maar als beide teams er puntendeling met doelpunten van willen maken om zo het meestal in aardige getale opgekomen publiek te plezieren, hebben we daar zeker ook vrede mee.
 

HC Hardenberg - G.V.V.V. begint komende zaterdagmiddag om 14.30 uur op het sportpark De Boshoek, Hessenweg 74 te Hardenberg en zal onder leiding staan van Dhr. J.J.M. Vries uit Bunde. Hij zal langs de lijn zal worden geassisteerd door Dhr. N.A. Vuvu en Dhr. J.L. de Koning. Vierde official is Dhr. W.M. Kieft.

Tekst: Bas van Capelleveen
Foto’s: Dick Gijsbertsen