Voorbeschouwing vv Katwijk – G.V.V.V.

5 september 2019

Komende zaterdag staat de eerste van vier ritten naar de Duin- en Bollenstreek op het programma in dit nog prille seizoen. Huidig koploper Katwijk is daarbij gastheer op sportpark De Krom. In het verdere verloop van de competitie volgen later nog bezoeken aan Quick Boys, Noordwijk en de terugwedstrijd tegen Rijnsburgse Boys tegen wie G.V.V.V. afgelopen zaterdag op het eigen Panhuis het onderspit dolf.

Voetbalparadijs
Ik las onlangs ergens dat de Duin- en Bollenstreek, als het over amateurvoetbal gaat, maar moest worden omgedoopt tot de Voetbalstreek van Nederland. Om het nog idyllischer uit te drukken zou je er ook voor kunnen kiezen deze aanduiding de naam Amateur Voetbalparadijs te geven.
Daar is niets overdrevens aan, want ondanks het feit dat het Noordwijkerhoutse VVSB een stapje terug moest doen, kwamen daar wel twee meer dan befaamde en beroemde clubs uit die streek voor terug. Namelijk Noordwijk en het Katwijkse Quick Boys die dit seizoen debuteren in de Tweede Divisie. Tel daar dan nog bij op dat het Sassenheimse Ter Leede via een hoofdklasse kampioenschap de Derde Divisie bereikte, en dat FC Lisse daarin al vertegenwoordigd was, dan is de Duin- en Bollenstreek met maar liefst zeven voetbalclubs vertegenwoordigd op het hoogste, en een na hoogste, amateurniveau in Nederland.
Als je dat geen Amateur Voetbalparadijs mag noemen, dan breekt mijn al jaren ingevette en in de wilgen gehangen voetbalschoen alsnog.

Bovenste beste
Zonder de andere zes hierboven genoemde voetbalverenigingen ook maar iets te kort te willen doen is het wel klip en klaar dat het vlaggenschip van onze gastheren in deze eeuw alle concurrenten in dit paradijs de baas waren. Want niet alleen speelde Katwijk, op een smetje na – degradatie in 2014 – altijd op de hoogste trede, ze behaalden daarin ook viermaal het kampioenschap en zijn daarmee de bovenste beste.
Buurman Quick Boys kwam gerekend vanaf 2000 ook tot datzelfde (officieuze) aantal, maar deden dat op een lager niveau omdat ze telkens de slag misten om te promoveren naar respectievelijk topklasse en de divisies. Daarom officieus, want in seizoen ‘’10-’11 kwamen de bewoners van sportpark Zuid in hetzelfde schuitje terecht als G.V.V.V. later in ’13-’14. Op basis van de ranglijst was het kampioenschap binnen, maar omdat Noordwijk hetzelfde aantal punten behaalde en het doelsaldo, wat in het voordeel was van Quick Boys, toen niet telde, kwam er een beslissingsduel, wat Noordwijk in haar voordeel besliste en daarmee promoveerde naar de topklasse.


Op 9 maart jl. moest trainer Niek Oosterlee na de rust plaatsnemen achter de afrastering. Hij had zich (te) boos gemaakt op leidsman Dröge die een overtreding van Robbert Susan op Laurens van der Voort door de vingers zag, waardoor Marciano Mengerink op slag van rust de 1-1 kon maken.

Derby’s te kust en te keur
Mede daarom stelt de teller van zowel Quick Boys als Noordwijk officieel op drie eerste plaatsen. Door het kampioenschap van Noordwijk en de nacompetitie winst van Quick Boys werd afgelopen seizoen die omissie rechtgezet en dus zien alle Duin- en Bollenstreek bewoners reikhalzend uit naar een achttal streek- en dorpsderby’s, waarbij alle Kattukkers vooral een voorkeur zullen hebben voor de hernieuwde clash tussen Katwijk en Quick Boys en/of vice versa. Die kreeg afgelopen zaterdagavond nog een extra reprise toen Kozak Royston Drenthe beide dorpsgenoten aan elkaar koppelde voor een potje voetbal in het kader van de TOTO KNVB Beker die over een enkele weken al zal worden gespeeld op sportpark Zuid in Katwijk.
Maar daarmee is de gemeente Katwijk nog niet uitgeteld op voetbal gebied, want sinds 2006 is Rijnsburg ook onderdeel van deze plaats, die per 1 jan ’19 een ruime 65.000 inwoners telt. En die plaatselijke voetbaltrots genaamd Rijnsburgse Boys heeft ook al drie titels op haar naam staan sinds de eeuwwisseling.

Eenzame hoogte
Met drie tweededivisionisten binnen de gemeente grenzen is Katwijk dus nu een volkomen uniek stukje Nederlands voetbalgrondgebied geworden. En tevens staat de Duin- en Bollenstreek op eenzame hoogte al je naar de resultaten kijkt van de zeven hoogst spelende voetbalclubs in die regio. Gezien over de laatste twintig jaar is er maar één seizoen (’01-’02) geweest waarin geen van deze verenigingen in de top drie eindigde, en slechts vier seizoenen waarin geen kampioen werd afgeleverd. De afbeelding hieronder geeft die uitmuntende statistieken weer.

 

Teleurstellend of uitstekend?
Waar vele concurrenten voorafgaande aan vorig seizoen blindelings hun handtekening hadden willen zetten voor een vijfde plek in de eindrangschikking was dat voor Katwijk en haar aanhang absoluut geen optie. Aan de ene kant natuurlijk logisch, want als kampioen van het seizoen ervoor wil je zoiets evenaren. Maar een wijsheid zegt ook, dat er komen één is, maar er blijven twee. En dat ondervonden de Oranjehemden aan den lijve.
Met een eigenlijk intact gebleven selectie die nog versterking kreeg in de personen van klasbakken als Joey Jongman, Jordy Hilterman en Jan Willem Tesselaar zou dat zeker mogelijk moeten zijn. Maar een waslijst aan blessures en drie rode kaarten in de eerste vier wedstrijden gooiden al flink roet in het eten. Daarbij kwam dan nog dat het niet zo boterde tussen de spelersgroep en leidsman Jack van den Berg.

Dit leidde ertoe dat de wegen van coach en club begin oktober 2018 scheidden. Technisch directeur Cees Bruinink nam de honneurs even een paar wedstrijden waar en toen trok men de gepokt en gemazelde Jan Zoutman aan, die eerder al Argon, HFC Haarlem, IJsselmeervogels, FC Twente en Quick Boys onder zijn deskundige hoede had.
Maar instappen in een lopend seizoen bleek ook voor Zoutman een uiteindelijk moeilijk proces. Tot aan de winterstop bleef men nog enigszins in het spoor van AFC en IJsselmeervogels maar met slechts drie punten uit vier duels bij de hervatting van de competitie was het uitzicht op prolongatie van de titel verder weg dan ooit. Er volgde nog wel een ongeslagen serie van zeven duels maar de vele gelijke spelen zetten veel te weinig punten aan de dijk. Dientengevolge eindigde aanvoerder Robbert Susan c.s. pas voor de tweede keer in acht seizoenen buiten de top drie. En dat is in de ogen van allen die vv Katwijk liefhebben toch wel teleurstellend, maar voor de buitenwacht nog steeds een uitstekende prestatie. Het is dus maar met welke ogen je er naar kijkt.


Huidig aanvoeder Wilco den Hartog moest net na de 2-2 van Roy Terschegget op 9 maart jl. het veld verlaten vanwege een rode kaart (neerhalen van een doorgebroken speler). Met nog een kwartier op de klok hield G.V.V.V. in ondertal het gelijke spel vast.

Een goed begin ….
Maar Katwijk zou Katwijk niet zijn als er glashelder een nieuw doel voor deze nieuwe competitie zou worden uitgesproken. En dat is niks minder dan kampioen worden, met ook nog attractiever voetbal dan afgelopen seizoen.
Alle sterkhouders en/of vaste waarden bleven de club trouw en met het aankoopbeleid werd ook duidelijk dat aan het toeval niets werd overgelaten. Want smaakmakers zoals Brandon Robinson en Marouane Afakar werden losgeweekt van competitiegenoten Scheveningen en Excelsior Maassluis. Aanvaller Roland Bergkamp, met een karrevracht aan ervaring in het betaalde voetbal, kwam over van het gepromoveerde RKC Waalwijk. Maar daarnaast werd ook al aan de toekomst gedacht door het doorschuiven van Edin Bibuljica en Patrick Smit vanuit het tweede elftal naar de hoofdmacht en aantrekken van jonge talenten zoals Lars van IJzendoorn (Alphense Boys) en Lorenzo Slimming (Jong SC Cambuur). En net voor het sluiten van het transferwindow werd ook middenvelder Danny van Haaren (Telstar) nog toegevoegd aan de Zoutman equipe.
Dit alles betekent dat de A-selectie uit 26 man bestaat en dat ieder positie zeker een dubbele bezetting heeft en in kwaliteit niet zoveel voor elkaar onder lijkt te doen.  
De luxe keuzes die coach Jan Zoutman nu heeft hebben tot nu toe uitstekend gewerkt want zijn ploeg staat op kop en heeft ook nog geen tegendoelpunt hoeven te incasseren. Het is natuurlijk nog zeer vroeg in het seizoen, maar een goed begin is het halve werk, is wel een wijsheid die niet maar zo uit de lucht is komen vallen. Mede daarom zullen de Katukkers dat goede begin een vervolg willen geven en ook G.V.V.V. als slachtoffer van die dadendrang daaraan toe willen voegen.

Weerzien
Was het vorige week Wesley Goeman die tegen oude ploegmakkers aantrad, nu is het de beurt aan Damiano Schet. De vleugelaanvaller stond in de voorgaande twee seizoenen onder contract in Katwijk en maakte afgelopen zomer de overstap naar de Veense blauwen. In het kampioensjaar van Katwijk kwam Schet tot 27 optredens en drie goals in de hoofdmacht en vorig jaar bleef dat, mede door blessures, beperkt tot 19 optredens en geen treffers.
In drie van de vier onderlinge ontmoetingen begon de geboren Amsterdammer in de basis. Het leverde hem als Oranjeklant eenmaal winst (0-1), eenmaal verlies (1-0) en eenmaal een gelijkspel op (2-2). Toen Katwijk in het kampioensjaar in eigen huis met 2-0 won maakte hij geen deel uit van de selectie.
Het zal voor Damiano dus ook wel vele handjes schudden worden en plagerijtjes zullen daarbij zeker niet ontbreken als deze al niet via de sociale mediakanalen over en weer zijn gevlogen.
Of Schet vanaf de aftrap kans krijgt om zijn oude ploegmakkers zeer te doen is uiteraard aan het keuze beleid van coach Niek Oosterlee. In de beide voorgaande duels kwam Schet als invaller in de ploeg.

Angstgegner
Dat captain Wilco den Hartog en z’n kompanen een tegenstander van formaat gaan treffen is een wagenwijd openstaande deur intrappen, dat heeft het opgelepelde schitterende palmares van onze gastheren al meer dan duidelijk gemaakt. Daarnaast is het bestempelen van vv Katwijk, bovenal in eigen huis, als zogenaamde angstgegner geen loze kreet.
In de negen voorgaande ontmoetingen tussen de oranje en blauw geklede kemphanen, wat loopt van tweede klasse, via play off tot en met het bereiken van de topklasse, en de huidige tweede divisie, slaagde G.V.V.V. er slechts in om vier punten – 1x winst (1-2) en 1x gelijk (2-2) – mee te nemen van het prachtige sportcomplex De Krom. Het doelsaldo van 19-8 spreekt daarbij ook nog de nodige boekdelen in het voordeel van de Oranjehemden.
Het keurkorps van Oosterlee zal dan ook echt het achterste van haar tong moeten tonen om een lettertje van die kwalificatie angstgegner af te kunnen likken. Bovendien zal de defensieve vrijgevigheid, zoals getoond tegen gemeente genoot Rijnsburgse Boys afgelopen zaterdag helemaal uit de boze moeten zijn. Want zeker Katwijk heeft de kwaliteit in zich omdat genadeloos af te straffen. Ook zal G.V.V.V. niet zo gul moeten zijn als in de beide voorgaande ontmoetingen toen Bart Hulsbos ('17/'18) en Rodny Hofman ('18/'19) hun eigen goalie Johan Jansen passeerden.
Kortom er staat onze Blauwe favorieten een enorm zware opgave te wachten, waarbij vooraf zeker zal worden getekend voor een puntendeling (2-2) zoals de uitslag was op 9 maart jl. toen de ploegen voor de laatste keer tegenover elkaar stonden.


Aanstaand jubilaris Rodny Hofman (l.) in actie tegen Damiano Schet. Toen tegenstander, nu ploeggenoot.

Jubilaris
Voor een man kan dit sowieso een speciale wedstrijd worden. Want Rodny Hofman gaat in zijn tiende seizoen bij G.V.V.V., als hij normaliter zijn basisplaats als rechtervleugelverdediger inneemt, aan zijn 250ste wedstrijd beginnen. De huldiging daarvoor, zal zoals gebruikelijk plaatsvinden voorafgaande aan de eerstvolgende thuiswedstrijd nadat het feit heeft plaatsgevonden.
Van de huidige selectie gingen Wilco den Hartog, Taoufik Adnane en Johan Jansen hem al voor. Simon Brouwer, Roy Terschegget en Bart Hulsbos, die aan het einde van afgelopen seizoen afscheid namen van G.V.V.V., hadden die mijlpaal ook al achter hun naam staan.
Samengevat, Rodny Hofman sluit dan aan in een illuster rijtje Blauwe Iconen.        

De wedstrijd op sportpark De Krom, De Krom 52, 2221KK te Katwijk begint om 14.00 uur en zal onder leiding staan van Dhr. R.J.A. Gansner (Zandvoort), die langs de lijn zal worden geassisteerd door Dhr. M.J.A. Osseweijer en Dhr. B.C.J. Persoon. Vierde official is de Dhr. R. Meilink.

Tekst: Bas van Capelleveen
Foto’s: Dick Gijsbertsen