Voorbeschouwing OFC – G.V.V.V.

8 augustus 2018

Toeval of niet, maar de drie zondag derdedivisionisten die als tegenstanders fungeren in deze oefencampagne van G.V.V.V. hebben bijna eenzelfde soort verleden.

Want zowel USV Hercules, s.v. O.S.S. ’20, als de komende opponent OFC, verbleven jarenlang in de marge van het Nederlands amateurvoetbal. Maar allen kregen na de eeuwwisseling, de een wat eerder dan de ander, de ambities en de geest om te proberen het hogere echelon te bereiken. En dat lukte het trio voetbalclubs ook, want ze stoomden op van derde-, vierde-, en OFC zelfs vanuit de vijfde klasse, naar het nu vierde niveau in ons land de Derde Divisie.

Snelle race
In die race richting de top had de Oostzaanse Football Club de kortste tijd nodig om zover te komen in vergelijking met competitie genoten Hercules en O.S.S. ‘20.
Aan het einde van seizoen ’07-‘08 werd de eerste stap gezet door via een periodetitel, die recht gaf op de nacompetitie, te promoveren naar de vierde klasse.
Diezelfde weg leidde een jaar later tot een volgende promotie. Twee kampioenschappen op rij, van 2011 t/m 2013, bracht de geel-zwarte brigade naar de eerste klasse. Om daarna opnieuw via de omweg van de nacompetitie in de hoofdklasse, en in 2016 de Derde Divisie te belanden.
Het kostte wat bloed, zweet en tranen, maar uiteindelijk speelde OFC zich veilig als nieuwbakken club op dat vierde voetbalniveau in Nederland, een tiende stek was hun deel.
Vanwege die toch wat tegenvallende resultaten werd er in april 2017, in onderling overleg zoals dat zo mooi heet, afscheid genomen van ‘wondertrainer’ Imdat Ilguy, want hij was de grote architect achter de opmars gedurende bijna zeven jaargangen.
Jan de Haze, trainer van de zaterdagtak van De Dijk, mocht van die club op interim basis de honneurs waarnemen bij de ‘buren’. Het deed dat samen met z’n schoonvader, en dat is niemand minder dan ‘IJzeren’ Rinus Israël, een legende uit de geschiedenis van Feyenoord.



Yuri Rose nieuw
In de zoektocht naar een nieuwe leidsman kwam OFC aan het begin van vorig seizoen verrassend genoeg uit bij Yuri Rose. De 39-jarige voormalig prof van FC Volendam, Heracles, Heerenveen, Sparta, De Graafschap en SC Cambuur, sloot in 2013 zijn betaalde carrière af met een kampioenschap bij de Leeuwarders, na in totaal 406 duels en 100 goals.
Na het beëindigen van zijn profloopbaan ging de robuuste middenvelder nog twee seizoenen aan de slag bij de amateurs van Ajax wat hij combineerde met het behalen van enkele trainersdiploma’s.
Op dat niveau nam Rose in mei 2015 definitief afscheid als actief amateurspeler. In de seizoenen daarna bouwde Yuri Rose aan zijn trainersloopbaan en dat deed hij bij onze competitiegenoot AFC, waar hij respectievelijk JO17-1 en JO19-1onder zijn hoede had om daarna voor het eerst aan het ‘grote’ werk te beginnen als hoofdverantwoordelijke bij een club die haar ambities niet onder stoelen of banken stak. Want de Oostzaners wilden maar wat graag promotie maken naar de Tweede Divisie.

Yuri Rose weg
Met in totaal 14 nieuwe spelers en een nieuwe coach konden de hooggespannen verwachtingen niet worden waargemaakt, Het werd een seizoen van vallen en opstaan waarbij vooral tegen de zogenaamde ‘kleintjes’ veel punten werden verspeeld. Tot overmaat van ramp legde de KNVB tuchtcommissie ook nog eens een straf op van drie punten in mindering, vanwege het niet voldoen aan het op tijd inleveren van een onafhankelijke accountants verklaring, zoals die in de licentieregels zijn vastgesteld. De sanctie werd na beroep door de club bijgesteld naar één punt minder.
Dat alles had uiteindelijk geen invloed op de ingenomen zesde plek in de eindrangschikking. Wel werd de club opnieuw opgeschrikt door de mededeling van coach Rose tijdens de winterstop dat hij niet verder wilde. Het spelen op zondag vergde teveel van zijn privé situatie. Rose is inmiddels terug naar de zaterdag als hoofdtrainer bij zijn oude club, de amateurs van Ajax, die op het nippertje Capelle versloegen in de laatste kans op promotie en daardoor nu zaterdag derdedivisionist zijn. 

Nieuwe leidsman en meer dan een gros spelers
Het duurde al met al lang voordat OFC een ei gelegd had wie de nieuwe leidsman zou worden. Pas net voor de eerste training half juli werd besloten om assistent Eric Heerings, die in de winterstop Zilvermeeuwen verliet om in Oostzaan als assistent aan de slag te gaan, promotie te laten maken. De 56-jarige coach die eerder al voor o.a. Telstar en Ajax (am.) werkte kon dus

Eric Heerings de nieuwe leidsman van OFC

gelijk flink aan de slag om een team te gaan formeren, want opnieuw werd de selectie verrijkt met maar liefst 13 nieuwe spelers.

Opvallend daarbij is dat er maar liefst een kwintet spelers overkwamen van ASV De Dijk, waarmee het na de promotie naar de Tweede Divisie, niet zo goed afliep zoals alle volgers weten. Maar Alje Wiltenburg, Tim Ruder, Frank Schilder, Chakib Tayeb en Kevin Westmaas waren wel degenen die tot het laatste moment de Amsterdamse club trouw bleven en niet opstapten na het echec met de hoofdsponsor. Dat zegt wel wat over de instelling van deze nieuwelingen bij OFC die allen ook erbij waren toen De Dijk in 2017 kampioen werd en ondertussen ieder zo’n 45 t/m 55 wedstrijden speelden in de Derde- en Tweede Divisie. Kortom een flink brok ervaring wordt toegevoegd aan het vlaggenschip van de club uit Oostzaan.
Daarnaast kwamen twee voormalig profs, Mo Ajnane (Telstar) en Deniz Aslan (FC Emmen) naar Oostzaan. Reda Kharchouch kwam over van Quick Boys, Omar Limon en Daley Venghaus van JOS/Watergraafsmeer, Nick Zeijlmans van Jong Volendam en Rachid El Yaakoubi van Volendam (am.) Ajnane zal vermoedelijk nog niet actie kunnen komen want die schijnt nog herstellende te zijn van een flinke knieblessure.

De laatste transfer was wel de meest opvallende want de bij FC Lisse in ongenade gevallen doelman Brian van der Werff, vanwege het balincident bij IJsselmeervogels, is nu OFC-er. Daar zal deze goalie waarschijnlijk als opvolger zijn gehaald voor Atam Koroglu. Want die doelman met Armeense roots, die wij kennen uit zijn Katwijk periode waar hij zes seizoenen actief was, is afgelopen 6 augustus 39 jaar geworden en zal mogelijk over niet alle te lange tijd de keepershandschoenen in de wilgen gaan hangen.
Met deze flinke kwaliteit injectie wil OFC het komende seizoen een poging gaan doen om nu wel een rol van betekenis te gaan spelen, met als ultiem doel promotie, hetzij direct of via de omweg van barrage duels.

Nog geen winst
De Oostzaners begonnen net als G.V.V.V. op 16 juli met de trainingen en speelden toe nu vier oefenduels, allen op vreemde bodem. Daarvan waren er twee tegen onze competitie genoten IJsselmeervogels en Excelsior Maassluis, wat tevens de eerste tegenstander is van G.V.V.V. als de competitie op 25 augustus aanstaande begint. Ook de ‘onzen’ gaan dan op bezoek in de stad aan de Waterweg.
In Spakenburg werd het 4-1 voor de thuisploeg en afgelopen zaterdag slaagden in Maassluis beide teams er niet in het net te vinden, derhalve dus een dubbelblanke eindstand. Tussen die twee duels door werd er ook geoefend in Sassenheim tegen zaterdag hoofdklasser Ter Leede en ook daar waren doelpunten te duur, de 0-0 beginstand werd ook de eindstand.

Toeval of niet, maar afgelopen dinsdagavond ging men op bezoek bij zaterdag derdedivisionist Quick Boys en daar zwaait sinds kort onze voormalig trainer Erik Assink de scepter. Dat deed de Almeerse coach ook al bij Ter Leede, dus OFC heeft drie tegenstanders gevonden die allen onder leiding staan of stonden van deze gepokt en gemazzelde coach.
Ook nu slaagden de mannen van Eric Heerings er niet in om het gerenommeerde Quick Boys op de knieën te dwingen. De 1-0 voorsprong van de Katukkers werd voor de pauze nog wel teniet gedaan door Omar Limon, maar daar bleef het voor beide kemphanen bij. Derhalve was er nog geen winst in de vier oefenduels voor de Oostzaanse voetbalploeg.

Voor onze gastheren staat de eerste serieuze test te wachten op 22 augustus, want vrijgeloot voor de eerste kwalificatie ronde in de KNVB beker, moet het in de tweede ronde op bezoek bij HHC Hardenberg. Vier dagen later begint de competitie en dan zal opnieuw een reis moeten worden ondernomen. Deze keer naar Den Haag, waar Quick tegenstander zal zijn.


Doelman Atam Koroglu maakt de complimenten aan Soufiane Laghmouchi voor zijn fraaie winnende treffer op 8 augustus 2017. 

Nipte eerste winst
Voor G.V.V.V. is dit een tegenbezoek, want op de kop af een jaar plus drie dagen geleden, ontmoetten de beide kemphanen elkaar voor de allereerste keer in de geschiedenis van de clubs.  OFC bracht toen een bezoek aan Veenendaal waar de Oosterlee brigade net het trainingskamp in Zeeland achter de rug had. Rodny Hofman en Bart Hulsbos waren al geblesseerd en Wilco den Hartog, Wouter Bonke en Robin Segers kwamen met kwetsuren terug en konden niet spelen.
Met een mix van oud en nieuw, waarbij toen ook de stagelopers Robert van ’t Foort (ondertussen opgenomen bij de A-selectie) en Danny Stomphorst (vertrokken naar Scherpenzeel, maar nog steeds aandachtig toeschouwer bij bijna alle oefenwedstrijden, zo ook die tegen Scheveningen en O.S.S. ‘20) hun kans kregen, werd het toen een zeer onderhoudende wedstrijd, waarin Jeremy de Graaf toen als nieuwkomer zijn eerste doelpunt maakte in het blauwe tenue.
Maar iedere keer als G.V.V.V. op voorsprong kwam, sloeg OFC bijna direct terug: 60. Soufiane Laghmouchi 1-0, 68. Martijn Tjon-A-Njoek 1-1, 70. Jeremy de Graaf 2-1, 75. Nick Kramer 2-2.
Maar het slotakkoord was toch voor de thuisploeg, de toen uitblinkende Laghmouchi scoorde twee minuten na de gelijkmaker de 3-2 en daar bleef het bij. 

Lering getrokken uit eerste oefennederlaag?
Waar OFC er dus nog niet in slaagde om te winnen in de oefencampagne, deed G.V.V.V. dat al wel driemaal, en was er tegen FC Den Bosch een zeer verdienstelijk gelijk spel. Maar dinsdagavond kregen captain Terschegget c.s. de andere kant van de medaille te zien. Na een inspannend trainingsweekend in Scheveningen en een reguliere maandagavond training was de kersverse derdedivisionist s.v. O.S.S. ’20, en tevens competitie genoot van OFC, de Veenendalers met 4-1 de baas.
Wellicht een wat geflatteerde eindstand gezien het spelbeeld en de kansen die de blauwen vooral in het tweede bedrijf wisten te creëren. Maar als jezelf daaruit niet scoort en de tegenstander uitstekend gebruik maakt van de geboden ruimte en/of individuele fouten, mag er niet geklaagd worden en zal deze eerste nederlaag manmoedig moeten worden gedragen.
Belangrijker in deze fase is dat er lering moet worden getrokken uit de gemaakte fouten en op de manier waarmee aan een wedstrijd wordt begonnen.
In Oostzaan krijgt G.V.V.V. daarom dan ook de gelegenheid om dat te bewijzen. Dat zal wel gebeuren zonder Taoufik Adnane en Sherwin Grot die beide nog een weekje vakantie te goed hadden. En bovendien is het de vraag of de geblesseerde Danny de Leeuw en Vlatko Lazic alweer zover fit zijn om minuten te maken, en of Wout Blasman de zomergriep aanval te boven is.       

De wedstrijd OFC – G.V.V.V. op sportpark OFC, Twiskeweg 8, 1511BZ Oostzaan zal om 14.30 uur beginnen en onder leiding staan van Dhr. R. Wassink.

Tekst: Bas van Capelleveen
Fotobronnen: Het Amsterdamsche Voetbal/Youtube, website OFC en Dick Gijsbertsen