Op de valreep neemt G.V.V.V. een puntje mee uit Alphen

5 mei 2012

 

Alphen aan den Rijn – Zelden heeft G.V.V.V. dit bijna afgelopen seizoen zo’n inspiratieloos en zeer slecht optreden laten zien als in de eerste vijfenveertig minuten op sportpark Zegersloot, de thuishaven van ARC. Op ‘Opa’ Van Meegdenburg en Simon Brouwer na, die tenminste nog een poging waagden om het vuurtje op te stoken, deelde verder het gehele team in de algehele malaise. Alle zeker aanwezige elementaire voetbal kennis en kunde werd door de ‘blauw-witte brigade’ met voeten getreden. Het was de wet van Murphy die in optima forma tot uiting kwam, want alles wat mis kon gaan, ging ook mis. Het was dan ook geen wonder dat de eerste degradant uit dit topklasse seizoen dankbaar gebruik maakte van het zeer slappe optreden van de gasten en geheel terecht een 2-0 voorsprong namen. De Assink-brigade mocht zelfs van geluk spreken dat het door een weinig scherp ARC niet op grotere achterstand werd gezet voordat de thee zou worden genuttigd.
 
G.V.V.V. moest licht gehavend beginnen aan deze laatste uitwedstrijd van het seizoen 2011 - 2012. Want door schorsingen van Taoufik Adnane, Rodny Hofman en Wilco den Hartog en een blessure van Tom Oostinjen, werd de keuze voor coach Erik Assink toch enigszins beperkt. Maar dat alles mag absoluut niet als excuus worden aangevoerd voor de zeer valse start. Want reeds na 1 minuut en 17 seconden mocht de topscorer van ARC, Cristian Cabrera Ortega, vanaf 11 meter aanleggen om zijn 7de competitiegoal te laten aantekenen. De Spaanse Alphenaar faalde niet en liet doelman Niels Willemse kansloos. De Veense doelman, die als beloning voor zijn trouwe dienst, de laatste twee wedstrijden in de basis zou mogen beginnen stond aan de basis van het foutenfestival dat uiteindelijk eindigde in voornoemde penalty.
 
Een slechte uittrap van Willemse belande pardoes in de voeten een ARC-speler in plaats van één van zijn teamgenoten. Diens pass leek te worden onderschept door Martin van Eck, maar die op zijn beurt leed dom balverlies waardoor Bryan van Delft vrij werd gezet op de rand van de zestien. Voordat die kon mikken was Niels Willemse, geheel onnodig, al zijn doel uitgestormd en nam bij het ingrijpen op de bal het been van Van Delft mee. Althans zo oordeelde scheidsrechter Fikkert en dan rest er maar een straf en dat is een strafschop. Vreemd genoeg kreeg de goalie geen kaart en dat zou bij een zodanig beoordeelde overtreding toch minimaal geel of zelfs misschien wel rood hebben moeten opleveren. Daarom rees de twijfel bij uw schrijver en een mederedactielid of de referee de situatie wel juist had beoordeeld en daarom een kaart maar achterwege liet omdat hij de strafschop al zwaar genoeg vond bestraft. Hoe het ook zij, de achterstand was een feit.
 
Maar ook door de snelle achterstand werden Michiel van der Valk c.s. niet wakker geschud, het bleef maar aanmodderen door ‘de blauwen’. In de gehele eerste helft waren er maar twee mogelijkheden om de gastheren pijn te doen. Tweemaal was het een samenwerking tussen Brouwer en Van Meegdenburg waarbij laatstgenoemde zijn kwaliteiten als schutter toonde. Bij de eerste, die trouwens pas na een dikke twintig minuten plaats vond, toonde vertrekkend doelman Balk zijn niet geringe kwaliteiten door gestrekt naar de hoek te gaan en bij het tweede schot was zijn positie kiezen uitstekend, zodat het speeltuig in zijn grijpgrage handen verdween. Tussendoor had Selim Kurbegovic, de absoluut beste speler van ARC, zijn ploeg al op een 2-0 voorsprong gezet. Het was een geweldige goal al was het de vraag of deze zo bedoeld was. Vanaf een metertje of twee van de achterlijn en ruimschoots buiten het zestienmetergebied produceerde hij een soort van voorzet die door de wind gedragen zomaar in de verre bovenhoek verdween. Een inschattingsfout van Niels Willemse? Of zat er zoveel effect aan dat de bal dat die onhoudbaar was? Het was en blijft de vraag, maar dat alles deed niets af aan de ongekende weelde voor ARC. Want volgens de supporters van de rood-zwarten had er dit seizoen nog nooit eerder een 2-0 voorsprong op het scorebord gestaan.
 
Die had zelfs nog groter kunnen zijn als Looyestijn, Cabrera Ortega of Kurbegovic wat beter met scherp hadden geschoten. Vooral de Serviër in Alphense dienst kreeg net voor rust van z’n Spaanse collega een niet missen kans. Maar zijn schot verdween voorlangs en bij een poging daarop in te grijpen van goalie Willemse, verdraaide die bij het aanzetten z’n knie. Het was bijna gelijk duidelijk dat Niels niet verder kon want er werd direct om een brancard geroepen. Die kwam er ook en op de draagbaar ging hij richting kleedkamer terwijl Johan Jansen zich opwarmde om in te vallen. 
Wat er precies aan schortte bij de dit seizoen zo onfortuinlijke doelman was na afloop niet geheel duidelijk. Het zouden opgerekte kniebanden kunnen zijn maar ook een meniscus blessure was een optie. In de loop van de komende week zal daarover hoogstwaarschijnlijk wel uitsluitsel over gegeven kunnen worden.
 
Het was wel duidelijk dat er in deel twee verandering van zaken moest komen anders zou het tot nu toe prima seizoen flink te grabbel worden gegooid. Een donderspeech of een ijzige stilte tijdens de thee, waar koos coach Assink voor? We weten het niet, maar wel was te zien dat G.V.V.V. met een veel betere instelling begon aan die tweede vijfenveertig minuten. Yoram Pesulima had de plaats ingenomen van Bart Hulsbos, maar dat had ook voor acht anderen kunnen zijn. Wouter Bonke verhuisde van vleugelverdediger naar het centrum van de defensie en Pesulima nam zijn plaats in. De naar DTS Ede terugkerende verdediger liet zien hoe het wel moest. Gedreven nam hij de niet gemakkelijk taak op de schouders en na vier minuten spelen was het uitgerekend hij die de basis legde voor de aansluitingstreffer. Met goed doorzetten op Kurbegovic veroverde Yoram bij de zijlijn het speeltuig, zijn rush langs het kalk mocht er zijn evenals zijn voorzet. Want die belandde op de schedel van Dennis van Meegdenburg die fraai binnenknikte (2-1). Een mooie opsteker zo net na de pauze.
 
Daarna ontspon zich een levendig duel met diverse kansen op de gelijkmaker. De grootste was voor Simon Brouwer die, na ruim 65 minuten spelen, alleen op doelman Balk afging na een mooie dieptepass. Maar hij schoot tegen de doelman op en raakte door de terug stuitende bal zelf aan het gelaat geblesseerd. Uit deze rebound ontstond een tweede kans voor Joey Snijders, maar de vleugelspits had ook zijn dag niet en zag zijn poging ruimschoots over gaan. Ook Koen Oost, Dennis van Meegdenburg en Jasper Bolland hadden de gelijkmaker op de schoen, maar doelman Balk bleek een echte balk en lag of stond in de weg op schoten van deze G.V.V.V.-ers.
Aan de andere kant had het ook zomaar 3-1 of 4-1 kunnen worden, want de ruimte die het opdringende G.V.V.V. weggaf was een kolfje naar de hand van de mannen van trainer Edwin Vurens. Bryan van Delft, Youri Looyenstijn, hij raakte de paal, en Selim Kurbegovic hadden absoluut 100% kansen om de Veenendalers pijn te doen, dit mede door tweemaal dom balverlies van Wouter Bonke. Maar het scoren van goals, is en was het grote probleem van ARC dit seizoen, volgens de volgers op de tribune. 
“Je moet niet gek opkijken als het zo in de blessuretijd nog gelijk wordt of dat er zelfs nog een nederlaag volgt”, vertelde een van hen. Deze beste man bleek voorspellende gaven te hebben, want het werd inderdaad nog gelijk en nog triester voor de gastheren, het geschiedde ook nog eens door een eigen doelpunt.
 
Blessure tijd 5 minuten. De winst lijkt binnen voor ARC. Maar dan kopt Jeroen Merk (liggend) de bal onhoudbaar binnen. Helaas voor hem in eigen doel. Stand 2 – 2. 
Hoewel, voorspellende gaven? Het blijkt dat ARC al in acht voorgaande duels in de toegevoegde tijd de punten uit handen had gegeven en daar kwam dus vanmiddag een negende bij. Door de wissels, blessures en het uitdelen van een directe rode kaart aan Wouter Bonke voor het uitspreken van onwelvoeglijke taal naar een tegenstander was arbiter Fikkert genoodzaakt om vijf minuten extra tijd bij te tellen. Met de moed der wanhoop werd er in die slotfase diverse keren maar lukraak naar voren geknald in de hoop dat het balletje maar een keer goed zou vallen. Dat deed ook good old Van Meegdenburg op het scheiden van de markt. Zijn inzet leek door Jasper Bolland binnen te worden gekopt, maar door diens lichtte duwtje in de rug van Jeroen Merk kreeg de onfortuinlijke ARC middenvelder het leder zo ongelukkig op zijn hoofd dat hij zijn eigen doelman passeerde met reeds 94 minuten spelen op de klok. Merk zeeg ter aarde en bleef daar zeker een halve minuut liggen nadenkend over zoveel onfortuin. Hoogstwaarschijnlijk was dit symptomatisch voor het hele seizoen topklasse van ARC. Jeroen Merk maakte de aftrap niet meer mee, want op het moment dat hij opstond had de referee al voor de laatste keer gefloten en nam G.V.V.V. een gelukkig puntje mee uit Alphen aan den Rijn.
 
Volgende week sluit G.V.V.V. haar debuut seizoen in de topklasse af met de thuiswedstrijd tegen Excelsior ’31 uit Rijssen. 
Aanvang op sportpark Panhuis is 14.30 uur.
 
ARC – G.V.V.V. 2-2 (2-0)
 
Scoreverloop: 2. Cristian Cabrera Ortega (strafschop) 1-0, 13. Selmo Kurbegovic 2-0, 49. Dennis van Meegdenburg 2-1, 90+4. Jeroen Merk (eigen doelpunt) 2-2.
 
Gele kaarten: 48. Jeroen Merk (ARC), 4. Joey Snijders, 36. Wouter Bonke, 36. Michiel van der Valk, 70. Jasper Bolland (G.V.V.V.)
Rode kaart: 70. Wouter Bonke (G.V.V.V.)
 
Opstelling ARC: Aäron Balk, Mike Slottje, Rob Overvliet (71. Nick Tavenier), Machiel Maarseveen, Milan Berck Beelenkamp, Cristian Cabrera Ortega, Maurits Splinter, Jeroen Merk, Youri Looyenstein (65. Patrick Vermeulen), Selmo Kurbegovic, Bryan van Delft.
 
Opstelling G.V.V.V. : Niels Willemse (41. Johan Jansen), Wouter Bonke, Bart Hulsbos (46. Yoram Pesulima), Michiel van der Valk, Koen Oost, Jasper Bolland, Tonnie Cusell (71. Thijs van Tent Beking), Martin van Eck, Dennis van Meegdenburg, Simon Brouwer, Joey Snijders.
 
Scheidsrechter: B.J. Fikkert (Hellendoorn)
Toeschouwers: 250