Voorbeschouwing s.v. T.E.C. – G.V.V.V.

13 november 2019

Op de avond dat Oranje het op Windsor Park in Belfast gaat opnemen tegen Noord Ierland, komt ons vlaggenschip ook een oranjegehemde tegenstander tegen. En waar iedere rechtgeaarde Veense blauwe uiteraard hoopt op kwalificatie voor het EK van Oranje, zal die kleur op sportpark De Lok in Tiel niet de favoriete zijn. Nee, dan hopen zij natuurlijk dat blauw de boventoon zal gaan voeren en gastheer s.v. T.E.C. puntloos kan worden achter gelaten.

Sportvereniging Tielse Eendracht Combinatie, in 1924 ontstaan door het samengaan van Tiel en Amical Tiel, deed vorig seizoen iets wat weinig clubs over het algemeen lukt. Namelijk direct na een degradatie weer terugkeren op het niveau waar je vandaan komt, in dit geval de Tweede Divisie. Een prestatie van formaat, al kwam daar ook wel enig fortuin bij kijken.
Niet op sportief vlak, want heel lang hielden de Tielenaren de uiteindelijke kampioen van de zondag Derde Divisie, Jong Volendam, bij. Slechts één punt was het verschil in het voordeel van de wijdbroeken.
Maar doordat Vitesse haar beloftenteam terugtrok en Jong Volendam die plaats in nam was het vice kampioenschap voldoende, om zonder het spelen van nacompetitie wedstrijden, weer als herintreder terug te keren op de derde sport van de vaderlandse voetballadder. Een plaats die de Tielse club ook al twee jaargangen daarvoor had ingenomen.

Als een raket …
Als een raket de hoogte in, zo kun de je prestaties die de voetballers uit de stad van Flipje boekten in de laatste jaren, zonder overdrijven omschrijven.
Begin mei 2015 werd de kroon op het werk gezet door voor de eerste keer in haar bestaan het walhalla van het zondagvoetbal te bereiken, via een kampioenschap. Eerder, toen de hoofdklasse nog het hoogste niveau was, speelde T.E.C. ook al eens twee seizoenen daarin (van 2002 t/m 2004), maar toen geschiedde dat via de nacompetitie.

Het is dan ook bewonderingswaardig en superknap dat de Tielse voetbalformatie vanaf 2010, toen zij nog uitkwamen in de zondag derde klasse, via drie kampioenschappen, en eenmaal de nacompetitie, de topklasse bereikte.
Maar daarmee was het sprookje in het Betuwe stadje nog niet voltooid, want als echte debutant bleef men in ’15-‘16 in de topklasse heel lang in het spoor van streekgenoot en uiteindelijke kampioen FC Lienden. Met slechts 1 punt verschil moest de titel uiteindelijk aan deze rivaal worden gelaten. Maar daarover werd zeker niet getreurd door allen die T.E.C. lief hebben, want door die eclatante tweede plek volgde opnieuw een promotie, nu naar de spiksplinternieuwe Tweede Divisie. Een supersnelle opmars die vast en zeker goudomrand in de annalen van de club geschreven staan. 


Wilmilio Vink (22) was driemaal trefzeker tegen G.V.V.V. Twee maakte hij er in de met 4-2 gewonnen wedstrijd in '16-'17 en ook zorgde de middenvelder voor de eretreffer bij het 1-2 verlies in het jaar daarop.

Terugval
Het debuut in de heringevoerde Tweede Divisie werd in eerste instantie een flinke struikelpartij, want voordat de winterstop inviel vond s.v. T.E.C. zich terug op een rechtstreekse degradatieplaats. Actie was nodig.
Letterlijk gebeurde dat door het aantrekken, in het toegestane tussentijdse transferwindow, van een vijftal spelers. Migiel Zeller, Gianluca Maria, Josemar Makiavala, Daan Disveld en Barry Maguire waren de namen die naar sportpark De Lok kwamen.
Het bleek een gouden greep, want na het kerstreces ging het crescendo en werden uit de resterende 16 wedstrijden maar liefst 29 punten gepakt, met als gevolg een uiteindelijke twaalfde positie op de ranglijst, bijna nog een periodetitel, en ruim boven de gevaarlijke zone.

Helaas voor alles wat T.E.C. lief heeft herhaalde de geschiedenis zich in ’17-’18. Opnieuw stond men voor het ingaan van de winterstop op een rechtstreekse degradatieplaats en daarom werd ook weer het voorgaande recept uit de kast getrokken.
Opnieuw kwamen er tussentijds vijf nieuwelingen naar sportpark De Lok. Jordi van Kerkhof (TuRu 1880 Dusseldorf), Vinnie Vermeer (NAC Breda), Nicky Kuiper (FC Eindhoven), Thijs Hofwegen (Jong FC Twente) en de voormalig G.V.V.V.-er Sherwin Grot (IJsselmeervogels) werden gehuurd of ingelijfd.
Deze noodgreep leverde wel wat meer punten op, en was voldoende om direct afdalen te voorkomen, maar niet om de nacompetitie te ontlopen. En daarin ging het in ronde twee mis. Eerst werd Jong Volendam nog wel tweemaal aan de zegekar gebonden, maar in de finale tegen Scheveningen gingen de Betuwenaren in de ‘dying seconds’ de bietenbrug op. De met 2-0 verloren uitwedstrijd op Houtrust werd in Tiel voor de rust al goedgemaakt door goals van Vinnie Vermeer en de ons zeer bekende Sherwin Grot. Maar in de tweede minuut van de toegevoegde tijd bezorgde Leroy Resodihardjo met zijn doelpunt de ploeg van trainer Frits van den Berk een enorme domper en was het doek gevallen voor s.v. T.E.C.

Duiventil en honkvast
Maar zoals reeds geconstateerd in de inleiding was de degradatie absoluut geen reden om bij de pakken neer te gaan zitten. Nee sterker nog, de vurige ambitie laaide extra op om z.s.m. weer terug te keren en dat lukte dus met succes. Ondanks of dankzij de duiventil die de selectie van s.v. T.E.C. in de laatste jaren is.
Want van de hierboven genoemde tussentijdse aankopen zijn alleen nog Daan Disveld en Migiel Zeller over. Maar naast acht nieuwkomers, en evenzovele vertrekkers, aan het begin van dit seizoen, zijn er toch ook vijf spelers die honkvast zijn en de club al een aantal seizoenen trouw zijn gebleven. Matthijs van Gessel is met 8 seizoenen recordhouder, maar ook Gregory Viereck (7), Bart Westerlaken (5), Obi Onyeike en Wilmilio Vink ieder 4, behoren daartoe.
Doelman Jan Schimmel keerde halverwege vorig seizoen, door de problemen bij FC Lienden, na drieënhalf jaar op sportpark De Abdijhof, terug op het oude nest waar hij in 2010 ook zijn loopbaan was begonnen. In zijn voetsporen kwam ook aanvaller Nick Hak mee en die heeft zich ondertussen ontpopt als vaste waarde bij de oranjehemden.

Nieuwe roerganger
Als architecten van de opmars en terugkeer staan Eric Speelziek, Hanky Leatemia en Frits van den Berk te boek, met uiteraard op de achtergrond Gery Vink. De huidig assistent-trainer van Willem II, die gepokt en gemazzeld is in het ons geliefde spelletje, is al diverse jaren betrokken bij de club en vervuld als het schema het toelaat ook de rol van assistent. En ongetwijfeld zal vader Vink, wat dat is hij van speler Wilmilio, ook een vinger is de pap hebben gehad toen trainer Van den Berk een stapje terug deed en als teammanager ging fungeren, bij diens opvolging.

De keuze viel op Arjan van der Laan voormalig profspeler van Sparta, FC Twente, ADO en FC Dordrecht. De deze week 50 jaar geworden Van der Laan begon zijn trainersloopbaan bij dezelfde club als waar ook zijn profbestaan begon, namelijk Sparta. Daar was hij jeugd- assistent en ad-interim hoofdtrainer. Zijn volgende klus was de jeugd- en het beloftentrainer bij FC Utrecht, waarna hij FC Lisse onder z’n hoede nam. Die periode duurde maar een kleine zes weken omdat Van der Laan toen de aanbieding kreeg om de Oranje Leeuwinnen te gaan coachen, een kans die hij niet kon laten lopen. In december 2016 kwam daar een einde aan.
En na een aantal jaren van retraite deed s.v. T.E.C. een niet tevergeefs beroep op zijn trainerskwaliteiten en dus is de voormalig bijna 300-voudig Ere- en Eerste Divisie speler sinds afgelopen juli de nieuwe roerganger op sportpark De Lok.


Matthijs van Gessel (18) de meest honkvaste T.E.C.-er. Voor hem Robin Mulder, die net als Vink ook driemaal scoorde in de onderlinge duels. Tweemaal in de met 4-2 verloren wedstrijd en eenmaal bij de 1-2 winst.

Bescheiden
,,We moeten bescheiden zijn. De Tweede Divisie is een erg mooie competitie en wij willen ons op een realistische manier meten. Proberen te overleven en handhaven tussen al die grote amateurclubs. Na een wedstrijd of zes zal het krachtsverschil in de Tweede Divisie wel duidelijk worden. Kijken we dan wel weer waar we staan”, aldus quote Van der Laan tegenover dagblad De Gelderlander begin augustus.
Die bescheidenheid en realistische blik wordt voorlopig bewaarheid, want de Betuwenaren staan momenteel exact boven de gevaarlijk streep en als ze dat vol weten te houden is de doelstelling behaald. Maar uiteraard is het streven van iedere rechtgeaarde sportman altijd gericht op verder dan die stip op de horizon en dus zullen de pupillen van Van der Laan zich heel graag omhoog willen worstelen. Waarbij een thuiszege op de Veense blauwen lekker zou kunnen helpen omdat dan de beide kemphanen in punten gelijk komen, maar G.V.V.V. daar een wedstrijd meer voor nodig had.
Kansloos is dat zeker niet, want we weten dat iedereen van iedereen kan winnen, en bovendien leden onze gastheren op eigen vertrouwende bodem pas één nederlaag in vijf wedstrijden (de overige eindigden in 2x winst en 2x gelijk).

Stokpaardje
Daarbij aanhakend moet toch ook weer het stokpaardje bereden worden v.w.b. de statistieken van G.V.V.V. Vorige week was de vraag was of de Veense blauwhemden de eerste thuisoverwinning zouden boeken, of dat ASWH haar eerste punten buitenshuis zou gaan veroveren. Het eerste werd gelukkig voor de gehele blauwe familie waar.
Diezelfde vraag komt nu opnieuw naar boven v.w.b. de uitwedstrijden. Want juist daarin presteerde de Oosterlee equipe een stuk beter. Uit vijf duels werden 10 punten veroverd door 3x winst, 1x gelijk en 1x verlies.
Kortom slaagt de thuisploeg erin om het mooie rijtje een vervolg te geven, of steken de gasten daar een stokje voor?


  Middelste rij, derde van rechts, Arjan van der Laan in 1990 in het tricot van ARC.

Dubbele streekderby
Ja, deze streekderby is al tweemaal eerder gespeeld in Tiel. In ’16-’17 won s.v. T.E.C. met 4-2, en het seizoen erop nam G.V.V.V. sportieve revanche, toen werd het 1-2. Maar dat bedoelen we eigenlijk niet.
De wedstrijd op zich is natuurlijk een streekderby, want de beide thuishavens liggen hemelsbreed op een kleine twintig kilometer van elkaar af, dus is die kwalificatie gerechtvaardigd. Maar het tweevoudige aspect daarvan heeft te maken met de beide oefenmeesters.
Arjan van der Laan werd geboren in Nieuwkoop en heeft nu zijn woondomicilie in Noordse Dorp, een buurtschap van Noorden, maar wel onderdeel van de gemeente Nieuwkoop gelegen in het Groene Hart van Nederland. Aangrenzende gemeente van Nieuwkoop is Alphen aan den Rijn, en laat dat nu net de woonplaats zijn van Niek Oosterlee. Daarmee is de kop boven deze alinea wel duidelijk.
Maar daarnaast hebben de beide coaches nog twee gezamenlijke noemers. Het kortst geleden is het coachschap bij FC Lisse. Maar van veel vroeger is het feit dat zowel Van der Laan als Oosterlee hun actieve voetbalcarrière begonnen bij de huidige zaterdaghoofdklasser ARC uit Alphen aan den Rijn. Of beide ooit nog samen hebben gespeeld bij het vlaggenschip van de Alphense Racing Club hebben we niet kunnen achterhalen, maar duidelijk is wel dat de voormalig clubgenoten komende zaterdagavond ieder voor hun eigen parochie gaan preken. Waarbij het dus afwachten wordt wie van de twee ‘buurmannen’ de meest overtuigende leerrede weet te houden ten overstaan van zijn ‘leken’.


  Gehurkt, tweede van links, Niek Oosterlee in 1986 in het tricot van ARC.

s.v. T.E.C. versus G.V.V.V. begint om 18.00 uur op sportpark De Lok, Predikbroederweg 3, 4003AL Tiel en zal onder leiding staan van Dhr. J. Rozendal (Zwaagwesteinde), die langs de lijn zal worden geassisteerd door Dhr. J.L. de Koning en Dhr. R.C.H. van Rijn. Vierde official: n.n.t.b.

Foto’s: Orange Pictures, Pro Shots (Remko Kool) en www.dehistorievanarc.nl