Voorbeschouwing IJsselmeervogels – G.V.V.V.

28 november 2018

De gezaghebbende website VoetbalOpZaterdag gaf afgelopen zaterdag aan dat de wedstrijd Spakenburg – Kozakken Boys als klassieker te boek stond. De norm hiervoor zou liggen bij 50 of meer onderlinge duels in competitieverband.
Nu, als we dat aantal als maatstaf nemen, dan is IJsselmeervogels versus G.V.V.V. van aanstaande zaterdag deze kwalificatie meer dan waard, want het wordt ontmoeting nummer 67 tussen Spakenburgs rood en Veenendaals blauw.

Klassieke streekderby

En als je tot de hele preciezen behoort dan zou dat aantal zelfs nog met twee duels opgehoogd moeten worden. Want toen G.V.V.V. in haar beginjaren uitkwam in de Utrechtse Provinciale Voetbal Bond was het niet ongebruikelijk dat ook tweede elftallen deel uit maakten van een competitie indeling. Dat gebeurde dan ook in het seizoen ’56-’57 in de eerste klasse van die UPVB. Ons vlaggenschip speelde toen o.a. tegen IJsselmeervogels 2 en Bloemenkwartier 2.
IJsselmeervogels liet toen al zien dat het altijd de beste wil zijn, want het reserveteam werd kampioen, zoals u in bijgaand plaatje kunt zien.
Of er toen ook promotie volgde naar de vierde klasse van de KNVB voor ‘Vogels 2’ hebben we niet kunnen achterhalen. Wel weten we dat G.V.V.V. het seizoen daarop dat wel deed via een kampioenschap, en dat kunstje daarna nog tweemaal achtereen wist te herhalen, om zodoende in jaargang ’60-’61 op het toen hoogste zaterdag niveau van de tweede klasse te belanden.
In ’59-’60, in de derde klasse van de KNVB, stond de allereerste IJsselmeervogels 1 tegen G.V.V.V. 1 en vice versa op de rol. En sindsdien speelde deze streekderby, en ondertussen dus ook als klassieker aangemerkt, zich al 66x eerder af.

Klassieke coaches
En toeval of niet, ook beschikken de beide kemphanen die het aanstaande zaterdag tegen elkaar gaan opnemen nu over leidsmannen die zelf als ‘klassiekers’ in het zaterdagvoetbal kunnen worden bestempeld. Hier gaat de norm van vijftig dan niet op, maar wel hebben zowel Ted Verdonkschot van de gastheren, als Niek Oosterlee van de gasten al meer dan een aansprekend cv bij elkaar gesprokkeld bij de diverse zaterdag werkgevers.
Oosterlee was bij Rijnburgse Boys zelfs opvolger van Verdonkschot, die op sportpark De Middelmors samen met zijn ploeg de grootste successen aaneenreeg. Met als gevolg driemaal een kampioenschap en de zaterdagtitel op het cv van de geboren en getogen Haarlemmer.
We zullen er vast wel een paar vergeten, maar beide coaches passen daarom moeiteloos in het rijtje: Erik Assink, Jack van den Berg, John Blok, Philip den Haan, Willem Leushuis, Robbert de Ruiter, Peter Visee en Jan Zoutman. Allen gepokt en gemazzelde trainers van naam en faam in het zaterdagvoetbal en succesvol met verschillende clubs.

Van HFC naar IJsselmeervogels
Via Rijnsburgse Boys belandde Verdonkschot in het oosten des land bij HHC Hardenberg, waarmee hij promoveerde naar de topklasse. Bij zijn volgende club Quick Boys lukte dat tweemaal net niet, en in 2015 koos hij voor het assistentschap bij Telstar. Dat duurde een seizoen en toen kwam Kon. HFC uit zijn woonplaats langs met de vraag om het vlaggenschip van de club te gaan besturen. Lekker dicht bij huis en een club met de ambitie om in de net bereikte Tweede Divisie actief te blijven waren voldoende redenen om hem over de streep te trekken.
Met een dertiende en tiende plaats voldeed 55-jarige trainer aan de opdracht om daarna te worden weggeplukt om Willem Leushuis op te volgen aan het begin van dit seizoen bij IJsselmeervogels.


Martin van Eck (l.) is voorlopig niet meer te bewonderen op de voetbalvelden.

Voorzichtig bouwen aan de toekomst
Na een, voor IJsselmeervogels begrippen althans, aantal magere jaren, waarin het missen van de Tweede Divisie in 2016 een flink hiaat schiep in de ontiegelijke successtory sinds de club ontstond in 1932, vliegen de ‘Vogels’ weer op de gebruikelijke kruishoogte. Dat wil zeggen in de hoogst mogelijke luchtcorridor.
Deze omissie van de promotie werd met een kampioenschap in de Derde Divisie 2017 direct goed gemaakt en daarmee waren onze gastheren weer thuis op het niveau waar ze gezien hun status horen te staan. Hoewel een deel van de buitenwacht, en van de trouwe en fanatieke aanhang, dan direct verwacht dat de club gelijk weer gaat aanhaken door een rol van betekenis te spelen, was de technische leiding een stuk voorzichtiger bij het debuut in deze klasse.
Laten we onszelf eerst maar eens bewijzen, en dan gaat er verder worden gebouwd aan een nieuw hoofdstuk van het succesverhaal was het motto.
Precies dat gebeurde er ook. Vorig seizoen was het een beetje op en af en eindigden de rooien van sportpark De Westmaat keurig als laatste in het linkerrijtje.
Maar achter de schermen was de technische commissie alweer bezig geweest om dit seizoen nog beter beslagen ten ijs te komen, want naast een nieuwe trainer moet het natuurlijk toch op het veld gebeuren en daarom werd de selectie ververst.

Nieuwe en oude ‘Vogels’
Voormalige Vogel-spelers zoals Maikel de Harder, en in zijn kielzog broer en doelman Jeroen, kwamen terug op het oude nest na hun uitstapje bij plaatsgenoot Eemdijk. Maar ook Kevin van Diermen, die zijn jeugdopleiding genoot op de Westmaat kwam na een betaald voetbal loopbaan bij Vitesse, Go Ahead Eagles, Excelsior, NAC en De Graafschap weer terug in de moederschoot. Daarnaast werd Kevin de Visser losgeweekt van Kon. HFC, Jorrit Kunst van Be Quick 1887, Eef van Riel van De Treffers, en kwam voormalig prof Felitciano Zschusschen over van Inverness uit Schotland.
Maar zonder al deze heren voetballers ook maar iets te kort te willen doen was natuurlijk het aantrekken van ‘doelpuntenmachine’ Danny van den Meiracker, die overkwam van FC Lienden, natuurlijk de grootste en bekendste vis die gevangen werd. Dat die transfer gepaard ging met het nodige Spakenburgse tumult, als voormalig spits van de blauwe buurman en grote concurrent, is een eufemisme. Van den Meiracker bleef er ijzig koud onder en kroonde met zes treffers alweer tot clubtopschutter van zijn nieuwe club.
 

Weer op weg naar de top
Voorlopig is het ‘huwelijk’ van Verdonkschot met de recordkampioen van Nederland een geslaagde twee-eenheid te noemen. De oefenmeester was zeer tevreden met zijn brede en kwalitatief sterke selectie. Zeker als je in ogenschouw neemt dat Ali Akla en Yannick Cortie nog in de lappenmand zitten, beide vanwege knieletsels, en op de weg terug zijn om weer aan te sluiten.
Het is daarom dan ook niet vreemd dat de nieuwbakken coach eind juli in het AD het volgende liet optekenen:
Verdonkschot wil gaan ‘bouwen’ met zijn nieuwe club: ,,Na die negende plaats van afgelopen seizoen willen we het gat met de top in de Tweede Divisie sowieso kleiner maken. Persoonlijk vind ik dat een grootmacht als IJsselmeervogels altíjd om de bovenste plekken mee moet doen. Die ambitie en de wil om er iets moois van te maken, moet echter vooral uit de spelers zelf komen. Dat moet vanaf nu gaan blijken.”

Nu die verwachting is uitgekomen, want vanaf acquit laveert de rode IJsselmeer botter voornamelijk tussen de plaatsen één en drie op de ranglijst en dus doet men weer volop mee om de hoogste eer.
Vooral het thuispubliek wordt verwend, want alleen VVSB ging met één puntje aan de haal (3-3), en de overige vijf duels leverde allen driepunters op. Opvallend daarbij is dat de defensie staat als een huis, want met 13 tegengoals heeft IJsselmeervogels de minst gepasseerde achterhoede van alle achttien deelnemers. Naast de drie goals van VVSB hoefde doelman Jaimy Schaap in eigen huis nog slechts tweemaal de bal uit het net te halen, kortom de rode zijde van de Westmaat is tot nu toe een bijna onneembare veste.


Sherwin Grot zorgde afgelopen zaterdag voor de openingstreffer, hier in beeld, en de assist op de winnende goal van Jeremy de Graaf.

Statistiek
Zonder dat G.V.V.V. nu direct in haar schulp moet gaan kruipen lijkt het op voorhand waarschijnlijk dat spelers, staf en ook de blauwe fans tevreden zouden zijn als er na negentig minuten spelen een puntendeling overeengekomen zou kunnen worden.
Want bij zo’n klassieker hoort nu eenmaal statistiek en die wijst uit dat G.V.V.V. van de eerdere 33 wedstrijden op de Westmaat er slechts zes won. Elfmaal kwam er draw als eindresultaat op het scorebord te staan, en de overige zestien eindigden in winst voor de gastheren.
Als we dat overall beeld terugbrengen tot de laatste vijf jaargangen topklasse, en vorig seizoen toen IJsselmeervogels weer was teruggekeerd op het hoogste platform, rolt er zo’n beetje eenzelfde balans uit de bus. Van de in totaal zes wedstrijden trok G.V.V.V. eenmaal aan het langste eind, de thuisploeg tweemaal, en eindigden de overige drie onbeslist.

Bestolen
De laatste keer op 3 februari jl. was dat ook het geval (1-1). Al mochten toen de gasten zich zeer ernstig beklagen over het optreden van scheidsrechter Van der Laan, die Wilco den Hartog onterecht na een klein uur spelen met rood van het veld stuurde. Tot overmaat van ramp kwam IJsselmeervogels ook nog eens gemakkelijk aan de gelijkmaker. Een dubieus gegeven strafschop was daar de aanleiding voor. De over het algemeen zeer rustige Niek Oosterlee, sprong daarbij uit zijn vel en liet dat in woord en gebaar duidelijk blijken. Het koste de coach een verwijzing naar de tribune, en dat was wellicht maar goed ook. Want toen in de slotfase Roy Terschegget duidelijk werd gevloerd binnen de beruchte lijnen, had de dienstdoende referee opnieuw een vuiltje in het oog, en wuifde het voorval weg. Als Oosterlee toen nog in de dug-out had gezeten was er waarschijnlijk echt vuurwerk ontstaan en we weten dat de KNVB daaraan paal en perk wil stellen.
Dat G.V.V.V. zich bestolen voelde was zo klaar als een klontje.

Speciaal tintje
Een klassieker heeft voor alle acteurs en direct betrokkenen altijd wel iets speciaals, maar voor Sherwin Grot zal dit nog extra gelden. Want voor de derde keer dit seizoen gaat hij spelen tegen voormalig ploeggenoten c.q. werkgever.
Dat begon niet al te florissant, want in de strijd om de KNVB beker dolven hij en z’n huidige ploegmakkers het onderspit tegen TEC (0-3), de club waar hij door IJsselmeervogels aan werd verhuurd in januari van dit jaar.
Tegen Kozakken Boys, de voetbalclub waar Grot na twee seizoenen G.V.V.V. (’13 t/m ’15) emplooi vond verliep dat een stuk beter. De spits was zelfs een van de doelpuntenmakers in de met 2-5 gewonnen wedstrijd in Werkendam.
Na staat er dus een derde ontmoeting op de rol en hopelijk kan hij tegen deze voormalig werkgever daaraan een vervolg geven, mede door de goede vorm van de laatste weken. Want met drie assists tegen De Treffers (0-3), als aangever van de winnende treffer van Jeremy de Graaf, en het openingsdoelpunt van zijn voet afgelopen zaterdag tegen VVSB (3-2), was Sherwin Grot een belangrijke schakel in de Oosterlee equipe.
 

Laurens van der Voort was als toeschouwer afgelopen zaterdag wel zo verstandig om z'n jas aan te houden.

Ziekenboeg
Afgelopen dagen werd een ding duidelijk, Martin van Eck wordt voorlopig niet ontslagen uit de ziekenboeg. De sinds half september met een knieblessure kampende vleugelspits kreeg na veel specialisten bezoek eindelijk duidelijkheid was er schortte aan dat bewuste gewricht. De kruisband van z’n linkerknie is niet gescheurd, maar functioneert niet meer naar behoren. Daarom zal Van Eck medio december onder het mes gaan en is de verwachting dat hij dit seizoen sowieso niet meer in actie kan komen.
Vanaf deze plaats wensen wij Martin een voorspoedige operatie toe en uiteraard een nog spoediger herstel.
Of de hamstringen van Simon Brouwer en Robin Mulder alweer zodanig belastbaar zijn dat ze kunnen aantreden op de sportpark De Westmaat is nog even afwachten, alsmede of Laurens van der Voort al weer wat ‘vet op de botten’ heeft na z’n bacteriële infectie. Want daarbij doe je echt een jas uit, zoals Niek Oosterlee vorig seizoen zelf aan den lijve ondervond. De coach keerde toen redelijk snel terug, maar die hoefde natuurlijk niet de inspanningen te verrichten die een voetballer op het veld wel moet doen.
En tegen zo’n topper als IJsselmeervogels is, moet iedere selectiespeler wel 100% fit zijn.      

De wedstrijd op sportpark De Westmaat, Westdijk 14 te Spakenburg-Bunschoten begint om 15.00 uur en zal onder leiding staan van Dhr. I.G.M. Oostrom uit Oudewater. Hij zij langs de lijn worden bijgestaan door Dhr. D. Frijn en Dhr. E. Koopman. Vierde official is Dhr. N.B. Smit.

Tekst: Bas van Capelleveen
Fotobron: Dick Gijsbertsen