Op het eerste oog hebben de wedstrijden van aflopen zaterdag uit bij Jong Sparta, en de komende thuis tegen HSV Hoek, niets met elkaar gemeen. Maar als je er iets dieper induikt zijn er zeker wel enkele, weliswaar triviale, dwarsverbanden te vinden.
Dwarsverbanden
Als we de naam De Nooijer noemen zal bij diverse lezers al wel een lichtje gaan branden, maar voor degene die het aanknopje nog niet hebben gevonden zullen we dat gaan uitleggen.
Sinds vorig seizoen is de leidsman van onze Zeeuws Vlaamse opponent namelijk voormalig profspeler Gérard de Nooijer (56) die in zijn actieve voetloopbaan uitkwam voor FC Dordrecht, SC Heerenveen, Feyenoord en … juist ja, Sparta. En bij de Rotterdammers begon die mooie carrière toen hij vanuit zijn geboorteplaats Oost-Souburg naar de havenstad verkaste. Want bij de plaatselijke voetbal club RCS werd zijn talent ontdekt waardoor hij in de jeugd van Sparta mocht gaan voetballen. Daarin schopte Gérard het als verdediger tot 224 duels in het eerste elftal van de oudste bvo van ons land. Die periode van 1988 t/m 1998 besloeg ook het grootste gedeelte van zijn profbestaan en vandaar dat zijn naam ook in een adem wordt genoemd met die van Sparta.
Dat geldt ook voor zijn paar minuten oudere tweelingbroer Dennis (nu oefenmeester van derdedivisionist SteDoCo) die datzelfde traject doorliep en over meerdere perioden tot een totaal 244 duels kwam voor de Spartanen als aanvaller. Dat de tweelingbroers De Nooijer tot de clubiconen van Sparta mogen worden gerekend staat dan ook buiten kijf.
Maar daarmee zijn we er nog niet, want doelman Finn Murre en verdediger Yanilio de Nooijer – inderdaad zoon van de trainer – hebben ook een verleden bij Sparta. En daarmee is er dus nog een aardige bijkomstigheid tijdens het treffen van de Veenendalers en de Zeeuwen. Want beide oefenmeesters hebben een voetballende zoon binnen hun selectie, waarbij ze wellicht ook nog hetzelfde dachten bij naamgeving van hun zonen bij de geboorte om origineel te zijn.
Jan en Wim werden Yanilio en Wimilio.
JOVZ
Dat de tweelingbroers echte liefhebbers en promotors, van het hun met de paplepel ingegoten spelletje (vooral in hun geboorte provincie Zeeland) zijn, blijkt wel uit het feit dat ze beiden ook huidige derdedivisionist GOES onder hun hoede hadden. Maar bovenal door de oprichting van de stichting Jeugd Voetbal Opleiding Zeeland (JVOZ) in 2004, wat ze samen deden met voormalig Sparta trainer Dolf Roks.
Daarin kregen en krijgen talenten uit die provincie de kans om zich verder te ontwikkelen omdat een betaald voetbal organisatie in die provincie ontbreekt. De energie en moeite die de De Nooijer’s en Roks daarin hebben gestoken hebben al menig vrucht afgeworpen. De bekendste is zonder twijfel Jean Paul van Hecke die nu in de Premier League voor Brighton uitkomt en ook het Nederlands elftal heeft gehaald. Ook Dies Janse, nu door Ajax verhuurd aan FC Groningen, Danique Tolhoek (Ajax Vrouwen), Rick van Drongelen (Samsunspor), Godfried Roemeratoe (RKC) en Levi Bouwense (vv Katwijk) zullen de voetballiefhebber bekend voorkomen en zijn allen geboren Zeeuwen.
Maar ook hun eigen zonen Bradley (nu zonder club), Jeremy en Mitchell (nu beiden GOES) en dus ook Yanilio, beleefden via JVOZ en Sparta – op Mitchell na – daarna diverse buitenlandse avonturen als profspeler voordat ze weer in de moederschoot terug keerden.
Debutant
Bijzonder is nog wel dat de tweelingbroers en hun zonen vorig seizoen onderlinge robbertjes uitvochten toen Gérard en Yanilio in dienst van HSV Hoek, en Dennis als coach met zonen Mitchell en Jeremy de kleuren van GOES vertegenwoordigende. Eerstgenoemden werden de overall winnaars, met een thuiswinst van 2-0 en in Goes werden de punten gedeeld (1-1). Die vier veroverde punten waren een kleine bijdrage aan het instant succes van debuterend oefenmeester Gérard de Nooijer en zijn manschappen. Want in de 34 speelronden was HSV Hoek 21x aanvoerder van de ranglijst, maar het allerbelangrijkste was natuurlijk dat dat in ronde 34 nog steeds zo was. Daardoor kregen de Zeeuws Vlamingen het kampioenschap achter haar naam en maken ze deze jaargang het debuut in de Tweede Divisie.
Gérard de Nooijer werd door die prestatie gekozen als beste oefenmeester van district Zuid I. Grappig genoeg was hij daarmee de opvolger van broer Dennis die dezelfde titel in de jaargang daarvoor veroverde door met GOES als kampioen naar de Derde Divisie te promoveren.
Clubicoon Taoufik Adnane met 374 duels achter zijn naam is ondertussen afgezwaaid. Op 3 september 2022 kreeg de vleugelverdediger zijn laatste, van in totaal vier rode kaarten, voorgeschoteld vijf minuten voor het einde van het duel. Adnane heeft de aanvoerdersband alvast afgedaan.
Bekende tegenstander
Reeds in 1985 maakte G.V.V.V. voor het eerst kennis met deze later roemrucht geworden Zeeuws Vlaamse voetbalclub (toen nog spelend in Tweede klasse) in het kader van de KNVB Beker. Door het winnen van de districtsbeker in de regio Zuid, een van de eerste grote prijzen voor de niet al te grote dorpsclub, mocht het deelnemen aan de ‘grote beker’. G.V.V.V. deed toen wat het aan haar stand verplicht was als eersteklasser, en won dat duel op het Panhuis met 3-1.
Maar met het winnen van die districtsbeker zette Hoek wel een trend in gang. Want later, in de bloeitijd van de club op het hoogste zaterdagniveau, waren zij nog zevenmaal finalist en daarvan werden er drie gewonnen.
Acht jaar later toen de wit-blauwe formatie zich definitief had gevestigd in de top van het amateurvoetbal volgden nadien 26 onderlinge competitieduels op het niveau van Eerste-, Hoofd- en Topklasse, Derde Divisie, en komende zaterdag voor de allereerste keer in de Tweede Divisie.
Gevestigde orde
Na het debuut in de toenmalige Eerste Klasse in 1989, die gevolgd werd door directe degradatie, keerde men in 1992 terug op het hoogste amateurniveau en stond die, tot aan de geboorte van de Topklasse, nooit meer af. Het hoogtepunt kende de club in 1996, het laatste jaar van de Eerste Klasse, door een kampioenschap. Dus was men automatisch deelnemer aan de nieuw gevormde Hoofdklasse. Daarin waren de beste prestaties viermaal een runner-up positie (1999 – 2003 – 2005 en 2009). Logisch was dan ook dat HSV Hoek in 2010 via een vierde plek een plaats in de nieuwe Topklasse met gemak veilig stelde en zich daarmee onder de gevestigde orde schaarde.
Te klein voor het tafellaken, te groot voor het servet
Maar daarna deed de kop boven deze alinea opgeld. De Nederlands/Belgische voetbalformatie – want gezien haar regionale ligging heeft Hoek al heel veel jaren spelers en/of trainers die bij onze Zuiderburen vandaan komen binnen haar gelederen – kon het niet bolwerken in deze eliteklasse en moest roemloos afscheid nemen met de rode lantaarn in haar handen.
Het duurde drie seizoenen voordat de Zeeuwen opnieuw in de Topklasse mochten gaan optreden, een kampioenschap in de Hoofdklasse B in ’13-’14 was hier ‘debet’ aan. Het werd een ietwat beter optreden dan bij het debuut, maar meer dan een 13de plek zat er niet in.
Dat zogenaamde ongeluksgetal werd weer eens bewaarheid. In de nacompetitie die volgde om het vege lijf te redden werden eerst nog wel onze ‘rode overburen’ aan de kant geschoven (0-0 in Veenendaal en 3-1 in Hoek), maar in de finale was RVVH met 3-1 te sterk en dus moest er weer een stap terug worden gedaan richting Hoofdklasse.
Daarin kon men in eerste instantie geen potten breken om een terugkeer te bewerkstelligen, maar in ’17-’18 lukte dat wel via een periodetitel. Door eerst te winnen van Spijkenisse en later van de amateurs van Ajax in de nacompetitie, werd de ondertussen opgerichte Derde Divisie bereikt. Het debuut daarin in ’18-’19 was prima te noemen met een vierde stek als eindresultaat. En passant werd ook tweede periodetitel veroverd en dat gaf weer recht op het spelen van de play-offs voor een plaats op het hoogste niveau, nu Tweede Divisie genaamd. Helaas voor alles wat Hoek lief heeft lukte het nu niet om te excelleren, want in ronde 1 was VVSB tweemaal te sterk en daarmee was promotie uit zicht.
In de coronajaren die volgden eindigden de Zeeuws Vlamingen respectievelijk als zesde en achtste. Toen de competitie in ’21-’22 weer volledig op gang kwam werden de eindposities vijf en daarna tweemaal achtereen een negende plek ingenomen. Ook een periodetitel zat er niet in en daarmee was promotie naar de mooie tijden uit het verleden in de top van het amateurvoetbal in Nederland dan ook een utopie.
Maar vorig seizoen vielen alle puzzelstukjes ineens op hun plek en werd zeer overtuigend – zes punten voorsprong op mededingers Kozakken Boys en Blauw Geel ’38 – de titel ingelijfd. Die titel werd om 17 mei jl. een feit, nota bene door een 2-4 winst op provinciegenoot Kloetinge.
Maar ondanks deze ups en downs zijn onze gasten al jarenlang de best presterende voetbalclub in de provincie Zeeland waar GOES en Kloetinge alleen maar van kunnen dromen.
HSV Hoek draagt dan ook haar bijnaam Trots van Zeeland met veel verve.
Zelden saai
De ambities om ooit weer deel uit te maken van het hoogste echelon van het amateurvoetbal waren in Hoek altijd al onverminderd aanwezig. Waarschijnlijk mede doordat er zelden rust in tent is omtrent de hoofdmacht bij Hoek was consistent presteren op voorhand nog niet aan de orde, en dat mag je toch wel als voorwaarde zien om de weg omhoog opnieuw te vinden.
Maar liefst twaalf trainers ‘versleet’ de club in het afgelopen decennium en bij selectie was het woord duiventil schering en inslag. Zelfs rechtszaken moesten er aan te pas komen om spelers binnenboord te houden.
Ook bestuurlijke onrust, in het verleden en heden, is geen onbekend fenomeen in het Zeeuws Vlaamse land. Dat leidde ertoe dat in april ’22 een nieuw bestuur aantrad. Positief en vooruitstrevend was dan weer wel dat dit bestaat uit 3 vrouwen en eenzelfde aantal mannen.
Kortom bij onze tegenstrever van komende zaterdag is het zelden saai en is van grijze muizen al helemaal geen sprake. Dit is er wellicht mede de oorzaak van dat de regionale media, met Omroep Zeeland en de PZC, als dagblad, voorop, altijd veel aandacht hebben voor het wel en wee van HSV Hoek, maar ook voor dat van Kloetinge en GOES. Dus met de promotie van het Zeeuwse voetbal in beeld, woord en geschrift zit het wel snor, iets dat wij in onze provincie met het intrekken van het sportprogramma Namen en Rugnummers van RTV Utrecht node missen.
Overtuigende kickstart
Zeeuwen staan over het algemeen bekend als zeer nuchtere mensen die niet naast hun schoenen gaan lopen. Daarom is het ook volkomen logisch dat de voetbalclub Hoek de ambities bij het debuut op het hoogste amateurniveau niet al te hoog hebben gesteld. Handhaven, en als het beetje meezit liefst ook nog makkelijk, was het credo van de clubleiding, staf en spelersgroep voor de aanvang van dit nieuwe avontuur. Maar dit er nog veel rek zit in de tamelijk jonge selectie, daar was trainer De Nooijer ook van overtuigd.
Die ‘rek’ maken ze tot nu ook overtuigend waar, want zijn ploeg verspeelde slechts vijf punten in zes duels. En mocht het restant van de inhaalwedstrijd tegen hekkensluiter ACV in Hoek, die na 12 minuten spelen bij stand 0-0 werd afgelast vanwege noodweer, positief worden afgesloten dan zou Hoek zelfs runner-up kunnen worden achter de ongenaakbare koploper HHC Hardenberg. Maar dat is virtueel want dat duel wordt pas begin volgende maand afgewerkt.
Voorlopig zullen alle wit-blauwe aanhangers dan ook in opperbeste stemming verkeren en zeer tevreden zijn over wat de nieuwkomer in deze Divisie op het voetbalveld laat zien in de competitie. Maar dat niet alleen, ook in de KNVB Beker bereikte de ploeg het hoofdtoernooi, waarin het thuis FC Eindhoven ontvangt, na winst op FC Rijnvogels (6-4) en de grote concurrent van vorig seizoen in de competitie, Blauw Geel ’38 (1-0).
Gertjan Martens en Quincy Veenhof behoren waarschijnlijk tot de recidivisten.
Tegenslag
Maar naast alle hosanna kreeg onze opponent vorige week zaterdag een tegenslag te verwerken. In de moeizame, maar toch wel verdiende winst tegen Excelsior Maassluis (3-1), viel de invaller en tweevoudig doelpuntermaker Din Sula in de absolute slotfase uit met een hamstringblessure en zal in Veenendaal heel waarschijnlijk niet van de partij kunnen zijn. Maar de spits (die net als negen andere ploeggenoten over de Belgische nationaliteit beschikt) en die net voor de aanvang van de competitie overkwam uit de Poolse competitie, was al eerder belangrijk geweest met drie treffers en daarmee clubtopscorer. Ook was hij de matchwinner tegen Blauw Geel ’38.
Dat betekent toch een flinke aderlating, maar met Steven Schalkwijk en Sylvio Hage, zij waren met respectievelijk 28 en 11 goals vorig seizoen zeer belangrijk bij het behalen van de titel, heeft coach De Nooijer nog twee goalgetters in zijn selectie die dat vast niet zijn verleerd ondanks dat zij nu beiden nog op één treffer staan.
Aan elkaar gewaagd
De titel van deze voorbeschouwing hebben we niet voor niets afgesloten met drie vraagtekens.
Want uit het verleden is gebleken dat G.V.V.V. en HSV Hoek altijd redelijk aan elkaar gewaagd waren, met een overall licht voordeel voor de gasten. Hoek behaalde namelijk 38 punten uit de eerder gespeelde 26 duels, tegen G.V.V.V. 32. Die zes punten meer werden vooral werden behaald op het eigen sportpark Denoek. In Veenendaal behaalden de blauwheden 6x winst, 2x was er een puntendeling en dus waren er vijf overwinningen voor onze komende tegenstander.
Gezien de stand op de ranglijst zouden onze Zeeuwse gasten het meest favoriet zijn om er met de winst vandoor te gaan en daarmee de overall stand gelijk te trekken.
Maar als G.V.V.V. niet verder wil afdalen, veroorzaakt door drie verliespartijen op rij op vreemde bodem, zal ongeslagen thuisstatus behouden moeten worden. Want juist op het Panhuis pakte de ploeg van coach Vink zeven van tien behaalde punten door winst op Katwijk, Rijnsburgse Boys en de laatste keer een draw tegen Spakenburg.
Kater wegspoelen
Bovendien zal de ploeg de kater van de 5-2 nederlaag bij Jong Sparta willen wegspoelen. Op die nederlaag viel weinig af te dingen omdat de aanstaande profs in alle facetten van het voetbal net een tikkie beter sneller waren. Maar de forse nederlaag verbloemt wellicht dat G.V.V.V. zeker ook haar kansen creëerde alleen niet zo scherp in de afwerking was als haar opponent.
Op de keper beschouwd voetbalde de ploeg in Rotterdam, althans volgens meerdere supporters, waar schrijver dezes zich zeker bij aansluit, zelfs beter dan in de gewonnen bekerwedstrijd tegen RBC. Dus ja, je kunt zeer matig spelen en winnen, en redelijk gespeelde duels verliezen.
G.V.V.V. zal die aanvallende intenties, die het vooral in de tweede helft met de ingevallen jonkies ten toon spreidde in de havenstad, moeten gaan herhalen, maar tevens zorgen voor een stevig slot op de deur. Want Hoek heeft wel een paar klasbakken in dienst die kunnen scoren.
Robbe Goddyn, nu actief in België en Byron Burgering, die nu furore maakt bij Almere City FC, zien we niet terug.
Jubileumduel?
De laatste keer dat deze wedstrijd plaatsvond was 3 september 2022 toen de beide kemphanen in de Derde Divisie uitkwamen. Geen van beide slaagde er toen in om het doel van de tegenstander te doorboren en was de beginstand dan ook de eindstand. Het werd een beetje een bloedeloze wedstrijd waarin de thuisploeg weliswaar een lichte overhand had, maar het weinige echte gevaar kon worden gepareerd door uitstekend optreden van doelman Lars Knipping (nu RFC Knokke). En het was en bleef oppassen geblazen voor de gevaarlijke counters van de bezoekers, die ook zomaar op voorsprong hadden kunnen komen. De onafhankelijke media berichten toen dat gezien het spelbeeld de puntendeling zeker viel te billijken.
Er is in die tussentijd uiteraard wel het een en ander gewijzigd in de beide selecties. Maar bij G.V.V.V. maken nog steeds 10 spelers deel uit van de hoofdmacht die er toen ook al bij waren, bij de tegenstander is dat de helft.
Wordt het voor Tariq Dilrosun zijn jubileumduel?
Welke elf spelers de beide trainers het veld in gaan sturen en of daar recidivisten bij zijn weten we zaterdag uiteraard pas. Maar wel hopen de Veense fans dat de beste speler van vorig seizoen Mitch Willems – die toen nog niet voor G.V.V.V. uitkwam – zijn opwachting weer kan maken in de defensie na zijn enkelblessure. En ook zou het mooi zijn dat de tweevoudig doelpuntenmaker van afgelopen zaterdag Tariq Dilrosun weer speelminuten krijgt. Want dat zou voor de geboren Rotterdammer zijn 100ste officiële duel worden in het blauwe tenue. Een jubileumduel dus, en als dat dan ook nog afgesloten zou kunnen worden met een punt, of natuurlijk liever nog meer, zou dat voor hem en de supporters extra cachet geven en kunnen de vraagtekens in de titel worden uitgewist.
G.V.V.V. – HSV Hoek begint komende zaterdag om 14.30 uur op sportpark Panhuis en zal onder leiding staan van Dhr. B. van Kommer uit Leiderdorp die langs de lijn zal worden geassisteerd door Dhr. C.A.M. Maas en Dhr. N. Oppedijk. Vierde official is Dhr. M. Klaare.
