G.V.V.V. A2 juicht, DOVO A3 buigt

6 december 2015
Op zaterdag 5 december, de pakjesdag van de Sint,
stond er maar 1 wens op de verlanglijst: G.V.V.V. A2 wint!
Er moest uit bij onze buur DOVO A3 worden gestreden
en deze keer mocht er geen nederlaag worden geleden.
Dus slim voetballen, strijden met hart en ziel, maar ook met verstand
en vooral samen de klus klaren, dus in teamverband.
Na een minuut stilte, en met over het veld een straffe wind
is het dan eindelijk zo ver: de wedstrijd begint.
En vanaf minuut 1 is er maar 1 ploeg die de wedstrijd bepaalt
DOVO komt er geen moment aan te pas, de opdracht wordt perfect vertaald.
De aanvallen en combi's rollen na elkaar over de mat
zijn wij zo goed, of wordt de wedstrijd door DOVO onderschat?
Na 12 minuten valt na een combi tussen Jeroen en Djery al bijna een goal
maar 2 minuten later is het echt raak, het lijkt voetbal van niveau hogeschool!
Stan ziet Jeroen, die twijfelt geen moment
de bal draait in het hoekje: 0-1, de trainers zijn content.
Geen moment gas terug, de blauwe wervelwind raast over het veld
Twee minuten later lijkt de tegenstander al meteen geveld.
Ayoub onderschept de bal, controleert, speelt perfect op Jeroen
die neemt aan, kijkt en scoort de 0-2 met binnenkant schoen.
Heel af en toe komt DOVO over de helft en oogst slechts een enkele hoekschop
maar de verdediging staat als een huis, en zit er bovenop.
Bij corners van de blauwen trekken verdedigers zelfs mee naar voren
en kan onze Leon met een ferme kopbal bijna scoren.
Na ruim een half uur een prachtige voorzet van Max, Nabil schiet direct
een prachtig doelpunt? Helaas buitenspel, wellicht zag de grens het correct.
Zo wordt het met 0-2 rust, en rest ons eigenlijk maar een verwijt:
we hadden meer moeten scoren, dan is de tweede helft slechts een formaliteit.
Nu met wind tegen dan maar geconcentreerd blijven ballen
en zorgen dat na rust snel onze derde goal gaat vallen.
 
Maar een minuut na rust, na slap ingrijpen, valt plots de aansluitingsgoal,
dus ineens 1-2, hoe kan dat nou toch, wat een geklootviool!
En ineens is het over, sluipt de angst in de ploeg,
en veranderd het superieure voetbal ineens in gezwoeg.
DOVO geeft gas, met de wind in de rug, 
wij staan onder druk, en trekken ons teveel terug.
Weg is de organisatie, aansluiting tussen linies ineens niet meer daar,
het spel af en toe niet meer aan te gluren, wat is voetbal soms raar.
We spelen weer hoge ballen, en dat met veel tegenwind,
dat is niet slim, maar wel goed voor de spanning die zich zo ontspint.
Gelukkig komen de rooien niet veel verder dan afstandsschoten
waarvan weliswaar 1 op de lat, maar wij hebben ook enkele goede tegenstoten.
DOVO speelt ook wat harder, haakt wat spelers, en ontvangt zelfs geel,
maar zelfs met 11 tegen 10 man bereiken we niet echt meer veel.
Het laatste kwartier is rommelig, en krijgt Rico onbedoeld een knie op zijn hoofd
maar daar weet hij na afloop niets meer van, hij is even totaal verdoofd.
In goede samenwerking met de tegenstander dragen wij hem broederlijk naar de kant
en dat geeft toch een mooi beeld, rood en blauw, hand in hand.
Zo eindigt deze strijd met een toch verdiende winst voor de blauwen,
en nemen we revanche, staan mooi tweede, dat geeft vertrouwen!
 
Het bier kan ontdopt, we nemen jammer genoeg nog afscheid van aanvoerder Stan
na de winterstop gaan we weer verder, en doen het zonder jou dan.
Toch is het feest, vliegen alle blauwen nog tijdens luid gezang,
en genieten we van het mooie resultaat aan het eind van deze jaargang.
Nog wat laatste trainingen, en dan wens ik iedereen aan het eind van dit jaar
bovenal een goede gezondheid in 2016, maar ook respect voor en sportiviteit met elkaar.