De geschiedenis herhaalt zich voor de ‘jonge blauwen’

27 november 2011

 

Rijssen - Wie onze uitgebreide voorbeschouwing heeft gelezen, en ook het daarbij behorende oude verslag van de allereerste Excelsior ’31 – G.V.V.V., weet dat daar een soort van wens in stond. Die wens was dat onze ‘oudjes’, in het seizoen ’63-’64 toen dat duel plaatsvond, het goede voorbeeld zouden hebben gegeven voor de huidige A-selectie. En toeval of niet, na de negentig minuten voetbal, stond er exact dezelfde score op het bord als toentertijd. Alleen was deze keer het scoreverloop iets anders, maar afgaande op dat oude verslag, was er vanmiddag sprake van een zelfde soort duel. 
Een behoorlijk overheersend G.V.V.V. in deel één met de daarbij behorende 1-2 voorsprong, en na de thee een aandringend Excelsior ’31 wat op jacht ging naar de gelijkmaker, maar in de slotfase het deksel op de neus kreeg. Een ander verschil is dat ras-G.V.V.V.-er Jan van de Bovenkamp op 8 februari 1964 tweemaal scoorde en dat Elzo Scholts zorgde voor nummer drie, vanmiddag waren de nummers 9 (Dennis van Meegdenburg), 10 (Jasper Bolland) en 11 (Joey Snijders), ook nog eens in die volgorde, de goudhaantjes die zorgden voor de meer dan verdiende overwinning.
 
De start van de bezoekers was flitsend, want bijna direct na de aftrap werd Joey Snijders na een vlotte aanval al in schietpositie gebracht. Zijn niet al te harde en recht door het midden geplaatste schot was een makkelijke prooi voor doelman Arjan Kok. Daarmee was wel de toon de gezet. Want in het eerste kwartier hoefde zijn evenknie aan de overkant, die luistert naar de naam Johan Jansen, eigenlijk niet actie te komen. G.V.V.V. bleef domineren met snelle combinaties en uitgekiende driehoekjes werd veel druk naar voren gezet en dat resulteerde in de eerste vijf minuten al in een drietal hoekschoppen. Bij de laatste van de drie kreeg de mee opgekomen centrale verdediger Bart Hulsbos een prachtige gelegenheid om de score te openen. De hoektrap van Joey Snijders werd panklaar op Bart’s ‘boze bolletje’ neergelegd. De kopbeweging was een schoolvoorbeeld van hoe je een bal veel vaart kunt geven, helaas ontbrak net de juiste richting en ging het speeltuig een metertje naast. Maar vijf minuten later versprong toch het scorebord. Eerst stond er 2-0 voor de thuisploeg op, maar de knoppenbediener corrigeerde zijn fout toch al snel, want het was good-old Dennis van Meegdenburg die vanaf de strafschopstip de 0-1 liet aantekenen. Aanvoerder John Lubbers van de gastheren liet een uittrap van zijn doelman onder de voet door lopen waardoor Dennis van Meegdenburg Joey Snijders in stelling bracht. Lubbers probeerde zijn fout te herstellen, maar zijn ingreep in ‘the box’ was volgens scheidsrechter Bellinga onrechtmatig en daardoor ging de bal op de stip.
 
G.V.V.V. bleef bovenliggend zonder echt super gevaarlijk te worden. Dit was voor de ‘rood-witten’ toch misschien een seintje om wat meer drang naar voren te tonen. De goede wil was er zeker, maar de uitvoering liet wel wat te wensen over. Toch viel de gelijkmaker op ruim de helft van het eerste bedrijf. Een uitglijder van Wilco den Hartog op de middenlijn, dat gebeurde wel meer deze middag, zowel bij de gasten als de bezoekers, was er de oorzaak van dat Robert Wilens veel te veel vrijheid kreeg aan de linkerkant. Zijn voorzet werd achterwaarts koppend door Nigel Michels tot doelpunt gepromoveerd. Of Bart Hulsbos de kopbal al dan niet raakte waardoor deze een vreemde carambole kreeg bleef in duisternis gehuld, maar doelman Jansen was volstrekt kansloos op deze gelijkmaker. Een tegenslag voor de gasten? Nee hoor, want nog geen twee minuten later was de voorsprong hersteld. 
Een van de befaamde rushes van Rodny Hofman lag aan de basis van de 1-2. Zijn voorzet werd via een soort van zaalvoetbal combinatie uiteindelijk door Jasper Bolland tegen de touwen gewerkt. Nadere betrokkenen daarbij, Joey Snijders en Wilco den Hartog. Laatstgenoemde zorgde na tweemaal kaatsen voor de assist. Vier verdedigers van de thuisploeg stonden erbij en keken er (bewonderend?) na.
 
Op een poging van Niek Davina na, die net een grote teenlengte tekort kwam op een voorzet van Nigel Michels, dwong Excelsior nauwelijks iets af. Met iets meer accuratesse hadden de ‘jonge blauwen’ zelfs al voor de rust op een comfortabele voorsprong kunnen staan. Wederom uit een hoekschop, waarbij doelman Kok mistastte, kreeg opnieuw Bart Hulsbos een kans om zijn eerste doelpunt van dit seizoen te maken, maar ook deze ging naast, alleen nu via zijn voeten. Toch dacht de scheidsrechter van dienst dat Bart’s inzet nog werd getoucheerd door een Excelsior speler en dus kreeg G.V.V.V. de zoveelste hoekschop te nemen. Via mager uitverdedigen kreeg captain Michiel van der Valk een prima schotkans, maar ook die verdween aan de verkeerde kant van de paal.
 
Er leek dus geen vuiltje aan de lucht voor de Veenendalers, als ze op dezelfde voet door zouden gaan na de pauze. Dat leek er in eerste instantie ook op. Want een mooie steekpass van Van Meegdenbrug bracht Bolland in schietpositie. Zijn schot ging maar rakelings naast en toen waren er toch alweer twaalf minuten gespeeld zonder dat Excelsior ’31 haar tanden had laten zien. Als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan zullen de Rijssenaren hebben gedacht en dus werd de vechtmachine aangezet. Dat is niet het spelletje wat de Assink-brigade echt ligt en ze hadden daar ook niet echt verweer tegen om de bal dan maar in de ploeg te houden. Het werd een opportunistisch spelletje van beide kanten. Niet mooi om te zien, maar wel spannend en dat is ook een onderdeel van het spelletje. 
 
G.V.V.V. moest terug en wist van de geboden ruimte geen gebruik te maken. Want meer dan een kwartier lang ontstonden er alleen kansjes en mogelijkheden voor de thuisploeg. Davina, Siemelink, Lubbers en David probeerden het, maar of het vizier stond niet op scherp of keeper Johan Jansen had goed het oog op de inzetten of kopballen. Mede daardoor kwam de voorsprong dus ook eigenlijk niet in gevaar. Toch werd het Michiel van der Valk c.s. duidelijk als er op die manier doorgegaan zou worden er met wat pech of ongeluk een tegentreffer in kon zitten. Daarom gingen de blauwen toch maar op zoek naar de ruimte die er in grote mate was. Invaller Tonnie Cusell die voor eerst zijn opwachting maakte in een competitie wedstrijd had zich gelijk onsterfelijk kunnen maken. Want Wouter Bonke, die weer prima op dreef was op het middenveld, onderschepte voor de zoveelste keer een zwakke inspeelpass. Direct de ogen gericht naar voren zag hij Cusell vrijlopen, zijn pass was wel op maat, maar de invaller reageerde ietwat te traag zodat doelman Kok kon ingrijpen. Daarvoor had diezelfde Cusell al een keer in vrije positie voorlangs geschoten. Toch stond Tonnie aan de basis van de genadeklap. De onverwoestbare Van Meegdenburg pikte op de middellijn een bal op en dirigeerde deze naar Cusell, die op zijn beurt met een slim zijwaartse geplaatst balletje de inlopende Joey Snijders bediende. Snijders had zowel links als rechts naast hem afspeelmogelijkheden, maar hij keek en keek en keek nog eens, zag toen Kok een stukje voor zijn doel staan en met een soort van zeer bekeken lob verdween de bal precies in het kruis. Daarmee werd niet alleen het mooiste doelpunt van de middag geboren, maar was de 1-3 tevens de genadeklap voor de gastheren. Enkele minuten later had Taoufik Adane het leed nog erger kunnen maken, maar zijn schot verdween voorlangs. Dit zou wellicht ook wat teveel van het goede zijn geweest. De 1-3 winst voor de Veense blauwkousen, die daarmee en via de andere uitslagen weer terug zijn op plaats drie, was een juiste afspiegeling van de veldverhoudingen.
 
De Assink-pupillen mogen zich nu gaan opmaken voor de volgende vijftien wedstrijden in de tweede competitiehelft. Daaraan beginnen ze volgende week met een fraai affiche, want ze gaan dan op bezoek bij de huidige koploper, Spakenburg. En bij winst daar op de ‘blauwe zijde’ van sportpark De Westmaat …. Ach nee, laten we nog maar niet gaan dagdromen, want de huidige prestaties zijn dik boven verwachting en laten we als G.V.V.V.-ers voorlopig daarmee voorlopig maar zeer tevreden zijn. 
 
Excelsior ’31 – G.V.V.V. 1-3 (1-2)
 
Scorverloop: 8. Dennis van Meegdenburg 0-1 (strafschop), 23. Nigel Michels 1-1, 25. Jasper Bolland (1-2), 85. Joey Snijders 1-3.
 
Gele kaarten: 11. Michel Gerritsen Mulkes (Excelsior ’31) 41. Bart Hulsbos (G.V.V.V.)
 
Opstelling Excelsior ’31: Arjan Kok, John Lubbers, Michel Gerritsen Mulkes, Kevin Siemelink, Jan Borghuis (75. Bunyamin Özkök), Niek Davina, Andreas David, Dennis Rosink (81. Caleb Rahajaan), Gerald ten Hove (58. Gradus Hempenius), Nigel Michels, Robert Wilens.
 
Opstelling G.V.V.V. : Johan Jansen, Rodny Hofman, Bart Hulsbos, Michiel van der Valk, Taoufik Adnane, Wouter Bonke, Martin van Eck (75. Koen Oost), Wilco den Hartog, Dennis van Meegdenburg, Jasper Bolland (65. Tonnie Cusell), Joey Snijders (87. Anouar Tmim).
 
Scheidsrechter: M. Bellinga (Leeuwarden)
Toeschouwers: 750