Voorbeschouwing G.V.V.V. – Excelsior Maassluis

17 september 2019

Opnieuw staat er komende zaterdag voor ons keurkorps een thuiswedstrijd op de programmarol, en ook opnieuw is een ruim 100-jarige voetbalclub de tegenstander. Waar De Treffers op 1 augustus jl. die mijlpaal vierde is dit voor onze aanstaande opponent Excelsior Maassluis al ruim een jaar geleden – 1 juni 1918 was de oprichtingsdatum – en is er aan het feestgedruis al enige tijd geleden een einde gekomen.

Steeds hoger
De ruim eeuw oude club heeft met die respectabele leeftijd natuurlijk nadrukkelijk haar bestaansrecht bewezen, maar was in de laatste 50 jaar van haar bestaan lang niet altijd de topclub die het nu is. In zestien jaargangen, gerekend vanaf ’68-’69, moest men genoegen nemen met feit dat het vlaggenschip van de Tricolores één, of soms zelfs wel twee, treden lager acteerde dan het hoogste zaterdagniveau.
Als je die lijst met klassenaanduidingen en de bijbehorende eindposities overziet is het ook overduidelijk dat veerkracht en het waarmaken van de betekenis van de naam - Excelsior betekent letterlijk ‘steeds hoger’ - tot de status van deze voetbalclub behoort. Alleen eind jaren zeventig, begin jaren tachtig duurde het een aangesloten periode van zes jaar voordat het  toenmalige hoogste niveau, de eerste klasse, weer werd bereikt. Maar de overige keren keerde men na een degradatie veel sneller terug naar de top van het zaterdagvoetbal.

Een zeldzaam schitterend seizoen
De laatste keer dat de rood-wit-blauwe formatie – vandaar ook de bijnaam Tricolores – dat kunststukje uithaalde dateert van 2013. Toen werd het kampioenschap behaald in de hoofdklasse B en volgde promotie naar de topklasse. En sindsdien is Excelsior weer ruimschoots boven Jan. Met natuurlijk als topprestaties de uiteindelijke toch wel ruime ontsnapping aan degradatie in ’14-’15 onder leiding van de ons bekende John de Wolf, en als complete apotheose in het seizoen daarna, het laatste kampioenschap van de topklasse, voordat de Tweede Divisie haar beslag kreeg.
Maar daarbij bleef het niet, want ook zondag kampioen FC Lienden moest eraan geloven in de strijd om het amateur landskampioenschap, en als klap op de vuurpijl werd ook nog eens de supercup ten koste van Staphorst veroverd. Drie hoofdprijzen in een seizoen, eigenlijk vier want ook de Tweede Divisie was daarmee bereikt. Beter kan niet. Daarom staat het seizoen ’15-’16 goudomrand en afgezet met edelstenen in de annalen van de voetbalclub uit Maassluis en mocht het logo worden getooid met een gouden ster.

Architect
De architect achter deze successen was coach Jeroen Rijsdijk, de huidig oefenmeester van Jong Sparta, en assistent van hoofdtrainer Henk Fraser bij de Rotterdamse eredivisionist. Toen Rijsdijk in 2018 deze kans kreeg bij een BVO moest Excelsior Maassluis op zoek naar een geschikte opvolger.
Voor de insiders en kenners zal het dan ook vast niet verrassend zijn geweest dat Dogan Corneille werd aangetrokken. Beide coaches kenden een gezamenlijke periode als speler bij de grossier in kampioenschappen IJsselmeervogels, en Corneille begon net als Rijsdijk zijn trainersloopbaan bij ASWH, ondertussen ook tweededivisionist.
Die voerde hem verder langs RVVH, Alphense Boys, Kozakken Boys, Noordwijk, IJsselmeervogels en Willem II om tenslotte op sportpark Dijkpolder te belandden.

Twee periodetitels en vice kampioen
De status die Jeroen Rijsdijk had verworven met bovengenoemd succes en daarna een vijfde en zevende plaats in de eerste twee jaargangen Tweede Divisie met z’n Tricolores, werd door zijn voormalig ploeggenoot Corneille samen met zijn manschappen bijna probleemloos overgenomen. Want na een trage start, kwam de Excelsior trein op stoom en denderde onvermoeibaar voort. Het puntenverlies in de eerste periode was net te veel van het goede om de ongenaakbare kampioen AFC te bedreigen. Maar het veroveren van zowel de tweede- als de derde periodetitel, en het uiteindelijke vice kampioenschap, zegt genoeg over de power,  wilskracht en het voetballend vermogen van de Corneille brigade.
De beloning voor het veroveren van die deeltitel is dat Excelsior Maassluis het eind oktober in eigen huis mag gaan opnemen in de eerste ronde van de TOTO KNVB beker tegen SC Heerenveen, en dus niet zoals G.V.V.V. volgende week dinsdagavond tegen Kozakken Boys zich daarvoor nog maar moet zien te kwalificeren. 



                            De eindstand van de tweede- en derde periode vorig seizoen. 


Gaan en komen
Net zoals de meeste mededingers in deze Tweede Divisie zagen onze gasten ook weer de nodige mutaties in hun A-selectie verschijnen. Belangrijkste vertrekkers waren Niels Redert (gestopt), op de voet gevolgd door Marouane Afakar die naar Katwijk vertrok en de zeer jonge talentvolle Milan van Ewijk die nu bijna wekelijks terug te zien bij Studio Sport als speler van ADO Den Haag. Ook een ander jong talent, Tobias Kleijweg, kreeg een kans bij de Rotterdamse naamgenoot.
Maar clubicoon Redert, de man die maar liefst 14 seizoenen lang het rood-wit-blauwe shirt droeg, ging niet verloren voor zijn club, want hij is nu technisch manager van de A-selectie.
Dit kwartet kreeg opvolging in de personen van Milton Klooster (FC Lisse), Etienne Muishout (Excelsior Rotterdam) die dus de omgekeerde weg bewandelde van Kleijweg, Soufian Charraoui (GVV Unitas), en de eind augustus aangetrokken Nino van den Beemt. Deze middenvelder kende een profverleden bij SC Cambuur.

Slowstarter
Al deze vier nieuwkomers maakten al de nodige minuten in de eerste vier wedstrijden van dit seizoen in het keurkorps van Dogan Corneille.
Misschien is het inpassen van dit kwartet wellicht wel een verklaring van de wat stroeve start. Want alleen bij Kon. HFC (2-3) wisten captain Daan Smith c.s. drie punten te veroveren. De overige drie duels, uit bij Jong Volendam (4-1) en op het eigen sportpark Dijkpolder tegen IJsselmeervogels (1-3) en Katwijk (1-4), gingen allen teloor.
Maar gezien het verleden is dit ook wel iets des Excelsior’s. Want in de drie voorgaande Tweede Divisie jaargangen zagen we exact hetzelfde gebeuren en zelfs in het jubeljaar 2016 werden uit de eerste zes wedstrijden slechts drie punten gepeurd. Maar toen was het ook uit met de malaise een volgde een serie van 24 ongeslagen wedstrijden. Een zeldzaam record.


De conclusie mag dan ook luiden dat de Tricolores van oudsher gewoon slowstarters zijn en dat de aanwezige kwaliteit als vanzelf weer boven water komt drijven.


                                      De stand na vier wedstrijden vorig seizoen.       

 

Gemiddelde moet omhoog
Met uitzondering van seizoen ’16-’17 toen uit de eerste vier wedstrijden acht punten werden behaald, is onze hoofdmacht nu ook niet bepaald te bestempelen als een ploeg die als een speer uit de startblokken schiet. Hierboven ziet u hoe dit vorig seizoen ging. In ’17-’18 waren het zes punten, en het laatste seizoen topklasse ook vier. De huidige teller staat met 5 wedstrijdpunten daar precies tussenin.
Maar waar Excelsior Maassluis tweemaal flink door demarreerde bleven onze favorieten weliswaar de nodige puntjes sprokkelen, maar was er aan het einde van de ritten niet meer weggelegd dan een plekje in de grote middenmoot. Want in de drie jaargangen Tweede Divisie eindigden de Veense blauwen respectievelijk als tiende, zesde en wederom tiende.
Om daar bovenuit te stijgen zal er gemiddeld zo tussen de 1,7 à 1,8 punten per wedstrijd moeten worden behaald. En op dat gemiddelde zit G.V.V.V. met de huidige 1,25 nog lang niet. Met winst op Excelsior M. zou een aardige stap in die richting kunnen worden gezet en tevens de hatelijk nul van winstpartijen in eigen huis kunnen worden weggeschoten.


Daan Blij (10) scoorde op 26 januari jl. op het Panhuis de enige en dus winnende treffer vanaf de strafschopstip. Hij deed dat gedurende dat seizoen nog driemaal en miste eenmaal vanaf elfmeter. Met totaal 18 treffers stond Blij op vijfde plaats van de topscorerslijst en won hij de prestigieuze gouden schoen van de website voetbal247.nl als beste speler van de Tweede Divisie.
Ook dit seizoen staat de teller van de aanvaller alweer op drie treffers, allen gescoord vanaf de strafschopstip.

 

Weer minimale score?
Afgaande op de uitslagen van de beide kemphanen tot nu toe in deze competitie jaargang, zou winst voor de thuisploeg door een logische rekenkundig redenering geen enkel probleem moeten opleveren. Want de Tricolores verloren van Katwijk met 1-4 terwijl G.V.V.V. van diezelfde tegenstander met 2-3 won. Ook versloeg G.V.V.V. in de oefencampagne Jong Volendam met 1-0, terwijl onze gasten met 4-1 aan ‘De Dijk’ werden gezet in Volendam.
Maar zelfs iedere voetballeek weet dat wiskundige logica een tak van wetenschap is die zelden of nooit deel uit maakt van het ons zo geliefde spelletje. Daarop bouwen is dan ook volledig uit den boze.
Een tegenargument waarom de ploeg van captain Daan Smith eigenlijk de beste papieren heeft om met de winst aan de haal te gaan is gelegen in het feit dat zijn team vorig seizoen er als enige in slaagde om zes punten van G.V.V.V. af te pakken. Want zowel uit als thuis wonnen de Maassluizers met het kleinst mogelijke verschil en dat lukte geen enkel ander team van de overige zestien competitiegenoten.

Daarenboven was de Corneille brigade in totaal in vier van de vijf laatste ontmoetingen op het sportpark Panhuis de baas, met uitslagen van 0-1, 0-1, 1-4 en 0-1. Alleen in ’17-’18 wonnen de gastheren in eigen huis met ….. ja, ook 1-0.  
Doelpunten bij G.V.V.V. versus Excelsior Maassluis zijn dus over het algemeen schaars en vaak direct beslissend. Met deze wetenschap in het achterhoofd is het voor de ploeg van Niek Oosterlee daarom ook extra oppassen om de defensie gesloten te houden, iets wat in de afgelopen vier wedstrijden niet lukte. Wat gelukkig wel lukte was om in ieder duel het net te vinden en dat zal nu ook minimaal nodig zijn om de eerste thuiswinst binnen te slepen.   

De wedstrijd op sportpark Panhuis begint om 14.30 uur en zal onder leiding staan van Dhr. W.H. Bronsvoort uit Deventer. Hij zal langs de lijn worden bijgestaan door Dhr. G.W.G. van Hout en Dhr. R D. Reinds. Vierde official is Dhr. M. Nijdeken.

Tekst: GVVV.nl/Bas van Capelleveen

Fotografie: Dick Gijsbertsen.