Een wedstrijd met twee gezichten van de JO9-1

4 november 2017

Vandaag traden de ‘kerels’ aan op de echte groene sprieten op veld 3. Nadat we even moesten wachten op de wedstrijd voor ons, konden we gaan beginnen, luttele minuten over de klok van 10 uur. Het was duidelijk dat Quick 1890 voor het maximale ging vandaag. Ze waren feller en strijdvaardiger dan onze brigade. En dat is toch gek, er was geen spelbeleving en het leek er af en toe op alsof ze geen plezier hadden in het spelletje.

Ondanks dat we veel duels verloren doordat we het ‘koppie’ er niet bij hadden, kwamen we vrij snel op voorsprong. Via een assist vanaf de achterlijn van Oscar, kon Dylan het net vinden. 1-0. Je zag het al gebeuren dat Quick langszij ging komen. 1-1 was het gevolg. Nog niet wakker mannen? Bijzonder, want normaal spelen we om 8.30 uur en nu 1,5 uur later, je zou dan in principe ‘frisser’ voor de dag moeten komen, of hadden we last van een soort van ‘jetlag’ principe gecombineerd met de wintertijd die nog niet verwerkt is?

Hoe dan ook. Tegenstander Quick 1890 vond het prima en via een overigens prima afstandsschot kwamen zij tot 1-2 in hun voordeel. Niemand sprong er echt uit bij ons op dit moment maar we mochten gewoon blij zijn dat Gio een assist op Dylan gaf en die mocht eindelijk de 2-2 binnentikken. Eindelijk? Jazeker! Wat een kansen hadden we nodig om te scoren, Onzorgvuldigheid met schieten, niet goed achter de bal komen, en veel slappe schotjes, die prima te verwerken waren door de doelwachter aan de overzijde die lachend alles kon tegenhouden, want we schoten toch maar tegen hem aan. Hij had wel goede voetreflexen, dat dan weer wel! Achterin was het bij ons chaotisch, en vele uittrappen van hun goalie kregen wij niet onder controle, gingen onder of over de bal door/heen en dit resulteerde wederom in een -achterstand. Drie man van ons tastten mis en ook Liam gleed nog eens uit pats! 2-3 achter.


Even pauze om de boel op de rit te krijgen. Dat lukte dus voortrefferlijk.


De grote rust brak aan en trainer Antic greep dit moment grondig aan om zijn manschappen weer op scherp te zetten. Naar eigen zeggen had hij een voorspellende blik (10-3 winst moet mogelijk zijn, mannen!) De donderspeech was zelfs in de weilanden van Renswoude goed te traceren. En dit was ook nodig. De JO9-1 speelde ver onder hun kunnen, hoewel het veldspel qua elkaar de bal gunnen, wel steeds beter ging. Direct na de rust ging de handrem eraf en gingen we excelleren. Met Gio als drijvende kracht aan de zijlijn met zijn rushes zorgde hij er regelmatig voor dat de anderen in scoringspositie konden komen. Er werd nu door de gehele ploeg veel meer druk uitgeoefend en Quick had er moeite mee.

Gio sprintte langs de rechterkant op met een indrukwekkende solo en rondde zeer bekwaam af -met een diagonaal schot in de linkerbenedenhoek. 3:3. Hoppa! Er zat meer aan te komen en dat voelde je gewoon aankomen als ‘objectieve’ supporter. Het spel bleef wel op en neer golven, maar de achterhoede gaf geen krimp meer, zelfs de ouders van de Quick spelers herkenden hun kinderen in de tweede helft niet meer terug t.o.v. de 20 minuten daarvoor.

Oscar zette een meesterlijke blocktackle in, veroverde de bal en stelde Dylan in staat om te scoren. 4-3. Ook Bram en Maurits en Yusef en Selim konden inschuiven, want onze druk bleef hoog. 5-3 werd het door Dylan. Die een corner, waarbij Gio naar binnenloopt en afspeelt op hem, via een panna op de lijn de goal maakt. Toch bleven we ook kans op kans missen want anders had dit duel ruim al vrij vlot in de dubbele cijfers kunnen belanden.

Toch kwam er een volgende treffer, wederom van Dylan die de 6-3 op het fictieve scorebord bracht, dit deed hij met een schuiver in de lange hoek. Keeper Liam had weinig te doen maar moest toch de verre hoek in bij een vrije trap van Quick. Met een knappe parade, voorkwam hij een treffer! Zelfs Maurits kwam in de positie (alweer?) om te kunnen scoren, maar schoot helaas in het zijnetje. Het was jammer dat de korte één minuut pauze moest komen, want we waren aardig op dreef. Gauw weer verder…

Ook Bram kon meerdere keren inschuiven en hoewel hij de bal goed afspeelde, mag hij af en toe ook zelf voor zijn kans gaan als hij in de positie komt, dus Bram? Doen!
Jaylen mocht scoren op een assist van Yusef die vanaf de achterlijn dribbelde uit een corner. 7-3. Dylan noteerde de 8-3 op zijn scorelijstje na een goede soloactie. En nadat de bal achterin bij de Amersfoorters niet goed weggewerkt kon worden was onze Selim er als de kippetjes bij om de bal koeltjes aan te nemen en met zijn rechterpootje binnen te vegen. 9-3.

De zon bleef heerlijk lekker schijnen in de nekkragen van de ouders aan de zijlijn en met dit gegeven mocht Gio nogmaals de trekker overhalen en de bal wederom diagonaal binnen peren. Hoewel trainer Antic zag dat zijn ‘voorspelling’ bewaarheid werd, dacht Oscar dat laten we niet gebeuren, ik prik er nog lekker eentje bij. 11-3 werd het uiteindelijk doordat Ozzie in een 1 op 1 situatie de bal beheerst langs de doelman speelde.
Duidelijk een wedstrijd met twee gezichten…

Tekst/Foto: Paul Verbaarschott