Vooruitblik oefenduel G.V.V.V. – DVS ’33 Ermelo

11 augustus 2019

Voor de gastheren nog twee oefenpotjes te gaan en dan gaat het spel weer echt op de wagen met de competitie ouverture in Amsterdam tegen kampioen AFC.
Voor onze Veluwse gasten is dit vriendschappelijk duel een generale repetitie, want zij ontvangen aanstaande zaterdag op het eigen sportpark het Haagse Quick, bijgenaamd ‘De Haantjes’, in het kader van de eerste kwalificatie ronde van de KNVB beker.


In de vaderlandse voetbalcompetities, zijn van hoog tot laag, maar liefst zes clubs vertegenwoordigd met als naamgeving DVS. Bij drie van de zes staat die afkorting voor D(oor) V(riendschap) S(terk), aangevuld met de beginletter van de plaatst van herkomst. Zo heb je dus DVSA(merongen), de huidige club van onze voormalig assistent-trainer Jan Diepeveen, DVSU(trecht) en DVSG(roesbeek). DVS zonder verder achtervoegsel stamt uit Waalre en bij hen staat de ‘s’ voor S(aamgebracht).
De twee uitzonderingen zijn de D(arper) V(oetbal) S(port) V(ereniging) – Darp is het Drentse woord voor dorp en ligt in de buurt van Steenwijk - en die van onze gasten. Niet alleen spelen alle andere DVS-‘en op een veel lager niveau – derde t/m vijfde klasse – maar op 1 september 1933 fuseerden AJax en de Ermelose Football Club met als logische naam Door Vereniging Sterk. Op verzoek van de voetbalbond wordt het jaar van oprichting aan de naam verbonden.
Die naamgevingsvlag dekt de lading allang niet meer. Want nadat de Veluwenaren kort als s.v. Ermelo door het leven gingen ontstond in 1958 scheiding der geesten tussen de twee bloedgroepen. Het leek erop of er een DVS ’33 en een DVS ’58 zou gaan ontstaan. Dat werd niet geaccepteerd door de voetbalbond en daarom werd er door de dissidenten die zich wilden afsplitsen teruggegrepen op de oude naam, namelijk EFC ’58. Deze club bestaat nog steeds en speelt in de vierde klasse.  

DVS ’33 Ermelo het bekendst
Het zal duidelijk zijn dat DVS ’33 Ermelo in haar bestaansgeschiedenis het meeste naam heeft gemaakt t.o.v. haar vijf equivalenten. Hoewel de bekende botter onder de naam ‘heen en weer’ met een zekere regelmaat Ermelo aandeed, althans figuurlijk gezien, slaagde de geelzwarte formatie er toch ook in om zich op het hoogste amateurniveau t.w. Hoofd- en Topklasse te manifesteren. Helaas voor alles wat DVS ’33 lief heeft waren die verblijven, gerekend vanaf de oprichting van de Hoofdklasse in 1996, van korte duur. De hiernaast staande tabel maakt dat duidelijk.
Maar dat alles neemt niet weg dat de vurige ambities om weer die richting op te gaan nog lang niet gedoofd zijn. Vooral in de afgelopen twee seizoenen in de Derde Divisie waren de pupillen van trainer Bert van Hunenstijn, zelf in het verleden speler van het vlaggenschip van de club, behoorlijk dicht in de buurt van promotie met tweemaal een derde positie op de ranglijst. Beide keren waren de Ermeloërs net iets te wisselvallig om een periodetitel te pakken. En ook hadden ze de pech, dat een derde plek die vaak goed genoeg is om zo’n deeltitel over te nemen van de kampioen, beide keren niet aan de orde was. Ze kregen dus geen herkansing zoals ASWH en Quick Boys die wel kregen en met beide handen aangrepen om promotie te bewerkstelligen.

Groeistuipen
Of de groeistuipen die DVS ’33 teisterden debet zijn dat de hoge verwachtingen niet waargemaakt konden worden is voor de buitenwacht moeilijk in te schalen. Maar het is geen publiek geheim dat het bestuur en technische commissie niet altijd  op lijn zaten, zeker als het ging om trainer Hunenstijn. Na lijmpogingen bleef de coach aan, maar afgelopen december gaf hij toch aan niet verder te willen. Daar kwam als klap op de vuurpijl ook nog bij dat goalgetter Maurice de Ruiter, die z’n contract met drie jaar had verlengd, de motivatie ontbrak om zijn beste beentje voor te zetten voor de geelzwarten. Het ontstane probleem werd vakkundig opgelost door te ruilen. Sofyan Moro, die bij IJsselmeervogels op te weinig speeltijd kon rekenen, kwam in de winterstop naar Ermelo en De Ruiter verkaste in omgekeerde richting naar de rode zijde van sportpark De Westmaat. Daar ging het voor de spits, die in negen seizoenen DVS ’33 ongeveer 100 competitiegoals maakte, opnieuw mis. Door een onverkwikkelijke ruzie met ploeggenoot Van der Meiracker namen De Vogels begin april per direct afscheid van het enfant terrible.
De Ruiter komt nu uit voor Sparta Nijkerk en was dus onlangs nog te zien op het Panhuis.

Likkebaarden
Gelukkig voor onze gasten zijn al die plooien gladgestreken en kan er met een schone lei worden begonnen aan een nieuwe poging om toe te treden tot de fine fleur van het amateurvoetbal. Dat zal dan gaan gebeuren met een nieuwe ‘meester’ voor de voetbalklas. In de persoon van Richard Plug, die zelf betaald voetbal speelde bij Telstar, FC Zwolle en FC Dordrecht, en die de laatste vier jaar ODIN ’59 onder z’n hoede had, hopen de Veluwse beleidsbepalers een juiste keuze te hebben gemaakt.
Op papier kan de geboren Velsenaar beschikken over een selectie waarvan bijna alle sterkhouders ook vorig jaar al deel van uit maakten. Alleen Paul Eppink met 18 optredens, Dennis Hollart (31) en Berry Powel (28) vertrokken of stopten uit die groep. De overige vier vertrekkers speelden nauwelijks een rol.
Daartegenover stond de terugkeer van doelman Daan Huiskamp die na uitstapjes bij Spakenburg en Genemuiden terugkeerde op het oude nest. Ook van Genemuiden kwam Jeremy Jonker. Maar de meest opvallende en besproken transfers waren die van de gebroeders Patrick. Die de rode zijde van het sportpark Panhuis verruilden voor dat van de Ermeloërs. En daarbij was de oudste van de twee, Joshua zonder voorbehoud het spraakmakendst. Want de 32-jarige kroonde zich vorig seizoen met 37 goals tot topscorer van alle Divisies. Degene die het dichtst bij Amsterdammer in de buurt kwam is zijn huidige ploeggenoot en voormalig G.V.V.V.-er Olivier Pilon. Met 30 treffers bleef de sympathieke Amersfoorter b.v. Dušan Tadić, Luuk de Jong en Ferdy Druijf nog voor. Als je dan ook nog weet dat Benjamin Roemeon achttien keer het net van de tegenstander liet bollen, dat heeft DVS ’33 dit aanstaande seizoen een rijtje aanvallers in dienst om van de likkebaarden.

Generale repetitie
In sommige van de vijf gespeelde oefenwedstrijden kwam dat scorend vermogen al tot uiting. OFC kreeg met 5-0 klop en ook tegen de Wooter Voetbal Academie kreeg er drie om de oren (3-2). Tegen de aanstaande competitie genoten van G.V.V.V. te weten kampioen AFC en IJsselmeervogels werd zeer verdienstelijk gelijk gespeeld. Beide duels eindigde in 1-1. De enige zeperd liep men op tegen regio- en nieuwe competitiegenoot Sparta Nijkerk. De gepromoveerde Spartanen wonnen dat duel met 3-1.
Zoals in de kop van dit artikel reeds aangehaald, is voor de Plug pupillen het treffen tegen ons keurkorps een generale repetitie in de aanloop naar eerste kwalificatie ronde van de KNVB beker. Daarin bereikten de Veluwenaren vorig seizoen de eerste ronde door Quick ’20 (2-6) en De Treffers (1-2) uit te schakelen. In eigen huis waren ze daarin een maatje te klein voor Roda JC (0-6).
Om opnieuw zover te geraken, die ‘grote beker’ is financieel en sportief gezien een lucratieve uitdaging, zal DVS ’33 de gastheren ongetwijfeld het vuur na aan de schenen gaan leggen om zo het nodige zelfvertrouwen te tanken, voor mooie resultaten in de beker, maar nog meer door in de competitie nu wel mee te gaan doen om promotie.


Berry Powel verruilde het geelzwart voor het blauwwitte tenue.

Veranderlijk
Niets zo veranderlijk als het weer is natuurlijk een gevleugelde uitspraak. Maar het woord weer kun je zo af toe door voetbalwereldje vervangen. Want 11 dagen geleden speelde Berry Powel nog in het Oranje tenue van Sparta Nijkerk, waar hij meetrainde, een oefenwedstrijd tegen G.V.V.V. En nu komende dinsdagavond gaat de rasaanvaller, die dus vorige seizoen het geelzwart van DVS ’33 droeg, het in zijn nieuwe blauwe kloffie opnemen tegen z’n voormalig ploegmaten.
De ene keer speel je tegen hem, de volgende keer met hem, zo raar kan het gaan. Voor Powel zelf eigenlijk geen bijzonderheid meer. Want als de 39-jarige inwoner van Amersfoort al de shirts van zijn voorgaande clubs heeft bewaard zou hij een schitterende voetbalregenboogvlag kunnen laten fabriceren. G.V.V.V. is de zestiende club waarvoor hij zijn voetbalkunsten nu hopelijk gaat vertonen.

Rugnummer
Afgelopen zaterdag kwam Powel voor de eerste keer in actie in het met 3-1 verloren uitduel bij USV Hercules. Opvallend daarbij dat hij rugnummer 11 droeg. Het rugnummer van Joey Snijders dat sinsds zijn tragisch ongeval uit piëteit niet meer door de club werd uitgegeven. Maar aan het begin van dit seizoen liet vader Rob Snijders weten dat het eerbetoon wat hem en Joey betreft niet meer nodig was omdat 'het leven nu eenmaal gewoon doorgaat'. De club gaf het nummer vrij, maar niemand koos daarvoor. Nu Berry Powel daar wel voor gekozen heeft is dat eigenlijk een mooie symbolische overdracht. Want Joey Snijders komt uit Amersfoort en Powel dus ook. Hopelijk kan Berry Powel net zoveel betekenen voor G.V.V.V. als dat de Joey Snijders dat in zijn actieve spelersloopbaan heeft gedaan.
 



Oude bekenden
Spelen tegen voormalig ploegmaten geeft altijd iets speciaals, dat zal voor Powel niet anders zijn. Maar andersom is dat uiteraard ook geldig voor Olivier Pilon, die in jaargang ’15-’16 in 27 competitiewedstrijden 15 doelpunten produceerde.
Daarnaast zijn in de staf bij de Ermeloërs ook nog twee mannen werkzaam die al heel wat voetstappen op het Panhuis hebben liggen. Want verzorger Theo Lepelblad gebruikt z’n ‘gouden handjes’ nu voor de ledematen van de hoofdmacht van de geelzwarten, waar hij dat eerder een aantal jaargangen bij de blauwe selectie deed. En de sluitposten worden getraind door Wouter van Voorthuizen, die dat voorheen op beide zijden van het Panhuis voor zijn rekening nam en ook zelf in zijn jonge jaren bij G.V.V.V. onder de lat stond.
En als laatste Veenendaalse connectie is er nog Dennis Koorn. Deze inwoner van Veenendaal die o.a. de jeugd van VRC, DOVO 2, VVA, SKV, Scherpenzeel en SVL onder zijn hoede had is in dit komende seizoen de nieuwe trainer van het tweede elftal van DVS ’33.
Kortom het wordt een wedstrijd waarin vooraf vele handjes geschud zullen gaan worden.

Doelpuntrijk?
De laatste keer dat de beide kemphanen elkaar vriendschappelijk troffen dateert van 7 januari 2012. Ook toen kwam DVS naar Veenendaal alwaar de punten gebroederlijk werden gedeeld 1-1.
De laatste keer in competitie verband gebeurde dat in ’15-’16, het enige seizoen dat onze gasten in de topklasse speelden. Waar G.V.V.V. het met de zevende plek precies redde om de Tweede Divisie te bereiken, was plek negen voor DVS ’33 onvoldoende. Maar toen snoepte de ploeg van toenmalig trainer Roeland ten Berge wel vier punten af van de Veenendalers. Diverse hierboven al genoemde en beschreven hoofdrolspelers kwamen in de beide wedstrijden toen nadrukkelijk in beeld zoals u hieronder zelf kunt constateren.
Of het weer zo’n doelpuntrijke confrontatie wordt en wie er aan de goede kant van de score blijft zullen we moeten afwachten.



G.V.V.V. – DVS ’33 Ermelo begint dinsdagavond 13 augustus om 19.45 uur op het sportpark Panhuis en zal onder leiding staan van scheidsrechter Dhr. R. Tulen, die langs de lijn wordt geassisteerd door Dhr. M. Osman en Dhr. J. Brouwer.

Tekst: Bas van Capelleveen
Foto’s: Brenda Dekker & Orange Pictures
Graphics: Voetbalnederland.nl en Ltrack