Voorbeschouwing SV Spakenburg – G.V.V.V.

20 maart 2019

Voor onze hoofdmacht staat zaterdag een wel heel bekend busritje te wachten, namelijk die naar de blauwe zijde van sportpark De Westmaat in Spakenburg, alwaar de gelijknamige voetbalvereniging gastheer zal zijn. In het ruim 71-jarige bestaan van G.V.V.V. werden veruit het vaakst in competitieverband de degens gekruist met SV Spakenburg.

Voor de trouwe lezers van deze vooruitblikken zal bovenstaande constatering niet als een verrassing in de oren klinken, want dat hebben we al vaker benoemd. Maar voor de gelegenheidsbezoeker zullen we nog een keer in herhaling treden.
Gerekend vanaf het seizoen 1960-1961 - toen G.V.V.V. door drie kampioenschappen op rij de tweede klasse van de KNVB had bereikt, toen het hoogste zaterdag amateur niveau – tot nu aan toe, zal zaterdag wedstrijd nummer 77 gaan plaatsvinden.
Dit is inclusief de dubbele confrontatie in 1985 in de strijd om het zaterdag landskampioenschap – 3-2 en 2-3 winst voor Spakenburg – en de eenmalige beslissingswedstrijd op 24 mei 2014 in Volendam om de titel in de topklasse.
Deze laatste krachtmeting, met 2-1 gewonnen door onze gastheren, is er de oorzaak van dat het totaal aantal wedstrijden na zaterdag op een oneven aantal uitkomt.
De verdere top vijf met tegenstanders waartegen de meeste competitieduels zijn gespeeld is als volgt: 2. IJsselmeervogels 67, 3. DOVO 56, 4. Kozakken Boys 54 en 5. Bennekom 48.

Reputatie
Dat de blauwen van de Westmaat tot de topploegen behoren in de Nederlandse amateur voetbalwereld hoeft eigenlijk nauwelijks betoog. Op de overall ranglijst van de eerste-, later herdoopt tot hoofdklasse, staan de Spakenburgers op de derde plek achter buurman IJsselmeervogels en Quick Boys. G.V.V.V. neemt daarop de zevende positie in.
Maar op zo’n zelfde ranglijst opgemaakt na zes jaargangen topklasse is Spakenburg absoluut het beste jongetje van de klas, voor Rijnsburgse Boys en HHC Hardenberg. Onze favorieten staan op de zesde plek.
Gezien deze zeer gerenommeerde reputatie was het dan ook uiterst verrassend en ontiegelijk verwonderlijk dat het voor Spakenburg zo mis ging bij het debuut in de Tweede Divisie in ’16-’17. Directe degradatie werd nog wel ontlopen, maar de nacompetitie niet. En daarin dolf men uiteindelijk het onderspit tegen Rijnsburgse Boys.
Een optater van jewelste voor de gehele club, die vanaf de oprichting in 1931 nog nooit een stap terug hoefde te doen.


Bart Hulsbos (m.) speelde op 29 oktober 2016 op de Westmaat zijn 200ste officiele duel voor G.V.V.V. Zijn teller staat nu op 253, nadat hij vorige week terugkeerde na een slepende liesblessure. Hulsbos speelde de wedstrijd tegen AFC op z'n tandvlees uit, maar nu Wilco den Hartog na de schorsing terugkeert is de kans groot dat hij op de bank zal plaatsnemen.

Weeffout hersteld
Maar treuren om wat er is gebeurt heeft geen enkele zin, zo nuchter waren allen die de blauwen een warm toe hart dragen wel. Nee, er moesten spijkers met koppen worden geslagen om het verloren gegane terrein z.s.m. terug te veroveren. Dat werd, zo blijkt achteraf gezien, zeer succesvol aangepakt door de Spakenburger verantwoordelijken. De selectie kreeg een flinke kwaliteitsinjectie, en wij weten in Veenendaal maar al te goed dat trainer De Wolf werd overgehaald om vanuit de Utrechtse Heuvelrug naar de boorden van het IJsselmeer te verkassen. Die combinatie bleek een gouden greep, alle zullen ook een aantal andere factoren zeker een rol betekenis hebben gespeeld, want vanaf de winterstop stond de De Wolf brigade de koppositie in de Derde Divisie niet meer af en werd dus overtuigend kampioen. Daarmee was de weeffout, of het bedrijfsongevalletje zo u wilt, in een tijdsbestek van een seizoen hersteld en keerde Spakenburg terug op de plaats waar het gezien haar geschiedenis en reputatie thuishoort.

Trainers dwarsverbanden
Met zo’n lange historie tussen de Spakenburger en Veense blauwen zou het bijna ondenkbaar zijn dat alleen de overstap van coach John de Wolf voor het enige dwarsverband zorgde tussen de beide zaterdagvoetbal grootmachten.
Nee, in het verleden gebeurde dat andersom ook al tweemaal eerder, al werden toen de coaches niet los geweekt. Peter Visee stapte na vier seizoenen als leidsman van Spakenburg te hebben gediend in ’05-’06 over naar de blauwe zijde van het sportpark Panhuis. Erik Assink verliet Spakenburg om daarna twee jaar lang bij Ter Leede aan de slag te gaan en werd in jaargang ’10-’11 de kapitein op het Veenendaalse slagschip.
Een bijzondere positie in deze neemt de huidig coach van Excelsior ’13, Peter Wesselink in. Hij was ’12-’13 een kleine drie maanden trainer van Spakenburg, waar Wesselink vanwege tegenvallende resultaten werd opgevolgd door Johan de Kock. De inwoner van Apeldoorn trainde G.V.V.V. niet maar kwam wel begin jaren negentig van de vorige eeuw 49x uit in de hoofdmacht

Spelers dwarsverbanden
Ja, en van trainers kom je dan bijna automatisch terecht uit bij de spelers die Spakenburgs blauw verwisselden voor Veens blauw, of omgekeerd, en degenen die dat voornemens zijn in de komende nieuwe jaargang.
Voor zover het geheugen ons niet in de steek laat kwam de eerste, toch min of meer pikante, transfer op naam van de gebroeders Beukers. Halverwege de jaren negentig stapten Melrik en Ad, op instigatie van vader Rikkert – die als voorzitter van de club de hamer in het voorjaar 1996 wegens onenigheid had neergelegd – over naar dat andere blauw in Veenendaal.
Ja, in Spakenburg was, en is wellicht nog steeds, vaders wil wet. Een jaar later volgde ook nog jongere broer Lorenz, die eerst nog bij Veensche Boys zijn toevlucht had gezocht.
Het leverde G.V.V.V. geen windeieren op, want zowel Melrik als goaltjesdief, en Ad als gedreven middenvelder waren in hun eerste seizoen belangrijke pionnen in het team van coach Frans Adelaar, dat zich in ’96-’97 ook uiteindelijk de sterkste toonde en de allereerste titel in de nieuwbakken hoofdklasse veroverde. Dat succes leverde de door wijlen secretaris Cees Bruijs bedachte slogan op:
G.V.V.V. kampioen op haar vijftigste verjaardag, met 50 punten en 50 doelpunten voor.  

Uitruil
In latere perioden volgden nog meer transfers over en weer. De namen daarvan in willekeurige volgorde zijn: Khalid Benlahsen, Karim Elkaddouri, Seger Oudshoorn, Sven Taberima, Maurice van der Wilt en Tom Oostinjen.
Laatstgenoemde gaat voor een primeur zorgen, want zoals bekend komt Oostinjen aanstaand seizoen zijn voetbalkunsten opnieuw op het Panhuis vertonen, nadat hij in 2015 datzelfde sportpark verliet voor De Westmaat. Een terugkeer dus, en dat hebben we nog niet eerder meegemaakt.
Een andere primeur volgt aan het einde van dit seizoen, want dan kun je spreken van een soort van uitruil i.p.v. transfer. De aanvoerders van de beide teams wisselen van standplaats. Roy Terschegget gaat zijn voetbalgeluk beproeven in Spakenburg en Philip Ties verruilt Spakenburg voor Veenendaal.


De beide hoofdrolspelers van de uitruil in beeld gebracht.

Vraagtekens
Met dit laatste gegeven, en het feit dat John de Wolf heel veel van zijn voormalig pupillen nu als ‘vijand’ dient te zien krijgt dit blauwe onderonsje een extra smeuïg smaakje, waarvan we al weten dat die meestentijds lekker kruidig en gepeperd zijn.
Willen de aanvoerders, als Ties tenminste speelt want hij raakte in de met 2-4 gewonnen wedstrijd tegen Scheveningen al vroeg geblesseerd en moest vervangen worden, zich extra bewijzen t.o.v. hun nieuwe club en supporters? Of hebben ze geen last van zenuwen en doen ze beide gewoon hun ding zoals ze al jaren op de voetbalvelden laten zien?
Het zijn vraagtekens die pas te beantwoorden zijn nadat de negentig minuten zijn gespeeld. Jammer voor de blauwe Veense aanhang zal wel zijn dat Tom Oostinjen hoogstwaarschijnlijk niet in actie zal komen, want hij lijkt een beetje uit gratie te zijn geraakt bij de staf van de Spakenburgers. In de laatste vijf wedstrijden, die driemaal winst (Lienden, Rijnsburgse B. en Scheveningen) en tweemaal verlies (Katwijk en Jong Vitesse) opleverden, kwam zijn naam niet op het wedstrijdformulier voor. 

Inhaalslag
Dat de Veenendalers overall gezien ook nog steeds flink in het krijt staan bij Spakenburg is een understatement van de eerste orde. Want van de voorgaande 76 onderlinge duels wonnen onze gastenheren er maar liefst 37, werden 17 keer de punten gedeeld en dolven ze 22x het onderspit. Ook het doelsaldo van 146-110 is overduidelijk in het voordeel van Spakenburg.
Maar in de laatste zeven seizoenen waarin de beide blauwe ploegen tegenover stonden zijn captain Roy Terschegget c.s. aan een meer dan aardige inhaalslag bezig.
In Veenendaal werd slechts eenmaal verloren en eindigden de overige zes in winst. Op de Westmaat staan weliswaar net iets mindere cijfers achter de naam, maar nog steeds ruim in het voordeel van de Panhuisbewoners. Namelijk viermaal winst, eenmaal gelijk en eenmaal verlies. We zijn dus reuze benieuwd hoe dit zevende uitduel, en in totaal 77ste duel, zal gaan eindigen.

Sportieve revanche
Dat de pupillen van coach John de Wolf, inclusief hijzelf, gebrand zullen zijn op sportieve revanche voor de 3-2 nederlaag tijdens de heenwedstrijd op 20 oktober jl. is een open deur intrappen. In dat duel was G.V.V.V. voor rust heer en meester en drukte dat door goals van Jeremy de Graaf (2x) en Simon Brouwer ook voldoende uit. Maar met toekomstig G.V.V.V.-er Philip Ties na rust in de ploeg, die net was hersteld van een schouderblessure, in de plaats van de ondertussen vertrokken Nick de Bondt (DUNO), werd de beuk erin gegooid zoals verwacht mocht worden. Het levert na een minuut spelen al de aansluitingstreffer op van Ties. Het soevereine spel van de thuisploeg veranderde in bibbervoetbal en Spakenburg was dichter bij de 3-2 dan G.V.V.V. bij de uitbreiding van de score. Die tweede treffer valt uiteindelijk wel, opnieuw van Ties, maar gelukkig voor alles wat Veens blauw is pas in de blessuretijd, en daar blijft het dan ook bij.

  
Zien we zaterdag zo'n zelfde feestje? Op 29 oktober 2016 won G.V.V.V. met 0-1 door een doelpunt van Caifano Latupeirissa (nu VVOG) in de allerlaatste speelminuut.    

Blijft het dooien?
Deze karakteristiek geeft in een notendop het tot nu toe gespeelde seizoen van de discipelen van coach Niek Oosterlee weer. Hoge pieken wisselen zich af met diepe dalen, flinke winst tegenover fors verlies, of zoals RTVUtrecht verslaggever Bert Kous, het afgelopen zaterdag na de 4-2 winst op de toenmalig koploper AFC zeer beeldend verwoordde:
“Het kan vriezen en dooien bij G.V.V.V., maar als het dooit zoals vandaag krijgen we nooit meer een Elfstedentocht”.
Alle Veenendaalse blauwen hopen dan ook op de voortzetting van die figuurlijke dooi, die zich al inzette in de week daarvoor, toen de regerend kampioen Katwijk op eigen terrein op een meer dan verdiend 2-2 gelijkspel werd gehouden.
Gezien de behoorlijk bezette ziekenboeg (Van Eck, De Leeuw, Mulder?, De Graaf?, Laghmouchi? en Hulsbos?) zal er opnieuw gepuzzeld moeten door de staf, maar dat lukte vorige week ook, dus waarom nu dan niet?
Het is zaak om het goede gevoel dat overheerste in die twee duels in samenhang met inzet en strijdlust voor het voetlicht te brengen op de blauwe zijde van de Westmaat, en wie weet zit er dan opnieuw wat moois in het wedstrijdvat voor de Oosterlee equipe.

De wedstrijd op sportpark De Westmaat, Westdijk 12, 3752 AE te Bunschoten-Spakenburg begint om 15.00 uur en zal onder leiding staan van Dhr. S. Veekamp (Enschede), die langs de lijn zal worden geassisteerd door Dhr. G.W.G. van Hout en Dhr. M. Meijers. Vierde official n.n.t.b.

Tekst: Bas van Capelleveen
Foto’s: Dick Gijsbertsen