Wederopstanding bezorgt eerste winst in 2017

5 februari 2017

Op voorhand had FC Lienden qua tussentijdse aankopen een voorsprong op de thuisploeg van vier tegen twee. Maar in deze streekderby, waarin bijna alle versterkingen van de beide teams aan bod kwamen, hetzij in de basis of als invaller, bleek dat dit bij G.V.V.V. het meest rendeerde. Want op de laatste tien minuten na, was er maar een ploeg die aanspraak mocht maken op de winst, en dat waren de Veenendalers.

Met de frisse fruitigheid, die de ploeg van John de Wolf aan het begin van dit seizoen tentoonspreidde, werden de Betuwenaren constant onder druk gezet en gehouden. Treffers konden dan ook bijna niet uitblijven en dat geschiedde dan ook vrij vlot na rust tweemaal. In slotfase probeerde FC Lienden nog een va-banque spelletje te spelen, maar verder dan een eretreffer kwam het niet. De meer dan dik verdiende winst zorgde dan ook voor blijdschap en opluchting in het Veense kamp na een mindere periode.

Samenstelling selectie
De van Spakenburg gekomen Danny van den Meiracker was vanmiddag wel speelgerechtigd voor het team van onze gasten, in tegenstelling tot vorige week, toen zijn voormalige ploeg het sportpark De Abdijhof met een bezoek vereerde. Daarin had, de op het oude nest teruggekeerde, Frank Wiafe Danquah toen al wel zijn rentree gemaakt. Vanmiddag stond daarom ook de gedroomde basisvoorhoede van coach Hans Kraay j. met Van den Meiracker, Wiafe Danquah en Loukili op het wedstrijdformulier.
Collega De Wolf hield het bij één nieuwkomer, namelijk Soufiane Laghmouchi die de linkervleugel bestreek, maar eigenlijk veel meer dan dat deed, maar daarover later meer. Door de inbreng van de voormalig prof, kreeg Caifano Latupeirissa de rol van aanvallende middenvelder toebedeeld. De gehoopte en gewenste terugkeer van Bart Hulsbos was helaas nog niet aan de orde, want de liesklachten van de centrale verdediger waren nog niet 100% over. Terugvallen op Laurens van der Voort en Wouter Bonke centraal achterin zou dan ook wellicht logisch zijn. Maar het werd een andere keuze. Wilco den Hartog nam de plaats in van Bonke, die daardoor op de bank plaatsnam. Een wisseling van de wacht, wellicht ingegeven door de kopkracht van Van den Meiracker.


Soufiane Laghmouchi in duel met aanvoerder Mike Vreekamp.

Complimenten I
Met de voor de rest overige vertrouwde basisspelers begon G.V.V.V. vanaf acquit haar geliefde spelletje te spelen. Met veel driehoekjes, soms snel, dan weer temporiserend werd de ruimte gezocht op het middenveld. Maar ook door de diverse positiewisselingen, waarbij vooral De Leeuw en Laghmouchi zich onderscheiden, kregen de Betuwenaren geen grip op het spel van de thuisploeg. Daarin was een hoofdrol weggelegd voor captain Terschegget, die zich het snot voor de ogen werkte en weer ouderwets als ‘dreh und angelpunkt’ fungeerde. Strooiend met mooie passes of individuele acties zette hij zijn ploeg aan het werk.
Z’n zelfde soort compliment kan worden gemaakt voor nieuweling Soufiane Laghmouchi. Alsof hij al jaren voor G.V.V.V. speelde, zo kwam zijn spel over. En dat niet alleen aanvallend, maar ook defensief stond de Barnevelder z’n mannetje. In deze vorm mag zeker worden gesproken dat Laghmouchi een aanwinst is voor de blauwen, het was dan ook niet verwonderlijk dat de ‘persmuskieten’ na afloop massaal aan zijn lippen hingen.   

Geen treffers
Door het goede veldspel was het balbezit dan ook wellicht wel iets in de verhouding van 65 tegen 35%. Maar alleen balbezit daar heb je niet zoveel aan, er moeten daaruit ook kansen worden gecreëerd. En juist dat aspect ontbrak bij tijd en wijle aan het spel van de thuisploeg. Het oogde allemaal zeer verzorgd, maar de splijtende steekpass of juiste voorzet ontbrak.
Degene die zich dat verwijt het meeste mocht aantrekken was Latupeirissa. Of het nu kwam door zijn niet gebruikelijke positie, of doordat hij na later bleek, toch niet helemaal fit was, zal wel in nevelen gehuld blijven. In ieder geval had Caifano uit een half dozijn fraai opgezette aanvallen minstens twee of meer juiste keuzes moeten maken, of wat meer precisie aan zijn passes moeten meegeven. Helaas strandde alles in de vooropgezette schoonheid, en zelfs twee goed opgezette aanvallen met Latupeirissa zelf als eindstation werden door hem ruim over, en voorlangs geschoten.
Aan de overkant hoefde doelman Johan Jansen zich niet in te spannen. Want de enige wapenfeiten die FC Lienden na 45 minuten mocht laten noteren waren een geblokt schot van Van den Meiracker, en na een zeldzaam slippertje van Laghmouchi, een schot van Loukili wat ruim naast ging.


Frank Tervoert (9) ziet Jan Schimmel tevergeefs nog vallen om de 1-0 te voorkomen.

Voorsprong
Met na de thee Frank Tervoert in de gelederen voor Latupeirissa, versterkte G.V.V.V. haar aanvallende intenties. En dat betaalde zich, nadat eerst Taoufik Adnane een inzet van Loukili had opgeruimd, Martin van Eck op het dak van het doel geschoten en Laghmouchi half liggend uit een hoekschop net naast had gemikt, bijna direct uit. Eerst raakte de spits een voorzet van De Leeuw niet goed, maar dat leverde wel een corner op. Driemaal op rij volgde er zelfs zo’n hoekschop, want de gasten slaagden er telkens niet in om onder druk vandaan te komen. Bij de derde kreeg Martin van Eck een schietkans. Hij twijfelde niet, en in het drukke strafschopgebied leek het verdekte schot van zijn schoen doel te treffen, maar een goede reflex van Schimmel voorkwam de voorsprong. Maar nog geen twee seconden later mocht de sluitpost alsnog de gang naar het net maken. Want als echte goaltjesdief was Tervoert op het juiste moment op de juiste plaats om de rebound binnen te werken en daarmee zijn ploeg op voorsprong te zetten.

Verdubbeling
Daarmee was de ban gebroken en rook G.V.V.V. haar kansen, want aanvoerder Vreekamp c.s lieten nauwelijks intenties zien om het de Veenendalers moeilijk te maken.
Een zwabberschot van Martin van Eck werd met moeite in twee instanties gestopt, en twee solo’s van Robin Mulder stierven in schoonheid. Toch was de topscorer van G.V.V.V. eindelijk weer eens trefzeker, want zijn laatste doelpunt scoorde Mulder op 26 november in Tiel bij TEC. Wie anders dan assistenkoning Rodny Hofman (zijn teller daarin staat nu op 8 stuks) stond aan de basis daarvan. Uit een van de vele aanvallen slingerde de opkomende vleugelverdediger de bal van de rechterkant voor het doel, waar Robin Mulder bij de tweede paal van dichtbij de bal cross inkopte en daarmee de spelverhouding meer dan eer aandeed.


Eindelijk kan Robin Mulder (l.) weer eens juichen. Zijn kopbal was goed voor de 2-0 en ook kersvers ploeggenoot Jamarro Diks is daar heel gelukkig mee.

Complimenten II
Net daarvoor was de moegespeelde Laghmouchi vervangen door de tweede nieuwkomer Jamarro Diks en mocht de G.V.V.V. defensie alvast de voorzichtige complimenten in ontvangst nemen, omdat Van den Meiracker werd gewisseld en geen enkele kans had gekregen om zijn tor instinct te bewijzen. Toekomstig G.V.V.V.-er Mohammed Ajiach was zijn vervanger.
Tot aan de 80ste minuut bleef de thuisploeg bovenliggend zonder dat daar echte kansen of mogelijkheden uit voortvloeiden. Een keer had invaller Diks zijn snelheid beter moeten uitbuiten en wat meer body in de strijd moeten gooien om een uitbraak gestalte te geven, maar Wilsterman was hem de baas. Ook had oefenmeester De Wolf een wissel in petto om het middenveld of defensie te versterken en daarmee de voorsprong veilig te stellen. Mourad Marbouh stond al klaar om in te vallen, toen Laurens van der Voort na een ongelukkige botsing niet verder kon. Dat betekende dat Wouter Bonke zijn vertrouwde plaats in de defensie innam en Marbouh zijn trainingsjack weer mocht aantrekken.

Billenknijpen
Met de moed der wanhoop gingen de Abdijhof bewoners eindelijk in het laatste deel een alles of niets spelletje spelen. G.V.V.V. werd teruggedrongen en Loukili liet zien waarom je hem geen minuut uit het oog moet verliezen. Want tweemaal moest Johan Jansen er aan te pas komen om inzetten van zijn voet onschadelijk te maken. Ook invaller Ajiach was nog gevaarlijk met een passeeractie, maar schoot gelukkig voorlangs, toen G.V.V.V. even met 10 man speelde vanwege een blessure van Mulder, die al hinkepinkend toch het slot haalde. Drie minuten voor tijd tikte Wiafe Danquah alsnog de eretreffer binnen, maar verder kwamen de Liendenaren niet.
Het zou ook de wereld op zijn kop zijn geweest als de in grote delen van de wedstrijd soeverein spelende thuisploeg alsnog het deksel op de neus had gekregen in de billenknijpende slotminuten.

Met de eerste overwinning in dit nieuwe jaar op zak, gaat G.V.V.V. hopelijk met veel vertrouwen volgende week op bezoek om in Noordwijkerhout VVSB te gaan bestrijden.

G.V.V.V. – FC Lienden 2-1 (0-0)

Scoreverloop: 52. Frank Tervoert 1-0, 65. Robin Mulder 2-0, 87. Frank Wiafe Danquah 2-1.

 

Opstelling G.V.V.V.: Johan Jansen, Rodny Hofman, Taoufik Adnane, Roy Terschegget, Martin van Eck, Wilco den Hartog, Laurens van der Voort (75. Wouter Bonke), Danny de Leeuw, Robin Mulder, Caifano Latupeirissa (46. Frank Tervoert), Soufiane Laghmouchi (63. Jamarro Diks).

 

Opstelling FC Lienden: Jan Schimmel, Jermo Wilsterman, Leon Broekhof, Guido van Rijn, Erik van Eem (75. Kars Vierwind), Mike Vreekamp, Danny van den Meiracker (64. Mohammed Ajiach), Abderrahim Loukili, Tom van der Neut, Wouter de Vogel (34. Mo Bendadi), Frank Wiafe-Danquah.

 

Gele kaarten: 45. Martin van Eck, 78. Roy Terschegget (beiden G.V.V.V.) 78. Guido van Rijn (FC Lienden).


Scheidrechter. F.A. van Herk (Breda)

 

Toeschouwers: 1400

Een fotoreportage van de hand van Dick Gijsbertsen treft u aan door hier te klikken.