Streekderby, met hattrick van Oscar Limbeek, prooi voor JO10-1

14 april 2019

Vandaag een laatste generale voor de halve finale van de beker van a.s. woensdagavond, met als opponent Candia ’66 die wij eerder dit seizoen al getroffen hadden voor de beker. En zoals bekend gingen wij er toen met de winst vandoor. Elk duel staat op zich, dus vandaag ook de focus op vandaag en niet op toen. Met -0,5 graden op de teller in de auto en een licht wit laagje op de velden trapten wij af om 8.30 uur.
 

Sneu

Candia had er veel zin in, want vanaf de aftrap ging men er vol in. De eerste dadendrang richting ons doel was een schot dat over de dwarsligger suisde. Niet zo ernstig veel later kwam er een soort van terugspeelbal op de Candia keeper af. Hij twijfelde of hij de bal moest oprapen en deed dit uiteindelijk niet. De bal werd alsnog weggewerkt en uit de scrimmage schoot Selim de bal op de rechterpaal, helaas nog geen voorsprong. En met nog geen bedoelen we dus, dat er heel snel wel een doelpunt te vieren viel. Een afstandsschot van Marinos was vermoedelijk aan de ‘hete’ kant, want de bal glipte door de vingers van de keeper. Dat vind ik altijd erg sneu als journalistieke keeper, ik weet hoe het voelt, maar dat terzijde. 1-0 voor G.V.V.V. dus. De blauwen konden amper twee minuten genieten van de voorsprong. Candia kwam op gelijke hoogte doordat wij de bal achterin niet goed rondspeelden. Zij twijfelden niet bij het in balbezit komen en haalden uit. Een streep in de linkerhoek was het geval 1-1. Vlak voordat de tien minuten waren verstreken kopte Candia uit een goede corner rakelings naast de paal. Daar kwamen we goed weg. Een prima schot van Marinos werd goed gekeerd door hun keeper en Candia bleef in balbezit. Zij legden via een rommelige situatie de bal ongeveer negen meter voor ons doel breed en tot hun ontzetting en onze blijheid, pakte Liam de bal heerlijk met gestrekte arm uit de hoek. Candia bleef druk geven en ze maakten het ons erg lastig en ze wisten wel raad met onze af en toe te ver doorgevoerde acties. Wat hieruit volgde waren twee schoten die wel richting ons doel gingen, maar verder niks opleverde.


Liam grijpt adequaat in bij een aanval van Candia ’66.

 

“Ozzie show”

Enkele minuten in het tweede kwart kwamen onze blueboys op voorsprong. Marinos profiteerde heel handig van een intrap aan de linkerkant. Hij dribbelde in en schoot de bal onhoudbaar boven de keeper. 2-1. Oscar was in het tweede kwart ingevallen en die speelde met een flair van een “campingvoetballer”, heerlijk zonder druk, lekker balletjes afschermen en veel acties maken. In minuut 22 kreeg Oscar twee mogelijkheden om te scoren, maar dit leverde vooralsnog niets op. Toch kwam zijn goaltje. Hij werd met de rug naar het doel ingespeeld, maakte een schijnbeweging waardoor hij plots vrij stond en de bal via de binnenkant van de paal binnen kon schieten. 3-1. Direct na de aftrap, mede door onze druk, raakte Candia de bal aan ons kwijt. Marinos gaf de bal voor en daar was Oscar met een rake kopbal met de 4-1. Het was sidderen en beven voor de manschappen uit Rhenen tijden de “Ozzie Show”. Wederom kort na deze treffer nog een bal met zijn linker op de paal van Oscar en een afstandsschot van Marinos op de lat. En Oscar mocht zijn hattrick maken vlak voor rust. Ditmaal vanaf de linkerkant met een glijdende schuiver in de rechterhoek. 5-1. Candia wilde ons nog in verlegenheid brengen, maar een mooie en strakke pegel belande in de handen van onze goalie. Verdedigend hadden wij het goed voor elkaar en konden we functionele driehoekjes waarnemen in de opbouw. Selim had vandaag met vlagen weer eens de bal aan een touwtje hangen. Vlak voor het 25 minuten fluitsignaal, soleerde hij door de gehele defensie en strandde zijn voorzet in schoonheid. Jammer, maar ‘mister schoenpunt’ liet zich wel eventjes gelden.

Corner van Candia’ 66 wordt nipt naast gekopt.
 

Strafschop

Hoewel de gevoelstemperatuur extreem verschilt per verschillende ouders. Sommigen in een zomerjack met handschoenen aan, weer een gekke man met een rode muts langs de lijn. Enkele minder haar bedeelde mannen zonder muts en ga zo maar door. Dit had overigens geen enkele invloed op de wedstrijd. En door…

Doordat Bram goed was doorgelopen op het middenveld, kreeg hij de bal voor zijn voeten en hij dacht waarschijnlijk, “nat veldje, doorglijdende bal, schieten maar”! Hatsjikidee! 6-1. Kort hierop nummertje vier voor Ozzie. Na een goed doordacht een-tweetje met Selim aan de rechterkant, was het een kwestie van een hoekie kiezen. Niet al te moeilijk in deze vorm. 7-1. Hoewel de stand anders doet vermoeden hadden wij het toch lastiger met Candia dan hier tekstueel wordt weergegeven. Wij waren een stuk effectiever. Vanaf het derde kwart leek de fut er een beetje uit bij onze mannen. Misschien niet bewust, maar het spel werd rommeliger en Candia zag en ‘voelde’ dat er wat uit te halen viel. Nadat een schot nog nipt naast ging, scoorden zij de 7-2 uit een diepe bal. Er volgen flink wat schoten en onrustige situaties rondom ons doel. Liam moest nog een bal uit de hoek ‘halen’, en kunnen we ook nog melden dat Candia een strafschop gemist heeft n.a.v. een handsbal. De 7-3 kwam voort uit een prachtige combinatie van Candia waarbij zij volledig vrij stonden en ook geen moeite hadden om de bal in de rechterhoek te plaatsen. Er werd ook nog een bal van de lijn gehaald door Liam in combinatie met een verdediger. 

 

Voor de slotfase noteren we nog wat schoten vanuit de Rhenense kant die niet heel veel gevaar meer opleverden. Salman trachtte van afstand het doel te torpederen, alleen zijn actie raakte de bovenkant van de lat. Dylan sleurde in de slotfase weer rondom het vijandelijke doel en beloonde zijn ploeg met een achtste treffer. En zo werd 8-3 de eindstand omdat wij het metaal vlak voor tijd nog raakten. 

G.V.V.V. JO10-1 – Candia '66 JO10-1  8-3 (5-1)

Scoreverloop:  4. 1-0 Marinos, 6. 1-1 Candia, 18. 2-1 Marinos, 23. 3-1 Oscar, 23. 4-1 Oscar, 25. 5-1 Oscar, 27. 6-1 Bram, 29. 7-1 Oscar, 31. 7-2 Candia, 36.  Candia mist strafschop, 36. 7-3 Candia, 44. 8-3 Dylan.

 

Tekst: Paul Verbaarschott