Wedstrijdverslagen JO10-1

8 september 2018
Paul Verbaarschott, vader van Liam, doelman van de JO10-1, stuurde ons twee wedstrijdverslagen van de JO10-1.
 
Foto's van de JO10-1 zijn te zien op hun facebookpagina: (https://www.facebook.com/gvvvboys/).
 
Candia’66 JO10-1 - G.V.V.V. JO10-1, 1e bekerwedstrijd Zaterdag 1 september 2018
 
Grote blijdschap na 1e bekerwinst JO10-1
Bijna iedereen was aanwezig. Helaas was Salman afwezig, maar hij mocht zijn talent laten zien bij de toppers van JO10-2. Wederom een heerlijk zonnetje op het sportpark van Candia op loopafstand van Ouwehands Dierenpark, waar de meeste gorilla’s nog op 1 oor lagen, mochten onze gabbers zich om 8:15 uur verzamelen. 
 
Blijkbaar waren de oogjes nog niet volledig geopend na de aftrap, want binnen 25 seconden stonden we al met 1-0 achter. Ok…duidelijk verhaal! We krijgen vandaag niets cadeau van de Candianen. Een afstandsschot vloog er ‘spontaan’ in. Wakker worden, mannen! Langzaam verdween de slaap uit de ogen en kregen we te maken met een fysieke tegenstander die hier en daar de handrem aantrok. Gelukkig hoefden de in grote getallen meegekomen supporters niet lang te wachten met de gelijkmaker. Oscar was er voorin als de kippetjes bij om de assist van Jaylen binnen te tikken. 1-1. Dat voelt een stuk lekkerder! We spreken van de 6e minuut. Oscar had er zin in gekregen. Hij mocht, wederom na een assist, maar nu van Marinos, de 1-2 binnendrukken. De blijdschap was erg groot maar je kunt zolang blij blijven als je laatste fijne moment en Candia wilde totaal niet meewerken aan een uitloop. Binnen dezelfde minuut was het alweer 2-2. Voor de (niet) neutrale toeschouwer was het een heerlijk duel. Felle duels. Mooie acties, reddingen over en weer van beide keepers, gemiste kansen, ballen op de lat en dit ging eigenlijk wel de gehele wedstrijd door. 
 
Als team zijn we voetballend ernstig leuk bezig, daarnaast verdiend de gehele ploeg nog wat aandacht achterin, qua omschakeling. Maar ach…he het zijn nog jong volwassenen die nog flinke stappen kunnen en moeten maken. Toch hebben we met Sven en Bram 2 karakterboys die veelal het zogenaamde vuile werk mogen opknappen door sterke bloktackles in te zetten en tegenstanders aan de kant te zetten zodat we weer in balbezit kunnen komen. Onmiskenbaar belangrijke schakels in een team die veelal niet genoemd worden omdat de aanvallers vaker worden genoemd en geroemd om hun treffers. Candia kwam er wel aan te pas, maar voor het doel werden op velerlei manieren de aanvallen weer onschadelijk gemaakt. En soms is het dan toch ook weer heerlijk om een keeper te hebben die als 7e veldspeler fungeert. Dit moet weleens frustrerend zijn voor een tegenstander. Na schoten op doel van Akram (naast), Selim, en Dylan gestrand op keeper en over. In de 17e minuut had Dylan “Cavani” vd Berg een mooie solo actie in huis, passeerde voorin hun laatste man en hij werd zwaar onreglementair onderuit geschopt. Jammer, want dit had een mooie kans kunnen worden. Hun coach reageerde adequaat en gaf zijn pupil even een ‘time-out’ door hem eruit te halen. De vrije trap leverde niks op. We bleven goed combineren, maar Candia bleef stug en creëerden ook hun kansjes. Maar nadat Oscar een schot had gelost, de lat door een andere speler werd geraakt, gevolgd door een schot op doel van Marinos, kwam daar onverwachts een prachtige goal aan van….Sven! voorafgaand door een assist van Selim. 2-3. In dezelfde minuut kwam Selim nog in stelling, maar zijn schot verdween naast het doel.
 
Rust
Hoewel het er op leek dat we goed wakker waren, nam Candia het heft in handen na de rust. in de 3 minuutjes na rust vuurden zij 2 schoten af die gelukkig voor ons naast het doel gingen. Ons veldspel was goed. De kerels gunden elkaar de bal maar helaas lukte niet alles helaas, maar de intenties waren prachtig. In de 33e minuut, gevolgd door de 34e minuut ging Jaylen aan de haal met de bal en hij rondde 2x bekwaam af. 2-4 en 2-5. De 2-6 kwam op naam van onze Colombiaanse topper Oscar die de 2-6 binnenwerkte. Misschien was Akram doelpunttechnisch wel de grootste pechvogel van de ochtend. Hij sleurde, sleepte, schoot, maar kon helaas niet scoren vandaag. Maar het mooie van dit team is, dat het niet belangrijk is. Iedereen gunt elkaar het plezier van een goal en langzaamaan komen we op een punt dat het als team gevierd wordt. Supergaaf om te zien. Er zouden nog 2 goals volgen. Eerst was het Marinos, die na een assist van Dylan lekker mocht binnenknallen. Niet veel later schoot Marinos nog op de lat. Uiteindelijk bepaalde Candia de uiteindelijk score op 3-7. Een goede voorzet belandde bij de 2e paal en er werd vrij ingekopt. Slordig. Maar dat kon zeker de pret niet drukken van onze 1e overwinning in de beker. 

 
 
G.V.V.V. JO10-1 - VRC JO10-1, 2e bekerwedstrijd Zaterdag 8 september 2018
 
JO10-1 loopt uit na de rust
Nadat afgelopen week bekend was gemaakt dat wij wekelijks 1 speler gaan afstaan aan onze ‘broeders’ van JO10-2, was het vandaag de beurt aan Bram. En laten we meteen met het goede nieuws beginnen…Bram heeft gescoord. Superleuk voor hem. En nog mooier is dat hij zijn wedstrijd winnend mocht afsluiten. 14-1. Puik. Gefeliciteerd Bram!
 
Over naar de orde van JO10-1. De basisopstelling was: Liam, Salman, Sven, Selim, Dylan, Oscar. Wissels: Akram, Jaylen, Marinos.
Ons tweede bekerduel. Wetende dat DOVO aan de overkant tegen onze opponent van vorige week speelde en deze mogelijk zou gaan winnen moest er sowieso bij ons gewonnen worden, want volgende week wacht de ultieme krachtmeting tussen ons en de “Rooien”. VRC speelde om de 3 punten bij ons op te komen ‘halen’, Nou daar gingen wij dus niet aan meewerken. Niks is gratis! In de eerste 7e minuten stonden wij al met 3-1 voor met schietkansen. Maar daar schiet je niets mee op. Doelpunten, daar komen de supporters voor naar het sportpark. Dylan was in de 9e minuut meer dan gelukkig dat hij op een mooie assist van Akram de 1-0 binnen mocht schieten. VRC kwam ook echt om te voetballen en dat type voetbal ligt ons prima. Toch kregen wij de betere mogelijkheden in het eerste kwartier. Na de 1-0 kon Marinos 3x aanhalen, 2 op doel, eentje naast. Gevolgd door een schot op doel van VRC. In de 14e minuut kwam VRC op wonderschone wijze op 1-1. De bal caramboleerde via beide kruisingen in het doel. prachtig! Even helaas voor ons. Maar ja…mooi = mooi. Daarnaast bleven de buren gevaarlijk met een schot op doel, waar daarvoor Dylan nog een dappere poging had ondernomen. Liam functioneerde weer als een ouderwetse Ausputzer. Maar hij mocht zeker een aantal keren in actie komen waaronder een  heerlijke zweefbal die hij naast het doel tikte. Voetballend waren wij aan elkaar gewaagd, zoals verwacht. De rust werd gehaald met 1-1. Kort na rust schoot VRC uit de startblokken met een bal op de paal, gevolgd door een redding en daarna ging de bal over het doel. Gevaar geweken!
 
Heerlijke faire duels werden op het middenveld uitgevochten door Sven, Salman en Selim. VRC was in de duels soms wat gelukkiger/feller waardoor wij niet goed konden doordrukken. Het advies heren…blijf uit de duels en ga de bal rondspelen, want daar liggen onze kwaliteiten. We pikten het goed op en daar was dan de bevrijdende treffer van Akram. 2-1 in de 28e minuut. Nu doordrukken en er over. Dit was niet aan dovemansoren gericht en Akram plaatste de bal op de buitenkant van de paal. Jammer! Salman had er vandaag ook weer lekker veel zin in en nadat zijn schot op doel was gekeerd, kon hij kort hierop in de 31e minuut oprecht juichen met een hard schot. 3-1. Blijkbaar knakte er iets bij VRC. Hoewel zij zeker zeer goede kansen hebben gehad om in de wedstrijd te blijven, waren wij vandaag veel effectiever. In de in 32e, 33e en 37e minuut konden alle ouders op de banken. In minuut 32 was het Dylan die zeer alert reageerde op het minder goed wegspelen van de bal van hun keeper. Hij veroverde de bal en schoof hem kalm binnen. Oscar koos goed positie voor het doel en kon op perfect aangeven van de rechterkant van Akram de bal, de bal in de korte hoek binnenschieten. Akram was het aangeven een beetje ‘zat’ en besloot zelf maar een keertje de trekker over te halen. Het gevolg was een hard schot en de 6-1 stond op het bord. Tussendoor had VRC nog een bal in zeer kansrijke positie naast geschoten. Sven was vandaag onze eigen “Tom Beugelsdijk”. Niet L….en, maar poetsen, in de goede zin van het woord. Wat een strijd levert die gozer! Maar hij kan het niet alleen. We lieten de teugels een beetje vieren en dat is dodelijk tegen een team als VRC. Nadat zij nog net naast schoten in de 37e minuut, kwamen ze terug tot 6-3. Het zal toch niet gebeuren? We spreken van de 39e minuut inmiddels. Nog 11 minuutjes te gaan. Pfff gelukkig, daar was Akram die ons even over het dode punt heen hielp en dat was toch knap gezien zijn blessure van afgelopen week. 7-3. Marinos en Salman schoten daarna nog even lekker op het doel waarbij ook het ijzerwerk werd geraakt. VRC was nog niet helemaal klaar en schoten zij hun 4e treffer binnen. 7-4 dus. In de slotfase mocht onze behendige linkspoot, nog even 2 goaltjes erin prikken via 2 afstandsschoten. Zijn naam…SELIM! Heerlijk hoor.
 
Mannen van harte gefeliciteerd met deze mooie overwinning die hopelijk ook voor de neutrale toeschouwer terecht was. Na de wedstrijd gingen we nog even kijken bij de overburen tegen Candia’66. Hoewel hun wedstrijd eerst gelijk op ging, qua doelpunten, was het toch DOVO dat terecht de overwinning naar zich toe trok. Ook 9-4 winst. Volgende week dus de kraker en daar zal beslist worden wie er doorgaat in de beker.