Voorbeschouwing G.V.V.V. – v.v. Noordwijk

23 oktober 2019

Na de vooruit geschoven thuiswedstrijd tegen AFC is G.V.V.V. komende zaterdagmiddag opnieuw gastheer op het eigen sportpark Panhuis. De tegenstander is dan vv Noordwijk, samen met Jong Volendam, Quick Boys en A.S.W.H., een van de vier echte debutanten in deze Tweede Divisie. En samen met Quick Boys, Katwijk en Rijnsburgse Boys vertegenwoordigd vv Noordwijk de befaamde Duin- en Bollenstreek, waar het hoogste zaterdagamateurvoetbal al decennia lang een hoge vlucht had, en nog steeds heeft.

Naam en faam

Hoewel dus debutant in deze Divisie is Noordwijk een voetbalvereniging die haar sporen al meer dan ruimschoots verdient heeft en naam en faam heeft gemaakt op het hoogste amateurniveau.
Het bewijs daarvoor leveren is niet zo heel moeilijk. Want de in 1933 opgerichte voetbalclub behoort samen met IJsselmeervogels, Quick Boys en Spakenburg tot de vier elite verenigingen die sinds de invoering van de Eerste Klasse (’70-’71) tot en met het begin van de Topklasse (’10-’11) daarin altijd onafgebroken vertegenwoordigd zijn geweest.
Kortom maar liefst veertig seizoenen lang sprak vv Noordwijk haar niet geringe woordje mee op de hoogste sport van de amateurvoetballadder. In de periode veroverden de Duinwetering bewoners zeven afdelingstitels, waren ze ook tweemaal de allerbesten van het zaterdagvoetbal en eenzelfde aantal zelfs algeheel amateur kampioen van Nederland.

Onderlinge verhoudingen
Als je daar dan ook nog bij optelt dat vv Noordwijk gedurende de zestiger jaren van de vorige eeuw ook al negen jaargangen in de Tweede Klasse speelde, toen het hoogste zaterdagamateurniveau, en daarin ook al driemaal het beste jongentje van de klas was, dan ontstaat in totaal een palmares om U tegen te zeggen die in die bijna halve eeuw is verzameld.
Uit die tijd stammen ook de allereerste ontmoetingen tussen de Veenendalers en de Noordwijkers. Van 1963 t/m 1965 waren de roodwitten en de blauwwitten twee seizoenen lang competitiegenoten van elkaar. Die geschiedenis herhaalde zich later in de Eerste- en in de Topklasse, waardoor de teller van de onderlinge ontmoetingen op een totaal van 22 staat.
Om daar maar gelijk bij aan te haken staat hieronder hoe de onderlinge verdeling was.
Waarbij moet worden opgemerkt dat het oude punten systeem – twee voor een overwinning t/m seizoen ’95-’96 – voor die desbetreffende wedstrijden is gehandhaafd.



Omissie goed gemaakt
Met die hierboven geschetste overweldigende erelijst, de continuïteit die de voetbalclub in al die jaren vertoonde, en het feit dat Noordwijk veelal in het zogenaamde linkerrijtje eindigde, was het voor zowel vriend en vijand zeer verwonderlijk dat het de club niet lukte om direct vertegenwoordigd te zijn toen de Topklasse in 2010 haar intrede deed. Waar het G.V.V.V. via de play-offs net niet lukte, waren onze gasten met een zevende positie direct kansloos.
Maar beide ploegen maakten in het seizoen daarna direct die omissie goed.
De thuisploeg deed dat door een overtuigend kampioenschap in de Hoofdklasse B terwijl Noordwijk daar een barrageduel voor nodig had in de Hoofdklasse A. Samen met streekgenoot Quick Boys eindigden ze met 58 verzamelde punten op plek één. De Kattukkers hadden weliswaar een beter doelsaldo, maar dat telde toen niet en dus was er een beslissingsduel nodig.
Het lot bepaalde dat Noordwijk het thuisvoordeel had en dus omzoomden zo’n 7000 toeschouwers het ‘oude’ sportpark Duinwetering, want dat heeft ondertussen een enorme metamorfose ondergaan. Het werd een duel op het scherpst van de snede wat na negentig minuten nog steeds geen doelpunten had opgeleverd. Aan bijna het einde van de verlenging was het Stefan Mertens die de Noordwijkers in extase bracht door de 1-0 binnen te tikken en daarmee zijn ploeg naar de Topklasse bracht.


Zo ziet het vernieuwde sportpark Duinwetering eruit.

Recessie
Zowel Noordwijk als G.V.V.V. debuteerden dus in jaargang ’11-’12 op dat vernieuwde amateurpodium. Beide vlaggenschepen lieten zich van hun beste kant zien en eindigen op de respectievelijke vierde en vijfde plek op de ranglijst. Een knappe prestatie van de nieuwelingen op die trede hoger.
Maar waar de gastheren van zaterdag de lijn omhoog doortrokken en in ’12-’13 de ‘bronzen medaille’ veroverden, moesten de badplaatsbewoners toen genoegen nemen met een negende plek en bleek dit, achteraf gezien, het begin van een recessie.
Wel was het zo dat de pupillen van toenmalig trainer Robbert de Ruiter (nu FC Lisse) alle vier de onderlinge duels in hun voordeel wisten te beslechten. Op het Panhuis werd het respectievelijk 0-2 en 1-3, en op de eigen thuishaven Duinwetering stond er toen 4-1 en 2-0 op het scorebord.

Die neerwaartse spiraal konden de rood-witten niet ombuigen. Want in hun derde seizoen topklasse slaagden toenmalig aanvoerder en huidig assistent-trainer Marcel Akerboom c.s. er niet in om uit de gevaarlijke zone weg te blijven. De dertiende plek was gedurende die jaargang het hoogst haalbare. Dat was wel genoeg om directe degradatie te ontlopen, maar niet om de p/d plekken te ontstijgen. In een krankzinnig tweeluik tegen de amateurs Ajax ging Noordwijk uiteindelijk op doelsaldo kopje onder.
Niemand met hart voor onze gasten had na 27 mei 2014 nog enige hoop op klassenbehoud toen zij op sportpark De Toekomst in de hoofdstad met 6-1 klop kregen, mede door een rode kaart na ruim een half uur, en een tweede na dik een uur spelen.
Maar de ploeg rechtte vier dagen later in eigen huis de rug en stond met nog een kwartier te spelen met 5-1 voor en Ajax wankelde aan alle kanten. Helaas voor Noordwijk werd een eigen doelpunt in de slotseconden van Brayen Bröcker, nu nog steeds sterkhouder in het team, hen fataal. De uiteindelijke 6-2 score die in blessuretijd tot stand kwam, was louter en alleen voor de statistieken en dus moest Noordwijk afscheid nemen van de Topklasse.

Pas op de plaats
Het duurde even voordat de Duinwetering bewoners de splinters bij elkaar hadden geveegd en waar coach Robbert de Ruiter plaats had gemaakt voor Oscar van Alkemade. Die op zijn beurt, vanwege opnieuw magere resultaten, Dogan Corneille (nu Excelsior Maassluis) in begin november 2014 het stokje zag overnemen. Met deze nieuwe roerganger werd in ’14-’15 een middenmoot positie bereikt. Maar de geboren Limburger slaagde er daarna toch in om met zijn selectie weer een flinke rol van betekenis te spelen. In twee jaar tijds eindigde Noordwijk als tweede en derde en waren er ook twee periodetitels. Maar die deeltitels brachten geen soelaas in de weg omhoog, want tweemaal was de nacompetitie het grote struikelblok en moest er dus pas op de plaats worden gemaakt.

Buitengewoon formaat
De aanstelling van Kees Zethof aan het beging van jaargang ’17-’18, een trainer die in de Duin- en Bollenstreek zijn sporen al had verdiend, en ook al eerder hoofd jeugdtrainer was bij Noordwijk, bleek, samen natuurlijk met een uitgebalanceerde selectie, de missing link. Want onder zijn nuchtere en realistische bewind werd de ‘sleeping giant’ volledig wakker geschud.
Het kampioenschap van Zethof’s manschappen in z’n debuut seizoen in de Hoofdklasse zou je nog in het rijtje kunnen scharen van niet geheel onverwacht, gezien de reputatie die in de voorgaande seizoenen waren behaald. Maar dan als debutant in de Derde Divisie deze gelijk geheel naar je hand zetten is een prestatie van buitengewoon formaat. In speelronde zes pakten captain Emiel Wendt c.s. de koppositie en stonden die niet meer af, ondanks het aandringen van andere gevestigde orde ploegen zoals regiogenoot Quick Boys en DVS ’33. Met slechts vier nederlagen in 34 duels, en in totaal 80 behaalde punten, werd Noordwijk meer dan overtuigend kampioen en is de gerenommeerde club weer terug van (even) weggeweest.

Kalmte en stabiliteit
Met een grotendeels intact gebleven keurkorps die verantwoordelijk waren voor de prachtige successen, aangevuld met een elftal nieuwe aanwinsten, voornamelijk voor de breedte en op verjonging gericht in de nabije toekomst, begon Noordwijk prima aan deze nieuwe uitdaging in de Tweede Divisie.
In de eerste vijf duels bleef men ongeslagen – 3x winst en 2x gelijk – maar in de afgelopen drie wedstrijden waren Kozakken Boys, Spakenburg en de oude trainer Dogan Corneille met zijn Excelsior M. te sterk, waardoor de Noordwijkse voetballers vanuit de subtop naar de brede middenmoot kukelden. Absoluut geen reden voor paniek voor coach Zethof en zijn manschappen, want kalmte bewaren en stabiliteit creëren is het credo van de club en coach en er is nog een zeer lange weg te gaan. De oefenmeester weigerde zich ook uit te spreken waar zijn ploeg mogelijk zou kunnen eindigen.
“Doelstellingen formuleren voorafgaand aan een seizoen voelt als een 1-aprilgrap. Het heeft voor mij geen waarde. We hebben veel vertrouwen in de spelersgroep en ik proef dat ze veel honger hebben om het te laten zien op het hoogste amateurniveau”, zo liet hij optekenen in de presentatiegids.
Kortom Noordwijk leeft simpelweg van wedstrijd naar wedstrijd, maar zal absoluut naar Veenendaal komen om er opnieuw het beste van te maken en de vieze smaak van de nederlagen uit te wissen. Daarbij is winst uiteraard het beste medicijn.


Dennis van Meegdenburg (l.) scoorde tijdens de laatste G.V.V.V. – Noordwijk de late gelijkmaker 2-2. Komende zaterdag kan hij alleen verbaal zijn bijdrage leveren als assistent-trainer vanaf de bank. Wilco den Hartog (m.) en Taoufik Adnane zijn nog steeds trouwe dienaars bij de hoofdmacht van G.V.V.V.

Middenmoter
In het seizoen dat vv Noordwijk voor het eerst struikelde, na bijna een halve eeuw voetballen op het hoogste amateurniveau, zette G.V.V.V. juist haar beste prestatie neer van het laatste decennium in dat voetbalwalhalla. Want samen met Spakenburg eindigde onze favorieten toen bovenaan de ranglijst, waarbij dus helaas het doelsaldo geen doorslaggevende factor was, want dat was wel in het voordeel van de Panhuisbewoners. Het beslissingsduel tegen die andere blauwen in Volendam ging jammerlijk genoeg verloren en daarom bleef uiteindelijk een runner-up positie over. Die prestatie hebben de Veense blauwhemden daarna niet meer kunnen benaderen, maar ook van gevaar is nauwelijks tot geen sprake geweest.
Daarmee was G.V.V.V. een toonbeeld van stabiliteit zonder uitschieters naar boven, noch naar onder. En ook nu heeft het er alle schijn van dat het weer zo’n seizoen gaat worden, met ups en downs die uiteindelijk elkaar evenwicht houden waardoor een plaats ergens in de grote middenmoot het eindresultaat zal zijn.
Maar goed dit is tamelijk ver vooruitlopen op de zaken terwijl er nauwelijks een kwart van de competitie is gespeeld en daarbij is de wens de vader van de gedachte bij uw scribent. En is dat wellicht ook wel geldig bij vele ander supporters van de Veense blauwkousen.

 

 


Ware gezicht
Het keurkorps van trainer Oosterlee, waarvan velen het klappen van de zweep op dit niveau alle jarenlang kennen, toont met een zekere regelmaat twee gezichten. Afgelopen zaterdag was daar tegen de huidige kampioen AFC (1-3) weer eens sprake van. In de eerste helft was de thuisploeg een speeltje voor de kat en bood nauwelijks weerstand om te ontsnappen uit de klauwen. In het tweede bedrijf rukten ze zich los uit de omstrengeling en werd het weer een wat meer gelijkwaardiger strijd, die helaas geen definitieve ontsnappingsroute opleverde.
Om tastbaar resultaat te kunnen boeken zal G.V.V.V. haar ware gezicht gedurende negentig minuten moeten laten zien, want anders ga je echt de bietenbrug op in deze Tweede Divisie.

Hoe de verhoudingen nu liggen tussen de beide kemphanen is moeilijk in te schatten omdat het bijna zes jaar geleden is dat laatste G.V.V.V. – Noordwijk is gespeeld. Deze vond plaats op 14 december 2013 en die eindigde onbeslist in 2-2. Daarmee mocht de thuisploeg het meest tevreden zijn want pas drie minuten voor tijd scoorde de huidige assistent-trainer Dennis van Meegdenburg de gelijkmaker en dat was gezien de veldverhoudingen ook nog eens onverdiend. Gestolen punten tellen ook, was toen de kop boven het wedstrijdverslag op deze website.
In die wedstrijd waren Taoufik Adnane, Wilco den Hartog, Johan Jansen en Martin van Eck (nu geblesseerd) basisspelers. Aan hen en hun andere ploeggenoten de taak om minimaal eenzelfde resultaat te boeken. Of nog beter eindelijk eens in eigen huis drie punten te gaan pakken en daarmee verder aan te schurken tegen de middenmoot.

De wedstrijd op sportpark Panhuis begint om 14.30 uur en zal onder leiding staan van Dhr. S. de Brito Roque uit Capelle aan den IJssel. Hij zal langs de lijn worden bijgestaan door Dhr. R. Westenberg en Dhr. J.B. van Dijk. Vierde official: Dhr. J. Besselsen.

Tekst: Bas van Capelleveen
Foto's: Dick Gijsbertsen en website vv Noordwijk