Een punt met een wrange nasmaak!

6 oktober 2019
Verslag GVVV JO11-1 - VRC JO11-1 Zaterdag 5 oktober 2019

Een punt met een wrange nasmaak!
Wat een kraker stond vandaag op het programma! Een heuse derby tussen twee teams die beiden hoog gepositioneerd stonden op de bekerranglijst. We spreken van onze blauwe JO11 boys tegen de geel blauwe JO11 mannen van VRC. Inzet was plaats nummer twee op de ranglijst achter het sterke Roda’46. En met de wetenschap dat volgende week VRC thuis speelt tegen dat ongenaakbare Roda, moest er gewonnen worden. 
 
Speldenprikken
We begonnen van meet af aan vol druk te zetten en dit wierp zijn vruchten af. In de eerste seconden van dit levendige duel was het Marinos die met een goede vooractie en dito schot de bovenkant van de lat schampte. De toon was gezet! Het spel golfde op en neer maar wij hadden het achterin in de aanvangsminuten prima op orde. Daarna viel er een goede mogelijkheid te noteren voor Dylan, die helaas voor de blauwen en opluchting van de gelen, naast schoot. Voor ons gevoel hadden we alles op orde totdat er een prima steekbal kwam dwars door ons centrum en wij plots tegen een 0-1 achterstand aankeken. Dat was niet de planning, toch? In zo goed als dezelfde speelminuut een schot van Dylan wat niet het juiste resultaat opleverde. Daarna wat speldenprikken van VRC door middel van een schot op het doel, (makkelijk gepakt) en een schot naast het doel gepareerd door Liam. Er leek geen vuiltje aan de lucht, maar vanuit de snel genomen hoekbal stonden we 0-2 achter doordat we niet alert waren. Raar maar waar! 

Shirt van Marinos wordt getest.
 
Praktisch identiek
Het was goed dat er even een tussenpauze was zodat de coaches de zaken weer konden aanscherpen. Er was nog helemaal niks aan de hand ook al stonden we 0-2 achter. Ons veldspel was niet zo heel veel op aan te merken en we voelden gewoon dat het goed moest komen, hoewel we er wel van doordrongen waren dat een eventuele 3e treffer ons fataal zou kunnen worden. Nadat de nodige woorden tot de boys werden gesproken, de coaches namen er even alle tijd voor, gingen we gauw verder over naar het tweede kwart. Amper 1,5 minuut nadat de fluit klonk voor het tweede bedrijf kwamen we terug in het duel. Een sterke actie van Dylan aan onze rechterkant. Hij hield goed het overzicht en trok de bal terug vanaf de achterlijn en de perfect opgestelde Akram schoot de bal van zo’n 7 meter afstand onberispelijk tegen het nylon. 1-2. Ons tweede doelpunt kwam er en stond op het punt van binnenkomen en was praktisch identiek aan onze eerste. Wederom Dylan aan de rechterzijde met de bal aan de voet. Hij ging een versnellingsactie inzetten en leek de bal kwijt te raken. Oh, nee toch niet. Hij zette goed door, trok weer de bal terug en nu was het Oscar, (heeft hij nu FIFA20?) die de spreekwoordelijke trekker overhaalde. 2-2. De blijdschap was groot. Vandaag bleek onze rechterkant de sterkste zijde van ons. Met wisselend goed ingrijpen aan die kant van Bram, Sven en Salman en met wisselend bedoelen we in deze, het wisselen van positie ;-). Goaltje nummer drie werd door goed voorbereidend werk, ditmaal van Marinos, wederom goed binnengeschoten door Oscar. Zijn tweede van vandaag. 3-2. Wat een ommekeer binnen 3 minuten in het tweede kwart. VRC leek de grip kwijt te zijn en daar was nu net het punt dat wij door hadden moeten drukken. Schoten van Marinos, Dylan, Akram werden op de paal geschoten, of prachtig gered door de VRC Goalie die een goede pot keepte. En zo gebeurde het dat het ‘ineens’ rust was, die we ingingen met een 3-2 voorsprong.

Goal! GVVV komt terug in de wedstrijd.
 
Onschuldige terugspeelbal
In het derde kwart gingen we wederom voortvarend van start. Uit niets bleek dat we dit duel niet zouden winnen. Wij vonden dat er een krachtsverschil was dat procentueel in ons voordeel uitkwam. Ook in deze fase van de wedstrijd grote mogelijkheden om tot goals te komen. Schoten van Selim, Marinos en Jaylen gingen jammerlijk naast of verdwenen via toedoen van de VRC defensie in het niets. Vooral in het laatste kwart van de wedstrijd deed GVVV zich veel te kort. Fantastische rushes aan de rechterkant van Jaylen zorgden voor veel druk bij VRC. Hier had minimaal 1 treffer uit moeten komen, maar gingen voorlangs of werd er te snel geschoten waar een breedtepassje beter tot zijn recht was gekomen. De marge van 1 doelpunt was kostbaar, want VRC gaf zeker niet op. En dan komt er natuurlijk een voetbalwet naar voren”, Als je zelf niet scoort….”. En toen was er een onschuldige terugspeelbal die zomaar in ons eigen doel verdween. Tja…pijnlijk om te zien, maar de vreugde was er bij VRC zeker niet minder om 3-3 in de 54e minuut. En daar waar wij de wedstrijd veel eerder op slot hadden moeten gooien, was het VRC die er nog bijna met de winst vandoor ging. Drie minuten voor tijd hadden de voormalige teamgenoten van Mees de bal voor het inschieten. Gelukkig kon Liam zich er kranig voorgooien en blokte hij de bal adequaat. In de rebound kon hij wederom de bal naast het doel tikken. Dat was billenknijpen! 
 
Toch hadden wij nog een klein offensiefje in huis. Oscar kreeg nog een geweldige kans om de winnende te maken. Een goede corner van vanaf links van Selim toucheerde zijn hoofd en verdween wonderbaarlijk niet over de doellijn van de Veenendaalse Racing Club. Een enorme domper op dat moment.
 
Scheidsrechter Omar blies die ochtend voor het laatst op zijn fluit en zo was er dan een puntendeling waar het blauwe kamp een nare smaak aan overhield…
 
 
   6e 0-1 VRC
15e 0-2 VRC
17e 1-2 Akram
18e 2-2 Oscar
19e 3-2 Oscar
54e 3-3 VRC
 
Tekst: Paul Verbaarschott