Burenclash eindigt in ruime winst!

15 september 2018
G.V.V.V. JO10-1 - DOVO JO10-1 Zaterdag 15 september 2018
 
Burenclash eindigt in ruime winst!
 
Zonder rots in de branding, Sven, traden we aan tegen de rooien op ons eigen vertrouwde veld. Goed om te horen dat Sven gewonnen heeft. Gefeliciteerd, makker!
 
De week voorafgaande aan dit duel hing het hele dorp vol met flyers over deze clash der clashes. Je kon de supermarkt niet inlopen of je werd er over aangesproken. De wedstrijd ging van start onder de bezielende leiding van Chris. En hoewel het een lastig duel was voor deze spelleider deed hij het toch meer dan goed! Ok daar gaan we dan: het was niet goed wat wij op de mat legden. Waren we angstig? Onder de indruk van de entourage? Achteraf weten we het nog niet precies. De boys kwamen 0-1 achter. Een afstandsschot ging over Liam heen via de onderkant van de lat op/over de lijn. Er was wat verwarring, aangezien er geen doellijn zichtbaar was, was het voor de spelbegeleider niet te zien. Beide coachkampen gaven aan dat het een treffer was. Dus de 0-1 was een feit. Het duel was rommelig en DOVO was voetballend beter en dit kwam vooral omdat wij de duels niet aangingen, onze mensen lieten lopen en steeds wilden gaan lopen met de bal zonder oog te hebben voor elkaar. Gewoon erg jammer, want dit was geheel niet nodig dat we ons onder druk lieten zetten. Er werden fikse duels uitgevochten en hier en daar vloeiden tranen. De wedstrijdspanning zat er bij beide teams flink in. Nadat Akram een bal naast had geschoten en een rooie poging ook mislukte, kwam Marinos er goed doorheen aan de rechterzijde en hij werd onrechtmatig onderuit geduwd. De spelleider kon niks anders doen dan de bal op de virtuele stip leggen. Hoewel Marinos aangeslagen was, ging hij toch zelf achter de bal staan en schoot hem onberispelijk binnen. 1-1. Wat een intense vreugde.
 
Flinke achterstand 
Marinos had deze wedstrijden verschillende pogingen gedaan van afstand. En in de 16e minuut ging de bal helaas naast het doel. Nog geen minuut later de 1-2. Wat een sof! Een afstandsschot, helaas onhoudbaar voor onze doelwachter. We weten niet wat er gebeurde, maar we waren even de weg kwijt. De 1-3 werd een feit in de 18e minuut, gevolgd door een schot op doel wat er gelukkig niet inging. Amper 2 minuten later konden we juichen voor een mooie treffer van Marinos. 2-3. Zouden we nog terugkomen in de wedstrijd? Vele duels werden daarna afgespeeld rondom het middenveld en hadden we nog steeds alle handen vol aan de beweeglijkheid van de tegenstander. Zelfs kort voor de rust kwamen we nog goed weg doordat zij een bal op de paal schoten. Met een 2-3 achterstand konden we in de rust even analyseren wat er mis ging, maar vooral wat er anders moest om het tij te doen keren. 
 
Wederopstanding
Dat we uit een ander vaatje moesten tappen na de rust was wel duidelijk. We moesten effectiever worden en sneller de bal laten gaan. Ozzie was de gelukkige om ons op gelijke hoogte te krijgen zodat er een 3-3 te noteren viel. Dat is lekker zeg. Wel moet gezegd, dat dit duel alle kanten op kon gaan en als de opponent door had gedrukt, dat de kans groot was dat wij dit duel niet naar ons toe hadden kunnen trekken. Daarmee insinueren we al een beetje dat het de goede kant op ging. Toch gingen we niet echt veel beter voetballen, maar er was wel meer druk naar voren en probeerden we vaker dan in de 1e helft de bal naar elkaar toe te spelen. We noteren nog een doelpoging van Oscar die er niet inging. Panhuis rood was nog niet rijp voor slachtbank doordat zij 2 kansen naast het doel plaatsten. Zij kregen wel degelijk hele goede mogelijkheden om wederom op voorsprong te komen. De wederopstanding ging nu plaatsvinden. Het was weer Oscar die ging scoren en maakte in de 32e minuut de 4-3.
In de daaropvolgende minuten waren het goede schietkansen van Akram (naast) Selim (over en naast). Het was voor Akram een nerveus duel aangezien hij vorig seizoen voor de overkant uitkwam. Nou…wij zijn ontzettend blij met hem en ik denk dat ze nog weleens achter hun oren krabben dat hij is vertrokken ;-) 
 
Gelopen koers
Marinos kwam erin voor Akram in de 39e minuut en hij mocht direct de 5-3 binnenschieten. Dat is even fijntjes! Interim coach Hikmet liet zijn manschappen weten dat we er nog niet zijn. Scherp blijven dus. Het was erg leuk voor Salman dat hij een doelpuntje mocht meepikken. Hij prikte met een droge knal de 6-3 op het bord. Dit was alweer in de 41e minuut. Het leek bijna wel een gelopen koers, maar tja het blijft de concurrent he? We bleven goede mogelijkheden creëren. Wederom een schot van Selim en ook weer een van Salman, helaas geen treffers. Ergens tussendoor was er nog een fantastisch zweefbal van Liam die hij uit de rechterbovenhoek ranselde. De 7-3 was voor de ‘overloper’ Akram. Hoe gaaf kan het zijn dat je tegen je oude club scoort. Superleuk voor hem. We lieten de tegenstander te vaak vrij en dit werd vaak niet afgestraft. Toch was de 7-4 hier weer zo’n voorbeeld van door niet goed druk te zetten. Een flinke knal was het gevolg en de 7-4 een feit. Het leek erop dat de rooie boys er niet meer in geloofden. Er waren tenslotte nog een dikke 3 minuten te spelen, waarin een heleboel kan gebeuren. 
 
Ook de 8-4 kwam er aan. We spreken van de 48e minuut. Een voorzet vanuit een uitbal werd door een eigen speler prachtig in de bovenhoek geplaatst. Sneu voor hen, prachtig voor ons. Nu moest het toch echt een gelopen koers zijn?
In de laatste 2 minuten zetten zij nog lichtjes aan, gevolgd door 2 schoten die beiden naast het doel gingen. Nadat de spelbegeleider voor de laatste keer zijn fluit hanteerde, was de blijdschap enorm groot bij de boys. Ontzettend knap terug gekomen van een 1-3 achterstand om er vervolgens erop en erover te gaan. Lesje in effectiviteit zou je zo kunnen zeggen. Gefeliciteerd boys!
 
 
Hartelijke groet,
Paul Verbaarschott