C1 nog zonder puntverlies!

7 oktober 2015
Zaterdag 3 oktober: Lelystad C1 - G.V.V.V. C1, uitslag 0-2.

A bad hairday……
 
Wederom een zonnige dag. Aangezien er in Lelystad gespeeld moest worden, moesten we eerst nog een uurtje in de bus doorbrengen, waar de sfeer relaxed was. Misschien een beetje té…? Lelystad stond onderaan, dus je kon ervan uitgaan dat ze het maximale zouden geven. Van onze jongens mag ondertussen verwacht worden, niet in de valkuil van onderschatting te vallen. In ieder geval, kon het aan het speelveld niet liggen: er werd gespeeld op het enige kunstgrasveld van het sportpark.
 
De scheidrechter was een “Pietje Precies”, liet de materiaalman optrommelen om wat gaatjes te dichten van de netten. Vanaf het eerste fluitsignaal, was al te merken dat hij te pas, maar vooral te onpas zou gaan fluiten. De wedstrijd kwam maar langzaam in een acceptabel ritme, aangezien er steeds werd gefloten voor verschillende zaken die het vermelden eigenlijk niet waard zijn.
 
Over de eerste helft zouden we eigenlijk heel kort kunnen zijn: éénrichtingsverkeer richting doel van onze tegenstander, wat de indruk gaf, zeker in het eerste kwartier dat er zeker een paar doelpunten zouden vallen. Maar het wilde maar niet lukken…


Eén van de weinige, serieuze ingrepen van onze sluitpost.
 
Binnen 15 minuten waren er zeker kansen aan te wijzen, een greep hieruit: Luca schoot hoog over, een vrije trap van Joris leek in, maar was het dus niet, vervolgens ging er een bal rakelings voorlangs. Hieruit volgde een corner, waaruit Justin de bal vol op zijn slof nam en de verdediger vol in zijn gezicht raakte: speler op de grond maar geen doelpunt, ondanks dat Luca in de rebound nog bij de bal wist te komen. Joris schoot nog naast, het schot van Jaidy ging voor langs, Sander was net te laat om de bal in te tikken.
 
Daar kwam nog eens een rode kaart bij voor de leiding, voor commentaar op het rare vlaggedrag bij een aanval, waar onterecht buitenspel voor werd gegeven. Koen schoot een vrije trap nog naast en zo werd het rust bij een stand van 0-0.
 
Het had wel 7-0 kunnen staan, zeker als er naar de magere spelhervattingen van de keeper van Lelystad werd gekeken, dat was niet zijn sterkste kant. De Blauwen hadden daar nog actiever op moeten ageren en vooral de kansen die daaruit voortkwamen moeten afmaken. Maar goed, je hebt van die dagen dat je haar maar niet goed wil zitten…
 
Tweede helft dan maar? 
 
Na één van de weinige gevaarlijke aanvallen van Lelystad, trapte Saverio de bal hard over de middenlijn, waar Luca hem oppikte en na een sprint de keeper binnen de zestien meter passeerde met een hard schot: eindelijk 0-1! Was dit dan het verlossende moment? 
 
Er werd hard gezocht naar het tweede doelpunt, maar opnieuw wilde het niet vlotten: Justin schoot over op een voorzet vanaf links, de bal werd opnieuw onderschept bij een spelhervatting, maar daar kwam niets uit, Jaidy had een goed actie op rechts, een mooie kopbal van Justin werd geblokt door de keeper (dat kon hij een stuk beter dan spelhervattingen…), Luca schoot hoog over. Saverio kreeg nog een gele kaart voor het wegtikken van de bal, Joris moest gewisseld worden door een blessure, maar nog steeds geen goal….


Typerend voor de wedstrijd: de bal ging er weer niet in….
 
Die kwam pas tegen het einde van de partij: Bas kwam op aan de linkerkant en zette de bal voor, de keeper kon er niet meer bij en de overgebleven verdediger draaide zijn rug naar de bal, die via diezelfde rug in het doel verdween: 0-2.
De wedstrijd kabbelde verder tot het fluitsignaal: tekenend was, dat er niet werd gejuicht voor deze overwinning, het was alles behalve een goede wedstrijd, ondanks de vele kansen. 
 
Had Lelystad dan niets in te brengen? Ze deden hun best om een goede wedstrijd neer te zetten maar eigenlijk hebben ze zegge en schrijven twee echte kansen gehad: 1 keer net voorlangs en 1 keer een kopbal naast. Maar ja, ze zullen net zitten en als je zelf niet scoort dan heb je een probleem. Zover heeft het niet hoeven komen, maar zoals in de kleedkamer werd benadrukt: “Ook slechte wedstrijden moet je kunnen winnen”.
 
Waarheid als een koe, 15 uit 5…..
 
Voor een samenvatting klik je hier.
 
Nadia Auteri
(Foto’s Sabine Spies)