Ruben van Kouwen is terug onder de lat van G.V.V.V. De 24-jarige sluitpost verdedigde tegen Kozakken Boys voor de derde wedstrijd dit seizoen het doel, waarin het tevens ongeslagen wist te blijven.
Eerst terug naar eind vorig seizoen. Ruben van Kouwen moet de meeste wedstrijden aanzien vanaf de reservebank, zijn plek kwijtgeraakt aan Elber Evora. Aan het einde van dat voetbaljaar lijken de problemen nog wat groter te worden als hij last begint te krijgen van zijn meniscus. Na een periode wikken en wegen besluit de doelman niet onder het mes te gaan. “Na een seizoen op de bank, wilde ik dit seizoen vanaf het begin voor mijn kans gaan in de voorbereiding.” De gok blijkt echter verkeerd voor hem uit te pakken. “Het begon goed, totdat ik in de tweede week van de voorbereiding na het trainingskamp mijn meniscus helemaal afscheurde en toch noodgedwongen voor een operatie moest kiezen.”
De clubleiding moest schakelen en trok Kenneth Vermeer aan, terwijl een basisplaats voor Van Kouwen verder weg was dan ooit. “Toch stond ik binnen vijf weken na mijn operatie alweer op het veld”, kijkt de boomlange goalie terug. “Ik ben hard aan het werk gegaan, maar vooral mentaal was het zwaar. Door vertrouwen te hebben in mijn eigen lichaam is dat goed gegaan.” Hij sloot weer aan in de wedstrijdselectie en kreeg in de thuiswedstrijd tegen Quick Boys – drie wedstrijden geleden – een basisplaats.
‘Dan ga je helemaal los’
Zijn eerste wedstrijd liet hij direct zijn kwaliteiten zien met knappe reddingen en ook in de wedstrijd daarna, tegen IJsselmeervogels en Kozakken Boys, verkeerde hij in goede vorm. De resultaten die G.V.V.V. in deze duels haalde, omlijst de terugkeer van Van Kouwen met een blauwe rand. “Ook vanmiddag ga ik helemaal los. Ik zie Tariq Dilrosun de 2-2 maken en Kozakken Boys helemaal niets meer creëren. Wij bleven aanvallen en wanneer je dan Ilias Latif de 3-2 ziet binnenschieten, dan ga je met zijn allen helemaal los.”
