Voorbeschouwing G.V.V.V. – AFC Amsterdam

16 oktober 2019

Waar de hoogste drie klasse in het vaderlandse amateurvoetbal komend weekend herfstvakantie hebben, gaat die vlieger niet op voor de hoofdmacht van G.V.V.V. en haar gasten AFC. De oorspronkelijke planning was dat deze terugwedstrijd van de competitie ouverture in jaargang ’19-’20, op 18 januari 2020 gespeeld zou gaan worden. Maar exact op die dag bestaat de Amsterdamsche Football Club 125 jaar. Een historische mijlpaal die natuurlijk gevierd moet gaat worden. En daarom honoreerde G.V.V.V. uiteraard het verzoek van de leiding van AFC om het op die dag geplande duel te verzetten naar het enige vrije weekend voor de winterstop, en dat is dus komende zaterdag.

Na Koninklijke HFC (1879) en Jong Sparta (1888) is AFC (1895) met haar leeftijd van bijna een en kwart eeuw de derde oudste vereniging in deze Tweede Divisie en behoren ze ook tot de top dertig oudste voetbalclubs van ons land. Met dat prachtige jubileum in aantocht, is het hoewel we dat op deze plaats al meerdere malen eerder hebben gedaan, toch zeker nog een keer toepasselijk om even kris kras in ultra korte vogelvlucht terug te kijken naar de statuur van deze ‘traditionsverein’.

Topper bij de zondagclubs
AFC is niet zomaar een tegenstander. Nee, het is een van oudste, grootste en traditierijke amateur voetbalverenigingen van Nederland. Naast al deze hierboven genoemde bijvoeglijke naamwoorden, mag daar ook zeker bekendste aan worden toegevoegd. De hoofdstedelijke voetbalclub speelde voor de invoering van de Tweede Divisie al decennialang op het hoogste zondag niveau. Dat was vanaf 1974 t/m 2010 hoofdklasse. Bij de invoering van de topklasse daarna, waren The Reds zoals de bijnaam luidt, ook direct present.
Op drie seizoenen na, vanaf 1998 t/m 2001, hebben zij altijd op die hoogste trede gestaan, en de 6de plek van seizoen ’15-’16 was ook voldoende om promotie te bewerkstelligen. De resultaten die zijn neergezet in die periode liegen er niet om. De bovenste helft van de ranglijst was meer regel dan uitzondering. Dit alles verklaart dat, na De Treffers ook uitkomend in deze divisie, AFC overall gezien de best presterende zondag amateurvereniging van Nederland is.


Het eerste elftal van AFC uit 1902.   

Verleden
Natuurlijk kan het bijna niet anders dan dat AFC een roemrijke geschiedenis heeft, met o.a. in 1918 – 1919 competitiewedstrijden tegen Ajax, Willem II, NAC en Go Ahead, maar op deze plaats willen toch maar even in een wat recenter gedeelte van het geschiedenisboek van de club bladeren. Hoewel de jaren zestig liggen toch ook al wel een flink tijdje achter ons, maar toen was ‘De Generaal’, trainer bij AFC. Vooral sommige jongeren zullen zich nu afvragen wie was: ‘De Generaal’?
Ooit wel eens gehoord van Rinus Michels? Michels stapte in 1965 als onervaren en jeugdig trainer over van AFC naar Ajax en zorgde daar in zes jaar tijd voor 4x een landskampioenschap, 4x de beker en de Europa Cup I, de huidige Champions League. En ook was hij de man die verantwoordelijk was voor het Europees kampioenschap van het Nederlands elftal in 1988.
Maar ook stonden in een wat minder ver verleden o.a. Ton du Chatinier, Stanley Menzo, Rob Bianchi, John Kila, Willem Leushuis, Cor ten Bosch en ‘Mister AFC’ Pim van de Meent als oefenmeesters geboekstaafd bij de hoofdstedelijke voetbalclub. Dat zijn toch ook niet de minste namen.

Drie hoogtepunten in een decennium
Hoewel de conduitestaat van AFC er een is waar menig ander club jaloers op kan worden, zijn de hoogtepunten, lees kampioenschappen op het hoogste niveau, niet zo dik gezaaid. Het lukte tot en met het seizoen ’08-‘09 nooit om de beste te zijn in de hoofdklasse. Maar toen het er op aankwam vielen alle puzzelstukjes in een keer wel op de juiste plaats. Want in ’09-’10 waren er plaatsen te verdienen in de nieuw op te richten topklasse. En juist in dat seizoen ging de vlag in top op sportpark Goed Genoeg te Amsterdam. De eerste titel in 33 jaar hoofdklasse was binnen gehaald, en natuurlijk zeker zo belangrijk, promotie naar de topklasse.
Die test op het hoogste amateurniveau doorstonden de Amsterdammers glansrijk. Met als hoogtepunt uiteraard het voor de neus van UNA en VVSB weggekaapte kampioenschap in 2014.
In het vervolg met de strijd om de algehele amateurtitel moest men uiteindelijk die eer aan Spakenburg laten.
De Tweede Divisie bereiken leverde niet veel problemen op, en het debuut daarin ook niet. Tot aan de winterstop van ’16-’17 ging het crescendo en deed men volop mee om de bovenste plaatsen. Maar daarna kwam de klad erin al bleef de gevaarlijke streep uit zicht met een uiteindelijke elfde plek. Helaas voor alles wat The Reds liefheeft werd die negatieve spiraal in ’17-’18 voortgezet en duikelde men in de gevarenzone. De tussentijdse komst van doelpuntenmachine Raily Ignacio bracht soelaas en mede door zijn productie kwam AFC weer boven Jan en eindigde AFC op de twaalfde stek.
Die magere resultaten waren een doorn in het oog van alles waar AFC voor staat en stond en daarom werd er doorgepakt in de selectie en kwam kind van de club Ulrich Landvreugd als trainer voor het keurkorps te staan. Alles bij elkaar werd het een gouden greep en beloonde de club zichzelf op voorhand alvast met het mooist mogelijke jubileumcadeau, namelijk het zeer overtuigende kampioenschap in jaargang ’18-’19.
Drie kampioenschappen in 10 jaar tijds is een gemiddelde waar vele clubs alleen maar van durven dromen, maar de Amsterdammers maakten dat wel waar.
 
Boven midden op de foto het huidige hoofdveld, met links het clubgebouw en rechts de tribune. Op de nu nog grote zandvlakte komt het nieuwe hoofdveld en clubgebouw annex tribune.

Nieuw Goed Genoeg
Na de oprichting in 1895 kregen de ‘vaders’ van AFC de beschikking over een terrein tussen de vijvers van het Vondelpark en de Oranje Nassaulaan, in hartje Amsterdam. Maar door de groei van de club was het noodzakelijk om te verkassen. In 1906 vertrok de club naar een nieuw terrein in de Watergraafsmeer. Dat terrein was gelegen bij een hoeve die door de eigenaar, waarschijnlijk een boer die niets te klagen had, was gedoopt als “Goed Genoeg”. Daarmee zal duidelijk zijn waarom AFC die naam zich ook toe-eigende. Want opnieuw was de groei van 15 leden in 1895, naar een kleine 500 in 1920, de reden voor een verhuizing. Drie velden in Amsterdam-Zuid aan de Zuidelijke Wandelweg was weer een vooruitgang en daar beleefde men in 42 jaar legendarische wedstrijden volgens de annalen van de club. In 1962 volgde de verplaatsing naar het huidige sportpark aan de Boelenlaan, alwaar dus nu ook al weer bijna 60 jaar roemruchte geschiedenis is geschreven.
Verplaatsing is voor de ruim 2000 leden tellende voetbalclub nu opnieuw aan de orde. Alleen kan er beter van opschuiving gesproken worden. Want na twee decennia van gesteggel met de gemeente werden onlangs de contracten getekend voor een complete ‘make over’ van het huidige sportpark en kon de eerste heipaal worden gedoopt.
Met de vernieuwing van Goed Genoeg lijkt de club tenminste weer 25 jaar toekomstbestendig en kan er worden toegewerkt naar anderhalve eeuw bestaansrecht.

Evenwicht
Door het toekomstige jubileumfeest van onze gasten wordt het dus de derde keer in dit kalenderjaar dat G.V.V.V. en AFC de krachten gaan meten. Op 16 maart jl. nam de ploeg van coach Niek Oosterlee sportieve revanche voor de kansloze 4-0 nederlaag die het eerder in dat seizoen in Amsterdam leed. De toenmalig koploper en latere kampioen werd in een zeer aantrekkelijke en doelpuntrijke wedstrijd op het Panhuis op een 4-2 nederlaag getrakteerd. Dat doelman Johan Jansen toen een engeltje op de lat had speelde zeker een rol van betekenis, maar over het geheel genomen speelde G.V.V.V. toen een puike partij en was de winst, door goals van Soufiane Laghmouchi (2x), Simon Brouwer en Roy Terschegget, vanaf de elfmeterstip, zeker niet geflatteerd. Matthijs Jesse en Yordi Teijsse produceerden de Amsterdamse treffers.
De competitie ouverture van dit seizoen vond plaats op 24 augustus jl. op sportpark Goed Genoeg in de hoofdstad. Mede door de ruime dertig graden Celsius die toen op de thermometer verscheen was het tempo van het duel niet al te hoog en was het veelal ruiken en aftasten aan elkaar, en waren gevaarlijke momenten zeer spaarzaam. Toch nam de thuisploeg voor de thee via Raily Ignacio een 1-0 voorsprong, die in deel twee door Philip Ties werd gelijk getrokken. In de slotfase ontstonden wel hachelijke momenten voor beide doelen, maar gescoord werd er niet meer en daardoor hielden de beide kemphanen elkaar in evenwicht en was het ook een juiste afspiegeling van de krachtsverhoudingen. En dat was overall gezien ook al zo, want in de daaraan voorafgaande duels in Amsterdam in de drie eerdere jaargangen Tweede Divisie wonnen zowel de The Reds als The Blues eenmaal (4-0 en 0-4) en stond er ook 1-1 op het scorebord in het allereerste treffen.


Niek Oosterlee (l.) en Raily Ignacio waren in hun gezamelijke drie seizoenen bij Rijnsburgse Boys dikke maatjes. De goaltjesdief scoorde in die periode 65 competitietreffers gedurende 76 optredens voor 'De Uien'. De hernieuwde kennismaking zal komende zaterdag zeker net zo hartelijk zijn als op deze foto genomen tijdens de laatste G.V.V.V. - AFC, maar gedurende de negentig minuten voetbal zal de Alphense coach vooral hopen op alleen maar blindgangers van zijn voormalig protegé.

 


Kan thuispubliek plezier worden gedaan?
Dat evenwicht is er (nog) niet op het Panhuis. Want de hierboven omschreven winst was de enige die G.V.V.V. in eigen huis boekte. De twee eerdere duels leverden een 1-3 en 2-3 nederlaag op. En juist nu, of het toeval is of niet, presteert AFC op vreemde bodem beter dan thuis, en voor de ploeg van aanvoerder Wilco den Hartog geldt dat nog net iets meer. Captain Milan Hoek c.s behaalden thuis vijf punten en negen uit, in beide vier duels. Voor de gastheren staan daar respectievelijk één en tien punten tegenover. Thuis dus nog niet gewonnen en uit ongeslagen. Het behoeft daarom dan ook geen betoog dat Niek Oosterlee en z’n pupillen er alles aan zullen gaan doen om ook eindelijk eens het thuispubliek te gaan plezieren door de drie punten thuis te houden.
Dat dit een opgave van formaat zal zijn is gezien de reputatie, van vooral de aanvallers van AFC, een understatement. Want de defensies van de beide kemphanen geven elkaar met ieder 14 tegentreffers geen krimp toe, maar het aanvallende duo van AFC bestaande uit Yordi Teijsse (8 goals) en Raily Ignacio (6x) is voorlopig de baas over zo’n zelfde tweetal van G.V.V.V. Want Philips Ties (5x) en Berry Powel (4x) kunnen die doeltreffendheid nog niet naar de kroon steken.   

De wedstrijd op sportpark Panhuis begint i.v.m. de live uitzending van FOX Sports om 15.30 uur en zal onder leiding staan van Dhr. F.M.L. van den Elzen uit Berghem. Hij zal langs de lijn worden bijgestaan door Dhr. N. Kromme en Dhr. T. Heuvelmans. Vierde official is Dhr. W.M. Kieft.

Tekst: Bas van Capelleveen
Foto's: Dick Gijsbertsen en website AFC