G.V.V.V. kan muur van HHC niet slechten

17 december 2016
G.V.V.V. kon de opgetrokken muur van HHC Hardenberg niet slechten op het sportpark Panhuis. Na nog geen tien minuten spelen was al duidelijk dat de bezoekers voor een punt naar Veenendaal waren gekomen.
 
Het gebrek aan scorend vermogen bij de thuisploeg kwam wederom aan het licht, terwijl het ook van geluk mocht spreken dat het de spreekwoordelijke deksel niet op de neus kreeg. Zo was invaller Rob van der Leij erg dicht bij de openingstreffer, maar zijn inzet ging centimeters naast. De ploeg van trainer John de Wolf kon daar alleen een harde kopbal van Patrick Heesakkers (gered) en een paar afstandsschoten (afzwaaiers) tegenover zetten, waardoor G.V.V.V. met een down gevoel een plekje bij de kerstboom gaat zoeken.
 
Danny de Leeuw aan de bal, HHC-aanvoerder Glenn Kobussen kijkt toe.

Afwachten
Bovenstaande is in een notendop de samenvatting van de laatste wedstrijd van het kalenderjaar 2016 die de mannen van John de Wolf zo graag winnend hadden willen afsluiten om zodoende zeker te zijn van de titel ‘vice-Herbstmeister’. Doordat de brilstand ook de eindstand werd wordt het afwachten wat de concurrenten voor die titel, Katwijk, AFC en De Treffers, straks en morgen, voor uitslagen gaan neerzetten. En afwachten, zonder daar zelf invloed op uit te kunnen oefenen, is een vervelende bezigheid, maar dat hebben aanvoerder Roy Terschegget en z’n kompanen geheel en al aan zichzelf te wijten. Want er waren maar zeer weinig momenten in het duel waarop de blauwe fans konden opveren omdat er een gevaarlijke aanval uit de hoge hoed werd getoverd en er daardoor kansrijke situaties volgden voor de neus van doelman Sander Danes.
Symptomatisch daarvoor is de minimale vulling van het kladblok van uw verslaggever en ook onze social media redacteur Jeroen van Barneveld had met zijn verslag op Twitter dit keer een zeer rustig middagje.

Veel balbezit
Omdat HHC Hardenberg logischerwijs, door hun positie op de ranglijst, eerst de verdedigende taken prioriteit gaf, en daarna pas aan het mogelijke aanvallen dacht moest de thuisploeg opboksen tegen een zeer gegroepeerd en gedisciplineerd spelend oranje middenveld en defensie. In systeemtaal uitgedrukt zou je kunnen zeggen dat de Hardenbergers een soort van 4-5-1 formatie hadden staan, waarin de pas 18-jarige Walter Dias Nzasi, die voor de eerste keer in de basis begon, een eenzame frontsoldaat was.
G.V.V.V. mocht het balbezit hebben van de gasten maar de aanvallen waren in een veel te laag tempo, stroperig en onnauwkeurig. Maar vooral het bewegen door, voor en achter de linies was dermate slecht verzorgd dat er nauwelijks afspeelmogelijkheden ontstonden als de bal in het bezit was van een van de blauwe architecten. Met straffe, enkel- twee- en soms zelfs drievoudige dekking hielden de HHC-ers eigenlijk gemakkelijk stand en zij op hun beurt probeerden met lange ballen Dias Nzasi te bereiken, die een handenbindertje bleek, maar door Wouter Bonke prima in toom werd gehouden.


Zoals wel vaker vanmiddag kwam Caifano Latupeirissa (r.) niet langs z'n opponent.
 

Nauwelijks kansen
Het gevaar van de thuisploeg kwam daarom voornamelijk uit afgeslagen aanvallen, met schoten uit de tweede lijn, die veelal dezelfde onnauwkeurigheid lieten zien, als het vertoonde spel en daarom naast en over gingen. En die enkele keer dat het speeltuig wel richting het doel ging, kon het de betrouwbare sluitpost Danes niet verontrusten. De beste en mooiste kans viel pas vijf minuten voor de thee te noteren. Een bekende rush van jubilaris Rodny Hofman, die vooraf werd gehuldigd voor zijn 200ste officiële duel in het blauwe tenue, op aangeven van Martin van Eck, werd voor het doel geslingerd door de rechtsback. Patrick Heesakkers won het kopduel van Koos Werkman en knikte prima in. Maar met een katachtige reflex voorkwam Sander Danes een zeker lijkend doelpunt. Deze centrale verdediger van HHC kreeg zelf trouwens aan het begin van de wedstrijd de grootste kans om zijn ploeg om voorsprong te zetten toen hij een vrije trap geheel vrijstaand op het hoofd kreeg aangespeeld, maar gelukkig zocht Werkman het doel te hoog.

Oog van de naald
Wie dacht dat G.V.V.V. na de thee iets geleerd had van het spel voor de pauze kwam bedrogen uit. Op een schot van Heesakkers over het doel, via een hoekschop van Terschegget, en opnieuw een afzwaaier van de captain, lukte het niet om gevaar te creëren.
Sterker nog, de Sallanders waren het  dichtst bij de openingstreffer ruim een uur spelen. Taoufik Adnane dacht dat de bal wel over de achterlijn zou lopen, maar had niet op de snelheid van Dias Nzasi gerekend. Deze kon op de achterlijn voorgeven op de instormende Mark Veldmate, die het doel te hoog zocht. Een door het oog van de naald momentje, wat twee minuten later opnieuw plaatsvond toen aanvoerder Glenn Kobussen uit een vrije trap de wederom mee naar voren gekomen Koos Werkman vond. Ook nu wist de centrumverdediger de bal geen goede richting te geven.

Wissels
Beide trainers vonden toen de tijd rijp voor wissels. Bij de gasten werd de jonge spits Dias Nzasi vervangen door Hardenberg’s topscorer, Rob van der Leij (6 treffers), die na een kleine twee maanden blessureleed, weer zijn eerste minuten kon maken. Bijna exact hetzelfde gold aan G.V.V.V. zijde. Wilco den Hartog, die op 1 oktober in de wedstrijd tegen Kon. HFC al na enkele minuten uitviel, was weer zover fit dat hij rentree kon maken. Dit ging ten koste van Patrick Heesakkers. Niet veel later kwam Frank Tervoert diens plaats in de spits innemen, en ging Caifano Latupeirissa naar de kant. Het eerste balcontact, van de volgend seizoen naar vv Katwijk vertrekkende stormram, leek kansrijk. Maar Tervoert had een fractie teveel tijd nodig om geheel vrijstaand de bal te controleren en had gelijk een verdediger op zijn huid die erger voorkwam.


Hamid Zarbaf (r.) speelt kiekeboe met Roy Terschegget (voorgrond) en Robin Mulder.

Voortkabbelen
Na de wissels kabbelde het duel een beetje voort zoals het eigenlijk al de hele tijd had gedaan. G.V.V.V. veel balbezit en HHC Hardenberg loerend op de counter. Het leverde al met al nog slechts twee noemenswaardige momenten op. De eerste was voor de bezoekers. Vleugelverdediger Danny Bouws rukte op langs de zijlijn en probeerde invaller spits Van der Leij te bereiken, die toucheerde het leder wel, maar zag zijn inzet ook eigenlijk nog ruim voorlangs gaan. In de tegenaanval werd de vrijwel onzichtbare Martin van Eck, een euvel waar meer spelers trouwens last van hadden, vrijgespeeld. Maar met zijn, op zich niet eens onaardige schuiver, wist de Hardenbergse sluitpost wel raad.

De conclusie was achteraf dan ook dat de beide teams geen aanspraak mochten maken op doelpunten, laat staan de winst, en dat de dubbelblanke eindstand geheel conform het wedstrijdbeeld was. G.V.V.V. beschouwde het gelijke spel als een verlies van twee punten, en HHC Hardenberg was tevreden met de puntendeling en zo gaan beide ploegen dus met een tegengesteld humeur de winterstop in.

 
G.V.V.V. – HHC Hardenberg 0-0 (0-0)
 
Opstelling G.V.V.V.: Johan Jansen; Rodny Hofman, Wouter Bonke, Laurens van der Voort, Taoufik Adnane; Roy Terschegget ©, Robin Mulder, Danny de Leeuw; Martin van Eck, Patrick Heesakkers (71. Wilco den Hartog), Caifano Latupeirissa (77. Frank Tervoert)
 
Opstelling HHC Hardenberg: Sander Danes; Danny Bouws, Thomas Bakker, Koos Werkman, Hamid Zarbaf; Glenn Kobussen ©, Shkodran Metaj, Johan Wigger; Pim de Jonge, Walter Dias Nzasi (71. Rob van der Leij), Mark Veldmate.
 
Gele kaarten: 80. Wilco den Hartog (G.V.V.V.)
 
Scheidsrechter: G. Keijl (Heerde)
Toeschouwers: 1400
 
Fotografie: GVVV.nl/Dick Gijsbertsen. Meer foto's van onze hoffotograaf klik hier