Voorbeschouwing G.V.V.V. – Koninklijke HFC

11 december 2019

Net als vorig jaar ontmoet ons keurkorps in de laatste competitiewedstrijd voordat de winterstop ingaat, het uitstekend presterende Koninklijke HFC. Toen moest G.V.V.V. op bezoek bij de Haarlemmers en verloor het kansloos met 4-0. Nu is G.V.V.V. gastheer voor de ploeg van trainer Gertjan Tamerus en is dat duel een generale repetitie voor de absolute apotheose van dit kalenderjaar, namelijk de TOTO KNVB Beker ontmoeting tegen PSV op woensdagavond 18 december.

Klassiek

Waar de ploeg van coach Niek Oosterlee afgelopen zaterdag een helaas met 4-2 verloren klassieker speelde tegen Kozakken Boys kan die kwalificatie nu weer worden gebruikt. Niet in de zin van de wedstrijd, want het wordt pas de zevende onderlinge confrontatie tussen de Veenendalers en Haarlemmers in competitieverband, maar hier is klassiek van toepassing op onze gasten.
De betekenis van dat woord in deze constructie is: Iets uit het verleden dat een alom bekend en een uniek symbool of icoon geworden is.

Bekend
Iedere voetballiefhebber met historisch besef weet dat de bakermat van ons zo geliefde spelletje in Haarlem lag. Preciezer gezegd, opponent de Haarlemsche Football Club, was de eerste, en met haar nu 140-jarig bestaan, nog steeds de oudste voetbalvereniging van Nederland.
Bekend werden ze al door aan het einde van de negentiende- en begin twintigste eeuw 3x Nederlands landskampioen te worden en ook 3x de Holdertbeker – de voorloper van de KNVB Beker – te winnen. Maar er zullen nog zeer weinig mensen in leven zijn die daar een herinnering aan hebben. Wel natuurlijk aan de traditionele nieuwsjaarswedstrijd tegen de ex-internationals, die in 1923 haar eerste uitvoering kende, en die later ook diverse keren live op de kijkbuis werd uitgezonden. Logischerwijs volgden er na voornoemde glorieperiode nog wel meer kampioenschappen en ook degradaties, maar die werden uitsluitend behaald in de lagere regionen.


Op deze prachtige nostalgische foto uit 1904 ziet u HFC, toen nog niet Koninklijk, als winnaar van de Holdertbeker.

Symbool
Om uit te groeien tot symbool of icoon van het amateurvoetbal had de Haarlemsche Football Club, die bij het 80-jarig bestaan het predicaat Koninklijk kreeg toebedeeld, een veel langere tijd nodig.
Pas in 2011 werd de zondag hoofdklasse bereikt, het toen één na hoogste amateurniveau. Het debuut daarin was moeizaam maar via de nacompetitie werd het vege lijf gered en kreeg de ‘traditionsverein’ de smaak meer dan te pakken.
Dat leverde in 2014 het kampioenschap op en daarmee promotie naar de zondag topklasse. Ook daarin voelde HFC zich als een vis in het water en via een zesde en derde positie op de ranglijst werd de hernieuwde Tweede Divisie 2016 ook een makkelijke prooi voor de wit-blauwe formatie.

Stappen voorwaarts
Op die amateurladder maken onze gasten van zaterdag steeds mooie stappen voorwaarts. Debuterend met een dertiende plek, kreeg dat een ’17-’18 een vervolg als aanvoerder van het zogenaamde rechterrijtje. En vorig seizoen verraste de nieuwbakken coach Gertjan Tamerus samen met zijn team – waarvan hij zelf als speler deel uitmaakte bij de diverse stappen omhoog – en als opvolger van de gepokt en gemazzelde Ted Verdonkschot, vriend en vijand door het behalen van een vierde stek in de eindrangschikking.
Daar was niets gestolen of geflatteerd aan. Een prachtige serie van twaalf ongeslagen wedstrijden, die liep van eind oktober 2018 tot en met half februari dit jaar, stuwde HFC op in de vaart der voetbalvolkeren met een derde plek als hoogste notering. Dat hoge niveau kon net niet worden vastgehouden, maar ongetwijfeld zal de debuterende coach, zijn pupillen en de gehele achterban daar geen traan om hebben gelaten. Die vierde positie was en is een prestatie van formaat en blijkt nu ook geen incident te zijn geweest.

Mooie cijfers
Hoewel die zeer fraaie serie van vorig seizoen net geen vervolg kreeg, in de afgelopen twaalf wedstrijden, HFC verloor ruim een maand geleden slechts alleen van De Treffers (4-1), is het behaalde aantal punten uit dat dozijn wedstrijden er toch nog steeds eentje meer dan vorig seizoen. Toen 26, nu 27 punten. De meest fraaie winst uit dat rijtje is die op sportpark De Westmaat waar mede titelkandidaat IJsselmeervogels met 1-5 op de broek kreeg.
Het is natuurlijk fictief, maar een ranglijst opgemaakt over die periode zit er als volgt uit, met daaronder het staafdiagram hoe de in totaal nu behaalde 30 punten werden veroverd.


 

Bescheiden
Het zal dan ook met een oogopslag duidelijk zijn dat de pupillen van Gertjan Tamerus in een blakende vorm verkeren en hoogstwaarschijnlijk met heel veel vertrouwen naar het sportpark Panhuis zullen afreizen. Maar ondanks de voorlopig prachtige prestaties heeft de ploeg, i.c. de trainer, geen enkele moeite om zich niet te vereenzelvigen met de ‘bescheiden’ Nederlandstalige top 10-hit uit het begin van de jaren tachtig van Peter Blanker, met als refrein:

't is moeilijk bescheiden te blijven
Wanneer je zo goed bent als ik
Zo stoer, zo charmant en zo aardig
Dat zie je in één ogenblik
Ik denk als ik kijk in de spiegel
Daar staat een geweldige vent
't is moeilijk bescheiden te blijven
Voor een kerel met zoveel talent (jaja)
 

Dit bleek uit een deel van onderstaand interview met Tamerus gepubliceerd op 25 november jl. op de website www.tweededivisie.nl

Tamerus blijft bescheiden, handhaving is het doel

Voor Gertjan Tamerus was het een mooi voetbalweekeinde. Hij zag zijn Koninklijke HFC met 1-5 winnen van IJsselmeervogels en zo de koppositie in de Tweede Divisie overnemen. Toch blijft de trainer bescheiden over de rol die de Haarlemmers gaan spelen in de titelrace. "Het is niet reëel om nu te zeggen dat we mee gaan doen.”

Het besef dat de koppositie op het spel stond, speelde volgens Tamerus een kleine rol in aanloop naar de topper tegen IJsselmeervogels. "Tegen De Treffers konden we de koppositie ook al pakken en daarbij een grote stap zetten naar de periodetitel. Toen lukte het niet. Nu heeft het een rolletje gespeeld, maar een uitwedstrijd tegen IJsselmeervogels maakt sowieso dat de ploeg supergemotiveerd is. Dat zijn we eigenlijk altijd wel, want we weten dat dat tegen elke tegenstander moet om een kans te maken.”

De omstandigheden waarin Koninklijke HFC het opnam tegen IJsselmeervogels waren niet ongunstig. "Vorige week won die club, maar daarvoor waren de resultaten minder. Daar kwam het nieuws bij dat de trainer wegging en het gedoe met Gwaeron Stout, die zijn aanvoerdersband kwijtraakte en misschien vertrekt naar zijn oude club. Dat zou ervoor kunnen zorgen dat zo’n team wat eerder knakt. In de tweede helft gebeurde dat. Dat hebben we goed voor elkaar gekregen.”

Handhaving
Ondanks de eerste plek blijft Tamerus bescheiden als het gaat over de rest van het seizoen. Volgens de trainer kan niet van HFC worden verwacht dat de club om het kampioenschap speelt. "We hebben nu zeven van de laatste acht wedstrijden gewonnen. Zo’n serie is ongekend voor HFC. Het is niet vanzelfsprekend dat we dat doorzetten. Ik weet niet of we om het kampioenschap mee gaan doen. Het is nog heel vroeg. Er kan nog veel gebeuren en we hebben niet de breedste selectie van de Tweede Divisie. We koesteren gewoon wat we nu hebben en dan zien we wel.”

 

"Er is wel een vooraf uitgesproken doelstelling”, vervolgt Tamerus. "We willen ons handhaven in de Tweede Divisie. Dat blijft nog steeds de eerste doelstelling. Misschien zit het in mijn persoonlijkheid dat ik niet snel roep dat we voor de titel moeten gaan. Het komt ook omdat ik hier nu acht jaar werkzaam ben en anders heb gekend. We spelen nog maar kort op het hoogste niveau en lopen qua budget ver achter op andere clubs. We zijn niet gewend om te staan waar we nu staan, dus het zou een heel grote stap zijn om te roepen dat we nu wel even meedoen om het kampioenschap.”
 

Een dergelijke uitspraak deed Khalid Tadmine een maand geleden wel. "Als het aan mij ligt, gaan we voor het kampioenschap”, zei de spits voor de camera na de 3-6 overwinning op Jong FC Volendam. "Daar hebben we in de groep over gesproken”, aldus Tamerus. "Ik was benieuwd waarom hij dat zei. Ik vind het mooi dat spelers ambitieus zijn en het hoogste willen bereiken. Dat wil ik als trainer ook, maar ik ben dan wel de persoon die moet zeggen: “Prima als jullie dat willen, maar dan moet je er ook naar handelen.”


Soufiane Laghmouchi, hier aan de bal, zorgde op 6 april jl. voor de openingstreffer tegen Kon. HFC. Afgelopen zaterdag kende de vleugelaanvaller een goede invalbeurt in het duel tegen Kozakken Boys en maakte hij de aansluitingstreffer. In Haarlem in seizoen '17-'18 was Laghmouchi de enige van de 22 acteurs die tweemaal het net wist te vinden en derhalve zijn ploeg de 0-2 winst schonk.


Op en af …
Zo’n opgaande lijn als die van Kon. HFC kan G.V.V.V. helaas niet overleggen. Niet in de voorgaande drie seizoenen Tweede Divisie, noch in de huidige jaargang. Nee, het is bij de Veense blauwhemden op en af, of zo u wilt een golfbeweging die maar niet goed glad te strijken is.
Een tiende plaats in de eindrangschikking in het debuutseizoen ’16-‘17 kreeg nog wel een aardig vervolg toen Niek Oosterlee in het seizoen daarop zijn coachdebuut maakte in Veenendaal. Onder leiding van de Alphense coach werden zeven punten meer behaald (54 tegenover 47) en dat was voldoende voor plek zes op de ranglijst. Maar een evenaring, of uiteraard nog liever progressie, kon vorig seizoen niet worden voortgezet. De binnengehaalde 49 wedstrijdpunten waren in jaargang ’18-‘19 opnieuw goed voor een tiende plaats.

… maar toch ook stabiel
En nu bijna halverwege dit seizoen staan aanvoerder Wilco den Hartog en zijn kompanen wederom op die plek. Helaas vertekent zich dat ietwat door de vooruit gespeelde wedstrijd tegen het bijna jubilerende AFC, maar als we dat even buiten beschouwing laten, zou je ook gewoon kunnen constateren dat ondanks de pieken en de dalen in de prestaties de gemiddelde lijn redelijk stabiel is. In de tot nu toe 16 gespeelde duels waren viermaal plek negen de hoogste rangschikkingen en tweemaal positie dertien de laagste.
Al met al concluderend zou je dus ook kunnen zeggen dat de prestatiecurve door de bank genomen een plek zo rond de tien rechtvaardigt.

Iets meer keuze
Vorig seizoen sloot G.V.V.V. de helft van de competitie af met 24 punten uit 17 duels. Datzelfde zou nu ook kunnen gebeuren, maar dan is winst op de bezoekers noodzakelijk. Is dat een gemakkelijke opgave? Nee, zeker niet want de Haarlemmers hebben de op twee na meest scorende aanval, en de op drie na minst gepasseerde defensie en staan niet voor niets als derde gepositioneerd op de ranglijst.
Is dat dan onmogelijk? Nee ook niet, want dat bewees G.V.V.V. op 6 april jl in eigen huis. Toen namen ze sportieve revanche op de kansloze 4-0 nederlaag eerder in dat seizoen in Haarlem. Hoewel de uitslag van 3-2 anders doet vermoeden was de thuisploeg toen in grote delen van de wedstrijd bovenliggend en mocht dan ook de meeste aanspraak maken op de terechte winst.
Met welke elf basisspelers een gooi zal worden gedaan naar een mogelijke herhaling van die overwinning is uiteraard aan de technische staf. Maar met de terugkeer, vorige week zaterdag, van de langdurig geblesseerde Tom Oostinjen en Philip Ties is de ‘keuzestress’ voor de staf gelukkig weer iets groter geworden. En wellicht zien we ook goaltjesdief Berry Powel weer terugkeren van een hamstringblessure. Want dat doelpunten noodzakelijk zijn om een kans op winst te maken is hetzelfde als een hele grote open deur intrappen.        

G.V.V.V. – Koninklijke HFC begint om 14.30 uur op het sportpark Panhuis en zal onder leiding staan van scheidsrechter Dhr. N.B. Smit (Huizen), die langs de lijnen zal worden geassisteerd door Dhr. Y.L. Weterings en Dhr. R. Kunst. Vierde official is Dhr. B.H. Huizinga.

Tekst: Bas van Capelleveen
Fotografie: Dick Gijsbertsen & totoknvbbeker.nl
Statistieken: Ltrack