In het nu bijna 78-jarige bestaan van G.V.V.V. werd er door de hoofdmacht van onze club veruit het vaakst de degens gekruist met SV Spakenburg in competitieverband (85x). Maar ook bij andere gelegenheden speelden de blauwen uit Veenendaal en Spakenburg al 14x tegen elkaar. Dus wordt het komende zaterdag een officieus jubileumduel, want dan wordt de 100 aangetikt.
Voor de trouwe lezers van deze vooruitblikken zal bovenstaande vaststelling niet als een verrassing in de oren klinken, want dat hebben we al vaker benoemd. Maar voor de gelegenheidsbezoeker zullen we het nog een keer uit de doeken doen.
Gerekend vanaf het seizoen 1960/1961 – toen G.V.V.V. door drie kampioenschappen op rij de tweede klasse van de KNVB had bereikt, toen het hoogste zaterdag amateur niveau – tot nu aan toe, zal aanstaande zaterdag wedstrijd nummer 86 gaan plaatsvinden tussen de beide blauwgehemde clubs.
Dit is inclusief de dubbele confrontatie in 1985 in de strijd om het zaterdag landskampioenschap – 3-2 en 2-3 winst voor Spakenburg – en de eenmalige beslissingswedstrijd op 24 mei 2014 in Volendam om de titel in de topklasse, die ook met 2-1 werd gewonnen door onze gasten.
De teller had normaliter nog twee stapjes hoger kunnen staan, maar beide duels op sportpark De Westmaat werden in de twee door coronaperikelen aangetaste jaargangen afgelast.
Daarnaast troffen de beide kemphanen elkaar nog officieel 3x in de districts- en 1x in de KNVB beker. De overige tien ‘blauwe onderonsjes’ die als officieus moeten worden bestempeld waren in oefenpartijen (7x), een vrijwillige nacompetitie (1x), NCRV Beker (1x) en de Harry Hamstra Cup (1x).
Kortom alles bij elkaar opgeteld staat aanstaande zaterdag officieus dus nummer 100 op de programmarol. Een mooie triviale bijkomstigheid voor de klassieker onder klassiekers voor de thuisploeg.
Reputatie
Dat de blauwen van sportpark De Westmaat tot de topploegen behoren in de Nederlandse amateur voetbalwereld hoeft eigenlijk nauwelijks betoog. Op de overall ranglijst, die maar liefst 40 seizoenen beslaat, van de eerste-, later herdoopt tot hoofdklasse, staan de Spakenburgers op de derde plek achter buurman IJsselmeervogels en Quick Boys. G.V.V.V. neemt daarop de zevende positie in.
Maar op zo’n zelfde ranglijst opgemaakt na zes jaargangen topklasse is Spakenburg absoluut het beste jongetje van de klas, voor Rijnsburgse Boys en HHC Hardenberg. Onze favorieten staan daarin op de zesde plek.
Gezien deze zeer gerenommeerde reputatie was het dan ook uiterst verrassend en ontiegelijk verwonderlijk dat het voor Spakenburg zo mis ging bij het debuut in de Tweede Divisie in ’16-’17. Directe degradatie werd nog wel ontlopen, maar de nacompetitie niet. En daarin dolf men uiteindelijk het onderspit tegen Rijnsburgse Boys.
Een optater van jewelste voor de gehele club, die vanaf de oprichting in 1931 nog nooit een stap terug hoefde te doen.
Weeffout hersteld
Maar treuren om wat er is gebeurd heeft geen enkele zin, zo nuchter waren allen die de Spakenburger blauwen een warm toe hart dragen wel. Nee, er moesten spijkers met koppen worden geslagen om het verloren gegane terrein z.s.m. terug te veroveren. Dat werd, zo blijkt achteraf gezien, zeer succesvol aangepakt door de verantwoordelijke bobo’s. De selectie kreeg een flinke kwaliteitsinjectie, en wij weten in Veenendaal maar al te goed dat trainer De Wolf werd overgehaald om vanuit de Utrechtse Heuvelrug naar de boorden van het IJsselmeer te verkassen. Die combinatie bleek een gouden greep, alle zullen ook een aantal andere factoren zeker een rol betekenis hebben gespeeld, want vanaf de winterstop stond de De Wolf brigade de koppositie in de Derde Divisie niet meer af en werd dus overtuigend kampioen. Daarmee was de weeffout, of het bedrijfsongevalletje zo u wilt, in een tijdsbestek van een seizoen hersteld en keerde Spakenburg terug op de plaats waar het gezien haar geschiedenis en reputatie thuishoort.
Zo’n zelfde verhaal kan bijna één op één worden ophangen aan G.V.V.V., want ook zij keerden na één seizoen Derde Divisie direct weer terug naar het hoogste echelon van het vaderlandse amateurvoetbal. Alleen hadden coach Gery Vink en zijn manschappen daar de omweg van de play-offs voor nodig, maar geen enkele blauwe kniesoor die daar nu nog een punt van maakt.
Met de terugkeer van G.V.V.V. in 2023 werd de draad dus weer opgepakt voor hopelijk nog veel meer nieuwe blauwe onderonsjes tussen de Spakenburgers en de Veenendalers voor nu en in de toekomst.
Mitch Willems is een vraagteken, zijn achtervolger Wimilio Vink draagt nu dezelfde kleuren en kan niet wachten om tegen zijn oude ploeg te gaan spelen.
Gouden glans
In alle voorgaande Tweede Divisie jaargangen hebben de beide blauwgehemde grootmachten hun gevestigde reputatie uit het verleden nog niet kunnen bestendigen. Getuige hiervan zijn de 7de plaats voor Spakenburg, en de 11de positie voor G.V.V.V. op de overall ranglijst opgemaakt sinds het ontstaan in 2016. Koplopers daarin zijn Katwijk, AFC en HHC Hardenberg.
Voor onze gasten was er geen gevaar om nog een keer te duikelen, maar meedoen in de top was ook een brug te ver. En dus was een middenmoot positie veelal het eindresultaat.
Voor ons eigen vlaggenschip was het bijna telkens een strijd om tot het einde toe het hoofd boven water te houden, wat iedere keer goed ging tot in ’21-’22 alsnog het vege lijf niet gered kon worden via de herkansing. Maar dat is gelukkig verleden tijd want SV Spakenburg en G.V.V.V. poetsen hun gebutste blazoen in de afgelopen twee seizoenen nadrukkelijk weer op, met een gouden glans voor onze gasten. Want op hen stond in ’23-’24 geen maat wat gepaard ging met de eerste titel in deze Tweede Divisie.
Nieuwe smaakmakers
Vooraf behoorden onze gasten toen misschien niet tot de torenhoge favorieten om mee te doen in de hoogste regionen, gezien hun elfde plaats in 2023. Maar de anderzijds geweldige resultaten in de KNVB beker, waarin men toen reuzedoder was voor verschillende bvo’s, en pas in de halve finale haar meerdere moest erkennen in de huidige landskampioen PSV, gaf ook wel aan dat de De Graaf manschappen over een meer dan behoorlijke kwaliteit en mentaliteit beschikte. De revenuen uit dat zeer geslaagde bekerseizoen werden deels aangewend om een aantal smaakmakers over te halen om hun voetbalkunsten te komen vertonen op de blauwe zijde van sportpark De Westmaat. En dat is dus een zeer geslaagde missie geweest.
Want met de komst van Ahmed el Azzouti en Mukhtar Suleiman (beide kwamen over vv Katwijk), haalde men de gewenste voetbalkwaliteit, maar ook doelpuntenproductie in huis. Samen waren deze twee klasbakken goed voor bijna de helft van de 89 gemaakte goals: Azzouti 25 en Suleiman 16.
Daarnaast werden de dynamische middenvelders Tom Noordhoff (FC Lisse), Sam van Huffel (Poolse competitie, daarvoor Kon. HFC) aangetrokken, en in de winterstop werd er opnieuw een voormalig kampioen van Katwijk toegevoegd aan de selectie. Want Killian van Mil, die na Katwijk in de Deense competitie aan de slag was gegaan en daar z’n draai niet kon vinden, koos op voorspraak van zijn voormalig ploeggenoten om mee te helpen Spakenburg aan haar eerste titel te helpen in de Tweede Divisie.
Zeer indrukwekkend
Daarmee vielen al de puzzelstukjes precies op de goede plaats. Al deze nieuwelingen werden basisklanten en/of zeer waardevolle invallers, in een team wat al nodige sterkhouders kende. Want o.a. Floris van der Linden (13 treffers), Koos Werkman, Masies Artien, Nick Verhagen, Dwaye Green, Koen Wesdorp, Mark Veenhoven en de koning van de assists in de Tweede Divisie Wilmilio Vink (12 stuks), zijn allen spelers die het klappen van zweep kennen op dit niveau.
Dat alles samen kwam toen volledig tot wasdom. Op 7 oktober 2023 werd de eerste plaats ingenomen en die werd daarna niet meer afgestaan. Een indrukwekkende ongeslagen reeks van 19 duels (16x winst en 3x gelijk) lag aan de basis daarvan. De kroon op het werk werd gezet toen Spakenburg op 11 mei jl. ook het sportpark Panhuis met een bezoek vereerde. Bij winst op onze blauwen, en bij puntverlies van enig overgebleven concurrent De Treffers later die dag, zou de vlag in top mogen. En precies dat gehoopte en gewenste droomscenario kwam uit.
G.V.V.V. nam via Genrich Sillé en Quincy Veenhof nog wel brutaalweg een 2-0 voorsprong, maar nog voor de thee streken Azzouti en Van Huffel die plooien glad (2-2). Suleiman zorgde in het tweede bedrijf voor het winnende doelpunt. De Treffers verloor met 0-1 van Noordwijk en daarom brak toen om ca. 20.00 uur dan ook een groot feest uit op de blauwe zijde van De Westmaat.
Ook in de daarna nog volgende twee ronden werden de teugels niet gevierd, want ook die werden in winst omgezet en daardoor vestigde de ploeg van coach Chris de Graaf een nieuw record in de Tweede Divisie. Recordkampioen was Jong AZ dat in ’16-’17 uit 34 duels 76 punten veroverde, Spakenburg pakte er maar liefst zes meer. Ook in het aantal gescoorde doelpunten werd een nieuwe trend gezet. Dat was in handen van ex-equo Jong AZ en AFC met 85 treffers. Captain Floris van der Linden en zijn manschappen deden daar nog een schepje van vier bovenop.
Al met al een zeer indrukwekkende prestatie van onze aankomende opponent.
Voor de favoriete speler van de pupil van de week Neal van Kooten komt deze wedstrijd voor Mart de Jong nog veel te vroeg. Hij is nog herstellende van zijn knieblessure en hoopt na de winterstop weer aan te sluiten. Captain Barry Maguire op de achtergrond moet een schorsing uitzitten.
Tegenslag
Met een nauwelijks gewijzigde kampioensselectie waren de verwachtingen vorig seizoen, van zowel de in- als de outsiders, dan ook torenhoog. Maar dat de uitdrukking: ‘Er komen één is, maar er blijven twee’, gestoeld is op feiten ondervonden de Spakenburgers daarin aan den lijve. Want aan het einde van de rit moest men genoegen nemen met de vijfde positie op de ranglijst.
Daar waren best wel veel verzachtende omstandigheden voor aan te voeren door langdurige blessures van basiskrachten zoals Green, Azzouti, Suleiman, Groothuizen, Verhagen (nu nog bezig met zijn revalidatie), en later, de nu gestopte Werkman. Ook vertrok Artien kort na de aanvang van het seizoen. Die hiaten werden tussendoor wel min of meer opgevuld maar dat vergt natuurlijk aanpassing in automatismen van een soepel draaiend team. Mede door die tegenslagen konden de mannen van succestrainer Chris de Graaf (38) zich nauwelijks bemoeien in de strijd om de titel en zat prolongatie er dan ook niet in.
Adel verplicht
Die toch ietwat tegenvallende eindklassering was wellicht voor de clubleiding de aanleiding om de bezem door de selectie te halen. Er werd namelijk afscheid genomen van een aantal tijdelijke krachten die de hiaten hadden opgevuld en van jongens die tegen het eerste aanhikten maar tekort kwamen. Maar daarnaast vertrokken er ook sterkhouders zoals Veenhoven (Kozakken Boys), Noordhoff (Quick Boys), Suleiman (Katwijk) en natuurlijk Wimilio Vink die onze gelederen is komen versterken. Al met al waren het in totaal maar liefst 14 vertrekkers.
Als plaatsvervangers werden niet de minste namen aangetrokken, zo kwamen Claver en Linthorst over van AFC, Da Fonseca (Noordwijk), Guiting en Puriel (beide Almere City FC), Junte (Quick Boys), Kunst (Katwijk), Kok (Slovan Liberec Tsj.) met als klapper Mitch Apau die het gepromoveerde Telstar inruilde voor de Westmaat.
Samen met oudgedienden zoals Van Mill, Wesdorp, Van der Linden, Van Huffel, Lopik, Heus en de van blessures terugkeerde Azzouti en Green, kende Spakenburg tot nu toe een zeer acceptabele start ondanks alle aanpassingen met al die nieuwe namen. Want met tien punten uit vijf duels behoort de ploeg van de Westmaat tot de uitdagers van de tot nu toe ongenaakbare koploper HHC. Dat ze die positie zullen gaan aanvallen in het vervolg van deze competitie jaargang is min of meer verplichtte kost gezien de status en de samenstelling van de selectie, want die is likkebaardend lekker.
Die uitdaging gaan trainer Chris de Graaf en huidig Tweede Divisie topscorer Sam van Huffel (5 treffers) van ganser harte aan zo lieten beide weten in de Nationale Voetbalgids.
“We gaan de top weer aanvallen” en “We gaan strijden om kampioen te worden”, waren de respectievelijke quotes van de beide heren.
Flink in het krijt
Dat de Veenendalers overall gezien in competitieverband nog steeds flink in het krijt staan bij Spakenburg is een understatement van de eerste orde. Want van de voorgaande 85 onderlinge duels wonnen onze gasten er maar liefst 44, werden 17x de punten gedeeld en dolven ze 24x het onderspit. Ook het doelsaldo van 166-122 is overduidelijk in het voordeel van Spakenburg.
In Veenendaal ogen die cijfers gelukkig heel wat gunstiger voor de gastheren. Want daar staan 15 overwinningen, 9 gelijke spelen en 19 verliespartijen geschreven in de annalen. Opvallend is daarbij nog wel dat het doelsaldo van 73-70 in het voordeel is van Veense blauwen.
Als we nog even naar het meest recente verleden kijken, d.w.z. de zeven eerder gespeelde duels in Tweede Divisie verband in Veenendaal is de balans precies in evenwicht.
G.V.V.V. won er drie van, speelde eenmaal gelijk en dus waren de Spakenburgers ook driemaal te sterk.
Vorig seizoen trok G.V.V.V. die stand gelijk door in de laatste wedstrijd voor de winterstop met 3-1 te winnen. Spies, Sillé en Latif waren de doelpuntenmakers voor de thuisploeg terwijl Suleiman vanaf de elfmeterstip voor de spreekwoordelijke eretreffer zorgde.
Sentiment
Dat deze 100ste officieuze G.V.V.V. versus Spakenburg er een wordt met een sentimenteel tintje moge duidelijk zijn. Want Wimilio Vink gaat het opnemen tegen zijn voormalig ploeggenoten. Vink jr. speelde vijf seizoenen in Spakenburg en kwam daar in totaal tot 137 competitie ontmoetingen. Daarin scoorde hij 19 goals en was verantwoordelijk voor 30 assists.
De vorige week zaterdag 32 jaar oud geworden Wimilio scoorde voor zijn nieuwe ploeg eenmaal, namelijk de enige en winnende tegen vv Katwijk. En volgens de website voetbalnederland.nl was dat ook nog eens een jubileum treffer, want het was zijn 50ste competitie doelpunt in zijn loopbaan als senior. Opvallend daarbij dat hij tegen G.V.V.V. de meeste maakte, namelijk drie in dienst van TEC en twee bij de Spakenburgers.
Hoewel Vink jr. zeker nog warme gevoelens heeft over zijn lustrum in en bij Spakenburg mogen we er ook op rekenen dat die zaterdag tijdens de wedstrijd aan de kant worden geschoven. En dat hij dan zijn beste beentje voor zal zetten voor het Veense blauw en het niet na zal laten om zijn score- en/of aangeverssheet (wat trouwens nu na vijf duels nog op nul staat in Veense dienst) te verhogen. Maar ook als dat niet zou lukken en Vink toch een belangrijke bijdrage zou kunnen leveren aan het behalen van wedstrijdpunten zullen de Veense supporters, en uiteraard hij zelf ook tevreden zijn.
Beter beslagen
Maar om zijn voormalig teamgenoten en werkgever ook maar enigszins pijn te kunnen doen is het overduidelijk dat Wimlio Vink en zijn ploegmaten wel heel wat beter beslagen ten ijs moeten komen dan vooral in de eerste helft afgelopen zaterdag in Haarlem. Want toen lieten ze zich echt de kaas van het brood eten. Na de thee volgde wel enigszins herstel, maar de opgelopen 2-0 achterstand repareren lukte niet en daardoor werd voor de tweede keer op rij op vreemde bodem verloren.
Gelukkig deden de Veense blauwen het op het eigen Panhuis beter, want daar werden Rijnsburgse Boys en Katwijk, toch niet de minste namen in deze Divisie, aan de zegekar gebonden, waardoor ze thuis nog geen punten hebben verspeeld. Met de winst in de ouverture in en bij Barendrecht staat de teller dus op negen punten, want ook de 9de positie op de ranglijst oplevert. Een puntje minder dan de gasten uit Spakenburg, die vierde staan, en die in dit prille seizoen buitenshuis nog niet verloren. Tegen Volendam werd gewonnen 1-3 en in Rotterdam werd het bij Jong Sparta een spectaculaire draw, 4-4. Op de eigen Westmaat werden ACV (4-0) en Excelsior Maassluis (2-0) verslagen en moesten ze het hoofd buigen voor debutant HSV Hoek 1-3.
Hopelijk zien we deze feestvierende blauwe taferelen komende zaterdag ook, zoals hier op 14 december 2024 toen G.V.V.V. met 3-1 won.
Improviseren
Opvallend hierbij is dat de sterkte van de De Graaf formatie aan de zogenaamde voorkant zit. Want voorlopig zijn zij met 14 goals de meest scorende ploeg. En daar ligt juist de makke bij onze favorieten. Want waar Spakenburg gemiddeld bijna 3 op 1 loopt is het aan Veense zijde 1 op 1.
En juist in de defensie moet coach Vink zaterdag gaan improviseren. Want captain Barry Maguire die vorig seizoen geen seconde miste van de 34 duels, moet zaterdag een schorsing uitzitten door tweemaal een gele kaart bij Kon. HFC.
Dat kan hij oplossen door Tariq Dilrosun op Maguire’s plaats te zetten centraal in de defensie. Maar kan wellicht ook door nieuweling Koen Hillen die tot nu toe als middenvelder fungeerde een linie naar achteren te halen, hij is tenslotte van origine een centrale verdediger, en Dilrosun op het middenveld te posteren. Dan is er ook nog de vraag of Mitch Willems, de andere centrale verdediger, die vorige week verstek moest laten gaan vanwege een onwillige bilspier nu wel beschikbaar is.
Er valt dus nog wat te puzzelen voor de stafleden, maar hoe dan ook er verschijnen gewoon 11 Veense blauwen in de basis en daarbij heeft trainer Vink misschien ook nog wel een verrassing in petto voor ons als leken om Spakenburg te gaan bestrijden.
Thuis ongeslagen blijven zal de allereerste insteek zijn, waarbij een puntendeling op voorhand door de meeste blauwe aanhangers als prima zal worden beschouwd. Want hoe je het ook wend of keert gezien de status en de geschiedenislessen is G.V.V.V. de underdog.
Die rol nemen ze niet vrijwillig op zich en we mogen dan ook verwachten dat er gestreden gaat worden om minstens een punt over te houden aan dit officieuze jubileum duel. Alles meer zal alleen al de feestvreugde op de Hollandse avond die na afloop gaat worden gevierd naar grotere hoogte stuwen.
De wedstrijd G.V.V.V. – Spakenburg op sportpark Panhuis begint om 14.30 uur en zal onder leiding staan van Dhr. N.H.H.J Tunnissen uit Venray, die langs de lijn zal worden geassisteerd door Dhr. C.M. Koster en Dhr. A. Habib. Vierde official is Dhr. M.A. Spoon.
