Voorbeschouwing // Kan G.V.V.V. het eerste fruit pikken op De Bongerd?

De ploeg uit de Rijnmond keerde vorig seizoen terug op het hoogste amateurniveau door een glorieus kampioenschap in mei 2024 en had gelijk de smaak goed te pakken door keurig als laatste van het linkerrijtje te eindigen. Voor een herintreder een uitstekende prestatie na een afwezigheid van vijf jaargangen op het hoogste echelon.

Sinds het ontstaan van de Eerste Klasse in ’70-’71 heeft dat hoogste echelon van het amateurvoetbal in ons land al diverse naamswijzigingen ondergaan en kreeg het naderhand ook de vorm van een wat steilere piramide. Want die Eerste Klasse werd Hoofdklasse, daarna Topklasse, tot tenslotte, zoals de situatie nu is, met de Tweede- en daaronder een Derde- en Vierde Divisie.
Door de degradatie van onze aanstaande opponent in 2019, en onze eigen favorieten in 2022, speelden beide clubs dus ook één seizoen samen op de een na hoogste trede, de Derde Divisie.
En dat maakt dat van alle huidige 17 concurrenten BVV Barendrecht de enige club is waar tegen G.V.V.V. in al die verschillende klassen uitkwam.
Dus met recht mag de wit-rode brigade uit de Rijnmond een oude bekende worden genoemd, want alleen tegen Spakenburg, en de teruggekeerde grootmachten IJsselmeervogels en Kozakken Boys werden (veel) vaker robbertjes uitgevochten. Het wordt namelijk in z’n totaliteit de 37^ste onderlinge competitie ontmoeting tussen Barendrecht en G.V.V.V. of vice versa.
De teller tegen Spakenburg, IJsselmeervogels en de Werkendammers staan op respectievelijk 85, 72 en 61 onderlinge ontmoetingen.

Linkerrijtje

Voor die degradatie in 2019 vertoefden de Barendrechtse voetballers in totaal acht jaargangen lang aan het einde van de competitierit veelal in het zogenaamde linkerrijtje. Slechts tweemaal was dat niet het geval.
Met als hoogtepunt de tweede plaats achter kampioen Katwijk in ’12-’13 en uiteraard de promotie naar de Tweede Divisie via een vijfde plek in de Topklasse in jaargang ’15-’16.
Het debuut daarin werd afgesloten met een achtste positie, en daarna (’17-’18) eindigde de wit-rode formatie op een uitstekende vierde plek met evenveel punten (59) als nummer drie HHC Hardenberg, alleen was het doelsaldo van de Sallanders een stukje positiever.
Samen met HHC Hardenberg waren de Rijnmond bewoners toen ook nog eens de enige twee zaterdagclubs die er vanaf de invoering van de Topklasse en de Tweede Divisie altijd bij waren. Daar kon geen enkel gerenommeerd voetbalbolwerk uit de Duin- en Bollenstreek, Spakenburg of Utrechtse Heuvelrug aan tippen, die lieten allemaal tussendoor nog wel eens een steekje vallen.
Maar zoals hierboven reeds is vastgesteld ontstond daarna in het breiwerk van Barendrecht toch een forse knoop die ze pas in mei 2024 konden ontrafelen.

Olek Mrowicki scoorde de 3-1 op 7 december 2024.

Wet van Murphy

Uitzonderlijk was de terugval van Barendrecht, van subtopper naar degradatiekandidaat, niet. Want we zagen dat al eerder bij Katwijk, die zelfs vanaf kampioen, het seizoen erop die deceptie van afdalen beleefde in de Topklasse. En ook bij zo’n ander voetbalbolwerk Bunschoten-Spakenburg, gebeurde het in het debuutjaar van de Tweede Divisie voor de blauwen van sportpark De Westmaat. En de rode buren van die blauwen aan de boorden van het IJsselmeer hadden zelfs twee seizoenen nodig om een terugkeer te bewerkstelligen.
Het exacte hoe en waarom Barendrecht moest afdalen is vanaf de buitenkant niet helemaal te verklaren. Maar wel is duidelijk dat onze gastheren dat seizoen klaarblijkelijk te maken hebben gehad met de wet van Murphy, die zegt: ‘Alles wat fout kan gaan, zal fout gaan’.
Dat begon al met de plotsklapse promotie van succescoach Adrie Poldervaart. Die bij Excelsior Rotterdam, waar hij al fysiotherapeut was, tot hoofdtrainer werd benoemd (en ondertussen via FC Groningen, De Graafschap en Fortuna Sittard is aan beland bij kampioen Quick Boys).
Een succes dat Barendrecht haar trainer van harte gunde, maar de club wel opzadelde met een probleem dat opgelost moest worden.

In de persoon van Albert van der Dussen werd die gevonden. Maar de tegenvallende prestaties en de ontbrekende chemie tussen trainer en selectie deden de verantwoordelijken besluiten om begin december 2018 het contract met de coach op te zeggen. Tussendoor had clubicoon Frans van Brienen, jarenlang eerste elftal speler en al vele seizoenen assistent-trainer, ook al de pijp aan Maarten gegeven vanwege verschil van mening met z’n baas Van der Dussen.
Schorsingen en (langdurige) blessures, en een voortijdig opgezegd spelerscontract maakten de spoeling alleen maar dunner.
Lichtpuntje, en dus niet vallend onder die wet, was het feit Jack van den Berg die begin oktober 2018 bij Katwijk zijn congé kreeg, genegen was om zijn oude club, uit de brand te helpen bij het opvullen van het trainershiaat en direct na de winterstop het stokje overnam. Hij kon geen nee zeggen tegen de club die hij al eerder negen seizoenen als trainer onder zijn hoede had en waarvoor hij zelf zes jaar lang als speler uitkwam. Die clubtrouw leverde hem bij elkaar het lidmaatschap van verdienste op.
Maar ook de gepokt en gemazzelde coach kon geen ijzer met handen breken en kreeg zijn team, waarin het aan voldoende kwaliteit en ervaring ontbrak, niet aan de praat en dus bleef ook onder zijn hoede die zeer vervelende wet gewoon van kracht en degradeerde BVV Barendrecht naar de Derde Divisie.

Geen sinecure

In die Divisie kregen de Barendrechters, net als alle andere voetbalclubs, te maken met de wetten van corona in de twee volgende seizoenen, waardoor een terugkeer sowieso niet mogelijk was. Maar ook de sportieve prestaties waren geen aanleiding om van pech te spreken, want in het twee-derde uitgespeelde seizoen ’19-’20 stond de club op de zevende plek. En datzelfde gebeurde in de ultrakorte jaargang daarop. Dat eerste coronaseizoen geschiedde nog onder leiding van clubicoon Jack van den Berg, die in ’20-’21 werd opgevolgd door Richard Elzinga.
Onder diens leiding werd in het weer volledige seizoen ’21-’22 de 8^ste positie bereikt. Ook zat een periodetitel er toen geen moment in en dus bleef deelname aan de omweg via de play-offs ook buiten bereik.
Daarmee is maar weer eens bewezen dat de weg omhoog terugvinden zeker geen sinecure is. Sinds het ontstaan van de Divisies in 2016 zijn er slechts drie clubs in geslaagd om direct na degradatie weer te promoveren, dat waren Spakenburg, TEC en ons eigen G.V.V.V.

KNVB kinkje

Uiteraard leefde bij een van grootste amateurclubs (ruim 2200 leden) van ons land nog steeds de wens en de hoop om weer z.s.m. aan te sluiten bij de top. Dat gebeurde door o.a. een nieuwe leider voor de groep te zetten in de persoon van Leen van Steensel en wat verjonging door te voeren in de relatief gezien oude selectie. De voormalig profspeler van FC Utrecht en Excelsior Rotterdam kwam over van het Goudse Jodan Boys en slaagde uiteindelijk grandioos in zijn opdracht.
Al zat er een heel vervelend KNVB kinkje in de kabel waarbij G.V.V.V. ongewild en onbedoeld bij betrokken raakte. Want in ’22-’23 speelden Barendrecht en G.V.V.V. op de laatste speeldag in de Derde Divisie tegen elkaar op sportpark De Bongerd. De formatie van coach Vink had zich al verzekerd van de nacompetitie en de Van Steensel brigade kon die dag nog een vervangende derde periodetitel veroveren om zo ook mee te doen aan de play-offs om promotie. Maar daarvoor moesten ook resultaten op de andere velden in het voordeel van Barendracht uitvallen.
Kort voor tijd bij een 3-1 voorsprong, door een (valse)hattrick van oudgediende en klasbak Joey Jongman, gaven de resultaten van de concurrenten aan dat het beter was om te verliezen om zodoende als derde op de ranglijst te eindigen en daarmee die (vervangende) deeltitel te pakken. Het risico dat er op de andere velden nog iets zou veranderen, want alle duels waren op hetzelfde moment begonnen, werd genomen en Byron Burgering – die vorig seizoen furore maakte bij FC Den Bosch en nu Almere City FC gaat helpen om terug te keren naar de Eredivisie – kreeg in vier minuten tijd driemaal (te opzichtig?) vrije doortocht en scoorde daarin een echte hattrick met als gevolg een 3-4 einduitslag.

Kort na afloop waren er dus alleen maar blije gezichten, want het veronderstelde scenario was uitgekomen, en beide clubs konden zich gaan opmaken voor het toetje van de nacompetitie. Maar al vlot daarna gingen de beelden van de geschonken zege viraal en volgde protesten van de clubs waaronder Sparta Nijkerk en SteDoCo die zich benadeeld voelden.
Na een paar dagen van beraad kwamen de ‘wijze mannen’ uit de Zeister bossen met het oordeel dat Barendrecht zich onsportief gedragen had en dat het vier punten in mindering kreeg waardoor deelname aan de play-offs niet doorging en SteDoCo die plaats mocht innemen.
Nadat het stof was neergedaald zagen ze bij bestuurlijk Barendrecht wel in dat een beroep indienen tegen de uitspraak weinig zin had en legden ze zich neer bij de straf.
De rest is geschiedenis want uiteindelijk speelden SteDoCo en G.V.V.V. de finale van de play-offs, die onze blauwen zowel uit (1-2) als thuis (2-0) in haar voordeel wisten te beslissen en daarmee direct terugkeerde naar de Tweede Divisie.

Sportieve revanche

Toeval of niet, maar in seizoen ’23-’24 waren het juist SteDoCo en Barendrecht die een langdurig gevecht raakten in de Derde Divisie B in de strijd om de titel. Na de winterstop was het constant stuivertje wisselen om de koppositie, maar aan het einde van de rit had het Van Steensel keurkorps de langste adem en was een overwinning op Kloetinge op de laatste speeldag voldoende om de titel in de wacht te slepen. Een machtig mooie sportieve revanche van Barendrecht om het vergalde seizoen ’22-’23 in een klap te doen vergeten en daarmee bewezen ze ook dat het meedoen om promotie in dat seizoen beslist niet als eendagsvlieg konden worden gezien.

Barendrecht goalie Bradly van der Meer had vele reddingen paraat gedurende de laatste ontmoeting. Hier op een inzet van Justin Spies.

Nieuwe leidsman

Sterker nog, de herintreder deed volop van zich spreken en had geen enkele moeite om zich te handhaven wat de voornaamste doelstelling was. Het was daarom ook zeer opmerkelijk en voor iedereen bij Barendrecht uitermate verrassend dat eind november vorig jaar naar buiten kwam dat de man achter het succes, coach Leen van Steensel, zijn vertrek naar FC Lisse in dit seizoen aankondigde.
Het was zeer aannemelijk dat de club graag met de coach om tafel was gegaan om een contract verlenging overeen te komen, meestal gebeurt zoiets omstreeks de winterstop, maar daar kreeg het de kans dus niet voor.
Maar al binnen veertien dagen slaagde technisch coördinator Gert van der Wal erin om een opvolger te vinden. En dat was Dogan Corneille (51), gepokt en gemazeld als trainer, maar daarvoor ook als zeer ervaren speler van o.a. Kozakken Boys en IJsselmeervogels. En ja ook Barendrecht, waar hij zijn laatste stappen zette als actief voetballer in het seizoen ’07-’08. Dus trainer en club waren geen onbekenden voor elkaar.
Als coach maakte Corneille naam bij o.a. ASWH, Feyenoord, Alphense Boys, Noordwijk, IJsselmeervogels, Willem II, Excelsior Maassluis en FC Rijnvogels. Bij laatstgenoemde club moest hij aan het begin van 2024 noodgedwongen stoppen vanwege gezondheidsproblemen veroorzaakt door te veel hooi op de vork nemen. Nu hij dat heeft weten te temperen kon hij in volle gezondheid aan zijn nieuwe klus beginnen.

Weinig mutaties

Dat zal de in Venlo geboren nieuwbakken coach gaan doen met een op weinig plaatsen gewijzigde selectie. Van de vier vertrekkers was Tren Drexhage (naar Quick Boys), goed voor 10 goals en 6 assists in 34 duels het belangrijkste verlies. Robbert Olijfveld, die na een half weer terugkeerde van Sportlust ’46, en Romano van der Stoep, die in het verleden belangrijk waren voor BVV, konden het verschil niet meer maken en vertrokken naar respectievelijk Capelle en Westlandia. De vierde was reservegoalie Jomar Gomes die naar Xerxes/DZB ging.
Er kwamen drie nieuwelingen voor terug te weten: Aanvallers Dennis van der Heijden (Capelle), en Ray Versluis (GVV Unitas. Middenvelder Eric Fortes (Zwaluwen Vlaardingen) completeert het drietal.
Met de gebleven sterkhouders zoals Bradley van der Meer, Danny Monster, Taner Bayram, Joey Jongman, Constantijn Schop, Timo de Graaf, en clubtopscorer van vorig seizoen Bram de Bruijn (14 treffers), staat er dus een degelijk frame met een mooie mix van zeer ervaren spelers en aanstormende talenten. Daarmee werd de oefencampagne aangevangen, die net als bij G.V.V.V. zes duels telde, en ook allemaal gingen tegen lager geklasseerde tegenstanders.
Voor wat het waard is zetten we die oefenduels van de twee kemphanen van komende zaterdag hieronder even naast elkaar.

Barendrecht	–	Kloetinge	1-1	Kloetinge	–	G.V.V.V.	3-2
Barendrecht	–	TEC	3-1	Hercules	–	G.V.V.V.	4-3
Barendrecht	–	Smitshoek	2-1	Sparta Nijkerk	–	G.V.V.V.	1-4
Barendrecht	–	Heerjansdam	1-2	G.V.V.V.	–	Eemdijk	5-2
Barendrecht	–	ASWH	4-1	G.V.V.V.	–	Huizen	5-1
Barendrecht	–	Capelle	3-4	Urk	–	G.V.V.V.	1-3

Ook een sterkhouder vertrok

Bij G.V.V.V. waren er iets meer wisselingen van de wacht dan bij het keurkorps van opponent Barendrecht. Sergio Tremour (Noordwijk), Joep van den Berk (UNA), Jonathan Vergara Berrio (TEC), Giovanni de la Vega (Scherpenzeel) en Joeri Vendel (Hooglanderveen) verlieten het sportpark Panhuis, maar geen van allen waren ze vaste krachten. Alleen Tremour en Van Den Berk kwamen tot ruim 1100 speelminuten van de maximale 3060. Alle anderen bleven daar ruimschoots onder.
Wel een overeenkomst met Barendrecht is het vertrek van Genrich Sillé naar FC Den Bosch want de vleugelflitser speelde alle 34 competitieduels, scoorde daarin 8x en was vijfmaal voorbereider van een doelpunt. Dus net als Drexhage bij onze opponent laat Sillé een flink hiaat achter.

Ilias Latif kon niet raak mikken, dat deed Quincy Veenhof om de spreekwoordelijke eer te redden bij de laatste ontmoeting op De Bongerd.

Aanwas

Maar al met al kun we ook stellen dat coach Gery Vink in dit nieuwe seizoen het geraamte van zijn team van vorig seizoen heeft behouden. Enig smetje is dat sterkhouder en middenvelder Mart de Jong nog steeds aan het revalideren is van zijn knieblessure en dat dat nog wel enige maanden tijd nodig heeft voordat wij hem weer wedstrijdfit op het veld zien verschijnen.
Maar waar er spelers afvallen komen er ook nieuwe voor in de plaats want je hebt gedurende een seizoen tenminste wel twintig spelers nodig om dat te vervolmaken.
In de personen van Arwin van Soest (26) afkomstig van SteDoCo, en zoon van ‘baas Vink’, Wimilio (31) die Spakenburg achter zich liet, werd de nodige ervaring binnengehaald. Voor de jonge aanwas tekenden Koen Hillen (21) (De Graafschap), Bent Driessen (21) (Jonathan), Sam Sow (21) (VVV Venlo) en Krijn Meeuwsen (22) (MASV).
Van dat viertal maakte vooral Hillen in de voorbereiding de nodige indruk. De van oorsprong centrale verdediger kreeg vanwege het ontbreken van Mart de Jong veelal een plaats op het middenveld en dat ging Koen uitstekend af. Hij scoorde ook nog eens tweemaal in de oefencampagne. Samen met Van Soest en Vink junior maakte Hillen daarom ook ruim 400 minuten in de voorbereiding net als alle andere beoogde basis spelers.

Fruit pikken

Beide teams zullen als allereerste en belangrijkste doelstelling hebben om zich op dit niveau te gaan handhaven. Dat zou op basis van vorig seizoen met respectievelijk een 9^de plek voor de thuisploeg, en een 7^de voor de gasten, geen onoverkoombaar probleem moeten zijn. Maar ja papier is geduldig en behaalde resultaten uit het verleden zijn geen garantie voor toekomst zijn clichés die aan een begin van een nieuw seizoen altijd weer opgeld doen.
Stiekem hopen de beide coaches, en natuurlijk ook hun pupillen, op meer, namelijk een verbetering van die voornoemde eindposities. Want het is topsporters eigen om altijd hoger en beter te willen en dat is een loffelijk streven wat zal worden omarmd door de fans van beide kemphanen. Maar tussen willen en doen zit een wereld van verschil dus zal de eerste praktijk van deze nieuwe competitie jaargang alvast een klein inkijkje gaan geven over wat Barendrecht en G.V.V.V. in het vat hebben.

Op basis van de statistiek van de onderlinge wedstrijden in de Tweede Divisie heeft de thuisploeg cijfermatig gezien een voordeel. Zij wonnen er drie 2-0 (’16-’17), 4-2 (’17-’18) en 3-1 vorig seizoen. Eenmaal werden de punten gedeeld 1-1 (’18-’19). G.V.V.V. won tussendoor wel met 3-4 maar dat was de hierboven al beschreven weggegeven wedstrijd in de Derde Divisie.
Kortom er rijst de vraag kan G.V.V.V. zaterdag wel appeltjes, peren, pruimen of kersen pikken op De Bongerd? Want u weet ongetwijfeld dat de naam van accommodatie van onze gastheren een ouderwetse uitdrukking is voor Boomgaard, die daar in vroeger dagen ongetwijfeld aanwezig is geweest.
Je kunt weliswaar geen appels met peren vergelijken, maar punten wel, en juist daarom gaat het bij de ouverture van jaargang ’25-‘26.

BVV Barendrecht – G.V.V.V. begint komende zaterdag om 14.30 uur op het sportpark De Bongerd, Dierensteinweg 6, 2991 XJ Barendrecht en zal onder leiding staan van Dhr. N. Boel uit Middelburg. Hij zal langs de lijn zal worden geassisteerd door Dhr. R. Kunst en Dhr. D. Reinshagen. Vierde official is Dhr. S. van Schoonderwoerd.

Tekst: GVVV.nl/Bas van Capelleveen
Fotografie: Stefan Koops