Voorbeschouwing G.V.V.V. – IJsselmeervogels

2 oktober 2019

Volgens Wikipedia is de definitie van een klassieker in de sport: Een wedstrijd met een lange geschiedenis en grote uitstraling. Op basis daarvan mogen we de wedstrijd, die komende zaterdagmiddag gaat plaatsvinden op het sportpark Panhuis alwaar de thuisclub IJsselmeervogels zal ontvangen, zeker als zodanig kwalificeren. Want gerekend vanaf jaargang 1959 – 1960, toen de Veense blauwen en de Spakenburgse roden voor de eerste keer tegenover elkaar stonden, staat nu competitie ontmoeting nummer 69 op de programmarol.

Opponent IJsselmeervogels is zonder enige twijfel de landelijk meest bekende amateurclub van Nederland. Want zelfs voetballiefhebbers die zelden of nooit een amateurwedstrijd bezoeken, zullen op de vraag: ‘Noem eens een befaamde amateurvoetbalvereniging’, hoogstwaarschijnlijk negen van de tien keer antwoorden, IJsselmeervogels.
Dat heeft de club uit de gemeente Bunschoten-Spakenburg natuurlijk te danken aan haar overweldigend uitpuilende palmares. Geen enkele andere amateurclub in ons landje kan tippen aan de erelijst die ‘De Vogels’, zoals de club ook vaak wordt genoemd, sinds hun oprichting in 1932 bij elkaar hebben gevoetbald.
In de editie van de Nationale Voetbalgids 2019 – 2020, uitgegeven door ElfVoetbal Magazine, staan totaal opgeteld maar liefst 57 eretitels vermeld. Die lopen uiteen van kampioen in de Tweede Klasse tot en met het winnen van de Supercup.

Smetje
De meest verse titel is die van kampioen in de Derde Divisie in seizoen ’16-’17. En hoe tegenstrijdig het ook klinkt, daarmee is gelijk het enige smetje op het verder glanzende blazoen van de rooien van sportpark De Westmaat te duiden. Want in de jaargang daarvoor miste IJsselmeervogels de boot om in de hernieuwde Tweede Divisie aan de slag te gaan. De uiteindelijke twaalfde positie op de ranglijst van de Topklasse in ’15-’16 was niet voldoende om die stap te maken. Het overkwam de topploeg daarvoor nog nooit om niet mee te doen op het hoogste zaterdagniveau.
Daarom was het onze gasten er ook alles aan gelegen om die omissie direct te herstellen en dat lukte dus op zeer overtuigende wijze met voornoemd kampioenschap en daarmee de promotie naar de Tweede Divisie.


Op 20 april jl. scoorde Danny van der Meiracker (9) vanaf de elfmeterstip de 1-1. Van de zes treffers die hij nu alweer achter zijn naam heeft gezet kwamen er vier voort uit strafschoppen.
 

Fundament
Dat de buitenwacht en de meest fanatieke fans dan gelijk verwachten dat IJsselmeervogels weer een flink woordje mee zou gaan spreken is niet zo gek, gezien de rits aan hoofdprijzen in het verleden. Maar de clubleiding was zo reëel die intenties wel te onderschrijven maar dan toch wel op wat langere termijn en niet direct bij de terugkeer op de hoogste sport van de ladder. Eerst moest maar eens worden bekeken hoe alles reilt en zeilt. Want in die Tweede Divisie is en was het toch een meer dan aardige verzameling van clubs die hun sporen ook al ruimschoots hadden verdiend.
Uitermate verstandig beleid van de verantwoordelijk daar aan de boorden van het IJsselmeervogels. Niet pieken om te pieken maar langzamerhand gaan bouwen aan een team wat de ‘oude’ successen kan gaan benaderen.
De terugkeer naar de top verliep dan ook moeiteloos zonder hoge pieken en diepe dalen. Een keurige laatste plaats in het linkerrijtje was het gevolg en daarmee was tevens het fundament gelegd voor het verder uitbouwen van de prestaties die bij een club als IJsselmeervogels hoort.

Dichter naar de top
Met coach Ted Verdonkschot, als opvolger van Willem Leushuis, aan het roer van de rooie botter, werd vorig jaar aan het tweede seizoen Tweede Divisie begonnen. De geboren Haarlemmer, die als opdracht meekreeg het gat met de top van de Tweede Divisie te verkleinen, slaagde uitstekend in die missie. Door een dipje in de eindfase van de competitie kon kampioen AFC niet meer worden belaagd, maar in puntenaantal (63) eindigde de Verdonkschot brigade gelijk met runner-up Excelsior Maassluis. Alleen was het doelsaldo wat nadeliger dan dat van de Tricolores en daardoor eindigde IJsselmeervogels op de derde stek.


Sherwin Grot (22) was het goudhaantje tijdens de laatste G.V.V.V. - IJsselmeervogels. In de dying seconds deed hij zijn voormalig ploeggenoten zeer door de 3-2 binnen te wippen.

Bouwen aan nieuw succes
De volgende stap is en was om door te pakken en ‘De Vogels’ weer zo hoog mogelijk te laten vliegen. Daar werd al een begin mee gemaakt eind oktober vorig jaar toen in korte tijd niet een, niet twee, maar zelfs drie Kozakken Boys sterkhouders werden verleid om het Werkendamse rood te verruilen voor het Spakenburgse. Met verdediger Sanny Monteiro, middenvelder Gwaeron Stout en aanvaller Ahmed el Azzouti kocht IJsselmeervogels een volledige as van de concurrent. Daarnaast werd de selectie in de breedte versterkt met de talentvolle jongeren Quincy Veenhof (Bennekom) en Frenkie Overmars (SV Epe). Ja, inderdaad de zoon Ajax directeur Marc.

Pech hadden onze gasten doordat doelman Mike Grim, die overkwam van Jong Almere City FC, al in de voorbereiding zijn contract weer inleverde en bij z’n pa Fred bij RKC Waalwijk aan de slag ging. Maar dat hiaat werd opgelost door Stef Brummel van Vitesse over te nemen als back-up voor de betrouwbare vaste goalie Jaimy Schaap. Ook zag IJsselmeervogels Dylan Chiazor op het laatste moment vertrekken naar De Graafschap, maar met een groot gedeelte dezelfde spelers die vorig seizoen de al genoemde derde plek veroverden staat er absoluut een ijzersterke selectie die voorlopig uitstekend op ramkoers ligt.
Want niet alleen zijn Verdonkschot pupillen de huidige koploper, ook hebben ze pas twee puntjes laten liggen. Alleen op de eigen rode zijde van de Westmaat kon Rijnsburgse Boys IJsselmeervogels bijbenen (1-1), alle overige vijf duels werden alleszins overtuigend gewonnen. Waarbij de 5-1 winst op regerend kampioen AFC afgelopen zaterdag het meest in het oog sprong. Mede daardoor voeren Danny van der Meiracker en zijn kompaan voorop, Ahmed el Azzouti, de topscorerslijst aan met ieder een half dozijn treffers en lopen beiden dus één op één.
Maar niet alleen de doeltreffendheid valt op, ook defensief is het meer dan dik in orde bij onze tegenstander. Met zeven tegentreffers in de zes duels doet alleen Katwijk met vijf het beter.
We mogen zonder terughoudendheid dan ook stellen dat IJsselmeervogels in bloedvorm verkeerd en een zeer moeilijk af te stoppen ploeg is.

 


Underdog?
Op basis van de huidige ranglijst mag je veronderstellen dat de gastheren in deze klassieker de rol van underdog krijgen toebedeeld of wellicht zichzelf ook als zodanig beschouwen. Zo’n rol wordt nog onderstreept als gekeken wordt naar alle overkoepelende resultaten uit de voorgaande 68 competitie ontmoetingen. Want daarin waren ‘De Vogels’ 28x de sterkste en werden 20x de punten gedeeld. De snelle rekenmeesters weten dan ondertussen al dat G.V.V.V. twintig keer aan het langste eind trok. Ook qua doelsaldo staan onze gasten met 87 tegen 116 ruimschoots aan de leiding.
Wat valt daar tegenin te brengen?
Nu vooral dat G.V.V.V. in de laatste zeven thuiswedstrijden in Topklasse en Tweede Divisie vijfmaal alle punten in eigen huis kon houden. Eenmaal was er een gelijkspel en eenmaal nam IJsselmeervogels de drie punten mee naar Spakenburg. Sterker nog, vorig seizoen wist de ploeg van Niek Oosterlee zelfs alle punten af te snoepen van die van Ted Verdonkschot. In Spakenburg werd het een dik verdiende 1-2 en op de eigen vertrouwde bodem van het Panhuis stond er na negentig minuten+ 3-2 op het scorebord.
De eerlijkheid gebied te zeggen dat die winst gezien het spelbeeld veel te veel van het goede was, want in grote delen van die wedstrijd waren de gasten overheersend en hadden ze ook de pech dat het aluminium meerdere malen treffers in de weg stonden. Ex-vogel Sherwin Grot (nu DUNO) velde toen in de laatste seconden van de toegevoegde tijd met een stiftje het vonnis over zijn voormalig ploeggenoten.
Kortom de blauwe zijde van sportpark Panhuis is voor IJsselmeervogels de laatste jaren een moeilijk te nemen veste en dus is het maar de vraag of er wel sprake is van een underdog rol voor aanvoerder Wilco den Hartog en zijn kompanen.


Sam Larsson en Feyenoord werden afgelopen weekend na de 5-1 winst op FC Twente in de media figuurlijk omschreven als kameleons. Berry Powel is letterlijk een kameleon, want in zijn bestaan als profvoetballer wisselde hij maar liefst tienmaal van shirt. En sinds 2014, toen Powel zijn neusje voor de goal bij de amateurs tentoon spreidde, is het blauw van G.V.V.V. zijn vierde gedaante verwisseling.  

Kameleon
Dit soort klassiekers zijn natuurlijk de krenten in de pap voor spelers, trainers, stafleden en alle supporters van Veens blauw en Spakenburgs rood. Maar voor één man zal dit helemaal gelden, namelijk huidig G.V.V.V. speler Berry Powel. Hij zal het zelf misschien teveel eer vinden, maar de Amersfoorter kwam, zag en overwon toen hij begin februari 2017 de overstap maakte van Kozakken Boys naar de rode zijde van de Westmaat.
IJsselmeervogels was toen in de Derde Divisie op jacht naar promotie maar slaagde er tot dan toe niet in om koploper FC Lisse te belagen. In de resterende veertien duels kwamen er negentien treffers van de voet of het hoofd van Powel – driemaal een hattrick en vijf strafschoppen maakte daar deel van uit – en daarmee vervulde hij een hoofdrol en pakte IJsselmeervogels alsnog het kampioenschap en de promotie naar de Tweede Divisie.
Voor de goaltjesdief zelf zal het dus een weerzien worden met een aantal oud ploeggenoten en verdere bekenden die ‘De Vogels’ een warm hart toedragen en zal hij ook met een gelukzalig gevoel terugkijken op zijn anderhalf seizoen in het rode tricot. Maar Powel is ook prof genoeg, om als de kans daar is, geen sentimenten te vertonen en trefzeker te zijn voor zijn nieuwe team.
Alle blauwe fans hopen daarbij dat hij in de voetsporen kan treden Sherwin Grot door de winnende treffer te maken, of dat nu in de eerste of laatste minuut is, dat zal ze echt een worst zijn.


 

Jubilaris
Het deze wedstrijd ook gaat aflopen van één feestelijk moment zijn alle G.V.V.V.-ers alvast verzekerd. Want voorafgaande aan, en na afloop van deze klassieker, zal Tom Oostinjen in het zonnetje worden gezet want hij speelde in de bekerwedstrijd tegen Kozakken Boys zijn 100ste officiële duel in het blauwe G.V.V.V. tenue.
De nu 28-jarige middenvelder annex verdediger kwam als jong broekie in 2010 over van Alphense Boys naar G.V.V.V. Na twee seizoenen van ruiken en proeven en met 15 competitie- en negen bekerduels in de hoofdmacht achter zijn naam, kwam de definitieve doorbrak in 2012. In die jaargang toonde Tom zijn dynamiek en nooit aflatende ijver en werd daardoor een meer dan vaste waarde bij ons keurkorps. Zijn talent werd onderkend door Go Ahead Eagles en Oostinjen waagde de stap naar de Deventer BVO. Het werd voor beide partijen niet wat ervan elkaar verwacht werd en daarom kwam de inwoner van IJsselstein in seizoen ’14-’15 terug op het oude nest. Opnieuw toonde hij zich als sterkhouder een speelde zo goed als alle officiële duels in dat seizoen. Toen kwam de lokroep uit Spakenburg die niet weerstaan kon worden en werd Oostinjen een blauwe Spakenburger. Hij bleef die club vier seizoenen trouw, maar door gebrek aan speeltijd in de laatste periode van het vorig seizoen haalde onze technische man Rob de Boer hem over om terug te keren naar het sportpark Panhuis, en zo geschiedde het dat Oostinjen nu aan zijn vijfde seizoen bij G.V.V.V. is begonnen en daarbij dus de mijlpaal van 100 wedstrijden heeft bereikt.
Voorafgaande aan het duel zal Loek Budding van de afdeling voetbal technische zaken Tom Oostinjen een mooie ruiker als aandenken overhandigen en na afloop wordt dat in de ontvangstruimte ook op gepaste wijze gevierd door de businessclub Vallei en Rijn met de overhandiging van een gedenkbord aan dat heugelijke feit.
Ook vanaf deze plaats feliciteren wij Tom Oostinjen van harte met deze mijlpaal en hopen dat er nog zeker 100 duels bijkomen in ons mooie blauw-witte tenue.  

De wedstrijd op sportpark Panhuis begint om 14.30 uur en zal onder leiding staan van Dhr. L.E. Cantineau uit Voorburg. Hij zal langs de lijn worden bijgestaan door Dhr. R. Miedema en Dhr. J Pleijte. Vierde official is Dhr. F.E. ter Brake.

Tekst: GVVV.nl/Bas van Capelleveen

Fotografie: Dick Gijsbertsen, Orange Pictures en Website DVS ‘33