Koploper Spijkenisse te sterk voor G.V.V.V. JO15-1

19 maart 2017

Na een mooie reeks van vijf ongeslagen wedstrijden trad de JO15-1 vandaag aan in en tegen koploper Spijkenisse. De hoop op een stunt was vooraf aanwezig, het mocht echter niet zo zijn. Spijkenisse speelde een goede eerste helft waarbij het al met 2-0 afstand nam van de blauwen. De tweede helft speelde G.V.V.V. wat compacter, waardoor dit ook de eindstand bleef.
 

Zoals te verwachten zet Spijkenisse vanaf het begin druk. Toch moeten ze ook op hun hoede zijn voor de tegenstootjes van G.V.V.V., zoals in de zesde minuut. Thijs geeft een goede dieptepass op Jaidy, die gevaarlijk voor de keeper verschijnt. De verdediging van Spijkenisse kan de situatie ternauwernood redden. Na tien minuten noteren we pas de eerste echte poging van Spijkenisse. Het schot van de nummer 11 gaat richting kruising, maar Olaf kan de bal pakken.
 

Halverwege de eerste helft is het dan toch 1-0 voor de thuisploeg. Na een snelle uitbraak over de rechterkant kan de bal worden voorgezet en makkelijk worden binnengetikt. Kort daarna kan een speler van Spijkenisse na een slippertje in de defensie van G.V.V.V. alleen voor Olaf opduiken. Hij probeert het met een subtiel lobje, maar Olaf heeft het door en het is een vangbal. Even later gaat een volgende poging van Spijkenisse wel in het doel, maar het levert de thuisploeg alleen een gele kaart op omdat de bal met de hand werd gespeeld. Kort voor rust valt ook de 2-0 als de G.V.V.V. helemaal wordt uitgespeeld.
 

Na rust heeft Kevin wat omzettingen gedaan, waardoor Spijkenisse er wat lastiger doorheen komt. Er gebeurt dan ook niet zo veel meer. Spijkenisse blijft aanvallen, maar is steeds slordiger in de afronding. Er zijn kleine mogelijkheden maar daar blijft het bij. In de slotfase heeft Leon nog de 2-1 op de schoen na een mooie steekbal van Colin, maar de keeper redt.
 

Al met al een verdiende overwinning voor Spijkenisse en een uitslag waar we mee kunnen leven. Volgende week ontmoeten we nummer twee DHC uit Delft op het Panhuis.

Tekst: Luc Scholtus