De lange adem is het wapen van Duits G.V.V.V.

1 april 2017
Dat G.V.V.V. in de laatste minuten van een ouderwetse kraker tegen Spakenburg de gelijkmaker scoorde, mag geen toeval meer heten. Hoe de lange adem een extra wapen is van de ploeg van ijzervreter John de Wolf.
 
Martin van Eck steunde na het laatste fluitsignaal van scheidsrechter Sander de Brito Roque op zijn knieën. Moegestreden na een vechtwedstrijd tegen Spakenburg, volledig door zijn reserves heen na ouderwets sleurwerk op zijn geliefde rechterkant. Al snel vindt de aanvaller de krachten om zijn weg naar de kleedkamer in te zetten. Maar kramp? Geen sprake van. Bij geen enkele speler van trainer John de Wolf schiet het in de spieren tijdens de levendige blauwe streekderby tegen Spakenburg. 
 
Het was een exemplarisch beeld. Bij de 1-2 van Patrick Heesakkers passeerde de behendige Soufiane Laghmouchi verdediger Niels Buijtenhuis, die pardoes zijn stek in het centrum moest opgeven om op de rechtsbackpositie te lopen. Hij nam immers de plaats over van Sten Vreekamp, die buiten de lijnen behandeld moest worden. Waarom? Hij had kramp, twaalf minuten voor tijd. Heesakkers had alle ruimte om de voorzet van Laghmouchi tegen de touwen te koppen.
 
Soufiane Laghmouchi aan de bal, de 1-2 is in de maak.
 
Heilige vuur
Bij G.V.V.V. staat het woord kramp niet in het woordenboek. Terwijl de tegenstander vaak naar het einde snakt en met de tongen op de schoenen loopt, ontbrandt bij G.V.V.V. het heilige vuur. Spelers hebben de longen van een paard en teren diep in op hun reserves, aan de hand van ijzervreter John de Wolf, de trainer die wekelijks hamert op de fitheid van zijn ploeg.
 
Vanaf zijn komst liet de oefenmeester René Diks een paar keer over de vloer komen voor een fikse kickboks- en conditietraining voor zijn ploeg. Leuke teambuilding, maar bewust ook een middel om de reserves te vergroten van zijn spelers. De Wolf, met zijn imposante figuur toonbeeld van onverzettelijkheid, doet het er ook niet minder voor dan tweehonderd procent. En dat heeft zijn weerslag op de spelersgroep.
 
Tegen Spakenburg-uit (0-1), FC Lienden-uit (1-2), Kozakken Boys-uit (2-3), Katwijk-thuis (1-0), Kozakken Boys-thuis (2-1), VVSB-uit (3-3), Jong Vitesse-thuis (1-0) en dus nu ook Spakenburg-thuis (2-2), harkte de ploeg van De Wolf in het laatste kwartier de punten binnen. Twintig punten in totaal, bijna de helft van het aantal (45) dat de Veenendalers vergaarde in de Tweede Divisie. 
 
Danny de Leeuw schermt de bal af voor Mike Ahrens.
 
Dat G.V.V.V. de fitste amateurploeg is van de competitie, zoals De Wolf vaak beweert, kwam ook voor het voetlicht tegen Spakenburg, dat wellicht in aanmerking komt voor de prijs van minst fitte ploeg. Spakenburg smachtte bij een 1-2 voorsprong naar het eindsignaal, met continue krampgevallen als levend bewijs, totdat Laghmouchi, wederom hij, een voorzet afleverde op Van Eck, die bij de tweede paal met zijn linker vrij kon binnentikken: 2-2.
 
De Veenendalers moesten noodgedwongen blij zijn met het schamele punt, maar wat als doelman André Krul, de enige uitblinker aan Spakenburgse kant, niet met zijn vingertoppen voorkwam dat Robin Mulder in de laatste seconde de winnende 3-2 had binnengekopt? Zijn redding was stijlvol, daadkrachtig en indrukwekkend, alles wat het spel van Spakenburg juist niet typeerde aan de blauwe zijde van Sportpark Panhuis. Ook G.V.V.V. kon niet imponeren, maar had wel de wil om vloeiende aanvallen op te zetten. De uitvoering liet echter te wensen over.
 
Patrick Heesakkers verdient een strafschop, maar blijft ingetogen. 
 
De bezoekers, snakkend naar een veilig bestaan in de Tweede Divisie, speelden angstig, als een kat in het nauw, op zoek naar houvast. Logisch is de vrij behoudende speelwijze van de nieuwe trainer Joop Gall, oogstrelend zeker niet, lelijk zelfs. Het leidde tot een vrij onderhoudende eerste helft, waarin alleen Caifano Latupeirissa een dot van een kans kreeg, maar zijn inzet mistte kracht.
 
Uit het niets liep Spakenburg na een uur spelen, in twee minuten tijd, uit naar 0-2, dankzij de onverzettelijke klasbak Michael Lanting, die doelman Johan Jansen verraste met een kopbal met zijn achterhoofd op een vrije trap van Mike Ahrens, en een loei van een fout van Taoufik Adnane, die de bal te kort terugspeelde, maar ook niet erg lekker werd aangespeeld door Danny de Leeuw. Ahrens onderschepte de bal op tijd, omspeelde doelman Jansen en bracht de Spakenburgse fans in vervoering.
 
Maar G.V.V.V. taste in haar reserves en kwam via Heesakkers op 1-2, en had zelfs ook in twee minuten tijd op 2-2 kunnen komen, als aanvoerder Roy Terschegget vanaf de strafschopstip niet op de lat had geschoten. Maar toen was daar Van Eck, in de blessuretijd, juist in blessuretijd, die G.V.V.V. nog meer het Duitse gezicht gaf. Want de lange adem is een extra wapen van de Veenendaalse tweededivisionist.
 
Soufiane Laghmouchi juicht met Laurens van der Voort.
 
G.V.V.V. – SV Spakenburg 2-2 (0-0)
Scoreverloop: 60. Michael Lanting 0-1, 62. Mike Ahrens 0-2, 79. Patrick Heesakkers 1-2, 90+1 Martin van Eck 2-2.
 
Opstelling G.V.V.V.: Johan Jansen; Rodny Hofman, Wilco den Hartog (75. Mourad Marbouh), Laurens van der Voort, Taoufik Adnane; Roy Terschegget ©, Robin Mulder, Danny de Leeuw; Martin van Eck, Frank Tervoert (46. Soufiane Laghmouchi), Caifano Latupeirissa (67. Patrick Heesakkers).
 
Opstelling SV Spakenburg: André Krul; Sten Vreekamp, Niels Buijtenhuis, Tim Sanders, Joey Belterman; Michael Lanting, Philip Ties ©, Nick Tol, Mike Ahrens; Robby Holder (46. Kees Tol), Eric Veerman (78. Olivier Pilon).
 
Scheidsrechter: S. de Brito Roque (Capelle aan den IJssel)
 
Toeschouwers: 1500
 
Tekst: GVVV.nl/Jeroen van Barneveld
Fotografie: GVVV.nl/Dick Gijsbertsen. Meer foto's van onze hofotograaf klik hier