Waar we in de vooruitblik er vanuit gingen dat captain Maguire en zijn manschappen figuurlijk gezien met het mes tussen de tanden zouden beginnen, vanwege het 4-1 verlies in Haarlem in de slotfase van de vorige competitiejaargang, kwam daar geen spaan van uit. Want binnen een half uur spelen stonden ze op een 2-0 achterstand. Het pompen of verzuipen voetbal in het tweede bedrijf van de Veense gasten, bracht geen soelaas en dus werd de ruststand ook de eindstand.
Met Tariq Dilrosun centraal in de defensie, die de plaats van geblesseerde Mitch Willems innam (met onwillige bilspier wel op de reservebank), begon coach Gery Vink voor de rest met dezelfde basis die vorige week in veld kwam bij de gewonnen wedstrijd thuis tegen vv Katwijk.
Maar waar vorige week er meet af aan werd opgeklapt, leek het er vanmiddag op of de Veense blauwen een dagje strand hadden geboekt om uit te waaien in plaats van het spelen van een voetbalduel. Dat kwam wellicht door de naam van het tijdelijk onderkomen van de gastheren wat in gebruik is zolang het nieuw aanbouw zijnde clubgebouw nog in de steigers staat. Dat luistert namelijk naar de naam ‘Beachhouse’ en heeft wellicht hiervoor gediend op het strand van het nabij gelegen Zandvoort.
Koen Tros is dankbaar voor het cadeautje die zijn ploeg de 2-0 oplevert.
G.V.V.V. komt er niet aan te pas
Hoe dan ook, voor de thee kwamen Veense gasten nauwelijks in het stuk voor. Symbolisch hiervoor was het feit dat het eerste noemenswaardige gevaar pas kon worden genoteerd na ruim twintig minuten spelen toen Dumay een bal onderschepte en inleverde bij de op snelheid liggende Spies. Maar die was te zelfzuchtig en schoot ruim naast, waar afleggen een veel betere optie was. In de tegenaanval werd het zelfs bijna 2-0 toen Ladan uit vrij positie maar rakelings naast schoot.
Want reeds na zeven minuten spelen had diezelfde spits zijn ploeg al op voorsprong gekopt. Uit een corner van Gerry Vlak stond hij bij de tweede paal vogeltje vrij waardoor scoren een koud kunstje was. Koud daarna had Ladan al een tweede poging voor zijn tweede treffer gehad, maar toen stond goalie Evora goed op te letten.
De tweede treffer kwam er alsnog maar daarvoor verleende G.V.V.V. alle medewerking, ook weer symptomatisch voor het verloop van het eerste bedrijf. Want Dilrosun wist geen oplossing vooruit te vinden en speelde dus terug naar z’n keeper. Op zich niets mis mee, ware het niet dat Evora op zijn beurt pardoes vanaf de rand van de ‘zestien’ de bal in de voeten van Koen Tros speelde. Die stond wel op een kleine dertig meter afstand, maar dacht laat ik het maar proberen om te schieten met de vijandige keeper zover uit zijn doel. Vanaf de kant leek het of hij het speeltuig niet eens goed raakte, maar tergend langzaam verdween de bal toch tegen de netten en mocht het scorebord opnieuw in werking worden gezet.
De Haarlemmers bleven daarna domineren zonder tot echt grote kansen te komen en G.V.V.V. kon alleen via een vrije trap van Veenhof – goede redding van Michaelis – en een kopballetje naast van Spies nog tot een paar notities in het kladboekje van uw verslaggever komen.
Arwin van Soest kon op twee verschillende posities ook het verschil niet maken.
Donderspeech, wisselen, ander vaatje etc.
Als je zo’n beroerde eerste helft speelt dan kun je er op wachten dat tijdens de pauze door de meegereisde blauwe fans de nodige clichés uit de monden vloeien zoals in deze tussenkop aangegeven. Eigenlijk had oefenmeester Vink bijna alle spelers wel kunnen wisselen, maar hij maakte de keuze voor Giel Slijkhuis en Krijn Meeuwsen op de plaats van Ilias Latif en Koen Hillen.
Slijkhuis nam die een op een over van Hillen terwijl Meeusen naar de vleugel verhuisde en daar de plaats van Arwin van Soest innam. Veenhof ging in de spits spelen en van Soest op 10 erachter.
Die omzettingen brachten wel enig soelaas want G.V.V.V. ging veel dwingender spelen en was nu wel veelal op de helft van de Koninklijke te vinden. Maar tegelijkertijd was dit ook een kolfje naar de hand van de gastheren. Want die spelen heel vaak min of meer in een 1-5-4-1 opstelling om de defensie dicht te houden en in de omschakeling toe te slaan bij een aandringende tegenstander.
En precies dat spelbeeld ontstond. De meesten aanvallen kwamen op het conto van G.V.V.V. waarbij Dilrosun, Veenhof, Meeuwsen, Spies en Slijkhuis (2x) of op keeper Michaelis stuitte, of niet goed mikten.
Ook bij diverse afvallende de ballen was het geluk niet aan de zijde van de Veense blauwen.
Maar daar staat dan wel weer tegenover dat de in aantal veel mindere aanvallen van de gastheren eigenlijk gevaarlijker waren. Evora moest twee keer redding brengen bij doorbraken van Bijen en Beelen en had hulp op de lijn nodig van Dumay toen handenbindertje Ties de Boer een rebound knap inschoot.
Het geluk liet G.V.V.V. helemaal in de steek toen de zeer pietluttig fluitende referee Kuipers zes minuten voor tijd aanvoerder Maguire trakteerde op zijn tweede gele kaart (protesteren dat mag een aanvoerder toch?) en dus een veldverwijzing.
Conclusie: Door een zeer matige eerste helft sneed G.V.V.V. zichzelf in de vingers, want ze konden dat in een veel energiekere tweede deel niet meer rechtzetten. De winst van de Koninkijken kan daarom dan ook niet als onverdiend worden bestempeld.
Volgende week zal G.V.V.V. zich dus thuis moeten herpakken als de blauwen uit Spakenburg op bezoek komen die vanmiddag met 2-0 wonnen van Excelsior Maassluis. Captain Maguire zal dat duel gaan missen, want een rode kaart (na 2x geel) betekent automatisch één wedstrijd schorsing.
Kon. HFC – G.V.V.V. 2-0 (2-0)
Scoreverloop: 7. Delano Ladan 1-0, 29. Koen Tros 2-0.
Gele kaarten: 45+1. Marijn Ploem, 90+4. Rabbi Mwenda (Kon. HFC), 77. en 84. Barry Maguire, 90+4. Krijn Meeuwsen (G.V.V.V.)
Rode kaart (2x geel): Barry Maguire (G.V.V.V.)
Opstelling Kon. HFC: Mitchel Michaelis (k.) ©, Marijn Ploem, Ruben Heeremans, Gerry Vlak (86. Jan Muller), André Morgan, Koen Tros, Flip Klomp, Ian Beelen (74. Niels Donker), Tom Bijen (64. Joas Kors), Ties de Boer, Delano Ladan (74. Rabbi Mwenda).
Opstelling G.V.V.V.: Elber Evora (k.), Joeri Potjes, Barry Maguire ©, Tariq Dilrosun, Quincy Veenhof (82. Venitchio Sint), Koen Hillen (46. Giel Slijkhuis), Quiermo Dumay, Wimilio Vink, Justin Spies, Ilias Latif (46. Krijn Meeuwsen), Arwin van Soest.
Scheidrechter: Dhr. B. Kuiper (Born)
Toeschouwers: 300
