Voorbeschouwing Kozakken Boys – G.V.V.V.

27 september 2018

Zonder de drie Jonge BVO’s, Scheveningen en Excelsior Maassluis, die in deze nog verse competitiejaargang eerder als tegenstanders fungeerden voor G.V.V.V., ook maar iets tekort te willen doen, is de wedstrijd van komende zaterdag op sportpark De Zwaaier in Werkendam toch van een iets ander kaliber.

Klassieker
Gastheer Kozakken Boys ontbrak slechts in vier seizoenen op het hoogste zaterdagamateurniveau, gerekend vanaf ’70-’71 toen de eerste klasse zaterdag haar beslag kreeg. De Veenendaalse gasten konden dat in diezelfde periode zesmaal niet bolwerken.
Dit alles had en heeft als consequentie dat in die kleine halve eeuw Kozakken Boys en G.V.V.V. zeer vaak aan elkaar gekoppeld werden in de diverse competities. Die liepen dus van tweede en eerste klasse, via hoofdklasse, topklasse naar de huidige Tweede Divisie.
Inclusief het tweeluik om het zaterdag kampioenschap in ’84-’85 en de vier duels in de jaren zestig, toen de tweede klasse het toenmalig hoogste niveau was, wordt het aanstaande zaterdag de 53ste confrontatie tussen de wit-rode en de blauw-witte formaties, en dan mag je gerust spreken van een klassieke clash.

Via de omweg naar de topklasse
Dat Kozakken Boys het laatste decennium zeker geen grijze muis is geweest is een eufemisme van de grootste orde. Nee, met een grote regelmaat timmerden de Werkendammers opvallend constructief aan de (voetbal)weg en dat bleef in den lande niet onopgemerkt. Nadat de eerste mogelijkheid om de topklasse te bereiken was mislukt, was het twee jaar later in 2012 wel raak. Daar was wel een omweg voor nodig, want Scheveningen troefde de Kozakken in de competitie af door het kampioenschap voor zich op te eisen. Maar in de nacompetitie kwam de spreekwoordelijke onverzettelijkheid van de Werkendammers weer eens boven drijven. Op doelsaldo werden ASWH en RVVH verslagen in de strijd om het klasse periodekampioenschap. En in de allesbeslissende finale moest Harkemase Boys tweemaal het hoofd buigen (4-1 en 0-4) en was alsnog de topklasse bereikt.


In het laatste duel in Werkendam zag doelman Richard Arends (1) het hoofd van Martin van Eck (7) aan voor de bal, terwijl die nog onderweg was. Gelukkig kon verzorger Jan van Pommeren Van Eck weer snel oplappen.

Periode Buijs
Twee zevende plaatsen waren meer dan voldoende voor lijfsbehoud daarin. En toen kwam de periode Danny Buijs die bij het behalen van de tweede zevende plaats in jaargang ’13-’14 nog spelers was, maar het seizoen daarop als leidsman voor de troep stond.
De voormalige prof van o.a. FC Groningen, Feyenoord en ADO bleek het trainerschap direct in de vingers te hebben, want na dertig wedstrijden konden hij en z’n pupillen meteen met de kampioenschaal pronken. De kers op taart ontbrak helaas, want in de strijd om de amateurtitel was FC Lienden tweemaal te sterk. Maar wat een debuut voor een beginnend oefenmeester!!
Het bleek geen toevalstreffer want Buijs, de A-selectie en de technische beleidsbepalers van de Kozakken voelden elkaar feilloos aan. Dat alles resulteerde in het seizoen ’15-’16 in een uitstekende vierde plaats en daarmee werd de nieuw ingestelde Tweede Divisie glansrijk bereikt.
De rek was er nog steeds niet uit, want in de afgelopen twee jaargangen op die nieuwe trede in de vaderlandse voetbalpyramide waren aanvoerder Gwaeron Stout en z’n ploeggenoten beide keren lang in de race om opnieuw het beste jongetje van de klas te worden. Bij het debuut stond er helaas geen maat op Jong AZ dat overtuigend de titel greep, maar Kozakken Boys was als runner-up wel de beste van alle amateurclubs.
En afgelopen seizoen duurde de tweestrijd met Katwijk tot op de allerlaatste speeldag. In een directe confrontatie met de Kattukkers op het eigen sportpark De Zwaaier, zou alleen winst de titel betekenen voor de thuisploeg. Het lukte de Werkendammers niet, want de 0-0 einduitslag in die allesbeslissende wedstrijd was onvoldoende.
Maar tweemaal achtereen de zilveren medaille veroveren, menig club, zou er bij wijze van spreken, een moord voor doen.

De tol van de roem
Al vrij vroeg in het vorige seizoen, gaf de ambitieuze oefenmeester Buijs aan dat zijn vierde seizoen, ook tevens het laatste zou zijn bij Kozakken Boys. Hij wilde als voormalig profspeler ook een kans wagen om het als trainer in dat metier te gaan maken. Het duurde al met al nog tot afgelopen februari voordat FC Groningen zijn komst bevestigde. Jammer genoeg voor hem voorlopig nog zonder aansprekende resultaten, maar hopelijk krijgt Danny Buijs de tijd om zijn bewezen kennis en kunde op het trainersgebied ook bij een BVO ten toon te spreiden.
Naast haar leidsman zag Kozakken Boys ook meer dan een handvol sterkhouders van de succesvolle laatste seizoenen vertrekken naar BVO’s, waaronder Ahmad Mendes Moreira (FC Groningen), Juriën Gaari (RKC Waalwijk), Abdulsamed Abdullahi en Everton Pires Taveres (Sparta Rotterdam) en Mahmut Sönmez (Turkije).
Ja, soms moet je ineens zwaar betalen voor de tol van de roem.

Nieuwe leidsman, nieuwe pupillen
Als opvolger van Buijs kwam Kozakken Boys uit bij Jasper de Muijnck. De 53-jarige fysiotherapeut was eerder werkzaam bij o.a. DOTO, Ter Leede, Xerxes DZB en Quick Boys, voordat hij in 2013 naar Hongarije verkaste om daar bij Honvèd Boedapest, de club van voetballegende Ferenc Puskás, als jeugdtrainer aan de slag te gaan. Terug in Nederland strikte eerste klasser FC Boshuizen de ervaren oefenmeester en daar maakte de Werkendammers dus een einde aan.
Voor De Muijnck de opdracht om met de nieuwkomers Don Bolsius (FC Den Bosch), Tim Eekman (Barendrecht), Irvingly van Eima (RKC Waalwijk), Mats van Huijgevoort (OSS ’20), Jeffrey Rijsdijk (Almere City FC) en Charlton Vicento (Helmond Sport) te gaan proberen aan te knopen bij de voormalige succesperiode. Dat dit tijd nodig heeft daarvan is de complete technische leiding zich zeer bewust, want als voorzichtige doelstelling werd geponeerd: Met aantrekkelijk voetbal een plaats bij de eerste zes veroveren, want opnieuw meedoen om de titel achtte men niet realistisch met zoveel mutaties.


In de twee duels die Jeremy de Graaf tot nu toe speelde tegen Kozakken Boys, was hij beide keren eenmaal trefzeker. Zien we zaterdag ook weer zijn ondertussen klassieke hupje na het scoren van een goal?

Focus op G.V.V.V.
Op voorhand wordt die inschatting geheel bewaarheid, want de Zwaaier bewoners kende een stroeve voorbereiding met weinig aansprekende resultaten. En ook in de competitie gaat het nog niet crescendo. Titelverdediger Katwijk werd op de eigen Krom nog wel keurig op een 1-1 gelijkspel gehouden, en Rijnburgse Boys kreeg in eigen huis fraai klop (1-3). Maar op de eigen thuishaven verloor men van AFC en Jong Vitesse, beide 0-1, en afgelopen zaterdag waren de Kozakken vrijgevig in Haarlem waar bij Kon. HFC een 3-2 eindstand op het scorebord verscheen. Daardoor vind Kozakken Boys zichzelf terug in de onderste regionen.
En beetje eerherstel volgde afgelopen dinsdagavond. Doordat onze gastheren vorig seizoen de tweede periodetitel veroverden hoefden ze pas in de eerste ronde van de KNVB beker aan de bak. De loting was ze gunstig gezind, want met een thuiswedstrijd tegen derdedivisionist ONS uit Sneek, moest dat een te klaren klus zijn. Captain Stout en zijn mannen maakten de favorietenrol volledig waar en wonnen met 3-1, waardoor ze zaterdagavond in de koker zitten voor de loting van de tweede ronde. En daarin hebben de Kozakken een lucky eer hoog te houden, want al tweemaal eerder kwam Ajax op bezoek, waarbij de Amsterdammers eenmaal een verlenging nodig hadden om de amateurs uit te schakelen, en ook PSV bracht daarin al eens een bezoek aan Werkendam. Nu dus maar Kozakken Boys – Feyenoord?
Maar eerst zal de focus liggen op tegenstrever G.V.V.V. om die te verslaan en thuis de eerste winstpunten bij te kunnen schrijven en daarmee omhoog te klimmen.

Ook magere start
Net als opponent Kozakken Boys kent de ploeg van trainer Niek Oosterlee een magere start van deze nieuwe competitie jaargang. Waar vorig seizoen negen punten werden veroverd na een kwintet wedstrijden is de teller nu blijven steken op vijf stuks. En het verleden wijst uit dat een gemiddelde van 1 punt per wedstrijd, negen van de tien keer, aan het einde van de rit een plaats in de gevarenzone betekent.
Gelukkig is de competitie nog jong en hoeven we daar direct nog niet verder over te filosoferen, maar het is wel zaak om daar z.s.m. enkele winstpartijen aan toe te voegen zodat het gevaarlijke gemiddelde niet verder onder druk komt te staan. Het zou mooi zijn om daar met deze 53ste klassieker een begin mee te maken.
 

Evenwicht
Overall gezien heeft G.V.V.V. een positief resultaat tegen Kozakken Boys, 23 gewonnen, 12 gelijk en 17 verloren. Maar u weet resultaten uit het verleden etc. etc. De meest objectieve manier om naar de data uit het verleden te kijken is om de resultaten van Kozakken Boys versus G.V.V.V. uit Topklasse en de Tweede Divisie te bezien. En daaruit blijkt dat in Werkendam de ploegen elkaar de laatste zes jaren in evenwicht houden qua puntenverzameling, namelijk tweemaal winst, tweemaal gelijk en tweemaal verlies voor de beide kemphanen. Alleen waren de gastheren ietwat doeltreffender, 11 tegen 7 goals.
De allerlaatste ontmoeting op sportpark De Zwaaier dateert van 14 oktober vorig jaar en toen leek het er heel lang op dat de gastheren met 2-1 aan het langste eind gingen trekken. Een fel slotoffensief van G.V.V.V. leverde in de vijfde minuut van de blessuretijd uiteindelijk nog de gelijkmaker op van de voet van Soufiane Laghmouchi.   
Hoe deze editie van de klassieker gaat aflopen, durven we niet te voorspellen, maar wel dat er hoogstwaarschijnlijk veel passie, inzet en strijd aan te pas zal gaan komen, want dat is bijna een zekerheid bij Kozakken Boys – G.V.V.V. en omgekeerd. Als de onderlinge irritaties, zoals in het laatste duel dan achterwege blijven, en sportiviteit hoogtij viert, dan kunnen de toeschouwers een alleszins interessante pot verwachten.  

Kozakken Boys – G.V.V.V. begint komende zaterdagmiddag 15.00 uur op het sportpark De Zwaaier, Lange Wiep 1, 4251XZ te Werkendam en zal onder leiding staan van Dhr. J. te Kloeze uit Middenmeer. Hij zal langs de lijn zal worden geassisteerd door Dhr. L.T. de Koning en Dhr. D. Henkens. Vierde official is Dhr. P. Henshuijs.

Tekst: Bas van Capelleveen
Foto’s: Dick Gijsbertsen